PG 44, col. 627
ι Terra stat in mlernum. ι Quid est hac immobili
firmitate ac stabilitate laboriosius? et tamen usque
in mteruum extenditur ejus statio: tibi autem per-
exiguum est tempus certaminis. Nc sis magis ina-
nimus quam terra. Ne sis iis qua: sensu carent in-
sipientior, qui es rationis particeps, et qui ratione
vitam regis et administras : sed ι mane, ι ιιι dicit
Apostolus, ι in iis qua: didicisti, et quae sunt tibi
credita”, ι in statu firmo et immobili. Nam hoc
ι quoque est in divinis praeceptis: ι Estote stabiles
et immobiles “. ι In te inconcussa maneant tempe
rantia, firma fides, immutabilis charitas, stabilis
et immobilis in omni bono statio, sicut et quae est?
in te, terra stat in mternum. Si quis autem avaritia
, laborans pluribus divitiis inhiat, ct veluti quoddam,
mare immensam extendens cupiditatem , undique
affluentibus lucris non potest satiari, is ad mare
quod est hic, aspiciens, morbum curet. Quo modo
enim illud in innumerabilibus aquarum influxioni—
bus suum non transgreditur modum, sed aeque:
plenum semper remanet, perinde atque si ex aquis
nulla fiat accessio : ita etiam humana natura in iis
quae adsunt fruendis, suis modulis comprehensa,
per proventuum ac vectigalium multitudinem, non
potest simul dilatare avidam praeter naturae mo-
dum fruendi cupiditatem, sed cessat quidem id
quod influit; vis autem fruendi servatur iu proprio
termino. Si ergo iu fruendo non potest redundare
c0pia prater natura: modum cur vectigalium ate
trahimus intluxus, pro iis qum ingrediuntur nun-.
quam θαιιεὶ ad benefaciendum aliis? Quoniam au-
tem convenienter a nobis datae vanitatis definitio-
ni, est vel verbum inutile, vel res inutilis ad vani-
tatem pertinet, ex eo pulchre suum librum incipit.
Ut neque quidquam ex iis qua: fiunt, neque quid-
quam ex iis qua: dicuntur, si aspiciemus ad eum
qui hic proponitur scopum, tanquam quod consi-
stat, reputemus. Nam omne studium hominum,
quod versatur in iis quze ad vitam pertinent, est
plane puerorum ludus in arena, in quo qua: ex iis
quze fiunt capitur oblectatio, simul desiuit cum
studio quod ponitur in iis quae facta sunt. Nam si-
mul atque a labore cessatum est, simul arena collapsa nullum relinquit vestigium eorum quae fue-
rant elaborata.
Hoc est humaua vita, arena est ambitio, arena
est polentia, arena divitiae , arena est quidquid est
ex iis quibus magno studio per carnem fruimur,
in quibus. ut qua: minime valeant consistere, vane
laborantes infantiles animas, et in unoquoque eo-
rum multos labores tolerantes, si solum arena: lo-
cum reliquerint. qua: in carne, inquam, transigitur
vita, tunc agnoscent quam iu hac re vanum pos
³³ llTimoth. ιιι, 14. ⁸⁸ lCor. ιν, 58.
firmitate ac stabilitate laboriosius? et tamen usque
in mteruum extenditur ejus statio: tibi autem per-
exiguum est tempus certaminis. Nc sis magis ina-
nimus quam terra. Ne sis iis qua: sensu carent in-
sipientior, qui es rationis particeps, et qui ratione
vitam regis et administras : sed ι mane, ι ιιι dicit
Apostolus, ι in iis qua: didicisti, et quae sunt tibi
credita”, ι in statu firmo et immobili. Nam hoc
ι quoque est in divinis praeceptis: ι Estote stabiles
et immobiles “. ι In te inconcussa maneant tempe
rantia, firma fides, immutabilis charitas, stabilis
et immobilis in omni bono statio, sicut et quae est?
in te, terra stat in mternum. Si quis autem avaritia
, laborans pluribus divitiis inhiat, ct veluti quoddam,
mare immensam extendens cupiditatem , undique
affluentibus lucris non potest satiari, is ad mare
quod est hic, aspiciens, morbum curet. Quo modo
enim illud in innumerabilibus aquarum influxioni—
bus suum non transgreditur modum, sed aeque:
plenum semper remanet, perinde atque si ex aquis
nulla fiat accessio : ita etiam humana natura in iis
quae adsunt fruendis, suis modulis comprehensa,
per proventuum ac vectigalium multitudinem, non
potest simul dilatare avidam praeter naturae mo-
dum fruendi cupiditatem, sed cessat quidem id
quod influit; vis autem fruendi servatur iu proprio
termino. Si ergo iu fruendo non potest redundare
c0pia prater natura: modum cur vectigalium ate
trahimus intluxus, pro iis qum ingrediuntur nun-.
quam θαιιεὶ ad benefaciendum aliis? Quoniam au-
tem convenienter a nobis datae vanitatis definitio-
ni, est vel verbum inutile, vel res inutilis ad vani-
tatem pertinet, ex eo pulchre suum librum incipit.
Ut neque quidquam ex iis qua: fiunt, neque quid-
quam ex iis qua: dicuntur, si aspiciemus ad eum
qui hic proponitur scopum, tanquam quod consi-
stat, reputemus. Nam omne studium hominum,
quod versatur in iis quze ad vitam pertinent, est
plane puerorum ludus in arena, in quo qua: ex iis
quze fiunt capitur oblectatio, simul desiuit cum
studio quod ponitur in iis quae facta sunt. Nam si-
mul atque a labore cessatum est, simul arena collapsa nullum relinquit vestigium eorum quae fue-
rant elaborata.
Hoc est humaua vita, arena est ambitio, arena
est polentia, arena divitiae , arena est quidquid est
ex iis quibus magno studio per carnem fruimur,
in quibus. ut qua: minime valeant consistere, vane
laborantes infantiles animas, et in unoquoque eo-
rum multos labores tolerantes, si solum arena: lo-
cum reliquerint. qua: in carne, inquam, transigitur
vita, tunc agnoscent quam iu hac re vanum pos
³³ llTimoth. ιιι, 14. ⁸⁸ lCor. ιν, 58.