PG 40, col. 181
Πόθεν οὖν εἰς ταύτην ἦλθον τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου,
ῆ τάχα γνώριμον ῆδη τυγχάνει τοῖς νοῦν ἔχουσι καὶ
φιλολόγοις. ’0 Λουκᾶς ἡμῖν παραϐολὴν ἀναπλάσας
ὑπανέγνω ἀρτίως , ὲν ἦ τὸν οἰκονόμον τῶν ἀλλο-
τρίων ὑπογράφει πενόμενον καὶ θλιϐόμενον, ἐπειδὴ
ὡς παθητῆς καὶ⁵ πολυδάπανος ἤκουσεν παρά τοῦ ⁵κυ-
ρίου τῶν χρημάτων καὶ τῶν κτημάτων, ὅτι Δὸς τὸν
,λόγον τῆς διοικήσεως, καὶ μετάστηθιο οὑ γάρ σε
τοῖς ἐμοῖς, ὡς ἰδίοις, ὲντρυφᾷν ἀνέξομαι. Τοῦτο δέ
ἐστιν, οὑ γενομένου πράγματος ἐξήγησις. ἀλλὰ πλά-
σις παραϐολῆς, τοῖς ὲπεσκιασμένοις τῶν λόγων ἠθι-
χὴν ἀρετὴν ὲκπαιδεύουσα. Γνῶθι τοίνυν ἕκαστος, ὡς
ἀλλοτρίων εἶ διοικητὴς, καὶ ῥίψας ἀπὸ τῆς ψυχῆς σου
τῆς αὒθεντίας τὴν ὑπερηφανίαν, τὸ τοῦ ὑπευθύνου
καὶ οἰκονόμου ἁνάλαϐε ταπεινὸν καὶ εὐλαϐὲς, ἀεὶ τὸν
κύριόν σου ἀναμένων, καὶ μετά δειλίας συγγράφων
τῆς ἀπολογίας τὸ λογοθέσιον. Πάροικος γὰρ εἴ, ὀλι-
γοχρονίου χρήσεως καὶ¹ παρώικῆς λαϐὼν συγχώρη σιν.
Εἰ ἀμφιϐάλλεις ἐπὶ τοῖς γνωρίμοις, κατάμαθε τὰ
γινόμενα, καὶ τῇ ἀψευδεῖ διδασκάλῳ, τῇ πείρᾳ, παι-
δεὺθητι.
Κέκτησαι χωρίον, ἢ παρὰ πατέρων λαϐὼν, ἢ ἀπό
τινος συναλλάγματος κύριος γεγονώς. Ἀναλόγισαι
οὖν τῇ μνή μῃ καὶ ἀπαριθμῆσαι πάντας, εί δύνασαι,
τοὺς πρὸ σοῦ κατεσχηκότας αὑτό· ἐπίϐαλλε δὲ καὶ
τῷ μέλλοντι χρόνῳ τὸν νοῦν , καὶ πόσοι αὑτοῦ κυ-
ριεύσουσι μετά σὲ κατανόησον. Φράσον δέ μοι, τίο
νος ἡ δεσποτεία, καὶ τίσι κατ’ ἐξαίρετον διαφέρουσα
τοῖς ἐσχηκόσι, τοῖς ἔχουσιν, ἢ τοῖς μέλλουσιν; Εἰ
γάρ τις ὲκ μηχανῆς πάντας ἁθροίσειεν, εὑρεθήσονται
πλείους τῶν βώλων oi κεκτημένοι. Μᾶλλον δὲ, εἴπερ
ἀκριϐῶς βούλει κατιδεῖν τίνι παρόμοιος ὁ βίος ἡ μῶν, ³
μνημόνευσον εἴποτε ὥρᾳ θέρους ὁδοιπορῶν, ἐθεάσω
δένδρον ἀμφιθαλὲς, ἐπὶ πολὺ τοῦ πλάτους καὶ τοῦ
μήκους διῆκον . ἱκανὸν τῇ σκιᾷ οἰκίας πληρῶσαι
χρείαν. Τούτῳ τερφθεὶς ὑπῆλθες, καὶ, ἐφ’ ὅσον ἐξῆν,
ἐκεῖσε κατέμεινες. Ἐπεὶ δὲ ἔδει πάλιν ἀπᾶραι, καὶ
σοῦ βουλομένου τὴν ἄφιξιν, ἔτερος ὀδοιπόρος ἐπέστη.
