PG 40, col. 33
Κύριός σοι.»⁹ ι καὶ πάλιν Ἡσαΐου τὸν ἔννομον τιμῶν-
τος γάμον, καὶ λέγοντος αὑττγ t Ὃν τρόπον εὐ-
φρανθήσεται νυμφίος ἐπὶ τῇ νύμφῃ, οὕτως εὐφραν-
θήσεται Κύριος ἐπὶ σοί ι)’ ὥσπερ οὖν τούτων ἑνωτι-
σαμένη καὶ ἄλλων ὁμοίων ἡ καλουμένη νύμφη (29),
ἀναφωνεῖ καὶ λέγει· Φιλησὰτω με ἀπὸ φιλημάτων
στόματος αὑτοῦ. Σὺ γοῦν, πᾶς ὁ ἀκροώμενος τῶν
πνευματικῶν ᾀσμάτων, ὅτι φίλημα πνευματικὸν καὶ
ἀγραντον τῆς σαρκὸς ἀκούεις φίλημα, μὴ τιτρώσκου
τὴν διάνοιαν ταῖς τῆς σαρκὸς ἡδυπαθείαις. Φίλημα
γὰρ πνευματικὸν φιλήματος σαρκικοῦ πολὺ καὶ
ἀσυγκρετως διενήνοχε, καθάπερ ἠ ήμέρα τῆς νυκτὸς
φωτὶ ἐπερίσσευσεν. Ὠσπερ γάρ ἐστι σῶμα ψυχικὸν,
καὶ ἔστι σῶμα πνευματικόν· οὕτως ἐστι φίλημα
σαρκικὸν, καὶ φίλημα πνευματικόν. Ἀλλά τὸ μὲν
σαρκικὺν ἐπίγειον ⁸ τὺ δὲ πνευματικὸν ἐπουράνιον. Ἡ
τοίνυν ἐπὶ γῆς φιλία (50) ὲπιμίξ ἐστι καλοῦ τε καὶ
κακοῦ, Καλὴ γὰρ ή περὶ γάμον φιλία, κακὴ δὲ ἡ πε-
ρὶ πορνείαν. Οὐ γὰρ πρὸς μόνας τὰς ὑπὸ Θεοῦ συ-
ζευχθείσας αὐτοῖς νομίμως γαμετάς ἕλκονται πάντες
τῷ πόθῳ (τοῖς δ’ ἀρκουμένοις τούτῳ, ἀγαθόν [51]· ἐξ
ἀγαθοῦ γὰρ ὁ γάμος)’ ἀλλὰ πολλοὶ καὶ μετά ἀνομίας
κλεψιγάμοις εὐναῖς συμπλέκονται, δεινοτάτῃ φιλίᾳ
οἱπρήλατούμενοι· ἥτις αὐτοῖς είς ἔχθραν μετατρα-
πήσεται, ὅταν κατά πάντων τῶν κρυπτῶν ὲποπτικὴ
τοῦ Θεοῦ κρίσις παραγίνεται ἑκάστῳ τὰ ἀξια τα-
μιεύσασθαι. Ἢ δὲ ἀνωθεν καὶ περὶ τὰ ἀνω φιλία
ο
ἁγία ἐστὶν, αἰωνίους τάς γλυκύτητας ἔχουσα , ἀκατα-
παύει-τους τὰς εὐφροσύνας βρύουσα, ἀπεράντους τὰς
εὐωδίας πνέουσα, ἀρρήτους τὰς δόξας ἔχουσα, ίσαγ-
τέλους τὰς τιμάς φέρουσα, αὐτὸν τὸν ἀγαπήσαντα
ἡμᾶς Κύριον ἡμῖν ὲσοπτρίξουσα, τὴν πρὸς τὸν Δε-
πύτην παρρησίαν προξενοῦσα, τὸ ἰσόρροπον τῆς δι-
καιοσύνης ἐπάγουσα, καὶ ἐπὶ γῆς καὶ ὲν οὐρανοῖς
τιμὴν καὶ δόξαν φέρουσα. Ἀκήκοας φιλήματος καὶ
φιλήματος διαφορὰν κα)⁹ διάκρισιν (3‘2); Γνῶθι τὸ
διάφορον, ἐκλεξαι τὸ κρεῖττον, φύγε τὸ βλάπτον, κράτει τὸ σῶζον (35).
Mnade με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὑτοῦ·
τουτέστιν, ὀ Υἱός. Ἀνω τῆς διανοίας τὸ ὄμμα· οὐ
γαρ σαρκικὺν τδ λεγόμενον, ἀλλὰ πνευματικὸν τὸ
πςοφητευὸμενον. Οὐ βούλεται γάρ (54) διὰ μόνου
πόματος προφητῶν διδαχθῇναν ἀλλ’ αὐτὸς, φησιν,
imsitm καὶ διδαξάτω με Υἱός. Μεγάλη γάρ (55)
’⁸ Psal. xuv, 10. ⁸⁸ lsa. uti, 5. ’⁸ ι Cor. xv, 44.
(ΞΤ) Sic meus, et Barb. et Theat. In Vallicellau.
mka-
(28) Βεειίιυὶ σου, qua: vocula a meo cod. et Barb.
δι’ἶῖἕί) Vet. interpr. ι evocata sponsa. ι _Sed ή-κα-
λουμένῃ νύμφη idem estate simpliciter νύμφηζνίό.
(totumeht. locum ad Electr. Sophocl., ad versum
(30) Vallicell. φιλανθρωπία,
(Si) Toigudfudpxoog‘. τ. ἀγαθόν. _Sic interpun-
κεί-δέω ex'vauic'. et Tum. τούτῳ τῷ πόθῳ, Βην-
berinus. et meus babent_-rofi:o, et pravam inter-
punaiooem habent hujus loci.
