PG 40, col. 34

mas honorans nuptias, dicit ei ” : ι Quemadmo- ,
dum laetabitur sponsus in sponsa, sic laetabitur Do-
minus in Ie i): quasi igitur his aliisque ejusmodi
sermonibus sponsa praebens aures clamat, et dicit:
Osculetur me ab osculis oris sui. Tu igitur, quisquis
Cantica canticorum audis, quando spirituale et ab
omni carne purum osculum audis, noli mentem
carnalibus laedere voluptatibus. Osculum enim spi-
rituale carnali osculo multo est et sine compara-
tione praestantius, sicut dies noctem lumine superat.
Quemadmodum enim corpus est animale, et cor-
pus spirituale ’δε ita osculum est carnale, et oscu-
lum spirituale. Verum carnale terrestre est; spiri-
tuale est caeleste. Amor igitur in hac terra pro-
miscue est tum boni tum mali. Bonus enim est
amor in nuptiis, improbus. in fornicatione; non
enim omnes desiderio ad solas trahuntur uxores,
quae illis a Deo legitime sunt conjunctae; et iis.
quidem qui eo contenti sum, id bonum est : ex
bono enim nuptire. Verum tuulti furtivo concubitu
cum alienis uxoribus commiscentur, nefario perciti
amore; qui quidem in odium illis vertet, cum Dei
judicium occulta qumque perspiciens advenerit, ut
suum quo quisque dignus est, unicuique distribuat.
Sanctus autem supertmrumque rerum amor ille
est, qui infinitas continet dulcedines; qui gaudiis
nunquam deficientibus scatet; interminabiles odo-
rum spirat suavitates ; ineffabilem habet gloriam;
honores affert angelicis honoribus pares; ipsum
Dominum qui nos dilexit, tanquam in speculo nobis
aspiciendqu exhibet; fiduciam ad Dominum prae-
bet; aequitatem justitia: affert; et in terra et in
ctelis honorem et gloriam parit. Audisti inter oscu-
lum et osculum dill’erentiam et discrimen? Nosce
quid inter utrumque intersit : seligito quod melius
est : fuge quod lzedit : tene quod salutem parit.
Osculetur me ab osculis oris sui: scilicet Filius.
Sursum erige mentis oculum. Non enim carnale est.
id de quo est sermo ; sed spirituale, quod prepbe-
tice dicitur. Non enim solummodo per os prophe—
tarum doceri vult; sed ipse, inquit, accedat et me
doceat Filius. Gravis enim, aiebat quondam Eccleo
(32) Vetus interpres vertit: ι Audistis quidem
osculi et osculi dili‘erentiam atque judicium. Co-
gnosee_discretionem. Elige «ptod melius est, ι etc.
(33) γαίης-νοτεξο quaedam hic habet, quae absunt
ab omnibus ϐ necis codicibus.
(54) Restitui γάρ ex aliis codd. Abest enim ι
Barb. et meo. -
(55) Haecin veteri versione reddita sunt perver-
sissitne: ι Mater enim mea Ecclesia aliquando di-
cebat : Pusillis non salvabor; uiagnum et perfection
medicum requiram, mero perfusa sum, tenebras
medicum re Ulr‘alll, mero perluat! Slllll, ιιειιυιη-ξις
sunt lucernae1egis et prophetae :ait enim ιιι Lucerna
pedibus meis lex tua, et lutnen seodtis meis.»

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.