PG 44, col. 460
νιέχων διάστημα , ἀφ’ οὗ τε ἀρχὴν ἔσχεν ή τοῦ
ὄνος φύσις , καὶ εἰς ὃ τι προελεύσεται πέρας,
νας δὲ τοῦ ἀτελευτήτου ή ἀπειρία. (Πρὸ τοῦ ὅρη ο
› , φησὶ, ι γενηθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ
οἰκουμένην , καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, καὶ⁵ ἓως τοῦ
ινος σὺ εἷ.) Τὸ δὲ ἀνθρώπινον τῷ τρεπτῷ τῆς φύ-
ις ὲκ τοῦ ὕψους τῶν ἀγαθῶν πρὸς τὸ ταπεινόν τε
ὀλισθηρὸν τῆς ἁμαρτίας κατενεχθὲν (76) κατε-
ιη · Οὐκοῦν ὄρεξον, φησι , χεῖρα , ὀ ἄπτωτος τῷ
ν. vr“.-- ι nn. ,κ-ηητν ν vum". ’γ
τθήσαντι · ὅπερ εί τῇ φύσει, καὶ ἡμῖν τοῦτο γινό-
ιος, καὶ ι μὴ ἁποστρέψῃς ι αὐτὸν ὲκ τοῦ παρὰ
ὕψους, είς τὴν (77) τῆς ἁμαρτίας ταπείνωσιν.
α τῆς δεσππικῆς φωνῆς δῖάκονος γίνεται, καὶ
»φέρει τὴν φιλάνθρωπον ῥῆσιν. λέγων· ιὈτι καὶ
ις’ Ἐπιστρέψατε, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων. ι Ἡ δὲ τοι-
αύτη φωνὴ, δόγμα ἐστι· βλέπει γὰρ πρὸς τὴν φύσιν ὁ
λόγος, καὶ τὴν θεραπείαν τῶν κακῶν ὑποτίθεται.
Ἐπειδὴ γὰρ, φησὶ, τρεπτοὶ ὀντες τοῦ ἀγαθοῦ ἀπερ-
ρύητε, χρήσασθε πάλιν πρὸς τὸ καλὸν τῇ τροπῇ · καὶ
ὅθεν ὲκπεπτὼκατε, ἐπὶ τὸ αὐτὸ πάλιν ὲπαναστρέῲατε.
Ὠς ἐν τῇ προαιρέσει τῶν ἀνθρώπων εἶναι τὺ ἑαυ-
τοῖς νέμειν (78) κατ’ ἐξουσίαν ἀ βούλονται, εἴτε τὸ
ἀγαθὸν , εἴτε τὸ φαῦλον · τὸ δὲ ἐφεξῆς , ἕτερον δόγμα
ί · φησὶ γὰρ , ι Ὅτι χίλια ἔτη ὲν ὀφθαλμοῖς σου,
Κύριε, ὡς ή ἡμέρα ή ἐχθὲς , ἦ τις διῆλθε, τά δὲ ἐξου-
δενώματα αὐτῶν ἐτη ἔσονται. ι Τί οὖν ἐν τούτοις
δογματικῶς ποίιδευόμεθα; ὅτι τῷ ἐξ ἐπιστροφῆς πά-
λιν πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἀναλύσαντι , κᾶν μυρίοις ὀ βίος
καταστιχθῇ πλημμελήμασιν , ὡς χιλίων ἐτῶν δοκεῖν
εἶναι τῶν κακῶν τὸ ἄθροισμα , ἀντ’ οὐδενός ἐστι τῷ
Θεῷ ἐπὶ τοῦ ἐπιστραφέντος-⁸ ὀ γὰρ θεῖος ὀφθαλμὸς
τδενεστὼς ἀεὶ βλέπει, τὸ δὲ παρῳχηκὸς οὐ λογίζε-
ται ’ ἀλλ’ ἀντὶ μιᾶς (79) ἡμέρας ἢ μέρους (80) νυκτὸς
παρά τῷ Θεῷ κρίνεται, ἦ τις παρῆλθέ τε καὶ παρέ-
δραμε. Τὸ δὲ ἐνεστὼς ὲν κακίᾳ, κᾶν ὡς μηδὲν παρὰ
τῶν ἁμαρτανόντων ἐξευτελίζηται (81),ὠς ἐτῶν πλῆ.
θος τῷ Θεῷ καθορᾶται. Φησὶ γάρ· «Τά ἐξουδενὼματα
αὐτῶν ἐτη ἔσονται.» ,Καλῶς δὲ καὶ προσφυῶς ἐξου-
tbtta'ra. ὀνομάζει τὰ πλημμελήματα ⁸ ὀτι πέφυκέ
πως ὀ τὸ κακὸν ἐνεργῶν ἀντ’ οὐδενὸς ἡγεῖσθαι τδ
πλημμελούμενον, καί τινας ἑκάστου τῶν κατά κακίαν
γινομένων παρευρίσκειν ἀπολογίας , ῶστε πρόχειρον
εἶναι τὸ ἐφ’ ἑκάστῳ λέγειν , Οὐδὲν η ἐπιθυμία , καὶ
οὐδὲν ή ὀργὴ, καὶ οὐδὲν ἕκαστον τῶν τοιούτων
ἐστί. Φύσεως γὰρ ταῦτα κινήματα· ή δὲ φύσις ἑρ-
γον Θεοῦ.
(79; Ἠμετέρας add. ed.
(80 Μέρους om. ed.
(ὅθ) Μέρουςόιη. ed.
