PG 40, col. 185
κύριος εἷ · ἀλλά προσῆκέν σε οἰκονομεῖν καὶ¹ λόγον
καὶ πρᾶξιν, καὶ πᾶν τῆς ζωῆς σου κίνημα. Ἔλαϐες
σῶμα παρά τοῦ κτίσαντος, ὲκ πολλῶν μορίων συγ-
κείμενον, καὶ πέντε αἰσθήσεσιν εἰς τὰς τῆς ζωῆς
χρείας οίκονομούμενον. Elui. δὲ οὐδὲ αὗται ἐλεύθεροι
καὶ αὐτόνομοιο ἀλλ’ ἑκάστη δούλη νόμων ὲστίν. Καὶ
πρῶτος ἀκούει ὀφθαλμός· Βλέπε φύσιν, καὶ θεὼρει
ὃ. βλέπειν καλόν · ἥλιον, πᾶσαν τὴν οἰκουμένην φω-
agona- σελήνην, τὸ σκυθρωπὸν καὶ ζοφῶδες τῆς
νυκτὸς καταυγόιζουσανο τοὺς ἄλλους ἀστέρας, οὐ
πολίι μὲν, οὐδὲ αὔταρκες ἡμῖν τὸ παρ’ ἑαυτῶν φῶς
χορηγοῦνταςο πλὴν τὸ κάλλος δ ἔλαχον, ἀποστίλϐον-
τας. Θεώρει γῆν, φυτοῖς παντοδαπέσι καὶ¹ βοτάναις
κομῶσαν θάλασσαν ήπλωμένην, ὠς πεδίον ὁμαλὲς,
ὅταν είς καθαρὰν γαλήνην παγῇ. Εἰς ταῦτακαὶ τὰ
τοιαῦτα κατακέχρησο τῷ ὁρᾷν ο τὰς δὲ ἄλλας θέας,
Ξσαι διὰ τῆς ὅψεως τὴν βλάϐην ἐπεισάγουσι τῇ ψυ-
χῇ, φεῦγε καὶ παράτρεχε, καὶ ἐπιτίθει σαυτῷ κά-
λυμμα, ἵνα μὴ βλέπῃ. Βέλτιον γὰρ σκοτίσαι τὴν 0t!-
σθησιν, ὅταν τῶν ἔργων τοῦ σκότους τὴν αἰτίαν παρ-
έχει. Διά τοῦτο χθὲς ἔλεγεν ἡμῖν ὁ Κύριος διὰ Ματ-
θαίου ° Πᾶς ό ,βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆ-
σαι, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ· καὶ
βέλτιον ἐκκόπτειν αὐτὸν, ὃταν ἄτακτα βλέπῃ καὶ
ἐπιζήμια. Καὶ ἠ ἀκοὴ παραγγέλματα κωλυτικά πά-
σης [κακῆς] ἀκροάσεως. Χρὴ γὰρ αὐτὴν, ὅταν μὲν
ἀγαθῶν τινων ἀκούῃ, ἀναπεπταμένην εἷναι, καὶ δι’
ἑαυτῆς τῇ ψυχῇ παραπέμπειν τῶν συμφερόντων λό-
γων τὴν αἴσθησιν.
Εἰ δέ τις κακίας ἑταῖρος, καὶ λοιμὸς, καὶ φθόρος
πλησιάσας αὐτῇ, ὲπαντλεῖν μέλλει τῆς ἁμαρτίας τὸν
βόρϐορον, δεῖ φεύγειν αὑτὸν, ὡς ἰοϐόλον θηρίον. Σω-
φρονείτω καίἠ γλῶσσα μετά τοῦ στόματος ο λαλείτω
τὰ δίκαια · τῶν δὲ ἀπηγορευμένων ἀπεχέσθω, λοιδο-
ριῶν, συκοφαντιῶν, κατηγορίας ἀδίκου, καταλαλιᾶς
τῆς κατά τῶν ἀδελφῶν, βλασφημίας τῆς πρὸς Θεόν·
φθεγγέσθω δὲ ὅσα εὕφημα, ὅσα εὐσεϐῆ, ὅσα πράξεων
ἀγαθῶν ἔχει τὴν συμϐουλήν ο καὶ λεγέτω πᾶς ἀνθρωο
πος τά τοῦ Ἰεροψάλτουο Ebur Φυλείξω τὰς ὁδούς
μου, τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν με ἐν γλώσσῃ μου ο καὶ
τὸ, Ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσανο καὶ τὸ, Tt
ἐγκαυχᾷς ἐνκακίᾳ, ὁ δυνατὸς ἀνομίαν; Ὅλην
τὴν ἡμέραν ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου ·
ὡσεί ξυρὸν ἠκονημένον ἐποίησας δόλον. Γευέσθω
τῶν ὠφελούντων τὸ στόμα. Σωφρωνείτω καὶὴ ῥὶς,
μὴ τρυφὴν ἀεὶ όσφραινομένη, μήτε μύρων πολυτελῶν
ἀτμοὺς εὐώδεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀνέλκουσα. Τῶν
" Matth. v, 28. " Matth. xvm, 8. " Psal. xxxvi, 8. ὀ Psal. v, 11. ’⁸ Psal. LI, 5, 4.
(IL) Audit oculus, πρῶτοςίάκούει Δόερθαλδιιός.
