PG 44, col. 637
σκέψασθαι ἐν σοφίᾳ περὶ πάντων τῶν γενομένων ὑπὸ
τὸν οὐρανόν. ι Αὕτη ἡ αίτία τοῦ ἐπιδημῆσαι διὰ
σαρκὸς τοῖς ἀνθρώποις τὸν Κύριον , τὸ, δοῦναι τὴν
καρδίαν αὑτοῦ εἰς :6 ἐπισκέψασθαι ἐν τῇ σοφίᾳ ἐαυκ
τοῦ περὶτῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν γενομένων. Τά γὰρ
ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν οὐκ ἐδεῖτο :06 ἐπισκεπτομένου, ὡς
οὐδέ τοῦ ἰατρεύοντος τὸ μὴ τῇ νόσῳ κρατούμενον ο
ἐπεὶ οὖν περὶ γῆν τά κακά. Τὸ γὰρ ἐρπυστικὸν καὶ
βίαιον θηρίον 6 ὄφις ἐπὶ -τῷ στήθει καὶ τῇ κοιλίᾳ
συρόμενος, βρῶμα ποιεῖται τὴν γῆν, οὐδὲν τῶν οὐ·
ρανίων σιτούμενος, ἀλλ’ ἐν τῷ πατουμένῳ συρόμενος,
πρὸς :6 πατούμενον ἀεὶ βλέπει, τηρῶν τὴν πτέρναν Β
τῆς ἀνθρωπίνης πορείας, καὶ τὸν ίὸν ἐνιεὶς ἐκείνοις
τοῖς τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων ἀπολέσασι.
Διά τοῦτο ἔδωκε τὴν καρδίαν αὑτοῦ ἐκζητῆσαι καὶ
κατασκέψασθαι περὶ πάντων τῶν γενομένων ὑπὸ τὸν
οὐρανόν. Ἐν γὰρ τοῖς ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν ἀτα-
πείνωτον βλέπει τὴν θείαν μεγαλοπρέπειαν 6 Προ-
φήτης λέγων , ὃτιιἘπήρθη ἡ μεγαλοπρέπειά σου
ὑπέράνω τῶν οὐρανῶν · »ἐπειδὴ καὶ τὸ ἐπουράνιον
μέρος διὰ τῆς κακίας ἐταπεινώθη. υῦτω γάρ φησιν
6 Ψαλμῳδὸς, ὃτι διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἐταπεινώι
θησαν. Τοῦτο ἦλθεν, 6 Ἐκκλησιαστὴς ἐπισκέψασθαι,
³ τί γέγονεν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν, 6 μὴ πρότερον ἦν ο πῶς
εἰσῆλθεν η ματαιότης , πῶς ἐπεκράτησε :6 ἀνύπαρ-
κτον, τίς ή δυναστεία τοῦ μὴ ὑπάρχοντος. Τὸ γὰρ c
κακὸν ἀνυπόστατον, ὃτι ἐκ :06 μὴ ὄντος τὴν ὑπό-
στασιν ἔχει ο :6 δὲ ἐκ τοῦ ὄντος μὴ δν, οὐδέ ἐστι πάν-
τως κατὰ τὴν ίδίαν φύσιν ο ἀλλ’ ὅμως τῶν τῇ ματαιό-
τητι ὁμοιωθέντων ἐπικρατεῖ ματαιότης.
quidem est secundum suam naturam ; et tamen in ea quae sunt vanitati assimilata, dominatum obti-
net vanitas.
