PG 42, col. 342
et est reliquum vita: illis institutum sane quam
egregium et admirandum, adeo ut non ipse modo.
sed et qui illi adhaeserunt episcopi, presbyteri ac
reliqui omnes de manuum suarum labore victitent.
Posteaquam vero ab Ecclesia pulsus est , ab epi-
scopo quodam,’ qui ob easdem contentiones ab
Ecclesia recesserat, episc0pus ordinatus est. Verum
ιιι ab hoc diverticulo ad illud tractandum me re-
feram, quod eram aggressus, sciemlum est quamn
dam illos Scriptum vocem duriore quodam et im-
peritiore modo. et vero pertinacius interpretari.
813 Nam quod ad imaginem Dei creatus Adamus
dicitur , praefracte illi referendum ad corpus exi-
stimant. Cum enim scriptum sit: Faciamus homi-
nem ad imaginem nostram et similitudinem ’, statim
illud subjicitur, Deum sumpto de terra pulvere
hominem fabricasse ³. Cum igitur hominem de
terra formatum asserat, vides totum illud e terra
conflatum verissime hominem vocari. Ex quo se-
quitur de terreno illo praedictum, fore ut ad ima-
ginem Dei conderetur. Verum est illud , uti dixi,
ρ-ιυιο durius , ac simplicius , delinire hominem au-
dere, quanam in hominis parte sit imaginis illa
constituta ratio ; si tamen appellatione partis uteri-
dum est, eo quod plerique , quod ad hanc vocem
attinet, hominum intelligentiae refragari videntur,
ac variis quaestionibus implicari. Nam aut aspecta-
bilem Deum faciemus ac corporeum, si in corpore
nostro corporea perinde ratione ac figura istius-
modi imaginem collocandam putemus. Aut cum
Deo hominem adaequabimus , si haec asserere veli-
mus. Quare non est ullo modo definiendum aut
aflirmandum, quanam in parte imago illa consistat.
Sed inesse quidem in homine omnino fatendum
est, ne divinum beneficium tollamus e medio ac-
Dei auctoritati diuidamus. Quaecunque enim ille
- dicit, plane vera sunt, tametsi nonnullae sententize
sint, quae aciem nostrae mentis etl‘ugiant. Quocirca.
negare omnino ad imaginem Dei expressum homi-.
nem , a fide catholica et Ecclesia Dei alienum est.
Siquidem homines omnes ad illius imaginem εοιιτ-
diti sunt; nec ullus qui quidem in Deum speret.
inficiari istud potest, nisi si qui forte sint, qui sibi
Ill. Unde cum in hac parte majore, quam par
sit, contentionis studio ducantur, ab ecclesiastica
traditione ac doctrina recedunt. Quae cum omnes.
homines Dei ad imaginem creatos esse fateatur,
nullam tamen partem definit, in qua istiusmodi
imaginis ratio collocanda videatur. Sed nec isti,
ea de re fabulose aliquid asserunt aut negant, de-
monstrare quidpiam possunt. Etenim nonnulli, quod
de imagine dicitur, anima ipsa circumscribunt ; id
egregium et admirandum, adeo ut non ipse modo.
sed et qui illi adhaeserunt episcopi, presbyteri ac
reliqui omnes de manuum suarum labore victitent.
Posteaquam vero ab Ecclesia pulsus est , ab epi-
scopo quodam,’ qui ob easdem contentiones ab
Ecclesia recesserat, episc0pus ordinatus est. Verum
ιιι ab hoc diverticulo ad illud tractandum me re-
feram, quod eram aggressus, sciemlum est quamn
dam illos Scriptum vocem duriore quodam et im-
peritiore modo. et vero pertinacius interpretari.
813 Nam quod ad imaginem Dei creatus Adamus
dicitur , praefracte illi referendum ad corpus exi-
stimant. Cum enim scriptum sit: Faciamus homi-
nem ad imaginem nostram et similitudinem ’, statim
illud subjicitur, Deum sumpto de terra pulvere
hominem fabricasse ³. Cum igitur hominem de
terra formatum asserat, vides totum illud e terra
conflatum verissime hominem vocari. Ex quo se-
quitur de terreno illo praedictum, fore ut ad ima-
ginem Dei conderetur. Verum est illud , uti dixi,
ρ-ιυιο durius , ac simplicius , delinire hominem au-
dere, quanam in hominis parte sit imaginis illa
constituta ratio ; si tamen appellatione partis uteri-
dum est, eo quod plerique , quod ad hanc vocem
attinet, hominum intelligentiae refragari videntur,
ac variis quaestionibus implicari. Nam aut aspecta-
bilem Deum faciemus ac corporeum, si in corpore
nostro corporea perinde ratione ac figura istius-
modi imaginem collocandam putemus. Aut cum
Deo hominem adaequabimus , si haec asserere veli-
mus. Quare non est ullo modo definiendum aut
aflirmandum, quanam in parte imago illa consistat.
Sed inesse quidem in homine omnino fatendum
est, ne divinum beneficium tollamus e medio ac-
Dei auctoritati diuidamus. Quaecunque enim ille
- dicit, plane vera sunt, tametsi nonnullae sententize
sint, quae aciem nostrae mentis etl‘ugiant. Quocirca.
negare omnino ad imaginem Dei expressum homi-.
nem , a fide catholica et Ecclesia Dei alienum est.
Siquidem homines omnes ad illius imaginem εοιιτ-
diti sunt; nec ullus qui quidem in Deum speret.
inficiari istud potest, nisi si qui forte sint, qui sibi
Ill. Unde cum in hac parte majore, quam par
sit, contentionis studio ducantur, ab ecclesiastica
traditione ac doctrina recedunt. Quae cum omnes.
homines Dei ad imaginem creatos esse fateatur,
nullam tamen partem definit, in qua istiusmodi
imaginis ratio collocanda videatur. Sed nec isti,
ea de re fabulose aliquid asserunt aut negant, de-
monstrare quidpiam possunt. Etenim nonnulli, quod
de imagine dicitur, anima ipsa circumscribunt ; id