PG 45, col. 177
μένῳ, ἀλλὰ τῆς κατὰ τὴν ὥραν σημειώσεως τὴν
ἀποτυχίαν λογίζεσθαι, καὶ λοξαὶ ὡς ἐπίπαν καὶ πρὸς
τὸ διπλοῦν τῶν ἐκδάσεων ἐπαμφοτερίζουσαι γίνονται
παρ’ αὐτῶν αί προρρήσεις, ἵν’ ὅπερ ἂν ἐκϐῇ, τοῦτο
προμεμηνύσθαι δόξῃ. Πολλάκις γάρ τὸ περιφανές τε
καὶ τι ὑπὲρ τοὺς ἄλλους 6 τὴν ὥραν τῆς γενέσεως
κατανοήσας ἐμήνυσεν. Εἶτα ἐν ἐξαισίοις τισὶ συμφο-
ραῖς τούτου γεγονότος, οὐδὲν διεσφάλθαι προαγορεύ-
σας διισχυρίσατο. Εἶχε γὰρ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους τὸ
πλέον εἰς τὴν τῶν κακῶν μετουσίαν ο καὶ τούτων ἡ
καθ’ ἡμᾶς ἱστορία μάρτυς ἐστίν. Οὐάλεντος γὰρ τοῦ
βασιλέως ἐπὶ τῆς τῶν Ῥωμαίων ὄντος ἀρχῆς, ἀπάτη
τις τοιαύτη πρὸς τὴν ἄνταρσιν τῆς ἀρχῆς παρεκί-
νησε. Καὶ 6 μὲν ὥρμησεν ,ἐφόδιον πρὸς τὴν τόλμαν
τῶν γενεθλιαλογούντων προαγόρευσιν ἐχωνο τὸ δὲ
πέρας τῆς ἐγχειρήσεως τοιοῦτον ἐγένετο, ὥστε αὐτὸν
τόν ἐπὶ ’ταῖς μεγίσταις ἀρχαῖς γνωρισθέντα, ἐν τῷ
μεγέθει τῆς συμφορᾶς γενέσθαι διασημότερον· καὶ
τοῦτο συνεργία τῆς γενεθλιαλογίας τοῖς πολλοῖς
ἐνομίσθη, ὅτι τὸ κατὰ συμφορὰν μέγεθος ἀντὶ τοῦ
μεγέθους τῶν ἀγαθῶν τῷ ἀνδρὶ συνηνέχθη. Ἐγὼ δὲ
τὸ μὲν πεπλανημένας τὰς περὶ τούτων γίνεσθαι προαγορεύσεις, οὔπω μέγα ποιοῦμαι τεκμήριον τοῦ μὴ
1__!_,___ _-A _',,,_-, 1 \ \l ιιι- - ,ν
framea; εἱμίξίίιξένης caveam-ear ἐπειδὴ πολλαῖς ’καὶ ἄλλαις ἐπινοίαις ἡ ἀπατηλὴ ἐεΣᾷ δαιμόνέρξ
δύναμις τὰς προρρήσεις σοφίζεται· Καὶ γὰρ καὶῖῦδωρ τι-μαντικὸν, παραφορὰς καίμανίας. τοῖς γευσαξιέηλᾶς
ἐνεργαζόμενον, καὶ πνεῦμα. κάτωθεν διά τινος στομίου ’διεξερχόμενον- δπερ εί ἐν γυναικείοις γένοιτο
σπλάγχνοις ἑξῳδηκέναι τὴν γαστέρα ἐποίει, καὶ τῆς διανοίας ἔκστασιν, καὶ παραφορὰν τοῦ καθεστηκότος
εξργάξετο· Ἀπερ πάντα, θεῖά τε καὶ μαντικὰ τοῖς ἀπατωμένοις ἐδόκει, τῶν τε ἐξ ἥπατος ἢ πυρὸς ση-
μείοις τισὶ τὸ μέλλον προεικαζόντων, ἢ τῶν πρὸς τὰς πτήσεις τῶν ὀρνέων, οὐδεὶς ἀνέθηκε τῇ⁷ εἱμαρμένῇ
τὴν τῆς προρρήσεως δύναμινο ἀλλά τινι δαιμονίᾳ κατακωχῇ τὸ τοιοῦτον λογίζονται.
