PG 45, col. 208
κατὰ νόμον τὸν θεῖον τικτομένῳ ’ὡς καὶ ἐπὶ Σολο-
ξ quia μῶντι ,τῷ Δαὸὶδ γεννῶνται τὰ γεννώμενα.].
Ἑξῆς ἐπισκεψώμεθα καὶ τὴν δόξαν τῶν Mevi.
καίων, ἢν έχουσι περὶ τῆς ψυχῆς. Φασὶ μὲν γάρ αὐ·
τὴν ἀσώματον καὶ ἀθάνατον · μίαν δέ μόνην εἶναι
τὴν τῶν ἁπάντων ψυχὴν, κατακερματιζομένην καὶ
ιατατεμνομένην είς τὰ καθ’ ἕκαστον σώματα, ἔμψυχα
τε καὶ ἄψυχα· καὶ τὰ μὲν πλείονος αὐτῆς μετέχεῖν,
τὰ δὲ ἐλάττονος· πλείονος μὲν τὰ ἔμψυχα, ἐλάττονος
δὲ τὰ ἄψυχα, πολλῴ δὲ πλείονος τὰ οὐράνια ’ ὡς τῆς
καθόλου ψυχῆς μέρη τὰς καθ’ ἕκαστον εἶναι ψυχάς·
καὶ εί μὲν ἁμερίστως μερίζεσθαι ταύτην ἔφασκον,
bc τὴν φωνὴν ἐν τοῖς ἀκούουσι, μέτριον ἂν ἧν τὸ
κακόν · νῦν δὲ τὴν οὐσίαν αὐτὴν τῆς ψυχῆς κατα-
μερίζεσθαι λέγουσι, καὶτὸ πάντων χαλεπώτατον, ὅτι
ιιυρίως αὐτὴν ἐν ποιχείοιςεῖναι βούλονται, καὶ συμ-
ιερίξεσθαι τούτοις ἐν τῇ τῶν σωμάτων γενέσει, καὶ
πάλιν είς ταύτὸν συνιέναι διαλυομένων τῶν σωμά-
των, ὼς ὕδωρ μεριζόμενον, καὶ πάλιν συναγόμενον
ιαὶ μιγνύμενον. Καὶ τὰς μὲν καθαρὰς ψυχὰς χωρεῖν
:i; τὸ φῶς, φῶς οὔσας ο τὰς δὲ μεμολυσμένας ὑπο
ἰῆς ὕλης, χωρεῖν εἰς τὰ στοιχείαο καὶ πάλιν ἀπὸ τῶν
ῖτοιχείων, εἰς τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῶα · καὶ οὓτω τὴν
ηὑσίαν αὐτῆς κατατέμνοντες, καὶ σωματικὴν κατα-
’έμνοντες“, καὶ πάθεσιν ὑποϐάλλοντες, ἀθάνατον
ῖναί φασι· περιπίπτουσι δέ καὶ τοῖς ἐναντίοις·
ιάσκοντες γὰρ ἀνατρέχειν τὰς μεμολυσμένας ψυχὰς
πὶ τά στοιχεῖα, καὶ καταμίγνυσθαι ἀλλήλοις , πάλιν
93w}; ἐν ταῖς μετενσωματώσεσί φασι τιμωρεῖσθαι,
εατὰ τὸ μέγεθος τῶν ἁμαρτημάτων, ἐνοῦντες αὑτὰς.
ιαὶ πάξιιν χωρίζοντες, καθ’ ὑπόστασιν. Καὶ γὰρ
ὰς σκιὰς φωτὸς μένοντος χωρίζεσθαι, συναφείας
ἐ γενομένης ἐνοῦσθαι , ὅπερ ἀδύνατον ἐπὶ νοητῆς
1.--“- -.-μὶ-Δ... νηὶ ML- με -η.Α κη· ι no
ιύσεως γενέσθαι. Καὶ γὰρ αἱ σκιαὶ τῶν ἀγαθῶν
tm... ει wn κλίνη ..ρ η.’.-λ›.ρ “smnus... ...Α Α.-
tv ἐνοῦσθαι. Ιίλάτων δὲ ’κᾶι ’ μίαν ἐἶναι καὶ
εολλὰς ψυχὰς ἀποφαίνεται. Μίαν. μὲν γὰρ εἶναι
οὖ παντὸς τὴν ψυχήνο εἶναι δὲ καὶ ἄλλας τῶν
ατὰ μέρος, ὡς ἰδίᾳ μὲν τὸ πᾶν ἐμψυχοῦσθαι ὑπὸ τῆς
οὗ παντὸς ψυχῆς · ἰδίᾳ δὲ πάλιν τὰ κατὰ μέρος, ὑπὸ
ἧς ἰδίας ἑκάστου ψυχῆς. Λέγει γοῦν τὴν μὲν τοῦ
παντὸς διατετάσθαι ψυχὴν ἀπὸ τοῦ κέντρου τῆς γῆς
πὶ τὰ πέρατα τοῦ οὐρανοῦ, οὐ τοπικῶς αὐτὴν δια-
ετάσθαι φάσκων, ἀλλὰ νοητῶς. Ταύτην δὲ τὴν ψυχὴν
ίναι τὴν περιάγουσαν σφαιροειδῶς τὸ πᾶν καὶ συν-
ιγουσαν καὶ συσφίγγουσαν τὸ σωματοειδὲς τοῦ κόσμου,
ιιέναι τε τὰ σώματα τοῦ σύμπαντος, ἐν τοῖς προλα-
ἰοῦσιν ἐδείχθη. Ποιεῖ δὲ τοῦτο τὴν είδοποιὸν ψυχήν.
