PG 44, col. 588
larices καὶ ή ἀλήθεια, ἠ καλὴ συζυγία. Οὔτε γὰρ
ριτος ὁ ἔλεος , ὀὐτε ἀνελεὴς ἡ ἀλήθεια. Καὶ διὰ
i'zwv ἐλευθεροῦμαι τῆς μετά τῶν σκύμνων τούτων
γωγῆς. Τὰ δὲ θηρία ταῦτα, φησίν, r υίοὶ
iV ι είσὶν, ὧν ι oi ὀδόντες ὅπλα καὶ βέλη, καὶ ἡ
ὖσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα. ι Οὐκ οἷδενὴ τῆς φῦ.-
υς ἡμῶν κατασκευὴ τὰ αίσθητά μέλη ταῦτα τοῖς
ὶρωπίνοις στόμασιν ἀντὶ ὀδόντων ἐγκείμενα, ἀλλ’
ἀν τις όμοιωθῇ πρὸς τὸ πάθος, καὶ μεταμορφωθῇ
ὸς τὴν ἐπικρατοῦσαν κακίαν, ἀπολέσας τὴν κατά
σιν μορφὴν, θηρίον γίνεται. Διά τοῦτο λεόντων
μνησθεὶς τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ὠνόμασεν, ᾧ ὀδόν-
τες καὶ⁵ γλῶσσα, τὰ τοῦ πολέμου ’δργανα.
Ὀ οῦν τοσοῦτον ὑπεραρθεὶς τὴν διάνοιαν, ὡς ὐπὸ
τὴν σκιὰν τῶν θείων πτερύγιον αὐλίζεσθαι, καὶ ἀπὸ
τῆς γῆς είς τὴν οὐράνιον λῆξιν ἀναληφθῆναι (ι Ἐξαπο
έστειλεν ι γὰρ, φησὶν, ι ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔσωσεν
με »),οὐκέτι πρὸς τὰ περίγεια Βλέπει, ἀλλά τὴν ἐν
τοῖς ἐπουρανίοις δόξαν περιεργάζεται, ι mortem, ι
λέγων,‹ ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς, ό Θεὸς, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν
γῆν ὴ δόξα σου. ι Καὶ διηγούμενος τὰς τῶν ἐχθρῶν
προσϐολὰς, ἐκείνοις φησὶν αὐτοῖς τοῖς ἑαυτῶν κακοῖς
περιστρέφεσθαι τοῖς βόθροις καταπίπτοντας. Φησὶ
ρ, ὅτι ι Παγίδα ἡτοίμασαν τοῖς ποσί μου, καὶ κατ-
ἔκαμψαν τὴν ψυχήν μου. Ὠρυξαν πρὸ προσώπου μου
βόθρον, καὶ ἐνέπεσον είς αὐτόν. ι Αὐτὸς δὲ ὲν ἑτοίμῳ
εἶναί φησιν τοῦ τὴν θείαν δόξαν δι’ εὐφημίας ὑμνεῖν.
Ὠς μακάριος τῆς τοσαύτης μεγαλοφυΐας ἐκεῖνος, οὗ
ἡ καρδία πρὸς εὐφημίαν τῆς θείας δόξης ἡτοίμασται,
χωροῦσα ἐν ἐαυτῇ τὸ ἀχὼρητον ο εὐτρεπής τε εἶναι
λέγων καὶ ἕτοιμος, καὶ οὐκ ἀναϐάλλεται τὴν ᾠδὴν,
ἀλλὰ προσκαλεῖται τά ζῶντα αὐτοῦ ὄργανα ὀνομαστὶ
πρὸς τὴν τῆς ὑμνῳδίας ὑπηρεσίαν καλῶν, ι Ἐξεγέρ-
θητι, ι λέγων, ι ψαλτήριον καὶ κιθάρα. ι Ὅπερ τοῦ
διπλοῦ ἀνθρώπου τοῦ φαινομένου τε καὶ κεκρυμμένου,
τὴν ἐναρμόνιον συνῳδίαν πρὸς τὴν θείαν δοξολογίαν
ἐνδείκνυται, καὶ ὑπακούει τῷ καλοῦντι τά ὄργανα.
Ὀ δὲ καιρὸς τῆς τοιαύτης μουσικῆς ὄρθρος ἐστίν.
δέ γὰρ τῶν μὴ ἀποθεμένων τὰ ἔργα τοῦ σκότους
ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ διεγείρεται. r Ἐξεγερθή σομαι ι οὖν
ι ἐν τῷ ὄρθρῳ, ι φησὶ πρὸς τὸν καλοῦντα τὸ ψαλτήριόν
τε καὶ ή κιθάρα. Καὶ οὕτως ἐπαγγέλλεται πληρώσειν
τῷ Θεῷ τὴν εὐχαριστίαν, ἢν ἐξομολόγησιν λέγει, ἐν
λαοῖς πληρουμένην καὶ ἔθνεσι. Μερίζεται γὰρ πρὸς
ί τὰ δύο ταῦτανόνόματα κατά τδ ἴσον ἠ χάρις τῆς ἐπι-
στεως, πρός τε τούς λαοὺς καὶτὰ ἔθνη. Οὐ γὰρ Ἰου-
. δαίων ό Θεὸς μόνον, ἀλλά καὶ ἐθνῶν. Ἐπείπερέἷςι ὁ
Θεὸς , ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως, ἀκροϐυ-
στίαν διὰ τῆς πίστεως.ιΔιά τοῦτο καθάπερ διπλοῦ
τινος ῥεύματος τῆς θείας εὐλογίας ἐπ’ ἄμφω χυθείσης,
πῆ μὲν ἐπὶ τοὺς λαοὺς, πῆ δὲ πρὸς τὰ ἔθνη διαιρε·
ριτος ὁ ἔλεος , ὀὐτε ἀνελεὴς ἡ ἀλήθεια. Καὶ διὰ
i'zwv ἐλευθεροῦμαι τῆς μετά τῶν σκύμνων τούτων
γωγῆς. Τὰ δὲ θηρία ταῦτα, φησίν, r υίοὶ
iV ι είσὶν, ὧν ι oi ὀδόντες ὅπλα καὶ βέλη, καὶ ἡ
ὖσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα. ι Οὐκ οἷδενὴ τῆς φῦ.-
υς ἡμῶν κατασκευὴ τὰ αίσθητά μέλη ταῦτα τοῖς
ὶρωπίνοις στόμασιν ἀντὶ ὀδόντων ἐγκείμενα, ἀλλ’
ἀν τις όμοιωθῇ πρὸς τὸ πάθος, καὶ μεταμορφωθῇ
ὸς τὴν ἐπικρατοῦσαν κακίαν, ἀπολέσας τὴν κατά
σιν μορφὴν, θηρίον γίνεται. Διά τοῦτο λεόντων
μνησθεὶς τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ὠνόμασεν, ᾧ ὀδόν-
τες καὶ⁵ γλῶσσα, τὰ τοῦ πολέμου ’δργανα.