(81) Ἐξευτελίςεται, cdo
ὄνος φύσις , καὶ εἰς ὃ τι προελεύσεται πέρας,
νας δὲ τοῦ ἀτελευτήτου ή ἀπειρία. (Πρὸ τοῦ ὅρη ο
› , φησὶ, ι γενηθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ
οἰκουμένην , καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, καὶ⁵ ἓως τοῦ
ινος σὺ εἷ.) Τὸ δὲ ἀνθρώπινον τῷ τρεπτῷ τῆς φύ-
ις ὲκ τοῦ ὕψους τῶν ἀγαθῶν πρὸς τὸ ταπεινόν τε
ὀλισθηρὸν τῆς ἁμαρτίας κατενεχθὲν (76) κατε-
ιη · Οὐκοῦν ὄρεξον, φησι , χεῖρα , ὀ ἄπτωτος τῷ
ν. vr“.-- ι nn. ,κ-ηητν ν vum". ’γ
τθήσαντι · ὅπερ εί τῇ φύσει, καὶ ἡμῖν τοῦτο γινό-
ιος, καὶ ι μὴ ἁποστρέψῃς ι αὐτὸν ὲκ τοῦ παρὰ
ὕψους, είς τὴν (77) τῆς ἁμαρτίας ταπείνωσιν.
α τῆς δεσππικῆς φωνῆς δῖάκονος γίνεται, καὶ
»φέρει τὴν φιλάνθρωπον ῥῆσιν. λέγων· ιὈτι καὶ
ις’ Ἐπιστρέψατε, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων. ι Ἡ δὲ τοι-
αύτη φωνὴ, δόγμα ἐστι· βλέπει γὰρ πρὸς τὴν φύσιν ὁ
λόγος, καὶ τὴν θεραπείαν τῶν κακῶν ὑποτίθεται.
Ἐπειδὴ γὰρ, φησὶ, τρεπτοὶ ὀντες τοῦ ἀγαθοῦ ἀπερ-
ρύητε, χρήσασθε πάλιν πρὸς τὸ καλὸν τῇ τροπῇ · καὶ
ὅθεν ὲκπεπτὼκατε, ἐπὶ τὸ αὐτὸ πάλιν ὲπαναστρέῲατε.
Ὠς ἐν τῇ προαιρέσει τῶν ἀνθρώπων εἶναι τὺ ἑαυ-
τοῖς νέμειν (78) κατ’ ἐξουσίαν ἀ βούλονται, εἴτε τὸ
ἀγαθὸν , εἴτε τὸ φαῦλον · τὸ δὲ ἐφεξῆς , ἕτερον δόγμα
ί · φησὶ γὰρ , ι Ὅτι χίλια ἔτη ὲν ὀφθαλμοῖς σου,
Κύριε, ὡς ή ἡμέρα ή ἐχθὲς , ἦ τις διῆλθε, τά δὲ ἐξου-
δενώματα αὐτῶν ἐτη ἔσονται. ι Τί οὖν ἐν τούτοις
δογματικῶς ποίιδευόμεθα; ὅτι τῷ ἐξ ἐπιστροφῆς πά-
λιν πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἀναλύσαντι , κᾶν μυρίοις ὀ βίος
καταστιχθῇ πλημμελήμασιν , ὡς χιλίων ἐτῶν δοκεῖν
εἶναι τῶν κακῶν τὸ ἄθροισμα , ἀντ’ οὐδενός ἐστι τῷ
Θεῷ ἐπὶ τοῦ ἐπιστραφέντος-⁸ ὀ γὰρ θεῖος ὀφθαλμὸς
τδενεστὼς ἀεὶ βλέπει, τὸ δὲ παρῳχηκὸς οὐ λογίζε-
ται ’ ἀλλ’ ἀντὶ μιᾶς (79) ἡμέρας ἢ μέρους (80) νυκτὸς
παρά τῷ Θεῷ κρίνεται, ἦ τις παρῆλθέ τε καὶ παρέ-
δραμε. Τὸ δὲ ἐνεστὼς ὲν κακίᾳ, κᾶν ὡς μηδὲν παρὰ
τῶν ἁμαρτανόντων ἐξευτελίζηται (81),ὠς ἐτῶν πλῆ.
θος τῷ Θεῷ καθορᾶται. Φησὶ γάρ· «Τά ἐξουδενὼματα
αὐτῶν ἐτη ἔσονται.» ,Καλῶς δὲ καὶ προσφυῶς ἐξου-
tbtta'ra. ὀνομάζει τὰ πλημμελήματα ⁸ ὀτι πέφυκέ
πως ὀ τὸ κακὸν ἐνεργῶν ἀντ’ οὐδενὸς ἡγεῖσθαι τδ
πλημμελούμενον, καί τινας ἑκάστου τῶν κατά κακίαν
γινομένων παρευρίσκειν ἀπολογίας , ῶστε πρόχειρον
εἶναι τὸ ἐφ’ ἑκάστῳ λέγειν , Οὐδὲν η ἐπιθυμία , καὶ
οὐδὲν ή ὀργὴ, καὶ οὐδὲν ἕκαστον τῶν τοιούτων
ἐστί. Φύσεως γὰρ ταῦτα κινήματα· ή δὲ φύσις ἑρ-
γον Θεοῦ.
(79; Ἠμετέρας add. ed.
(80 Μέρους om. ed.
(ὅθ) Μέρουςόιη. ed.
(81) Ἐξευτελίςεται, cdo