PG 42, col. 197
Ποτάμων 6 μακαρίτης, ὲλευθεροστομῶν, ὃς οὐδέποτε
εἴληφε πρόσωπόν τινος· τὸν ὀφθαλμὸν γὰρ ’ὲν τῷ
διωγμῷ διὰ τὴν ἀλήθειαν ἐτυφλώθηο ἑωρακὼς τὸν
Εὑσέὁιον καθεζόμενον καὶ δικάζοντα, καὶ Ἀθανάσιον
ἑστῶτα, καταπονηθεὶς τῇ λύπῃ, καὶ δακρύσας, οἷα
γίνεται παρὰ τοῖς ἀληθέσιν, ἀπετείνατο φωνῇ με-’
γάλη Βὺσεδὶῳ λέγων · Σὺ καθέζῃ, Εὐσέϐιε, καὶ Ἀθα-
νάσιος ἀθῶος ὢν παρά σοῦ κρίνεται; Τίς ἐνέγκοι τά
τοιαῦτα; Λέγε δέ μοι σὺ, οὐ σὺν ὶμοὶ ἦσθα ἐν τῇ
φυλακῇ ἐπὶ τοῦ διωγμοῦς Κάγὼ μὲν ὀφθαλμὸν ἀπ-
εὸαλόμην ὑπὲρ ἀληθείας ⁶ σὺ δὲ οὔτε φαίνῃ λελωῦη-
μένον τι ἔχων ὲν τῷ σώματι, οὔτε ἐμαρτύρησας⁴
ἀλλά ἕστηκας ζῶν μηδὲν ⁴ηκρωτηριασμένος. Πῶς
ἀνεχώρησας ἀπὸ τῆς φυλακῆς, εί μὴ ὄτι ὑπέσχου
τοῖς τὴν ἀνάγκην τοῦ διωγμοῦ ἡμῖν ἐπενέγκασι τὸ
ἀθέμιτον πρᾶξαι, ἢ ἔπραξαςς Ταῦτα ἀκούσας Εὐσέ-
6ιος, αἴρεται μὲν είς ἀγανάκτησιν, καὶ ἀναστάς διέ-
λυσε τὸ δικαστήριον, λέγων, δτι EI ἐνταῦθα ἤλθετε,
καὶ πρὸς ἡμᾶς τά τοιαῦτα ἀντιλέγετε, ἀρα οὖν άλη-
θεύουσιν οί κατήγοροι ὑμῶν. Ei γάρ ὦδε τυραννεῖτε,
πολλῷ μᾶλλον ὲν τῇ ὑμῶν πατρίδι.
accusatores objiciunt. Nam cum hoc in loco tyrannidem quamdam exerceatis, multo id magis in pa-
tria vestra facitis.
8'. Εἶτα ἐπεχείρησεν Εὐσέϐιος καὶ οί μετ’ αὐτοῦ’
καὶ ἀποστέλλουσι δύο τινὰς τῶν άπὸ Παννονίων ἐπι-
σκόταυν τὰ ’Δρείου φρονοῦντας, Οὐρσάκιύν τε καὶ
Οὐάλεντα, είς τε τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ Μαραιώτην,
ἔνθα ἔλεγον γεγενῆσθαι τὰ προειρημένα τοῦ σκεύους
καὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων τῆς μάχης. Οί δὲ ἀπελ-
θόντες οὐκ ἐκεῖνα ἀνήνεγκαν ὅσα ἦν ἀληθῆ, ἀλλ’
ἔτερα ἀνθ’ ἑτέρων παραχωρήσαντες, ἐψεύσαντο ο καὶ
ὶσυκοφάντησαν τὸν μακαρίτην πάπαν Ἀθανάσιον.1(ἀ- Ὀ
κεῖνα δὲ ὡς ἀληθῆ ὅντα πλασάμενοι ἐγγράφως ἐνέγκαν-
τες ἀνέφερον ὲπὶ τὴν σύνοδον τὸν περὶ Εὑσέὁιον καὶ
τούς ¹ ἀλλους ὡς εἰσύστερον ἔδειξαν μετανοοῦντες Ού ρ-
σάκιος καὶ Οὐάλης, μετὰ λιόἐλλων προσελθόντες τῷ
μακαρίτῃ Ἰουλίῳ τῷ ὲπισκόπῳ Ῥώμης, ὑπεραπο-
