PG 41, col. 839
stanti fide praeditus. Sed. illo mortuo perinde ac
ἐἰ caecus ab altero deductus a ductore destituatur,
in pratceps sese committens, pra: caecitate deorsum
ita fertur, ut cohibere ipsum nequeat, donec in
exitium ruat : ita Tatiano contigit.
Erat hic, quemadmodum accepimus, natione
Syrus. Qui primum in Mesopotamia novam sectam
condere aggressus est, circa annum xu Antonini
Pii. Quippe post sancti Justini martyrium Roma
profectus in Orientem, et ibidem habitans in ab-
surdus opiniones incidit: ac nescio quos agonas e
Valentinianis fabulis, ac principia quaedam ac pro-
pagationes commentus est. Sed Antiochia praeser-
tim, qua: ad Daphnen est, illius dogma derivatum
in Cilicia ac Pisidia cumprimis coaluit. Hinc enim
Eucratitarum orta successio est, quibus venenum
illud aspersum. Ferunt opus illud quod ex Iv Evan-
geliis contextum est, quodque secundum Hebraeos
nonnulli vocant, ab eo conscriptum.
ll. Caeterum eadem fere eum antiquis baeresibus
defendit. Ae primum Adamum negat esse salvum.
Deinde continentiam caalibemque Lvitam praedicat.
Nuptias adulterium esse merum ac corruptelam
existimat; nec ah illa discrepare penitus,scd idem
et unum esse Qua quidem continentia: ac pudici-
the 392 specie , velut illecebra proposita, homo
vafer obrepsit, tanquam rapax quidam lupus pel-'
lem ovis induens, eoque cultu, quem ad tempus
susceperat, miseros homines in fraudem pelliciens.
Similiter et mysteria quaedam ad Ecclesiae sanctae
imitationem instituit; sed ad ea tamen nihil praeter
aquam adhibuit. Verum ne ille quidem poterit ra-
tione ulla consistere, cujus tam imbecillum mini-
meque cohaerens est dogma.
Ae, nisi fallor, hoc tempore eum omni schola sua
exstinctus intercidit. Quid enim ad illum refutan-
dumi afferri non potest? Sed illud valet in primis,
quod adversus similes haereses antea proposuimus,
fieri omnino non posse plura ut principia sint
ί Deest εἰ.
fight"'ffgzli'liTnajgfifie "su-0 exfiaiagerit aura 1) imperante. Postea sub Antonino majores trahens
geniculati; , non—curaui investigate. Epiphaniu'sfliri
Marcionitarum haeresi, seribif tiarciéri‘éiiféfifii'};
patre suo pulsus pa_cem ac veniam eblandiri nullis
κ precibus posset ,“ Romani se post Hygini rebito—in
eoiiIuIiLsse. clumque nihilo magis quod (τοί)ἰεῦἆί-
illic obtineret, tum demum ptililiea'taflhaeresriws-u—a'
Ecclesiam oppugnasse. Hygini obituchiil‘éFIir'ifi
annum Antonini xviii; mitte quod tempus Marcio:
nem haeresim. suam disseminasse necesse Veis—ticum
nuquuiJAntoni‘n-o ,Η et _guide‘rn:iinpervii’
ilnitio, _apologiam obtulit. Marcionis meniinei'it:
Quare duplex: uti_conjieiebamus ,
ortus esse debet._ Nam' primum in Ponto Λεῖςῖάιίἧὶ
taxat nefarium dogma praedicavit,—
ἐἰ caecus ab altero deductus a ductore destituatur,
in pratceps sese committens, pra: caecitate deorsum
ita fertur, ut cohibere ipsum nequeat, donec in
exitium ruat : ita Tatiano contigit.
Erat hic, quemadmodum accepimus, natione
Syrus. Qui primum in Mesopotamia novam sectam
condere aggressus est, circa annum xu Antonini
Pii. Quippe post sancti Justini martyrium Roma
profectus in Orientem, et ibidem habitans in ab-
surdus opiniones incidit: ac nescio quos agonas e
Valentinianis fabulis, ac principia quaedam ac pro-
pagationes commentus est. Sed Antiochia praeser-
tim, qua: ad Daphnen est, illius dogma derivatum
in Cilicia ac Pisidia cumprimis coaluit. Hinc enim
Eucratitarum orta successio est, quibus venenum
illud aspersum. Ferunt opus illud quod ex Iv Evan-
geliis contextum est, quodque secundum Hebraeos
nonnulli vocant, ab eo conscriptum.
ll. Caeterum eadem fere eum antiquis baeresibus
defendit. Ae primum Adamum negat esse salvum.
Deinde continentiam caalibemque Lvitam praedicat.
Nuptias adulterium esse merum ac corruptelam
existimat; nec ah illa discrepare penitus,scd idem
et unum esse Qua quidem continentia: ac pudici-
the 392 specie , velut illecebra proposita, homo
vafer obrepsit, tanquam rapax quidam lupus pel-'
lem ovis induens, eoque cultu, quem ad tempus
susceperat, miseros homines in fraudem pelliciens.
Similiter et mysteria quaedam ad Ecclesiae sanctae
imitationem instituit; sed ad ea tamen nihil praeter
aquam adhibuit. Verum ne ille quidem poterit ra-
tione ulla consistere, cujus tam imbecillum mini-
meque cohaerens est dogma.
Ae, nisi fallor, hoc tempore eum omni schola sua
exstinctus intercidit. Quid enim ad illum refutan-
dumi afferri non potest? Sed illud valet in primis,
quod adversus similes haereses antea proposuimus,
fieri omnino non posse plura ut principia sint
ί Deest εἰ.
fight"'ffgzli'liTnajgfifie "su-0 exfiaiagerit aura 1) imperante. Postea sub Antonino majores trahens
geniculati; , non—curaui investigate. Epiphaniu'sfliri
Marcionitarum haeresi, seribif tiarciéri‘éiiféfifii'};
patre suo pulsus pa_cem ac veniam eblandiri nullis
κ precibus posset ,“ Romani se post Hygini rebito—in
eoiiIuIiLsse. clumque nihilo magis quod (τοί)ἰεῦἆί-
illic obtineret, tum demum ptililiea'taflhaeresriws-u—a'
Ecclesiam oppugnasse. Hygini obituchiil‘éFIir'ifi
annum Antonini xviii; mitte quod tempus Marcio:
nem haeresim. suam disseminasse necesse Veis—ticum
nuquuiJAntoni‘n-o ,Η et _guide‘rn:iinpervii’
ilnitio, _apologiam obtulit. Marcionis meniinei'it:
Quare duplex: uti_conjieiebamus ,
ortus esse debet._ Nam' primum in Ponto Λεῖςῖάιίἧὶ
taxat nefarium dogma praedicavit,—