PG 40, col. 505
οὐκ είς τὸ εἶναι καὶ τὴν ὓπαρξιν τοῦ ἀνθρώπου συν-
τελοῦντα, ἀλλ’ είς προκοπὴν τῆς τῶν φυσικῶν γνὼ-
σεως καὶ θεωρίας συμϐαλλόμενον. ιο Κομιδῇ γοῦν
ὀλίγους τῶν ἀνθρώπων, καὶ μόνους τοὺς φιλοσοφή-
σαντας, τὸν ἐνεργείᾳ νοῦν ἔχειν διαϐεϐαιοῦται (15).
Πλάτων δὲ ού δοκεῖ λέγειν (16) τὸν ἄνθρωπον εἶναι
τὸ συναμφότερον, ψυχὴν καὶ σῶμα, ἀλλὰ ψυχὴν σώ-
ματι τοιῷδε χρωμένην, ἀξιοπρεπέστερον (ιῖ) φανταο
ξάμενος τὰ κατὰ τὸν ἄνθρωπον (18), καὶ αὐτόθεν
ἡμᾶς ἐπιστρέφων ἐπὶ τὴν τῆς ψυχῆς (19) μόνης
θειότητα (20) καὶ ἐπιμέλειαν, ἶνα τὴν ψυχὴν ἑαυτοὺς
εἶναι (21) πιστεύοντες, τά τῆςψυχῆς ἀγαθὰ μόνα διώ-
κωμεν (22), τὰς ἀρετὰς καὶ τὴν εὐσέϐειαν, καὶ μὴ
τὶς τοῦ σώματος ἐπιθυμίας ἀγαπήσωμεν (23), ὡς
οὐκ οὔσας ἀνθρώπου, ᾖ ἄνθρωπος (21), ἀλλὰ ζώου μὲν προηγουμένως, ἀνθρώπου δὲ ἑπομένως, ἐπειδὴ
καὶ ζιῖον ὁ ἄνθρωπος.
Καὶ ἄλλως δὲ (25) κυριωτέρα τοῦ σώματος ἡ ψυ-
χὴ πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι καθωμολόγηται. Ὑπὸ
ταύτης γάρ (26), ὡς ὅργανον, κινεῖται τὸ σῶμα. Δη-
λοῖ δὲ ὁ θάνατος (27). Χωρισθείσης γὰρ τῆς ψυχῆς,
ἀκίνητον μένει τὸ σῶμα παντελῶς καὶοὰνενέργητον,
ὡς, τεχνίτου χωρισθέντος, ἀκίνητα μένει τά ὄργανα.
Γνὼριμον δὲ, ὅτι καὶτοῖς ἀψύχοις (28) κοινωνεῖ, καὶ⁸
τῆς τῶν ἀλόγων ζώων μετέχει ζωῆς (29), καὶ τῆς
τῶν λογικῶν μετείληφε νοήσεως. Κοινωνεῖ γάρ (30)
τοῖς μὲν ἀψύχοις κατὰ τὸ σῶμα καὶ τὴν ἀπὸ τῶν
τεσσάρων στοιχείων κρᾶσιν (51) τοῖς δὲ φυτοῖς κατά
τε ταῦτα καὶ τὴν θρεπτικὴν καὶ σπερματικὴν (52)
δύναμιν τοῖς δὲὰλόγοις καὶ ὲν τούτοις μὲν, ἐξ ἐπιμέ-
τρου δὲ κατά τε (55) τὴν ιι καθ’ ὁρμὴν κίνησιν καὶ
VAR. LECT. ET ANIRIADV.
πονι p. 49, διαστέλλουσι τὴν ἑκάστου φύσιν. Philo
n. l00. C. πραγμάτων διαφορὰς διαστέλλειν.
p. 100, C, πραγμάτων διαφοράς διαστέλλειν.
(11) Συγκὶιτέᾁκβυάσθαὶ. ’ξυγκατεσκευᾶσθαπ D.
1. ’Συγκατασκευάσθαῃ Α. 2. Paulo post τῶν φυσι-
κῶν rcddidit naturarum Con.
