PG 42, col. 868
χοῦντες δὲ ἦσαν ἀγγελικὴν τάξιν ἔχειν, ἧ διὰ τὸ Ἀγ-
γέλους προσκεκλῆσθαι.
ΙΕ’. ’Δποστολικοὶι οἱ καὶ Ἀποτακτικο“ι,κα“ι αὐτοὶ
περὶ Πισιδίαν, μόνον Ἀποτακτικοὺς δεχόμενοι , παῦ’
ἑαυτοὺς δὲ εὐχόμενοι, παραπλησιάζονσι δὲ τοῖς Ἐγ-
κρατίταις. Ἀλλας δὲ παρ’ αὐτοὺς φρονοῧσιν αίρέσ
σε ις.
1ςὀΣα6ε).λιανοὶ, οί τὰ ὃμοια ἀνοήτως ¹ δοξάζονο
τες, παρὰ τοῦτο μόνον· λέγουσι γὰρ μὴ πεπονθέναι
τὸν Πατέρα (41).
IZ'. Ὠριγενιανοί τινος Ὠριγένους (42), αἰσχρο-
τοιοὶ δὲ οὗτοί εἰσιν, ἀῤῥητοποιοῦντες, καὶ τὰ ἑαυτῶν
σώματα φθορᾷ παραδιδόντες.
IH'. Ὠριγενιανοὶ ἄλλοι τοῦ καὶ Ἀδάμαντος τοῦ
Συντακτικοῦ, οἱ τὴν τῶν νεκρῶν ἀνάστασιν ἀποϐαλ-
λόμενοι. Χριστὸν δὲ κτίσμα καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα
εἰσηγούμενοι, παράδεισον δὲ καὶ οὐρανοὺς καὶ τὰ
ἄλλα πάντα ἀλληγοροῦντες,καὶ τέλος ἕξειν τὴν Χρι-
στοῦ βασιλείαν τολμῶσι λέγειν.
Αὗται πάλιν αἱ δεκαοκτὼ αἱρέσεις, καὶ ἐν τῷ
πρώτῳ τόμῳ τοῦ δευτέρου βιϐλίου.
ΗᾹῖῐὶῐῐεΕΞ ΤΟΜΙ ll LIBRI 11.
Ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ τόμῳ τοῦ αὑτοῦ βιϐλίον,
πέμπτῳ δὲ ὄντι κατὰ τὸν προειρημένον ἀριθμὸν, αὗταί
C εἰσιν αί πέντε αἱρέσειςο
Α’. Παύλου Σαμοσατέως, ἐπισκόπου γενομένου
Ἀντιοχείας τῆς μεγάλης. Οὗτος ἀνύπαρκτον τὸν Χρε-
στὸν ὀλίγον δεῖν διαϐεϐαιοῦται, Λόγον προφορικὺν
αὐτὸν σχηματίσας, ἀπὸ δὲ Μαρίας καὶ δεῦρο εἶναι.
Προκαταγγελτικῶς μὲν τὰ περὶ αὑτοῦ ὲν ταῖς θείαις
Γραφαῖς εἰρημένα ἔχοντος, μὴ ὄντος δὲ, ἀλλ’ ἀπὸ M1-
ρίας καὶ δεῦρο διὰ τῆς ὲνσάρκου παρουσίας.
B’. Μανιχαῖοι καὶ Ἀκουανῖται (45), οἱ τοῦ Μανῆ
μαθηταὶ τοῦ Πέρσου, Χριστὸν σχήματι λέγοντες,
ἥλιόν τε σέϐοντες καὶ σελήνην, ἄστροις τε καὶ Bavi-
μεσι καὶ δαίμοσιν εὐχόμενοι. Ἀρχὰς δύο εἰσηγού-
μενοι, πονηράν τε καὶ ἀγαθήν. Χριστὸν δοκήσει πε-
p'qvévat, καὶ δοκήσει πεπονθέναι. Παλαιὰν Διαθήκην
βλασφημοῦντες καὶ τὸν ὲν αὐτῇ λαλήσαντα Θεόν’
κόσμον δὲ οὐ τὸν πάντα, ἀλλὰ μέρος ὲκ Θεοῦ γεγενῆ-
σθαι ὁριζόμενοι.
l". ’1ερακίται,οί ἀπὸ Ἱέρακος τοῦ Λεοντοπολίτον
an potius ab altero ejusdem nominis homine. Ab
Origene Adamantio inverisimile prorsus declarat
insigne discrimen inter mores illius, et istorum im-
Du lCIllaS.
udicitias.
?u_(04l§|)l_l?z.x_ouaritat. Eo etiam nomine appellatos
fuisse bianichzeosab Acua Veterano quodam, qui
erat e MesOpotamia profectus, tradit in' l’anam 'ad
hunc locum Epiphanius. Ancum Veteranum dici
interpretatur Petavius, quod militia defunctus le.
gitimam missionem obtinuerit.