Καὶτώ μὲν ἐφόρτους τὴν ἀποσκευήν* ὀ δὲ τὴν tam
uomat... καὶ πάντα τά σά ἀθρόον διεδέξατο, τὴν· στιϐὰς
mni πῦρ, τὴν τοῦ δένδρου σκιὰν, τὸ παραρρέον ὕδωρ.
Καὶ ό μέν είχετο τῆς ’κατακλίσεωςο σὺ , τοῦ πε-
ριπάτοὺ. Ἐτέρφθη κάκεῖνος, εἷτα ἀφῆκεν καὶ τὸ Ei
(i0) Prcdiurmpossides. Lego ac corrigo, κέκτη-
ag‘t,_p'ro καὶ κτῆσαιλ _quod minus cohaeret, nec est
aliud- quam antiquarii lapsus._lndicat Asterius occa- animo proibgaIndamJhortatuc auditores , lion ut
siones; sumpsisse enat-randi hujus loci ex lectione quisque: calculum _ damnatoriam. ferat adversus
evangelica, utgmos ille legendi Evangelii inter; Mis- smnu'ganjmam, ut absone reddidit interpres.
:"(iqusfiarcim'im sustulisti, σὺ ᾖρόρτοις τξμς
sire proprius esset, ut assumit _Va_star|ius in suo dz‘ooicevrjr._ lnterpres non red—dit. [intuens putat
Joanne lrlierosolym; sed aliaruinEcclesiarnm com; locum mendosum; aitque fortasse scribendum:
munis, ut "una“ita;agragas?nis'aaogaa
sermones, eidem asserthiaciatrF'orsqne non postica usum Asteriu'tn'voce'tnin‘us cointttuni, alilni tamen.
usad Hiemi-@3851;iiifin'iiio'rabdsiiu; habeant. ἀφρφορξιςω, ac ex eadem radice : ut‘pro eo ,φαίης-νη
ω’ὶὴῐὲἑίἰιξέᾱξδὶξᾶζέέεᾶἷ”κᾶι“ φέρεται, mutavi in
ῆ τάχα γνώριμον ῆδη τυγχάνει τοῖς νοῦν ἔχουσι καὶ
φιλολόγοις. ’0 Λουκᾶς ἡμῖν παραϐολὴν ἀναπλάσας
ὑπανέγνω ἀρτίως , ὲν ἦ τὸν οἰκονόμον τῶν ἀλλο-
τρίων ὑπογράφει πενόμενον καὶ θλιϐόμενον, ἐπειδὴ
ὡς παθητῆς καὶ⁵ πολυδάπανος ἤκουσεν παρά τοῦ ⁵κυ-
ρίου τῶν χρημάτων καὶ τῶν κτημάτων, ὅτι Δὸς τὸν
,λόγον τῆς διοικήσεως, καὶ μετάστηθιο οὑ γάρ σε
τοῖς ἐμοῖς, ὡς ἰδίοις, ὲντρυφᾷν ἀνέξομαι. Τοῦτο δέ
ἐστιν, οὑ γενομένου πράγματος ἐξήγησις. ἀλλὰ πλά-
σις παραϐολῆς, τοῖς ὲπεσκιασμένοις τῶν λόγων ἠθι-
χὴν ἀρετὴν ὲκπαιδεύουσα. Γνῶθι τοίνυν ἕκαστος, ὡς
ἀλλοτρίων εἶ διοικητὴς, καὶ ῥίψας ἀπὸ τῆς ψυχῆς σου
τῆς αὒθεντίας τὴν ὑπερηφανίαν, τὸ τοῦ ὑπευθύνου
καὶ οἰκονόμου ἁνάλαϐε ταπεινὸν καὶ εὐλαϐὲς, ἀεὶ τὸν
κύριόν σου ἀναμένων, καὶ μετά δειλίας συγγράφων
τῆς ἀπολογίας τὸ λογοθέσιον. Πάροικος γὰρ εἴ, ὀλι-
γοχρονίου χρήσεως καὶ¹ παρώικῆς λαϐὼν συγχώρη σιν.
