PG 44, col. 459
que tum cum a communione prastanlioris illius boni exciderit. Quocirca optat eum, qui est immu-
tabilis, ejus qui hinc inde oberrat, in onmi generatione fieri refugium, salutis tuendae gratia.
omne temporarium intervallum complexus, ex ι
‘ temporis natura erepit, et in quemcunque terra
desiturum sit; nam interminati terminus est it
nitas. ι Priusquam, ι inquit, ι montes fierent,
formaretur terra et orbis, a saeculo, et usque
saaculum tu es. ι At enim genus humanum ob η
tabililatem naturae ex celsitudine omnis boni,
abjeclam et lubricam peccati conditionem dcvo
tum decidit: lgitur praebe, inquit, manum labi ι
’ν’-’- ννν-νη · -υ---υ ιπ-νν-νι "'1'"! νίκην-ν η ν νη ~
scius vacillanti. Quod natura es, hoc et no
efficere; neque deturbes illum ex illa in qua
versaris, altitudine, in humilitatem pecc:
Postea vocis Domini sui quasi administer effect
affert plenam humanitate sententiam : ι ρυοηί
dixisti:Bevertimini, filii hominum; ι qua vr
(logma quoddam continetur; nam ad naturam n0-
stram oratio respicit, malorumque medicinam sug-
gerit. Ait enim : Cum vos homines mutationi expo-
siti a bono decideritis, utamini rursus mutatione
ad id, quod honestum est, et unde excidistis, reci-
proco cursu revertimini. Quo fit, ut in libera homi-
num facultate sit, ut ad arbitrium in ipsis perseve-
rent, qua: volunt, sive bona sint sive mala. Id quod
sequitur alterum dogma complectitur. ι Quoni
mille anui in oculis tuis, Domine, tanquam dies
hesterna, quae prattrriit; et quae pro nihilo haben-
tur, eornm anui erunt. ι Quid igitur dogmatis n-o-
bis hic insinuatur? Ei videlicet, qui mutata velifi-
catione, ad rectam vivendi rationem revertitur, licet
vita intlnitis scelerum maculis notata sit, ut colle-
ctio illa peccatorum mille annorum esse videantur,
pro nihilo totam illam congeriem reputatum iri,
dummodo pedem referat: nam divinus oculus prae-
sentia semper intuetur, praeteritum vero non aasti-
. mat, sed instar unius diei, vel noctis nostra, quae
jam praeteriit, a Deo habetur. At id quodin pra:-
scnti obstrictum est malitia, etiamsi tanquam ni-
hilum a peccatoribus extenuetur, Deus tamen ve-
Ιιιι longissimam quamdam annorum multitudim
aSpicit: dicit enim: ι Quae pro nihilo habentur,
eorum anni erunt. ι Pulchre autemet ingeniose
appellat peccata', ι nihil; ι nam qui peccat, solet
quodammodo pro nihilo peccatum ducere : et
pro quovis scelere perpetrato defenSionem insti-
tuere, ut cuivis in quocunque male commisso prom-
ριιιηι εῑιιιῑρθιιρ : Nihil est cupiditas , nihil ira ,
-et alia hujus generis nihil sunt, cum sint na-
turae quaedam motiones; natura vero opus Dei.
’Psal. LXXXIX, ί sqq.
(76 Τὸ ὲνε θέν, ed.
(77; Ἐκ adst. ed,
77) Ἐκ add. ed.
78) Ἐν αὐτοῖς μένει, ed.
tabilis, ejus qui hinc inde oberrat, in onmi generatione fieri refugium, salutis tuendae gratia.
omne temporarium intervallum complexus, ex ι
‘ temporis natura erepit, et in quemcunque terra
desiturum sit; nam interminati terminus est it
nitas. ι Priusquam, ι inquit, ι montes fierent,
formaretur terra et orbis, a saeculo, et usque
saaculum tu es. ι At enim genus humanum ob η
tabililatem naturae ex celsitudine omnis boni,
abjeclam et lubricam peccati conditionem dcvo
tum decidit: lgitur praebe, inquit, manum labi ι
’ν’-’- ννν-νη · -υ---υ ιπ-νν-νι "'1'"! νίκην-ν η ν νη ~
scius vacillanti. Quod natura es, hoc et no
efficere; neque deturbes illum ex illa in qua
versaris, altitudine, in humilitatem pecc:
Postea vocis Domini sui quasi administer effect
affert plenam humanitate sententiam : ι ρυοηί
dixisti:Bevertimini, filii hominum; ι qua vr
(logma quoddam continetur; nam ad naturam n0-
stram oratio respicit, malorumque medicinam sug-
gerit. Ait enim : Cum vos homines mutationi expo-
siti a bono decideritis, utamini rursus mutatione
ad id, quod honestum est, et unde excidistis, reci-
proco cursu revertimini. Quo fit, ut in libera homi-
num facultate sit, ut ad arbitrium in ipsis perseve-
rent, qua: volunt, sive bona sint sive mala. Id quod
sequitur alterum dogma complectitur. ι Quoni
mille anui in oculis tuis, Domine, tanquam dies
hesterna, quae prattrriit; et quae pro nihilo haben-
tur, eornm anui erunt. ι Quid igitur dogmatis n-o-
bis hic insinuatur? Ei videlicet, qui mutata velifi-
catione, ad rectam vivendi rationem revertitur, licet
vita intlnitis scelerum maculis notata sit, ut colle-
ctio illa peccatorum mille annorum esse videantur,
pro nihilo totam illam congeriem reputatum iri,
dummodo pedem referat: nam divinus oculus prae-
sentia semper intuetur, praeteritum vero non aasti-
. mat, sed instar unius diei, vel noctis nostra, quae
jam praeteriit, a Deo habetur. At id quodin pra:-
scnti obstrictum est malitia, etiamsi tanquam ni-
hilum a peccatoribus extenuetur, Deus tamen ve-
Ιιιι longissimam quamdam annorum multitudim
aSpicit: dicit enim: ι Quae pro nihilo habentur,
eorum anni erunt. ι Pulchre autemet ingeniose
appellat peccata', ι nihil; ι nam qui peccat, solet
quodammodo pro nihilo peccatum ducere : et
pro quovis scelere perpetrato defenSionem insti-
tuere, ut cuivis in quocunque male commisso prom-
ριιιηι εῑιιιῑρθιιρ : Nihil est cupiditas , nihil ira ,
-et alia hujus generis nihil sunt, cum sint na-
turae quaedam motiones; natura vero opus Dei.
’Psal. LXXXIX, ί sqq.
(76 Τὸ ὲνε θέν, ed.
(77; Ἐκ adst. ed,
77) Ἐκ add. ed.
78) Ἐν αὐτοῖς μένει, ed.