γέλους προσκεκλῆσθαι.
ΙΕ’. ’Δποστολικοὶι οἱ καὶ Ἀποτακτικο“ι,κα“ι αὐτοὶ
περὶ Πισιδίαν, μόνον Ἀποτακτικοὺς δεχόμενοι , παῦ’
ἑαυτοὺς δὲ εὐχόμενοι, παραπλησιάζονσι δὲ τοῖς Ἐγ-
κρατίταις. Ἀλλας δὲ παρ’ αὐτοὺς φρονοῧσιν αίρέσ
σε ις.
1ςὀΣα6ε).λιανοὶ, οί τὰ ὃμοια ἀνοήτως ¹ δοξάζονο
τες, παρὰ τοῦτο μόνον· λέγουσι γὰρ μὴ πεπονθέναι
τὸν Πατέρα (41).
IZ'. Ὠριγενιανοί τινος Ὠριγένους (42), αἰσχρο-
τοιοὶ δὲ οὗτοί εἰσιν, ἀῤῥητοποιοῦντες, καὶ τὰ ἑαυτῶν
σώματα φθορᾷ παραδιδόντες.
IH'. Ὠριγενιανοὶ ἄλλοι τοῦ καὶ Ἀδάμαντος τοῦ
Συντακτικοῦ, οἱ τὴν τῶν νεκρῶν ἀνάστασιν ἀποϐαλ-
λόμενοι. Χριστὸν δὲ κτίσμα καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα
εἰσηγούμενοι, παράδεισον δὲ καὶ οὐρανοὺς καὶ τὰ
ἄλλα πάντα ἀλληγοροῦντες,καὶ τέλος ἕξειν τὴν Χρι-
στοῦ βασιλείαν τολμῶσι λέγειν.
Αὗται πάλιν αἱ δεκαοκτὼ αἱρέσεις, καὶ ἐν τῷ
πρώτῳ τόμῳ τοῦ δευτέρου βιϐλίου.
ΗᾹῖῐὶῐῐεΕΞ ΤΟΜΙ ll LIBRI 11.
Ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ τόμῳ τοῦ αὑτοῦ βιϐλίον,
πέμπτῳ δὲ ὄντι κατὰ τὸν προειρημένον ἀριθμὸν, αὗταί
C εἰσιν αί πέντε αἱρέσειςο
Α’. Παύλου Σαμοσατέως, ἐπισκόπου γενομένου
Ἀντιοχείας τῆς μεγάλης. Οὗτος ἀνύπαρκτον τὸν Χρε-
στὸν ὀλίγον δεῖν διαϐεϐαιοῦται, Λόγον προφορικὺν
αὐτὸν σχηματίσας, ἀπὸ δὲ Μαρίας καὶ δεῦρο εἶναι.
Προκαταγγελτικῶς μὲν τὰ περὶ αὑτοῦ ὲν ταῖς θείαις
Γραφαῖς εἰρημένα ἔχοντος, μὴ ὄντος δὲ, ἀλλ’ ἀπὸ M1-
ρίας καὶ δεῦρο διὰ τῆς ὲνσάρκου παρουσίας.
B’. Μανιχαῖοι καὶ Ἀκουανῖται (45), οἱ τοῦ Μανῆ
μαθηταὶ τοῦ Πέρσου, Χριστὸν σχήματι λέγοντες,
ἥλιόν τε σέϐοντες καὶ σελήνην, ἄστροις τε καὶ Bavi-
μεσι καὶ δαίμοσιν εὐχόμενοι. Ἀρχὰς δύο εἰσηγού-
μενοι, πονηράν τε καὶ ἀγαθήν. Χριστὸν δοκήσει πε-
p'qvévat, καὶ δοκήσει πεπονθέναι. Παλαιὰν Διαθήκην
βλασφημοῦντες καὶ τὸν ὲν αὐτῇ λαλήσαντα Θεόν’
κόσμον δὲ οὐ τὸν πάντα, ἀλλὰ μέρος ὲκ Θεοῦ γεγενῆ-
σθαι ὁριζόμενοι.
l". ’1ερακίται,οί ἀπὸ Ἱέρακος τοῦ Λεοντοπολίτον
an potius ab altero ejusdem nominis homine. Ab
Origene Adamantio inverisimile prorsus declarat
insigne discrimen inter mores illius, et istorum im-
Du lCIllaS.
udicitias.
?u_(04l§|)l_l?z.x_ouaritat. Eo etiam nomine appellatos
fuisse bianichzeosab Acua Veterano quodam, qui
erat e MesOpotamia profectus, tradit in' l’anam 'ad
hunc locum Epiphanius. Ancum Veteranum dici
interpretatur Petavius, quod militia defunctus le.
gitimam missionem obtinuerit.