Εἰ ἀμφιϐάλλεις ἐπὶ τοῖς γνωρίμοις, κατάμαθε τὰ
γινόμενα, καὶ τῇ ἀψευδεῖ διδασκάλῳ, τῇ πείρᾳ, παι-
δεὺθητι.
Κέκτησαι χωρίον, ἢ παρὰ πατέρων λαϐὼν, ἢ ἀπό
τινος συναλλάγματος κύριος γεγονώς. Ἀναλόγισαι
οὖν τῇ μνή μῃ καὶ ἀπαριθμῆσαι πάντας, εί δύνασαι,
τοὺς πρὸ σοῦ κατεσχηκότας αὑτό· ἐπίϐαλλε δὲ καὶ
τῷ μέλλοντι χρόνῳ τὸν νοῦν , καὶ πόσοι αὑτοῦ κυ-
ριεύσουσι μετά σὲ κατανόησον. Φράσον δέ μοι, τίο
νος ἡ δεσποτεία, καὶ τίσι κατ’ ἐξαίρετον διαφέρουσα
τοῖς ἐσχηκόσι, τοῖς ἔχουσιν, ἢ τοῖς μέλλουσιν; Εἰ
γάρ τις ὲκ μηχανῆς πάντας ἁθροίσειεν, εὑρεθήσονται
πλείους τῶν βώλων oi κεκτημένοι. Μᾶλλον δὲ, εἴπερ
ἀκριϐῶς βούλει κατιδεῖν τίνι παρόμοιος ὁ βίος ἡ μῶν, ³
μνημόνευσον εἴποτε ὥρᾳ θέρους ὁδοιπορῶν, ἐθεάσω
δένδρον ἀμφιθαλὲς, ἐπὶ πολὺ τοῦ πλάτους καὶ τοῦ
μήκους διῆκον . ἱκανὸν τῇ σκιᾷ οἰκίας πληρῶσαι
χρείαν. Τούτῳ τερφθεὶς ὑπῆλθες, καὶ, ἐφ’ ὅσον ἐξῆν,
ἐκεῖσε κατέμεινες. Ἐπεὶ δὲ ἔδει πάλιν ἀπᾶραι, καὶ
σοῦ βουλομένου τὴν ἄφιξιν, ἔτερος ὀδοιπόρος ἐπέστη.
Καὶτώ μὲν ἐφόρτους τὴν ἀποσκευήν* ὀ δὲ τὴν tam
uomat... καὶ πάντα τά σά ἀθρόον διεδέξατο, τὴν· στιϐὰς
mni πῦρ, τὴν τοῦ δένδρου σκιὰν, τὸ παραρρέον ὕδωρ.
Καὶ ό μέν είχετο τῆς ’κατακλίσεωςο σὺ , τοῦ πε-
ριπάτοὺ. Ἐτέρφθη κάκεῖνος, εἷτα ἀφῆκεν καὶ τὸ Ei
(i0) Prcdiurmpossides. Lego ac corrigo, κέκτη-
ag‘t,_p'ro καὶ κτῆσαιλ _quod minus cohaeret, nec est
aliud- quam antiquarii lapsus._lndicat Asterius occa- animo proibgaIndamJhortatuc auditores , lion ut
siones; sumpsisse enat-randi hujus loci ex lectione quisque: calculum _ damnatoriam. ferat adversus
evangelica, utgmos ille legendi Evangelii inter; Mis- smnu'ganjmam, ut absone reddidit interpres.
:"(iqusfiarcim'im sustulisti, σὺ ᾖρόρτοις τξμς
sire proprius esset, ut assumit _Va_star|ius in suo dz‘ooicevrjr._ lnterpres non red—dit. [intuens putat
Joanne lrlierosolym; sed aliaruinEcclesiarnm com; locum mendosum; aitque fortasse scribendum:
munis, ut "una“ita;agragas?nis'aaogaa
sermones, eidem asserthiaciatrF'orsqne non postica usum Asteriu'tn'voce'tnin‘us cointttuni, alilni tamen.
usad Hiemi-@3851;iiifin'iiio'rabdsiiu; habeant. ἀφρφορξιςω, ac ex eadem radice : ut‘pro eo ,φαίης-νη
ω’ὶὴῐὲἑίἰιξέᾱξδὶξᾶζέέεᾶἷ”κᾶι“ φέρεται, mutavi in