*Ηλθεν οὖν ἐκζητῆσαι τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ τί γέγονεν η
ὑπὸ τὸν ἥλιον, τίς ή σύγχυσις τῶν τῇδε πραγμάτων,
πῶς ἐδουλώθη :6 δν τῷ μὴ ὄντιο πῶς δυναστεύει κατά
τοῦ ὄντος :6 ἀνυπόστατον. ι Καὶ οἶδεν ὅτι περι-
σπασμὸν πονηρὸν ἔδωκεν 6 Θεὸς τοῖς υίοῖς ἀνθρώ-
πων, τοῦ περισπᾶσθαι ἐν αὐτῷ. ι Τοῦτο δὲ, οὐχ ὡς
ἄν τις ἐκ τοῦ προχείρου νοήσειε, εὐσεϐές ἐστιν οἴε-
σθαι, ὅτι αὐτὸς ἔδωκεν 6 Θεὸς τὸν πονηρὸν τοῖς ἀνθ ρώ-
ποις περισπασμόν· ἦ γὰρ ἂν εἰς ἐκεῖνον ἠ τῶν κα-
κῶν αἰτία ἐπαναφέροιτο. 'O γὰρ τῇ φύσει ἀγαθ
καὶ ἀγαθῶν πάντως παρεκτικὸς γίιέεται ο διότι πᾶν
δένδρον καλὸν καρποὺς καλοὺς mit-:3, καὶ οὔτε ἀπὸ
ἀκανθῶν σταφυλὴ, οὔτε ἐξ ἀμπέλου ἄκανθα φύεται ·
ὃ οὖν τῇ φύσει ἀγαθὸν, οὐκ ἄν τι πονηρὸν ἐκ τῶν
θησαυρῶν αὐτοῦ προχειρίσαιτο. Οὐδὲ γὰρ 6 ἀγαθὸς
ἄνθρωπος ἐκ :06 περισσεύματος τῆς καρδίας κακὰ
λαλεῖ, ἀλλὰ κατάλληλα τῇ ἑαυτοῦ φθέγγεται φύσει ·
πόσῳ οὖν μᾶλλον ἡ τῶν ἀγαθῶν πηγὴ οὐκ ἄν τι τῶν
πονηρῶν ἐκ τῆς ίδίας φύσεως προχέοι; Ἀλλὰ τοῦτο
νοεῖν ὑποτίθεται ἡ εὐσεϐεστέρα διάνοια, ὄτι :6 ἀγα-
θὸν τοῦ Θεοῦ δόμα. Τοῦτο δέ ἐστιν, ἡ αὐτεξούσιος
"Gen. ιιι, ιι. "Psal.cv:,l7. "Matth.vu,16. “Mattli.xu,5t,Luc.v:,45.
τὸν οὐρανόν. ι Αὕτη ἡ αίτία τοῦ ἐπιδημῆσαι διὰ
σαρκὸς τοῖς ἀνθρώποις τὸν Κύριον , τὸ, δοῦναι τὴν
καρδίαν αὑτοῦ εἰς :6 ἐπισκέψασθαι ἐν τῇ σοφίᾳ ἐαυκ
τοῦ περὶτῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν γενομένων. Τά γὰρ
ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν οὐκ ἐδεῖτο :06 ἐπισκεπτομένου, ὡς
οὐδέ τοῦ ἰατρεύοντος τὸ μὴ τῇ νόσῳ κρατούμενον ο
ἐπεὶ οὖν περὶ γῆν τά κακά. Τὸ γὰρ ἐρπυστικὸν καὶ
βίαιον θηρίον 6 ὄφις ἐπὶ -τῷ στήθει καὶ τῇ κοιλίᾳ
συρόμενος, βρῶμα ποιεῖται τὴν γῆν, οὐδὲν τῶν οὐ·
ρανίων σιτούμενος, ἀλλ’ ἐν τῷ πατουμένῳ συρόμενος,
πρὸς :6 πατούμενον ἀεὶ βλέπει, τηρῶν τὴν πτέρναν Β
τῆς ἀνθρωπίνης πορείας, καὶ τὸν ίὸν ἐνιεὶς ἐκείνοις
τοῖς τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων ἀπολέσασι.
