PG 44, col. 635
sunt, comprehendet oblivio. Quando enim ad vi-
tium conversa est natura, bonorum nobis subrepsit
oblivio: quando autem ad malum redierimus, rursus
malum tegetur oblivione. Hunc enim puto esse sen—
sum in iis quae dicta sunt, ubi dicit,Non est memoria
primis, ei quidem novissimis cum facta fuerint, non
erit memoria. Quasi diceret: Eorum quae deinceps
evenerunt, post eam quae abinitio fuit felicitatem, per
qua: in malis fuit genus humanum, delebunt memo-
riam ea quae postremis olim fient temporibus. Non erit
enim eorum memoria cum iis qui futuri sunt in
novissimo. Hoc est: ultimus status omnino delebit
natura: malorum memoriam, in Christo Jesu, cui
gloria et potentia in saecula sazculorum.
Amen.
HOMILIA ll.
ι Ego, τ inquit. ι Ecclesiastes. ι Didicimus au-
tem quisnam sit Ecclesiastes, qui quae sunt aber-
rantia et dispersa, in unum colligit, et omnia
unum gregem eilicit, ut nihil sit quod non audiat
pulchram pastoris vocem, quae vivificat omnia.
ι Verba enim, ι inquit, ι qua: ego loquor, spiritus
sunt et vita ". υ ls seipsum nominat Ecclesiasten,
ut medicum, et vitam, et resurrectionem, et lucem,.
et viam, et ostium, et veritatem, et omnia nomina
humanitatis et benevolentiae in homines. Quomodo
ergo medici quidem vos convenit aegrotantibus:
Verbum autem vitm in mortuis est ellicax, qui
quando audierint vocem Filii hominis, in pristina
mortalitate non amplius remanent ; qui autem sunt
in sepulcris quaerunt vocem resurrectionis. et lucis
ratio convenit iis qui sunt obscurati, et via est
laevis ac plana iis qui aberraverunt, et ostium iis
quibus opus est, ut intrent: ita Ecclesiastes omni-
no disserit cum iis qui sunt in Ecclesia. Nos igitur
alloquitur Ecclesiastes. Audiamus itaque nos ejus
verba, qui sumus Ecclesia-Sicut enim chorus
aspicit ad coryphamm, nempe suum ductorem, et
nautae ad gubernatorem, et acies ad imperatorem,
ita etiamuad Ecclesia: ducem ii, qui sunt in ccetu
Ecclesiae. Quid ergo dicit Ecclesiastes? ι Ego Ec-
clesiastes fui rex Israel in Jerusalem. › Quando
boc?An non omnino quando fuit ab ipsis rex
constitutus super Sion montem sanctum ejus,
praedicans praeceptum Domini?Cui dixit Dominus,
ι Filius meus es tu, ego hodie genui te “; ι eum enim
qui est creator universi, et pater saaculorum dixit
se hodie genuisse, ut per hoc quod tempori gene-
rationis, nomen temporale adiecerit, non eam quae
fuit ante sa'cula essentiam, sed eam qua: l'uit in
tempore ad hominum salutem, per carnem genera-
tionem verbum ostenderit.
⁸³ Joan. vr, 6'5. “ Psal. ιι, 6 sqq.
tium conversa est natura, bonorum nobis subrepsit
oblivio: quando autem ad malum redierimus, rursus
malum tegetur oblivione. Hunc enim puto esse sen—
sum in iis quae dicta sunt, ubi dicit,Non est memoria
primis, ei quidem novissimis cum facta fuerint, non
erit memoria. Quasi diceret: Eorum quae deinceps
evenerunt, post eam quae abinitio fuit felicitatem, per
qua: in malis fuit genus humanum, delebunt memo-
riam ea quae postremis olim fient temporibus. Non erit
enim eorum memoria cum iis qui futuri sunt in
novissimo. Hoc est: ultimus status omnino delebit
natura: malorum memoriam, in Christo Jesu, cui
gloria et potentia in saecula sazculorum.
Amen.
HOMILIA ll.
ι Ego, τ inquit. ι Ecclesiastes. ι Didicimus au-
tem quisnam sit Ecclesiastes, qui quae sunt aber-
rantia et dispersa, in unum colligit, et omnia
unum gregem eilicit, ut nihil sit quod non audiat
pulchram pastoris vocem, quae vivificat omnia.
ι Verba enim, ι inquit, ι qua: ego loquor, spiritus
sunt et vita ". υ ls seipsum nominat Ecclesiasten,
ut medicum, et vitam, et resurrectionem, et lucem,.
et viam, et ostium, et veritatem, et omnia nomina
humanitatis et benevolentiae in homines. Quomodo
ergo medici quidem vos convenit aegrotantibus:
Verbum autem vitm in mortuis est ellicax, qui
quando audierint vocem Filii hominis, in pristina
mortalitate non amplius remanent ; qui autem sunt
in sepulcris quaerunt vocem resurrectionis. et lucis
ratio convenit iis qui sunt obscurati, et via est
laevis ac plana iis qui aberraverunt, et ostium iis
quibus opus est, ut intrent: ita Ecclesiastes omni-
no disserit cum iis qui sunt in Ecclesia. Nos igitur
alloquitur Ecclesiastes. Audiamus itaque nos ejus
verba, qui sumus Ecclesia-Sicut enim chorus
aspicit ad coryphamm, nempe suum ductorem, et
nautae ad gubernatorem, et acies ad imperatorem,
ita etiamuad Ecclesia: ducem ii, qui sunt in ccetu
Ecclesiae. Quid ergo dicit Ecclesiastes? ι Ego Ec-
clesiastes fui rex Israel in Jerusalem. › Quando
boc?An non omnino quando fuit ab ipsis rex
constitutus super Sion montem sanctum ejus,
praedicans praeceptum Domini?Cui dixit Dominus,
ι Filius meus es tu, ego hodie genui te “; ι eum enim
qui est creator universi, et pater saaculorum dixit
se hodie genuisse, ut per hoc quod tempori gene-
rationis, nomen temporale adiecerit, non eam quae
fuit ante sa'cula essentiam, sed eam qua: l'uit in
tempore ad hominum salutem, per carnem genera-
tionem verbum ostenderit.
⁸³ Joan. vr, 6'5. “ Psal. ιι, 6 sqq.