(15) Διαϐεὸᾳιοῦται. Διαὸεδαιοῦνται, 1). 1, Α. 1.
(Jan/irritantur, Vall.
(16) Οὐ λέγει. Οὐ δοκεῖ λέγειν, D. 1, Δ. 1, 2.
Visus est dicere, Vall.
Τ ὸ ἀξιοπρεπέστερονλτό abestub. 1, Α. 1,
2. ἸΛξιοπρεπέστερον γτὰ κατά τον ἄνθρωπον, in
marg. Ant. Prwsirintiora. Vall. Vide moi.
tt's') fi astajeiy'aiopam: ruma. τὸν
ἄνθρζ, 1). 1, Α. 1, 2.. 5.
(19) Πρὸς tarvis s'ryxfic- ,Ἐπὶ fluviis ψυχῆς.
Β.’1.Ἀ. 1,2,5, unum, μόνην,Α. 9.- '
(20) ΔΘιειρινητα. Non videtur essehujus loci. (ion-
jicio. οἰκειότητα, quod συνάφεια-11118121· postulare.
Con. reddidit, eurum et sollicitudinem. Forteerg
Con. reddidit, curam et sollicitudinem. Forteergo θε-,
ραπείαν-Ιιιεῖι. Solius artium! ditinitatem, Vall. Μ. 1, D
exhibet θειοτάτην ἐπιμέλειαν.
(2t) Ἐαυτοῦς εἶναι. Syllaba ους ex correct.,
D.(22) ΜόνιιΔ ᾂιώκωμεν. Mdv; καταδιὼκωμεν.
1; ’μόνα μεταδιῴκωμεν, Α. 1.-2. Post μόνα ἰιιι alio
inscrtum τα. ΙΙίιιιθιιυῠίε voluit μετα, θ’. 1. Μεταδιώ-
κωμεν probandum videtur, etsi alterum idem ex-
p, ἓξ),- ᾎγαπῄσωμενλ ᾎναπείσωμεν, Μ. 1 .
’21) ’Δὶ-θμῦποὺ, ᾖ ἄνθρωπος. Ἀνθρώπου ἢ (id
τελοῦντα, ἀλλ’ είς προκοπὴν τῆς τῶν φυσικῶν γνὼ-
σεως καὶ θεωρίας συμϐαλλόμενον. ιο Κομιδῇ γοῦν
ὀλίγους τῶν ἀνθρώπων, καὶ μόνους τοὺς φιλοσοφή-
σαντας, τὸν ἐνεργείᾳ νοῦν ἔχειν διαϐεϐαιοῦται (15).
Πλάτων δὲ ού δοκεῖ λέγειν (16) τὸν ἄνθρωπον εἶναι
τὸ συναμφότερον, ψυχὴν καὶ σῶμα, ἀλλὰ ψυχὴν σώ-
ματι τοιῷδε χρωμένην, ἀξιοπρεπέστερον (ιῖ) φανταο
ξάμενος τὰ κατὰ τὸν ἄνθρωπον (18), καὶ αὐτόθεν
ἡμᾶς ἐπιστρέφων ἐπὶ τὴν τῆς ψυχῆς (19) μόνης
θειότητα (20) καὶ ἐπιμέλειαν, ἶνα τὴν ψυχὴν ἑαυτοὺς
εἶναι (21) πιστεύοντες, τά τῆςψυχῆς ἀγαθὰ μόνα διώ-
κωμεν (22), τὰς ἀρετὰς καὶ τὴν εὐσέϐειαν, καὶ μὴ
τὶς τοῦ σώματος ἐπιθυμίας ἀγαπήσωμεν (23), ὡς
οὐκ οὔσας ἀνθρώπου, ᾖ ἄνθρωπος (21), ἀλλὰ ζώου μὲν προηγουμένως, ἀνθρώπου δὲ ἑπομένως, ἐπειδὴ
καὶ ζιῖον ὁ ἄνθρωπος.