τος γάμον, καὶ λέγοντος αὑττγ t Ὃν τρόπον εὐ-
φρανθήσεται νυμφίος ἐπὶ τῇ νύμφῃ, οὕτως εὐφραν-
θήσεται Κύριος ἐπὶ σοί ι)’ ὥσπερ οὖν τούτων ἑνωτι-
σαμένη καὶ ἄλλων ὁμοίων ἡ καλουμένη νύμφη (29),
ἀναφωνεῖ καὶ λέγει· Φιλησὰτω με ἀπὸ φιλημάτων
στόματος αὑτοῦ. Σὺ γοῦν, πᾶς ὁ ἀκροώμενος τῶν
πνευματικῶν ᾀσμάτων, ὅτι φίλημα πνευματικὸν καὶ
ἀγραντον τῆς σαρκὸς ἀκούεις φίλημα, μὴ τιτρώσκου
τὴν διάνοιαν ταῖς τῆς σαρκὸς ἡδυπαθείαις. Φίλημα
γὰρ πνευματικὸν φιλήματος σαρκικοῦ πολὺ καὶ
ἀσυγκρετως διενήνοχε, καθάπερ ἠ ήμέρα τῆς νυκτὸς
φωτὶ ἐπερίσσευσεν. Ὠσπερ γάρ ἐστι σῶμα ψυχικὸν,
καὶ ἔστι σῶμα πνευματικόν· οὕτως ἐστι φίλημα
σαρκικὸν, καὶ φίλημα πνευματικόν. Ἀλλά τὸ μὲν
σαρκικὺν ἐπίγειον ⁸ τὺ δὲ πνευματικὸν ἐπουράνιον. Ἡ
τοίνυν ἐπὶ γῆς φιλία (50) ὲπιμίξ ἐστι καλοῦ τε καὶ
κακοῦ, Καλὴ γὰρ ή περὶ γάμον φιλία, κακὴ δὲ ἡ πε-
ρὶ πορνείαν. Οὐ γὰρ πρὸς μόνας τὰς ὑπὸ Θεοῦ συ-
ζευχθείσας αὐτοῖς νομίμως γαμετάς ἕλκονται πάντες
τῷ πόθῳ (τοῖς δ’ ἀρκουμένοις τούτῳ, ἀγαθόν [51]· ἐξ
ἀγαθοῦ γὰρ ὁ γάμος)’ ἀλλὰ πολλοὶ καὶ μετά ἀνομίας
κλεψιγάμοις εὐναῖς συμπλέκονται, δεινοτάτῃ φιλίᾳ
οἱπρήλατούμενοι· ἥτις αὐτοῖς είς ἔχθραν μετατρα-
πήσεται, ὅταν κατά πάντων τῶν κρυπτῶν ὲποπτικὴ
τοῦ Θεοῦ κρίσις παραγίνεται ἑκάστῳ τὰ ἀξια τα-
μιεύσασθαι. Ἢ δὲ ἀνωθεν καὶ περὶ τὰ ἀνω φιλία
ο
ἁγία ἐστὶν, αἰωνίους τάς γλυκύτητας ἔχουσα , ἀκατα-
παύει-τους τὰς εὐφροσύνας βρύουσα, ἀπεράντους τὰς
εὐωδίας πνέουσα, ἀρρήτους τὰς δόξας ἔχουσα, ίσαγ-
τέλους τὰς τιμάς φέρουσα, αὐτὸν τὸν ἀγαπήσαντα
ἡμᾶς Κύριον ἡμῖν ὲσοπτρίξουσα, τὴν πρὸς τὸν Δε-
πύτην παρρησίαν προξενοῦσα, τὸ ἰσόρροπον τῆς δι-
καιοσύνης ἐπάγουσα, καὶ ἐπὶ γῆς καὶ ὲν οὐρανοῖς
τιμὴν καὶ δόξαν φέρουσα. Ἀκήκοας φιλήματος καὶ
φιλήματος διαφορὰν κα)⁹ διάκρισιν (3‘2); Γνῶθι τὸ
διάφορον, ἐκλεξαι τὸ κρεῖττον, φύγε τὸ βλάπτον, κράτει τὸ σῶζον (35).
Mnade με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὑτοῦ·
τουτέστιν, ὀ Υἱός. Ἀνω τῆς διανοίας τὸ ὄμμα· οὐ
γαρ σαρκικὺν τδ λεγόμενον, ἀλλὰ πνευματικὸν τὸ
πςοφητευὸμενον. Οὐ βούλεται γάρ (54) διὰ μόνου
πόματος προφητῶν διδαχθῇναν ἀλλ’ αὐτὸς, φησιν,
imsitm καὶ διδαξάτω με Υἱός. Μεγάλη γάρ (55)
’⁸ Psal. xuv, 10. ⁸⁸ lsa. uti, 5. ’⁸ ι Cor. xv, 44.
(ΞΤ) Sic meus, et Barb. et Theat. In Vallicellau.
mka-
(28) Βεειίιυὶ σου, qua: vocula a meo cod. et Barb.
δι’ἶῖἕί) Vet. interpr. ι evocata sponsa. ι _Sed ή-κα-
λουμένῃ νύμφη idem estate simpliciter νύμφηζνίό.
(totumeht. locum ad Electr. Sophocl., ad versum
(30) Vallicell. φιλανθρωπία,
(Si) Toigudfudpxoog‘. τ. ἀγαθόν. _Sic interpun-
κεί-δέω ex'vauic'. et Tum. τούτῳ τῷ πόθῳ, Βην-
berinus. et meus babent_-rofi:o, et pravam inter-
punaiooem habent hujus loci.