λογούμενοι τοῦ αὐτῶν σφάλματοςο ὅτι Ἐσυκοφαντή-
σαμεν τὸν πάπαν Ἀθανάσιονο ἀλλά δέξαι ἡμᾶς εἰς
κοινωνίαν καὶ είς μετάνοιαν. Καὶ πρὸς αὐτὸν δὲ τὸν
’Δθανάσιον ταῖς αὐτῶν ἐχρήσαντο ἐγγράφοις διὰ με-
τανοίας συστάσεσιν. Ὀρῶντος δὲ τοῦ πάπα Ἀθανα-
σίου ὄντος ἐν τῇ Τύρῳ βαρεῖαν τὴν τότε συσκευὴν ὲκ
πανταχόθεν, πρινὴ εἰσελθεῖν είς τὸ δικαστήριον, ἢ
ei; πρόσωπον τὰ συκοφαντούμενα ἐξ ἀντικαταστά-‹
σεως γένηται, νύκτωρ ἀναχωρήσας, ἀνέρχεται πρὸς
Κωνσταντῖνον εἰς τὸ κομητᾶτον, καί προσφέρει αὐτῷ
τὰ κατ’ αὐτὸν ἀναδιδάσκων. 'O δὲ, ἔτι λύπῃ φερόμε-
νος, καὶ νομίζων μή πη ἄρα ἀληθεύουσιν οἱ κατηγο-
ρήσαντες, ψεύδεται δὲ 6 ἀπολογούμενος, ἔτι ἐχαλέ-
παινε. Χαλεπαίνοντος δὲ αὐτοῦ, 6 πάπας Ἀθανάσιος
λέγον βαρῦν τῷ βασιλεῖ ἐπετείνετο, ὡς ὅτι Δικάσει
Κύριος ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὁποῖα καὶ αὐτὸς συμ-
¹ῖ.τῶν. - · ~
εἴληφε πρόσωπόν τινος· τὸν ὀφθαλμὸν γὰρ ’ὲν τῷ
διωγμῷ διὰ τὴν ἀλήθειαν ἐτυφλώθηο ἑωρακὼς τὸν
Εὑσέὁιον καθεζόμενον καὶ δικάζοντα, καὶ Ἀθανάσιον
ἑστῶτα, καταπονηθεὶς τῇ λύπῃ, καὶ δακρύσας, οἷα
γίνεται παρὰ τοῖς ἀληθέσιν, ἀπετείνατο φωνῇ με-’
γάλη Βὺσεδὶῳ λέγων · Σὺ καθέζῃ, Εὐσέϐιε, καὶ Ἀθα-
νάσιος ἀθῶος ὢν παρά σοῦ κρίνεται; Τίς ἐνέγκοι τά
τοιαῦτα; Λέγε δέ μοι σὺ, οὐ σὺν ὶμοὶ ἦσθα ἐν τῇ
φυλακῇ ἐπὶ τοῦ διωγμοῦς Κάγὼ μὲν ὀφθαλμὸν ἀπ-
εὸαλόμην ὑπὲρ ἀληθείας ⁶ σὺ δὲ οὔτε φαίνῃ λελωῦη-
μένον τι ἔχων ὲν τῷ σώματι, οὔτε ἐμαρτύρησας⁴
ἀλλά ἕστηκας ζῶν μηδὲν ⁴ηκρωτηριασμένος. Πῶς
ἀνεχώρησας ἀπὸ τῆς φυλακῆς, εί μὴ ὄτι ὑπέσχου
τοῖς τὴν ἀνάγκην τοῦ διωγμοῦ ἡμῖν ἐπενέγκασι τὸ
ἀθέμιτον πρᾶξαι, ἢ ἔπραξαςς Ταῦτα ἀκούσας Εὐσέ-
6ιος, αἴρεται μὲν είς ἀγανάκτησιν, καὶ ἀναστάς διέ-
λυσε τὸ δικαστήριον, λέγων, δτι EI ἐνταῦθα ἤλθετε,
καὶ πρὸς ἡμᾶς τά τοιαῦτα ἀντιλέγετε, ἀρα οὖν άλη-
θεύουσιν οί κατήγοροι ὑμῶν. Ei γάρ ὦδε τυραννεῖτε,
πολλῷ μᾶλλον ὲν τῇ ὑμῶν πατρίδι.
accusatores objiciunt. Nam cum hoc in loco tyrannidem quamdam exerceatis, multo id magis in pa-
tria vestra facitis.
