PG 45, col. 178
et impostura quemdam ad imperium aflectandum
permovit. Animos illi quidem faciebat audaciorem-
que reddebat genethliacorum praedictio, sed exitus
conatuum ejusmodi fuit, ut ipse summis magistra-
tibus gestis clarus, fieret magnitudine calamitatis
insignior: idque patrocinium genethlialogiae pleris-
que visum est, quod res prospera: viri adversas
exrequassent. Verum ego falsis istorum praedictio-
nibus ad fatum refellendum non nitor; sed illa po-
tius ratione, quod fallaces ac subdoli daemones
multis etiam aliis modis vaticinationes fraudulenter
Β
comminiscuntur. Nam divinatoria quaedam aqua
epota in mentis errorem et insaniam inducit; et
spiritus superne per quoddam orificium permeans,
intraque feminea viscera receptus, et utero tumo-
rem et menti furorem ac delirium conciliat. Qua:
omnia, divina et vaticinia videntur errore deceptis.
Quinetiam omnes illi, qui ex jecore aut signis,
quibusdam ignis, aut ex avium volatu futura con-
jectant, vim vaticinii non ad fatum, sed ad afflatum
quemdam daemonum referunt.
Quare existimo aut non esse omnino vera vati-
cinia, quod multis eventibus contrariis convellun—
tur; aut si quis ostendat fatum praesignificare ali-
quem futurum eventum. quod in aliis omnibus, ita
uti praenuntiata fuerant, evenientibus reperimus,
id in hujusmodi quoque vaticinationis genere ne-
cessario reperiri censemus. Par enim in his omni-
bus cst ratio, ut fatidici ubi in plerisque errave-
rint, in quibusdam certe futurorum eventuum veri-
tatem vaticinatione videantur assecuti. Atque in-
star fraudulentorum daemonum in eam rem omnes
cogitationes conferunt et curas, ut hominem eo
redigant ne oculos ad Deum convertat, ab eoque
omnia bona obtineat; atque adeo consilium, quo
homines simplices et fallaciis obnoxii a divina vo-
untate amplectenda revocantur ad ejusmodi astro-
rum coniunctionem ac vim inde defluentem, maxime
ad malignorum daemonum spectat scopum. Itaque
si jucundum est daemonibus animos hominum ab
amicitia Dei avertere, sicque avertit istarum rerum
fallacia: perspicuum fit id daemonum quoddam
esse opus, comparatum ad decipiendos eos, qui
onmem illam vim hisce rebus contineri opinantur,
neque oculos ad Dei summam convertunt pote-
statem
permovit. Animos illi quidem faciebat audaciorem-
que reddebat genethliacorum praedictio, sed exitus
conatuum ejusmodi fuit, ut ipse summis magistra-
tibus gestis clarus, fieret magnitudine calamitatis
insignior: idque patrocinium genethlialogiae pleris-
que visum est, quod res prospera: viri adversas
exrequassent. Verum ego falsis istorum praedictio-
nibus ad fatum refellendum non nitor; sed illa po-
tius ratione, quod fallaces ac subdoli daemones
multis etiam aliis modis vaticinationes fraudulenter
Β
comminiscuntur. Nam divinatoria quaedam aqua
epota in mentis errorem et insaniam inducit; et
spiritus superne per quoddam orificium permeans,
intraque feminea viscera receptus, et utero tumo-
rem et menti furorem ac delirium conciliat. Qua:
omnia, divina et vaticinia videntur errore deceptis.
Quinetiam omnes illi, qui ex jecore aut signis,
quibusdam ignis, aut ex avium volatu futura con-
jectant, vim vaticinii non ad fatum, sed ad afflatum
quemdam daemonum referunt.
Quare existimo aut non esse omnino vera vati-
cinia, quod multis eventibus contrariis convellun—
tur; aut si quis ostendat fatum praesignificare ali-
quem futurum eventum. quod in aliis omnibus, ita
uti praenuntiata fuerant, evenientibus reperimus,
id in hujusmodi quoque vaticinationis genere ne-
cessario reperiri censemus. Par enim in his omni-
bus cst ratio, ut fatidici ubi in plerisque errave-
rint, in quibusdam certe futurorum eventuum veri-
tatem vaticinatione videantur assecuti. Atque in-
star fraudulentorum daemonum in eam rem omnes
cogitationes conferunt et curas, ut hominem eo
redigant ne oculos ad Deum convertat, ab eoque
omnia bona obtineat; atque adeo consilium, quo
homines simplices et fallaciis obnoxii a divina vo-
untate amplectenda revocantur ad ejusmodi astro-
rum coniunctionem ac vim inde defluentem, maxime
ad malignorum daemonum spectat scopum. Itaque
si jucundum est daemonibus animos hominum ab
amicitia Dei avertere, sicque avertit istarum rerum
fallacia: perspicuum fit id daemonum quoddam
esse opus, comparatum ad decipiendos eos, qui
onmem illam vim hisce rebus contineri opinantur,
neque oculos ad Dei summam convertunt pote-
statem