Quod, auditus sensus sit disciplinae, jure merito
asterius ipsi oculo__ac sensibus reliquis Dominica
praecepta, quae. audiant, id est, percipiant, pro-
'lo 1ιὶ
(l5) Malum onmem auditum prohibentia. Addo pro rei auditae aut visa: ratione, quid bonum aut
tucetu κακῆς, quam clausam repraesento;
καὶ πρᾶξιν, καὶ πᾶν τῆς ζωῆς σου κίνημα. Ἔλαϐες
σῶμα παρά τοῦ κτίσαντος, ὲκ πολλῶν μορίων συγ-
κείμενον, καὶ πέντε αἰσθήσεσιν εἰς τὰς τῆς ζωῆς
χρείας οίκονομούμενον. Elui. δὲ οὐδὲ αὗται ἐλεύθεροι
καὶ αὐτόνομοιο ἀλλ’ ἑκάστη δούλη νόμων ὲστίν. Καὶ
πρῶτος ἀκούει ὀφθαλμός· Βλέπε φύσιν, καὶ θεὼρει
ὃ. βλέπειν καλόν · ἥλιον, πᾶσαν τὴν οἰκουμένην φω-
agona- σελήνην, τὸ σκυθρωπὸν καὶ ζοφῶδες τῆς
νυκτὸς καταυγόιζουσανο τοὺς ἄλλους ἀστέρας, οὐ
πολίι μὲν, οὐδὲ αὔταρκες ἡμῖν τὸ παρ’ ἑαυτῶν φῶς
χορηγοῦνταςο πλὴν τὸ κάλλος δ ἔλαχον, ἀποστίλϐον-
τας. Θεώρει γῆν, φυτοῖς παντοδαπέσι καὶ¹ βοτάναις
κομῶσαν θάλασσαν ήπλωμένην, ὠς πεδίον ὁμαλὲς,
ὅταν είς καθαρὰν γαλήνην παγῇ. Εἰς ταῦτακαὶ τὰ
τοιαῦτα κατακέχρησο τῷ ὁρᾷν ο τὰς δὲ ἄλλας θέας,
Ξσαι διὰ τῆς ὅψεως τὴν βλάϐην ἐπεισάγουσι τῇ ψυ-
χῇ, φεῦγε καὶ παράτρεχε, καὶ ἐπιτίθει σαυτῷ κά-
λυμμα, ἵνα μὴ βλέπῃ. Βέλτιον γὰρ σκοτίσαι τὴν 0t!-
σθησιν, ὅταν τῶν ἔργων τοῦ σκότους τὴν αἰτίαν παρ-
έχει. Διά τοῦτο χθὲς ἔλεγεν ἡμῖν ὁ Κύριος διὰ Ματ-
θαίου ° Πᾶς ό ,βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆ-
σαι, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ· καὶ
βέλτιον ἐκκόπτειν αὐτὸν, ὃταν ἄτακτα βλέπῃ καὶ
ἐπιζήμια. Καὶ ἠ ἀκοὴ παραγγέλματα κωλυτικά πά-
σης [κακῆς] ἀκροάσεως. Χρὴ γὰρ αὐτὴν, ὅταν μὲν
ἀγαθῶν τινων ἀκούῃ, ἀναπεπταμένην εἷναι, καὶ δι’
ἑαυτῆς τῇ ψυχῇ παραπέμπειν τῶν συμφερόντων λό-
γων τὴν αἴσθησιν.
Εἰ δέ τις κακίας ἑταῖρος, καὶ λοιμὸς, καὶ φθόρος
πλησιάσας αὐτῇ, ὲπαντλεῖν μέλλει τῆς ἁμαρτίας τὸν
βόρϐορον, δεῖ φεύγειν αὑτὸν, ὡς ἰοϐόλον θηρίον. Σω-
φρονείτω καίἠ γλῶσσα μετά τοῦ στόματος ο λαλείτω
τὰ δίκαια · τῶν δὲ ἀπηγορευμένων ἀπεχέσθω, λοιδο-
ριῶν, συκοφαντιῶν, κατηγορίας ἀδίκου, καταλαλιᾶς
τῆς κατά τῶν ἀδελφῶν, βλασφημίας τῆς πρὸς Θεόν·
φθεγγέσθω δὲ ὅσα εὕφημα, ὅσα εὐσεϐῆ, ὅσα πράξεων
ἀγαθῶν ἔχει τὴν συμϐουλήν ο καὶ λεγέτω πᾶς ἀνθρωο
πος τά τοῦ Ἰεροψάλτουο Ebur Φυλείξω τὰς ὁδούς
μου, τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν με ἐν γλώσσῃ μου ο καὶ
τὸ, Ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσανο καὶ τὸ, Tt
ἐγκαυχᾷς ἐνκακίᾳ, ὁ δυνατὸς ἀνομίαν; Ὅλην
τὴν ἡμέραν ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου ·
ὡσεί ξυρὸν ἠκονημένον ἐποίησας δόλον. Γευέσθω
τῶν ὠφελούντων τὸ στόμα. Σωφρωνείτω καὶὴ ῥὶς,
μὴ τρυφὴν ἀεὶ όσφραινομένη, μήτε μύρων πολυτελῶν
ἀτμοὺς εὐώδεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀνέλκουσα. Τῶν
" Matth. v, 28. " Matth. xvm, 8. " Psal. xxxvi, 8. ὀ Psal. v, 11. ’⁸ Psal. LI, 5, 4.
(IL) Audit oculus, πρῶτοςίάκούει Δόερθαλδιιός.
Quod, auditus sensus sit disciplinae, jure merito
asterius ipsi oculo__ac sensibus reliquis Dominica
praecepta, quae. audiant, id est, percipiant, pro-
'lo 1ιὶ
(l5) Malum onmem auditum prohibentia. Addo pro rei auditae aut visa: ratione, quid bonum aut
tucetu κακῆς, quam clausam repraesento;