PG 40, col. 182
ac potentiam inauferibilem habeat. ⁵
Quo autem in sermonis hoc exordium venerim,
forte jam intelligentes ac litterati facile animad-
vertunt. Nimirum, lecta modo est composita a
Luca parabola, in qua ille, alienorum dispensa-
torem, tristem alliictnmqne describit, ubi tan-
quam prodigus ac dissipator, ex bonorum ac rerqu
domino audisset, Redde rationem dispensationis
tua', ac quam cito discede: nec enim, rebus te
meis,perinde ac tuis, luxuriari sinam. Est autem
haec, non vera: rei narratio, sed ficta parabole,
qute sermone quodam adumbrata, moralem nos
virtutem docet. itaque noveris quisquis es, re-
rum tibi alienarum dispensationem esse delega-
tam, ejectaque prorsus ex animo potestatis he-
rilis superbia, dispensatoris rationibus obnoxii
humilitatem ac reverentiam sume, dominumque
semper exspectans, tabulas ac codices rationum
sollicite ac tremore conscribe. luquilinus enim
es, atque ad breve tempus ac transitu usuram
concessam habes. Quod si rebus adeo perspi-
cuis haeres, ex re ipsa ac experientia disce,
qua: magistra nihil fallax est.
Przedium possides (10), ejus, vel ex majorum
haereditate, vel contractu aliquo, adeptus domi-
nium. Mcmoria igitur tecum repete. ac enumera,
si potes, quotquot id ipsum ante te possederunt:
post deinde animo attendens futurum tempus, te-
cum reputa, quam multi post te ejus sint futuri
domini. Dic vero, sodes, cujusnatn ejus dominium,
aut ad quos illud peculiari quadam ratione ac siu-
gulariter pertinet; ad eosne qui habuerunt. an
qui habent, vel qui deinceps sunt habituri? Nam
si quis omnes velut e machina congregaverit , pos-
sessores plures occurrent quam glebas. Quin vero ,2
ut expressam Iubeas hujus vitae videre imaginem,
recordare, si forte accidit ut aliquando per aesti-
vum tempus iter agens'viridem arborem conspi-
careris, patulam illam ac altam, lataque aptam
umbra, ut vel domus impleret vicem. liujus tu de-
lcctatns amoenitate subisti umbram, subque ea,
quandiu licuit, commoratus es. Quia vero iterum
abire oportebat, destinatum cogitantem locum ,,
alius quispiam viator accessit: ac tu quidem sar-
cinam sustulisti (il); ille deposuit, tuaque οηιέ
δικάςετε ἕ.. φέρετε. Liquet inej‘usmo’d'i facilis caco-
graphio. ὑπεὺθυνον dicit πλεονεξίαν, ad quam
Καὶ ob, μὲν κέφόρτιζες. Ego nihil erratutnnputo. sed
τίίἰρὸρῖτόυὶο quod utrumque sit onero, unus tollo.
Quo autem in sermonis hoc exordium venerim,
forte jam intelligentes ac litterati facile animad-
vertunt. Nimirum, lecta modo est composita a
Luca parabola, in qua ille, alienorum dispensa-
torem, tristem alliictnmqne describit, ubi tan-
quam prodigus ac dissipator, ex bonorum ac rerqu
domino audisset, Redde rationem dispensationis
tua', ac quam cito discede: nec enim, rebus te
meis,perinde ac tuis, luxuriari sinam. Est autem
haec, non vera: rei narratio, sed ficta parabole,
qute sermone quodam adumbrata, moralem nos
virtutem docet. itaque noveris quisquis es, re-
rum tibi alienarum dispensationem esse delega-
tam, ejectaque prorsus ex animo potestatis he-
rilis superbia, dispensatoris rationibus obnoxii
humilitatem ac reverentiam sume, dominumque
semper exspectans, tabulas ac codices rationum
sollicite ac tremore conscribe. luquilinus enim
es, atque ad breve tempus ac transitu usuram
concessam habes. Quod si rebus adeo perspi-
cuis haeres, ex re ipsa ac experientia disce,
qua: magistra nihil fallax est.
Przedium possides (10), ejus, vel ex majorum
haereditate, vel contractu aliquo, adeptus domi-
nium. Mcmoria igitur tecum repete. ac enumera,
si potes, quotquot id ipsum ante te possederunt:
post deinde animo attendens futurum tempus, te-
cum reputa, quam multi post te ejus sint futuri
domini. Dic vero, sodes, cujusnatn ejus dominium,
aut ad quos illud peculiari quadam ratione ac siu-
gulariter pertinet; ad eosne qui habuerunt. an
qui habent, vel qui deinceps sunt habituri? Nam
si quis omnes velut e machina congregaverit , pos-
sessores plures occurrent quam glebas. Quin vero ,2
ut expressam Iubeas hujus vitae videre imaginem,
recordare, si forte accidit ut aliquando per aesti-
vum tempus iter agens'viridem arborem conspi-
careris, patulam illam ac altam, lataque aptam
umbra, ut vel domus impleret vicem. liujus tu de-
lcctatns amoenitate subisti umbram, subque ea,
quandiu licuit, commoratus es. Quia vero iterum
abire oportebat, destinatum cogitantem locum ,,
alius quispiam viator accessit: ac tu quidem sar-
cinam sustulisti (il); ille deposuit, tuaque οηιέ
δικάςετε ἕ.. φέρετε. Liquet inej‘usmo’d'i facilis caco-
graphio. ὑπεὺθυνον dicit πλεονεξίαν, ad quam
Καὶ ob, μὲν κέφόρτιζες. Ego nihil erratutnnputo. sed
τίίἰρὸρῖτόυὶο quod utrumque sit onero, unus tollo.