Οῦτω φημὶ, ἢ μὴ εἶναι καθόλου προαγόρευσιν διὰ
τὸ πολλοῖς ἐναντιώμασι τὰς προρρήσεις ἐλέγχεσθαι,
ἦ εἴπερ ἀποδείκνυσί τις αὐτὴν ὡς προλέγουσαν τι
τῶν ἐκϐησομένων, ὅπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἑκάστου τῶν
κατὰ πρόρρησιν ἐπιτυγχανομένων καταλαμϐάνομεν,
τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ τοιουτου τῆς προρρήσεως εἴδους
οἰόμεθα χρῆναι νομίζειν. Ἶσον γάρ ἐπὶ πάντων τού-
των ἐστὶ, τὸ ἐν τοῖς πλείοσι διαμαρτάνειν, τό τε ἓν
τισιν δοκεῖν μὴ ἔξω τῆς τῶν ἐκϐησομένων ἀληθείας
ἄγειν τὴν πρόρρησιν · καλ⁸ τῇ ἀπατηλῇ τῶν δαιμόνων
φύσει ὁμοίως, καὶ διὰ ταύτης καὶ πάσης ἐπινοίας 6
σκοπὸς κατορθοῦται· τὸ γάρ ἀποστῆσαι τὸν ἄνθρω-
πον τοῦ πρὸς τὸν Θεὸν βλέπειν, κάκεῖθεν ἐαυτῴ τὴν
τῶν ἀγαθῶν μοῖραν παρασκευάζειν, ἀντὶ παντὸς τοῖς
δαίμοσι σπουδάζεται. Τὸ τοίνυν πεπεῖσθαι τοὺς εὑ-
εξαπατήτθυς, μὴ ἐπὶ τῷ θείῳ βουλήματι τὰ κατὰ
τδν βίον κεῖσθαιο ἀλλ’ ἐπὶ τῇ τοιᾷδε τῶν ἄστρων
διαπλοκῇ, καὶ τῇ ἐκεῖθεν ἀπορρεούσης] δυνάμει, πάν-
των μάλιστα πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βλαπτικῆς τῶν δαι-
μόνων φύσεως βλέπει. Εἰ οὖν κεχαρισμένον ἐστὶ τοῖς
δαίμοσι, τοῦ Θεοῦ ἀποστῆσαι τὸν ἄνθρωπον, ἀφίστησι
δὲ περὶ ταῦτα πλάνη, ἀποδείκνυται σαφῶς δαιμοο
νεα τίς οὖσα ἐνέργεια, δι’ ἀπάτης παρακρουομένη
τοὺς πᾶσαν μὲν ἐν τούτοις τὴν δύναμιν εἶναι νομί-
ζονταςο πρὸς δέ παντοδύνσμον τοῦ Θεοῦ ἐξουσίαν μὴ
ἀποϐλέποντας.
ἀποτυχίαν λογίζεσθαι, καὶ λοξαὶ ὡς ἐπίπαν καὶ πρὸς
τὸ διπλοῦν τῶν ἐκδάσεων ἐπαμφοτερίζουσαι γίνονται
παρ’ αὐτῶν αί προρρήσεις, ἵν’ ὅπερ ἂν ἐκϐῇ, τοῦτο
προμεμηνύσθαι δόξῃ. Πολλάκις γάρ τὸ περιφανές τε
καὶ τι ὑπὲρ τοὺς ἄλλους 6 τὴν ὥραν τῆς γενέσεως
κατανοήσας ἐμήνυσεν. Εἶτα ἐν ἐξαισίοις τισὶ συμφο-
ραῖς τούτου γεγονότος, οὐδὲν διεσφάλθαι προαγορεύ-
σας διισχυρίσατο. Εἶχε γὰρ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους τὸ
πλέον εἰς τὴν τῶν κακῶν μετουσίαν ο καὶ τούτων ἡ
καθ’ ἡμᾶς ἱστορία μάρτυς ἐστίν. Οὐάλεντος γὰρ τοῦ
βασιλέως ἐπὶ τῆς τῶν Ῥωμαίων ὄντος ἀρχῆς, ἀπάτη
τις τοιαύτη πρὸς τὴν ἄνταρσιν τῆς ἀρχῆς παρεκί-
νησε. Καὶ 6 μὲν ὥρμησεν ,ἐφόδιον πρὸς τὴν τόλμαν
τῶν γενεθλιαλογούντων προαγόρευσιν ἐχωνο τὸ δὲ
πέρας τῆς ἐγχειρήσεως τοιοῦτον ἐγένετο, ὥστε αὐτὸν
τόν ἐπὶ ’ταῖς μεγίσταις ἀρχαῖς γνωρισθέντα, ἐν τῷ
μεγέθει τῆς συμφορᾶς γενέσθαι διασημότερον· καὶ
τοῦτο συνεργία τῆς γενεθλιαλογίας τοῖς πολλοῖς