8'. Εἶτα ἐπεχείρησεν Εὐσέϐιος καὶ οί μετ’ αὐτοῦ’
καὶ ἀποστέλλουσι δύο τινὰς τῶν άπὸ Παννονίων ἐπι-
σκόταυν τὰ ’Δρείου φρονοῦντας, Οὐρσάκιύν τε καὶ
Οὐάλεντα, είς τε τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ Μαραιώτην,
ἔνθα ἔλεγον γεγενῆσθαι τὰ προειρημένα τοῦ σκεύους
καὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων τῆς μάχης. Οί δὲ ἀπελ-
θόντες οὐκ ἐκεῖνα ἀνήνεγκαν ὅσα ἦν ἀληθῆ, ἀλλ’
ἔτερα ἀνθ’ ἑτέρων παραχωρήσαντες, ἐψεύσαντο ο καὶ
ὶσυκοφάντησαν τὸν μακαρίτην πάπαν Ἀθανάσιον.1(ἀ- Ὀ
κεῖνα δὲ ὡς ἀληθῆ ὅντα πλασάμενοι ἐγγράφως ἐνέγκαν-
τες ἀνέφερον ὲπὶ τὴν σύνοδον τὸν περὶ Εὑσέὁιον καὶ
τούς ¹ ἀλλους ὡς εἰσύστερον ἔδειξαν μετανοοῦντες Ού ρ-
σάκιος καὶ Οὐάλης, μετὰ λιόἐλλων προσελθόντες τῷ
μακαρίτῃ Ἰουλίῳ τῷ ὲπισκόπῳ Ῥώμης, ὑπεραπο-
λογούμενοι τοῦ αὐτῶν σφάλματοςο ὅτι Ἐσυκοφαντή-
σαμεν τὸν πάπαν Ἀθανάσιονο ἀλλά δέξαι ἡμᾶς εἰς
κοινωνίαν καὶ είς μετάνοιαν. Καὶ πρὸς αὐτὸν δὲ τὸν
’Δθανάσιον ταῖς αὐτῶν ἐχρήσαντο ἐγγράφοις διὰ με-
τανοίας συστάσεσιν. Ὀρῶντος δὲ τοῦ πάπα Ἀθανα-
σίου ὄντος ἐν τῇ Τύρῳ βαρεῖαν τὴν τότε συσκευὴν ὲκ
πανταχόθεν, πρινὴ εἰσελθεῖν είς τὸ δικαστήριον, ἢ
ei; πρόσωπον τὰ συκοφαντούμενα ἐξ ἀντικαταστά-‹
σεως γένηται, νύκτωρ ἀναχωρήσας, ἀνέρχεται πρὸς
Κωνσταντῖνον εἰς τὸ κομητᾶτον, καί προσφέρει αὐτῷ
τὰ κατ’ αὐτὸν ἀναδιδάσκων. 'O δὲ, ἔτι λύπῃ φερόμε-
νος, καὶ νομίζων μή πη ἄρα ἀληθεύουσιν οἱ κατηγο-
ρήσαντες, ψεύδεται δὲ 6 ἀπολογούμενος, ἔτι ἐχαλέ-
παινε. Χαλεπαίνοντος δὲ αὐτοῦ, 6 πάπας Ἀθανάσιος
λέγον βαρῦν τῷ βασιλεῖ ἐπετείνετο, ὡς ὅτι Δικάσει
Κύριος ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὁποῖα καὶ αὐτὸς συμ-
¹ῖ.τῶν. - · ~