Ὀ οῦν τοσοῦτον ὑπεραρθεὶς τὴν διάνοιαν, ὡς ὐπὸ
τὴν σκιὰν τῶν θείων πτερύγιον αὐλίζεσθαι, καὶ ἀπὸ
τῆς γῆς είς τὴν οὐράνιον λῆξιν ἀναληφθῆναι (ι Ἐξαπο
έστειλεν ι γὰρ, φησὶν, ι ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔσωσεν
με »),οὐκέτι πρὸς τὰ περίγεια Βλέπει, ἀλλά τὴν ἐν
τοῖς ἐπουρανίοις δόξαν περιεργάζεται, ι mortem, ι
λέγων,‹ ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς, ό Θεὸς, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν
γῆν ὴ δόξα σου. ι Καὶ διηγούμενος τὰς τῶν ἐχθρῶν
προσϐολὰς, ἐκείνοις φησὶν αὐτοῖς τοῖς ἑαυτῶν κακοῖς
περιστρέφεσθαι τοῖς βόθροις καταπίπτοντας. Φησὶ
ρ, ὅτι ι Παγίδα ἡτοίμασαν τοῖς ποσί μου, καὶ κατ-
ἔκαμψαν τὴν ψυχήν μου. Ὠρυξαν πρὸ προσώπου μου
βόθρον, καὶ ἐνέπεσον είς αὐτόν. ι Αὐτὸς δὲ ὲν ἑτοίμῳ
εἶναί φησιν τοῦ τὴν θείαν δόξαν δι’ εὐφημίας ὑμνεῖν.
Ὠς μακάριος τῆς τοσαύτης μεγαλοφυΐας ἐκεῖνος, οὗ
ἡ καρδία πρὸς εὐφημίαν τῆς θείας δόξης ἡτοίμασται,
χωροῦσα ἐν ἐαυτῇ τὸ ἀχὼρητον ο εὐτρεπής τε εἶναι
λέγων καὶ ἕτοιμος, καὶ οὐκ ἀναϐάλλεται τὴν ᾠδὴν,
ἀλλὰ προσκαλεῖται τά ζῶντα αὐτοῦ ὄργανα ὀνομαστὶ
πρὸς τὴν τῆς ὑμνῳδίας ὑπηρεσίαν καλῶν, ι Ἐξεγέρ-
θητι, ι λέγων, ι ψαλτήριον καὶ κιθάρα. ι Ὅπερ τοῦ
διπλοῦ ἀνθρώπου τοῦ φαινομένου τε καὶ κεκρυμμένου,
τὴν ἐναρμόνιον συνῳδίαν πρὸς τὴν θείαν δοξολογίαν
ἐνδείκνυται, καὶ ὑπακούει τῷ καλοῦντι τά ὄργανα.
Ὀ δὲ καιρὸς τῆς τοιαύτης μουσικῆς ὄρθρος ἐστίν.
δέ γὰρ τῶν μὴ ἀποθεμένων τὰ ἔργα τοῦ σκότους
ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ διεγείρεται. r Ἐξεγερθή σομαι ι οὖν
ι ἐν τῷ ὄρθρῳ, ι φησὶ πρὸς τὸν καλοῦντα τὸ ψαλτήριόν
τε καὶ ή κιθάρα. Καὶ οὕτως ἐπαγγέλλεται πληρώσειν
τῷ Θεῷ τὴν εὐχαριστίαν, ἢν ἐξομολόγησιν λέγει, ἐν
λαοῖς πληρουμένην καὶ ἔθνεσι. Μερίζεται γὰρ πρὸς
ί τὰ δύο ταῦτανόνόματα κατά τδ ἴσον ἠ χάρις τῆς ἐπι-
στεως, πρός τε τούς λαοὺς καὶτὰ ἔθνη. Οὐ γὰρ Ἰου-
. δαίων ό Θεὸς μόνον, ἀλλά καὶ ἐθνῶν. Ἐπείπερέἷςι ὁ
Θεὸς , ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως, ἀκροϐυ-
στίαν διὰ τῆς πίστεως.ιΔιά τοῦτο καθάπερ διπλοῦ
τινος ῥεύματος τῆς θείας εὐλογίας ἐπ’ ἄμφω χυθείσης,
πῆ μὲν ἐπὶ τοὺς λαοὺς, πῆ δὲ πρὸς τὰ ἔθνη διαιρε·