Διά τοῦτο ἔδωκε τὴν καρδίαν αὑτοῦ ἐκζητῆσαι καὶ
κατασκέψασθαι περὶ πάντων τῶν γενομένων ὑπὸ τὸν
οὐρανόν. Ἐν γὰρ τοῖς ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν ἀτα-
πείνωτον βλέπει τὴν θείαν μεγαλοπρέπειαν 6 Προ-
φήτης λέγων , ὃτιιἘπήρθη ἡ μεγαλοπρέπειά σου
ὑπέράνω τῶν οὐρανῶν · »ἐπειδὴ καὶ τὸ ἐπουράνιον
μέρος διὰ τῆς κακίας ἐταπεινώθη. υῦτω γάρ φησιν
6 Ψαλμῳδὸς, ὃτι διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἐταπεινώι
θησαν. Τοῦτο ἦλθεν, 6 Ἐκκλησιαστὴς ἐπισκέψασθαι,
³ τί γέγονεν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν, 6 μὴ πρότερον ἦν ο πῶς
εἰσῆλθεν η ματαιότης , πῶς ἐπεκράτησε :6 ἀνύπαρ-
κτον, τίς ή δυναστεία τοῦ μὴ ὑπάρχοντος. Τὸ γὰρ c
κακὸν ἀνυπόστατον, ὃτι ἐκ :06 μὴ ὄντος τὴν ὑπό-
στασιν ἔχει ο :6 δὲ ἐκ τοῦ ὄντος μὴ δν, οὐδέ ἐστι πάν-
τως κατὰ τὴν ίδίαν φύσιν ο ἀλλ’ ὅμως τῶν τῇ ματαιό-
τητι ὁμοιωθέντων ἐπικρατεῖ ματαιότης.
quidem est secundum suam naturam ; et tamen in ea quae sunt vanitati assimilata, dominatum obti-
net vanitas.
*Ηλθεν οὖν ἐκζητῆσαι τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ τί γέγονεν η
ὑπὸ τὸν ἥλιον, τίς ή σύγχυσις τῶν τῇδε πραγμάτων,
πῶς ἐδουλώθη :6 δν τῷ μὴ ὄντιο πῶς δυναστεύει κατά
τοῦ ὄντος :6 ἀνυπόστατον. ι Καὶ οἶδεν ὅτι περι-
σπασμὸν πονηρὸν ἔδωκεν 6 Θεὸς τοῖς υίοῖς ἀνθρώ-
πων, τοῦ περισπᾶσθαι ἐν αὐτῷ. ι Τοῦτο δὲ, οὐχ ὡς
ἄν τις ἐκ τοῦ προχείρου νοήσειε, εὐσεϐές ἐστιν οἴε-
σθαι, ὅτι αὐτὸς ἔδωκεν 6 Θεὸς τὸν πονηρὸν τοῖς ἀνθ ρώ-
ποις περισπασμόν· ἦ γὰρ ἂν εἰς ἐκεῖνον ἠ τῶν κα-
κῶν αἰτία ἐπαναφέροιτο. 'O γὰρ τῇ φύσει ἀγαθ
καὶ ἀγαθῶν πάντως παρεκτικὸς γίιέεται ο διότι πᾶν
δένδρον καλὸν καρποὺς καλοὺς mit-:3, καὶ οὔτε ἀπὸ
ἀκανθῶν σταφυλὴ, οὔτε ἐξ ἀμπέλου ἄκανθα φύεται ·
ὃ οὖν τῇ φύσει ἀγαθὸν, οὐκ ἄν τι πονηρὸν ἐκ τῶν
θησαυρῶν αὐτοῦ προχειρίσαιτο. Οὐδὲ γὰρ 6 ἀγαθὸς
ἄνθρωπος ἐκ :06 περισσεύματος τῆς καρδίας κακὰ
λαλεῖ, ἀλλὰ κατάλληλα τῇ ἑαυτοῦ φθέγγεται φύσει ·
πόσῳ οὖν μᾶλλον ἡ τῶν ἀγαθῶν πηγὴ οὐκ ἄν τι τῶν
πονηρῶν ἐκ τῆς ίδίας φύσεως προχέοι; Ἀλλὰ τοῦτο
νοεῖν ὑποτίθεται ἡ εὐσεϐεστέρα διάνοια, ὄτι :6 ἀγα-
θὸν τοῦ Θεοῦ δόμα. Τοῦτο δέ ἐστιν, ἡ αὐτεξούσιος
"Gen. ιιι, ιι. "Psal.cv:,l7. "Matth.vu,16. “Mattli.xu,5t,Luc.v:,45.