Καὶ ἄλλως δὲ (25) κυριωτέρα τοῦ σώματος ἡ ψυ-
χὴ πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι καθωμολόγηται. Ὑπὸ
ταύτης γάρ (26), ὡς ὅργανον, κινεῖται τὸ σῶμα. Δη-
λοῖ δὲ ὁ θάνατος (27). Χωρισθείσης γὰρ τῆς ψυχῆς,
ἀκίνητον μένει τὸ σῶμα παντελῶς καὶοὰνενέργητον,
ὡς, τεχνίτου χωρισθέντος, ἀκίνητα μένει τά ὄργανα.
Γνὼριμον δὲ, ὅτι καὶτοῖς ἀψύχοις (28) κοινωνεῖ, καὶ⁸
τῆς τῶν ἀλόγων ζώων μετέχει ζωῆς (29), καὶ τῆς
τῶν λογικῶν μετείληφε νοήσεως. Κοινωνεῖ γάρ (30)
τοῖς μὲν ἀψύχοις κατὰ τὸ σῶμα καὶ τὴν ἀπὸ τῶν
τεσσάρων στοιχείων κρᾶσιν (51) τοῖς δὲ φυτοῖς κατά
τε ταῦτα καὶ τὴν θρεπτικὴν καὶ σπερματικὴν (52)
δύναμιν τοῖς δὲὰλόγοις καὶ ὲν τούτοις μὲν, ἐξ ἐπιμέ-
τρου δὲ κατά τε (55) τὴν ιι καθ’ ὁρμὴν κίνησιν καὶ
VAR. LECT. ET ANIRIADV.
πονι p. 49, διαστέλλουσι τὴν ἑκάστου φύσιν. Philo
n. l00. C. πραγμάτων διαφορὰς διαστέλλειν.
p. 100, C, πραγμάτων διαφοράς διαστέλλειν.
(11) Συγκὶιτέᾁκβυάσθαὶ. ’ξυγκατεσκευᾶσθαπ D.
1. ’Συγκατασκευάσθαῃ Α. 2. Paulo post τῶν φυσι-
κῶν rcddidit naturarum Con.
(15) Διαϐεὸᾳιοῦται. Διαὸεδαιοῦνται, 1). 1, Α. 1.
(Jan/irritantur, Vall.
(16) Οὐ λέγει. Οὐ δοκεῖ λέγειν, D. 1, Δ. 1, 2.
Visus est dicere, Vall.
Τ ὸ ἀξιοπρεπέστερονλτό abestub. 1, Α. 1,
2. ἸΛξιοπρεπέστερον γτὰ κατά τον ἄνθρωπον, in
marg. Ant. Prwsirintiora. Vall. Vide moi.
tt's') fi astajeiy'aiopam: ruma. τὸν
ἄνθρζ, 1). 1, Α. 1, 2.. 5.
(19) Πρὸς tarvis s'ryxfic- ,Ἐπὶ fluviis ψυχῆς.
Β.’1.Ἀ. 1,2,5, unum, μόνην,Α. 9.- '
(20) ΔΘιειρινητα. Non videtur essehujus loci. (ion-
jicio. οἰκειότητα, quod συνάφεια-11118121· postulare.
Con. reddidit, eurum et sollicitudinem. Forteerg
Con. reddidit, curam et sollicitudinem. Forteergo θε-,
ραπείαν-Ιιιεῖι. Solius artium! ditinitatem, Vall. Μ. 1, D
exhibet θειοτάτην ἐπιμέλειαν.
(2t) Ἐαυτοῦς εἶναι. Syllaba ους ex correct.,
D.(22) ΜόνιιΔ ᾂιώκωμεν. Mdv; καταδιὼκωμεν.
1; ’μόνα μεταδιῴκωμεν, Α. 1.-2. Post μόνα ἰιιι alio
inscrtum τα. ΙΙίιιιθιιυῠίε voluit μετα, θ’. 1. Μεταδιώ-
κωμεν probandum videtur, etsi alterum idem ex-
p, ἓξ),- ᾎγαπῄσωμενλ ᾎναπείσωμεν, Μ. 1 .
’21) ’Δὶ-θμῦποὺ, ᾖ ἄνθρωπος. Ἀνθρώπου ἢ (id