PG 45, col. 1326
ipso Dominus sua: vocis oraculo: ι Spiritus est
qui vivificat “. ι Vivificat autem non ipse solus
ad hujus gratia: perfectionem fide susceptus. sed
oportet fidem erga Dominum praecedere. per quam
vitalis gratia credentibus conciliatur, sicut a Du-
mino dictum est “, eum nempe quos vult vivifi-
care. Sed quia gratia quoque per Filium ministrata,
alis non genito fonte pendet, idcirco tradit doctrina
nostra praemittendam esse fidem in Patris nomen,
vivificantis omnia, ut ait Apostolus ", ita ut illinc
oborta, tanquam ex fonte quodam vitam fundente
per unigenitum Filium qui est vera vita, operante
Spiritu, in hominibus dignis perficiatur. Si ergo
vita per baptismum fit, baptismus autem in nomine
Patris et Filii et Spiritus sancti perfectus demum
evadit, quid aiunt isti qui ministrum vita: Spiritum
flocci faciunt? Si enim exigua gratia est, dicant
quid vita sit pretiosius. Sin quidquid est pretiosum
vilius est vita. illa, inquam, excelsa et honorabilis
quam nullatenus participat; irrationalis natura,
quomodo audent tale tantumque donum, imo ipsum
doni datorem, suis cogitatibus imminuere, atque
ad subdit‘uu naturam deprimere, ab excelsa illa et
divina abstrahentes Ἰ Deinde etiamsi tenue dixerint
vita: donum,ita ut nihil inde augustum ac magnum
de natura donantis reveletur. quomodo non cousi-
deraut rei consequentiam, nempe quod eadem ra-
tiocinatio coget de Unigenito quoque et de ipso
Patre nihil magnum, ob ipsam vitam censere, quam
per Spiritum habemus‘a Patre, mediatore Filio.
suppeditatam?
20. Quamobrem si forte exiguum aestimant
donum hi vitae sua: contemptores et hostes, ideo-
que datorem gratiae hujus dehonestandum judi
cant, nolim nesciant se haud adversus unam per-
sonam esse ingratos, sed blasphemiam suam per
sanctum Spiritum ad sanctam Trinitatem exten-
dere. Sicut enim gratia indivise a Patre per Filium
ac Spiritum decurrens fertur, sic etiam blasphemia
retrogrado velut cursu revoluta, a Filio ad uni-
versalem Deum pergit. Nam si causa hominis im-
probati, is qui misit improbatur, tantum licet iu-
tervallum sit inter hominem illum atque mitten-
tem. quis dicat quanta damnatio portendatur iis
qui adversus Spiritum audent? De tali fortasse
blasphemia inveniabile illud deCernitur a legislatore
judicium "’ : quandoquidem tota per Spiritum beata
ac divina natura, voluntate blasphemantis, simul
injuria adicitur. Nam sicut qui pie Spiritum recepit,
cognoscit in ipso Spiritu gloriam Unigeniti ; Filium
autem noscens, imaginem noscit infiniti, et per
" Matth. xu , ὅθ.
qui vivificat “. ι Vivificat autem non ipse solus
ad hujus gratia: perfectionem fide susceptus. sed
oportet fidem erga Dominum praecedere. per quam
vitalis gratia credentibus conciliatur, sicut a Du-
mino dictum est “, eum nempe quos vult vivifi-
care. Sed quia gratia quoque per Filium ministrata,
alis non genito fonte pendet, idcirco tradit doctrina
nostra praemittendam esse fidem in Patris nomen,
vivificantis omnia, ut ait Apostolus ", ita ut illinc
oborta, tanquam ex fonte quodam vitam fundente
per unigenitum Filium qui est vera vita, operante
Spiritu, in hominibus dignis perficiatur. Si ergo
vita per baptismum fit, baptismus autem in nomine
Patris et Filii et Spiritus sancti perfectus demum
evadit, quid aiunt isti qui ministrum vita: Spiritum
flocci faciunt? Si enim exigua gratia est, dicant
quid vita sit pretiosius. Sin quidquid est pretiosum
vilius est vita. illa, inquam, excelsa et honorabilis
quam nullatenus participat; irrationalis natura,
quomodo audent tale tantumque donum, imo ipsum
doni datorem, suis cogitatibus imminuere, atque
ad subdit‘uu naturam deprimere, ab excelsa illa et
divina abstrahentes Ἰ Deinde etiamsi tenue dixerint
vita: donum,ita ut nihil inde augustum ac magnum
de natura donantis reveletur. quomodo non cousi-
deraut rei consequentiam, nempe quod eadem ra-
tiocinatio coget de Unigenito quoque et de ipso
Patre nihil magnum, ob ipsam vitam censere, quam
per Spiritum habemus‘a Patre, mediatore Filio.
suppeditatam?
20. Quamobrem si forte exiguum aestimant
donum hi vitae sua: contemptores et hostes, ideo-
que datorem gratiae hujus dehonestandum judi
cant, nolim nesciant se haud adversus unam per-
sonam esse ingratos, sed blasphemiam suam per
sanctum Spiritum ad sanctam Trinitatem exten-
dere. Sicut enim gratia indivise a Patre per Filium
ac Spiritum decurrens fertur, sic etiam blasphemia
retrogrado velut cursu revoluta, a Filio ad uni-
versalem Deum pergit. Nam si causa hominis im-
probati, is qui misit improbatur, tantum licet iu-
tervallum sit inter hominem illum atque mitten-
tem. quis dicat quanta damnatio portendatur iis
qui adversus Spiritum audent? De tali fortasse
blasphemia inveniabile illud deCernitur a legislatore
judicium "’ : quandoquidem tota per Spiritum beata
ac divina natura, voluntate blasphemantis, simul
injuria adicitur. Nam sicut qui pie Spiritum recepit,
cognoscit in ipso Spiritu gloriam Unigeniti ; Filium
autem noscens, imaginem noscit infiniti, et per
" Matth. xu , ὅθ.