PG 44, col. 783
mus conjecturam. Hoc est ergo quod discimus per
ea quae dicta sunt, quod ipsum quidem unguentum
divinitatis, quodcunque sit essentia, exsuperat
omne nomen ct intelligentiam. Qua: autem in uni-
verso cernuntur miracula, theologicorum nomiv-
num dant materiam, per quae Deum nominamus
sapientem. potentem, bonum, sanctum, beatum,
et :rternnm, et judicem, et servatorem, et quae
sunt hujusmodi : qua: quidem indicant quamdam
modicam divini unguenti qualitatem, quam uni—
versa creatura per ea quae cernuntur miracu
instar unguentarii cujusdam vasis, in se impres-
sit. Idcirco, inquit, adolescentulos dilexerunt te,
traxerunt te. Dixit causam laudabilis cupiditatis,
et amatoria: affectionis. Quis cst enim qui hanc
non amet pulchritudinem, si solummodo habeat
oculum quem possit deligere in venustatem et
decorem? Non est quidem magna quae compre-
henditur pulchritudo, est autem infinitis partibus
major ea. cujus per id quod apparet facimus con-
jecturam. Sed quomodo arnor materialis non attin-
git cos qui sunt adhuc infantes :infantia enim
non capit all'ectionem :sed nec eos qui extrema
confecti sunt senectute, videre licet ita allectos:
ita etiam in divina pulchritudine, qui est adl
infans et fluctuat, et omni vento doctrina: circum-
fertur, et qui est vetus et senio confectus. et
non procul ab interitu, ad hanc cupiditatem
inveniuntur immobiles. Non enim eos tangit pul-
cbritudo quaenon cadit sub aspectum. Sola au-
tem ea anima, quae statum transiit infantilem ,
et ad spiritualis aztatis florem pervenit ac vigorem,
nec maculam accepit aut rugam, aut aliquid hujus-
modi, et neque propter infantiam caret sensu, ne-
que ob vetustatem est imbecilla. quam adulescen-
tulam hic liber nominat, ea paret magno et primo
praecepto legis, toto corde ct totis viribus dili-
gens illam pulchritudinem, cujus descriptionem,
exemplumque et interpretationem humana non in»
venit cogitatio. lla: ergo adoles‘centulae quae crcver:
in virtutibus, et per attatem jam ingressa: sunt
thalamum divinorum mysteriorum, diligunt sponsi
pulchritudinem, et per dilectionem eum ad se con-
vertunt. Talis enim est sponsus. qui amantibus vit-is-
sim reddat amorem, ita dicens in persona Sapientiae :
Ego diligentes me diligo, et : Dividam iis qui me
diligunt, substantiam. Ipse autem est substantia.
Et thesauros eorum implebo bonis”. Ad se ergo tra-
hunt animae desiderium sponsi in quem non cadit
interitus, post Dominum Deum, sicut scriptum est,
ambulantes‘. Dilectionis autem eorum causa est
bonus odor unguenti, ad quem semper currentes
⁹⁹ Prov. vlu, l7 sqq. ' Osee. χι, l0.
ea quae dicta sunt, quod ipsum quidem unguentum
divinitatis, quodcunque sit essentia, exsuperat
omne nomen ct intelligentiam. Qua: autem in uni-
verso cernuntur miracula, theologicorum nomiv-
num dant materiam, per quae Deum nominamus
sapientem. potentem, bonum, sanctum, beatum,
et :rternnm, et judicem, et servatorem, et quae
sunt hujusmodi : qua: quidem indicant quamdam
modicam divini unguenti qualitatem, quam uni—
versa creatura per ea quae cernuntur miracu
instar unguentarii cujusdam vasis, in se impres-
sit. Idcirco, inquit, adolescentulos dilexerunt te,
traxerunt te. Dixit causam laudabilis cupiditatis,
et amatoria: affectionis. Quis cst enim qui hanc
non amet pulchritudinem, si solummodo habeat
oculum quem possit deligere in venustatem et
decorem? Non est quidem magna quae compre-
henditur pulchritudo, est autem infinitis partibus
major ea. cujus per id quod apparet facimus con-
jecturam. Sed quomodo arnor materialis non attin-
git cos qui sunt adhuc infantes :infantia enim
non capit all'ectionem :sed nec eos qui extrema
confecti sunt senectute, videre licet ita allectos:
ita etiam in divina pulchritudine, qui est adl
infans et fluctuat, et omni vento doctrina: circum-
fertur, et qui est vetus et senio confectus. et
non procul ab interitu, ad hanc cupiditatem
inveniuntur immobiles. Non enim eos tangit pul-
cbritudo quaenon cadit sub aspectum. Sola au-
tem ea anima, quae statum transiit infantilem ,
et ad spiritualis aztatis florem pervenit ac vigorem,
nec maculam accepit aut rugam, aut aliquid hujus-
modi, et neque propter infantiam caret sensu, ne-
que ob vetustatem est imbecilla. quam adulescen-
tulam hic liber nominat, ea paret magno et primo
praecepto legis, toto corde ct totis viribus dili-
gens illam pulchritudinem, cujus descriptionem,
exemplumque et interpretationem humana non in»
venit cogitatio. lla: ergo adoles‘centulae quae crcver:
in virtutibus, et per attatem jam ingressa: sunt
thalamum divinorum mysteriorum, diligunt sponsi
pulchritudinem, et per dilectionem eum ad se con-
vertunt. Talis enim est sponsus. qui amantibus vit-is-
sim reddat amorem, ita dicens in persona Sapientiae :
Ego diligentes me diligo, et : Dividam iis qui me
diligunt, substantiam. Ipse autem est substantia.
Et thesauros eorum implebo bonis”. Ad se ergo tra-
hunt animae desiderium sponsi in quem non cadit
interitus, post Dominum Deum, sicut scriptum est,
ambulantes‘. Dilectionis autem eorum causa est
bonus odor unguenti, ad quem semper currentes
⁹⁹ Prov. vlu, l7 sqq. ' Osee. χι, l0.