PG 44, col. 634
haec omnia sunt vanitas, perspicuum est quod neque
fuit quidquam ex iis qua: non constiterunt. Nam
quod vanum est, omnino non potest consistere.
Quod autem nou potest cmsistere, nemo in iis
quac luerunt rcputaverit. Sin autem haec non sunt,
dic quid sit quod fuit, aut quemadmodum maneat
iu essentia. Ad rogatum ergo brevis est ei respon-
sio :Vis scire quid sit quod fuit, cogita quid sit
quod est futurum, et cognosces id quod fuit. lloc
autem est : Cogita,‘o hctuo, qualis futurus sis. qui
te per virtutem in altum extulisti, si in omnibus
animam formaveris bonis characteribus, si ab
omnibus vitii maculis fueris remotus, si materia-
lium inquinamentorum sordes a tua natura elue-
ris, quid, inquam, futurus eris, 'si sis sic ornatus. -
et quali te l‘orma es induturus. Si haec ratione
comprehenderis, didicisti quid sit id quod fuit in
primis, nempe quod fuit ad Dei imaginem et simi-
litudinem. Et ubi nunc illud est (dicam ei qui hac
docet) quod fuit aliquando, et in posterum rursus
speratur, nunc autem non est? Idem autem nobis
respondet, qui nos docet sublimia: quod propterea
praesentia nominata sunt vanitas, quod illa non
spnt inter praesentia. Et quid est quod factum est?
Ipsum quod iaciendum est. Nemo ex iis qui au-
diunt, existimet esse supervacaneam et inanem ver-
borum repetitionem in difl‘erentia ejus quod fuit
et quod factum est. Per utrumque enim verbum
ostendit oratio anima a carne differentiam. Fuit
seu orta est anima, et corpus factum εει. Non quo-
niam aliud et aliud ’significat verborum emphasis
hac verborum utitur difl'erentia in utroque signifi-
cato, sed et tibi concedat ea qua: congrua sunt de
utroque aestimare; in principio illud fuit anima,
quod posterius purgata rursus apparebit. illud fa-
ctum est Dei manibus, quod ct fictum est corpus,
quod ipsum convenientibus temporibus ostendet
resurrectio. Quale enim semper videris post re-
surrectionem, tale omnino primo factum est. Ne-
D que enim est aliquid aliud resurrectio, nisi qua: tit
omnino in pristinum statum restitutio.
Quamobrem bis adjicit id quod est consequens,
dicens, nihil esse extra id quod est ab initio. ι Ni-
hil est ι enim, inquit, ι recens sub sole : ι perinde
ac si diceret: Nisi sit ut fuit antiquitus etab initio,
nihil est omnino, sed existimatur. Nihil est enim,
inquit, recens sub sole, ut aliquis possit ’loqui, et
ostendere aliquid exiis quae post fiunt, hoc novum
esse et revera consistere. Hic est sensus eorum
qua: dicta sunt. Hoc modo autem se habet dictio:
Nihil est sub sole recens, nec est qui loquatur et possit
dicere, Ecce hoc est recens. lis autem qua; dicta sunt,
per ea qua: deinceps sequuntur, addere contendit,
(licens: ι Siquid, ι inquit, ι vere fuit, illud est
quod fuit in saeculis quae luerunt ante nos ο
fuit quidquam ex iis qua: non constiterunt. Nam
quod vanum est, omnino non potest consistere.
Quod autem nou potest cmsistere, nemo in iis
quac luerunt rcputaverit. Sin autem haec non sunt,
dic quid sit quod fuit, aut quemadmodum maneat
iu essentia. Ad rogatum ergo brevis est ei respon-
sio :Vis scire quid sit quod fuit, cogita quid sit
quod est futurum, et cognosces id quod fuit. lloc
autem est : Cogita,‘o hctuo, qualis futurus sis. qui
te per virtutem in altum extulisti, si in omnibus
animam formaveris bonis characteribus, si ab
omnibus vitii maculis fueris remotus, si materia-
lium inquinamentorum sordes a tua natura elue-
ris, quid, inquam, futurus eris, 'si sis sic ornatus. -
et quali te l‘orma es induturus. Si haec ratione
comprehenderis, didicisti quid sit id quod fuit in
primis, nempe quod fuit ad Dei imaginem et simi-
litudinem. Et ubi nunc illud est (dicam ei qui hac
docet) quod fuit aliquando, et in posterum rursus
speratur, nunc autem non est? Idem autem nobis
respondet, qui nos docet sublimia: quod propterea
praesentia nominata sunt vanitas, quod illa non
spnt inter praesentia. Et quid est quod factum est?
Ipsum quod iaciendum est. Nemo ex iis qui au-
diunt, existimet esse supervacaneam et inanem ver-
borum repetitionem in difl‘erentia ejus quod fuit
et quod factum est. Per utrumque enim verbum
ostendit oratio anima a carne differentiam. Fuit
seu orta est anima, et corpus factum εει. Non quo-
niam aliud et aliud ’significat verborum emphasis
hac verborum utitur difl'erentia in utroque signifi-
cato, sed et tibi concedat ea qua: congrua sunt de
utroque aestimare; in principio illud fuit anima,
quod posterius purgata rursus apparebit. illud fa-
ctum est Dei manibus, quod ct fictum est corpus,
quod ipsum convenientibus temporibus ostendet
resurrectio. Quale enim semper videris post re-
surrectionem, tale omnino primo factum est. Ne-
D que enim est aliquid aliud resurrectio, nisi qua: tit
omnino in pristinum statum restitutio.
Quamobrem bis adjicit id quod est consequens,
dicens, nihil esse extra id quod est ab initio. ι Ni-
hil est ι enim, inquit, ι recens sub sole : ι perinde
ac si diceret: Nisi sit ut fuit antiquitus etab initio,
nihil est omnino, sed existimatur. Nihil est enim,
inquit, recens sub sole, ut aliquis possit ’loqui, et
ostendere aliquid exiis quae post fiunt, hoc novum
esse et revera consistere. Hic est sensus eorum
qua: dicta sunt. Hoc modo autem se habet dictio:
Nihil est sub sole recens, nec est qui loquatur et possit
dicere, Ecce hoc est recens. lis autem qua; dicta sunt,
per ea qua: deinceps sequuntur, addere contendit,
(licens: ι Siquid, ι inquit, ι vere fuit, illud est
quod fuit in saeculis quae luerunt ante nos ο