ἐνομίσθη, ὅτι τὸ κατὰ συμφορὰν μέγεθος ἀντὶ τοῦ
μεγέθους τῶν ἀγαθῶν τῷ ἀνδρὶ συνηνέχθη. Ἐγὼ δὲ
τὸ μὲν πεπλανημένας τὰς περὶ τούτων γίνεσθαι προαγορεύσεις, οὔπω μέγα ποιοῦμαι τεκμήριον τοῦ μὴ
1__!_,___ _-A _',,,_-, 1 \ \l ιιι- - ,ν
framea; εἱμίξίίιξένης caveam-ear ἐπειδὴ πολλαῖς ’καὶ ἄλλαις ἐπινοίαις ἡ ἀπατηλὴ ἐεΣᾷ δαιμόνέρξ
δύναμις τὰς προρρήσεις σοφίζεται· Καὶ γὰρ καὶῖῦδωρ τι-μαντικὸν, παραφορὰς καίμανίας. τοῖς γευσαξιέηλᾶς
ἐνεργαζόμενον, καὶ πνεῦμα. κάτωθεν διά τινος στομίου ’διεξερχόμενον- δπερ εί ἐν γυναικείοις γένοιτο
σπλάγχνοις ἑξῳδηκέναι τὴν γαστέρα ἐποίει, καὶ τῆς διανοίας ἔκστασιν, καὶ παραφορὰν τοῦ καθεστηκότος
εξργάξετο· Ἀπερ πάντα, θεῖά τε καὶ μαντικὰ τοῖς ἀπατωμένοις ἐδόκει, τῶν τε ἐξ ἥπατος ἢ πυρὸς ση-
μείοις τισὶ τὸ μέλλον προεικαζόντων, ἢ τῶν πρὸς τὰς πτήσεις τῶν ὀρνέων, οὐδεὶς ἀνέθηκε τῇ⁷ εἱμαρμένῇ
τὴν τῆς προρρήσεως δύναμινο ἀλλά τινι δαιμονίᾳ κατακωχῇ τὸ τοιοῦτον λογίζονται.
Οῦτω φημὶ, ἢ μὴ εἶναι καθόλου προαγόρευσιν διὰ
τὸ πολλοῖς ἐναντιώμασι τὰς προρρήσεις ἐλέγχεσθαι,
ἦ εἴπερ ἀποδείκνυσί τις αὐτὴν ὡς προλέγουσαν τι
τῶν ἐκϐησομένων, ὅπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἑκάστου τῶν
κατὰ πρόρρησιν ἐπιτυγχανομένων καταλαμϐάνομεν,
τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ τοιουτου τῆς προρρήσεως εἴδους
οἰόμεθα χρῆναι νομίζειν. Ἶσον γάρ ἐπὶ πάντων τού-
των ἐστὶ, τὸ ἐν τοῖς πλείοσι διαμαρτάνειν, τό τε ἓν
τισιν δοκεῖν μὴ ἔξω τῆς τῶν ἐκϐησομένων ἀληθείας
ἄγειν τὴν πρόρρησιν · καλ⁸ τῇ ἀπατηλῇ τῶν δαιμόνων
φύσει ὁμοίως, καὶ διὰ ταύτης καὶ πάσης ἐπινοίας 6
σκοπὸς κατορθοῦται· τὸ γάρ ἀποστῆσαι τὸν ἄνθρω-
πον τοῦ πρὸς τὸν Θεὸν βλέπειν, κάκεῖθεν ἐαυτῴ τὴν
τῶν ἀγαθῶν μοῖραν παρασκευάζειν, ἀντὶ παντὸς τοῖς
δαίμοσι σπουδάζεται. Τὸ τοίνυν πεπεῖσθαι τοὺς εὑ-
εξαπατήτθυς, μὴ ἐπὶ τῷ θείῳ βουλήματι τὰ κατὰ
τδν βίον κεῖσθαιο ἀλλ’ ἐπὶ τῇ τοιᾷδε τῶν ἄστρων
διαπλοκῇ, καὶ τῇ ἐκεῖθεν ἀπορρεούσης] δυνάμει, πάν-
των μάλιστα πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βλαπτικῆς τῶν δαι-
μόνων φύσεως βλέπει. Εἰ οὖν κεχαρισμένον ἐστὶ τοῖς
δαίμοσι, τοῦ Θεοῦ ἀποστῆσαι τὸν ἄνθρωπον, ἀφίστησι
δὲ περὶ ταῦτα πλάνη, ἀποδείκνυται σαφῶς δαιμοο
νεα τίς οὖσα ἐνέργεια, δι’ ἀπάτης παρακρουομένη
τοὺς πᾶσαν μὲν ἐν τούτοις τὴν δύναμιν εἶναι νομί-
ζονταςο πρὸς δέ παντοδύνσμον τοῦ Θεοῦ ἐξουσίαν μὴ
ἀποϐλέποντας.