ζῇν γὰρ ἕκαστον τῶν ὄντων τὴν ίδίαν ζωὴν. καὶ
›θείρεσθαι τὴν ἰδίαν φθοράν. Ἕως μὲν γάρ συνέχε-
ξ quia μῶντι ,τῷ Δαὸὶδ γεννῶνται τὰ γεννώμενα.].
Ἑξῆς ἐπισκεψώμεθα καὶ τὴν δόξαν τῶν Mevi.
καίων, ἢν έχουσι περὶ τῆς ψυχῆς. Φασὶ μὲν γάρ αὐ·
τὴν ἀσώματον καὶ ἀθάνατον · μίαν δέ μόνην εἶναι
τὴν τῶν ἁπάντων ψυχὴν, κατακερματιζομένην καὶ
ιατατεμνομένην είς τὰ καθ’ ἕκαστον σώματα, ἔμψυχα
τε καὶ ἄψυχα· καὶ τὰ μὲν πλείονος αὐτῆς μετέχεῖν,
τὰ δὲ ἐλάττονος· πλείονος μὲν τὰ ἔμψυχα, ἐλάττονος
δὲ τὰ ἄψυχα, πολλῴ δὲ πλείονος τὰ οὐράνια ’ ὡς τῆς
καθόλου ψυχῆς μέρη τὰς καθ’ ἕκαστον εἶναι ψυχάς·
καὶ εί μὲν ἁμερίστως μερίζεσθαι ταύτην ἔφασκον,
bc τὴν φωνὴν ἐν τοῖς ἀκούουσι, μέτριον ἂν ἧν τὸ
κακόν · νῦν δὲ τὴν οὐσίαν αὐτὴν τῆς ψυχῆς κατα-
μερίζεσθαι λέγουσι, καὶτὸ πάντων χαλεπώτατον, ὅτι
ιιυρίως αὐτὴν ἐν ποιχείοιςεῖναι βούλονται, καὶ συμ-
ιερίξεσθαι τούτοις ἐν τῇ τῶν σωμάτων γενέσει, καὶ
πάλιν είς ταύτὸν συνιέναι διαλυομένων τῶν σωμά-
των, ὼς ὕδωρ μεριζόμενον, καὶ πάλιν συναγόμενον
ιαὶ μιγνύμενον. Καὶ τὰς μὲν καθαρὰς ψυχὰς χωρεῖν
:i; τὸ φῶς, φῶς οὔσας ο τὰς δὲ μεμολυσμένας ὑπο
ἰῆς ὕλης, χωρεῖν εἰς τὰ στοιχείαο καὶ πάλιν ἀπὸ τῶν
ῖτοιχείων, εἰς τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῶα · καὶ οὓτω τὴν
ηὑσίαν αὐτῆς κατατέμνοντες, καὶ σωματικὴν κατα-
’έμνοντες“, καὶ πάθεσιν ὑποϐάλλοντες, ἀθάνατον
ῖναί φασι· περιπίπτουσι δέ καὶ τοῖς ἐναντίοις·
ιάσκοντες γὰρ ἀνατρέχειν τὰς μεμολυσμένας ψυχὰς
πὶ τά στοιχεῖα, καὶ καταμίγνυσθαι ἀλλήλοις , πάλιν
93w}; ἐν ταῖς μετενσωματώσεσί φασι τιμωρεῖσθαι,
εατὰ τὸ μέγεθος τῶν ἁμαρτημάτων, ἐνοῦντες αὑτὰς.
ιαὶ πάξιιν χωρίζοντες, καθ’ ὑπόστασιν. Καὶ γὰρ
ὰς σκιὰς φωτὸς μένοντος χωρίζεσθαι, συναφείας
ἐ γενομένης ἐνοῦσθαι , ὅπερ ἀδύνατον ἐπὶ νοητῆς
1.--“- -.-μὶ-Δ... νηὶ ML- με -η.Α κη· ι no
ιύσεως γενέσθαι. Καὶ γὰρ αἱ σκιαὶ τῶν ἀγαθῶν
tm... ει wn κλίνη ..ρ η.’.-λ›.ρ “smnus... ...Α Α.-
tv ἐνοῦσθαι. Ιίλάτων δὲ ’κᾶι ’ μίαν ἐἶναι καὶ
εολλὰς ψυχὰς ἀποφαίνεται. Μίαν. μὲν γὰρ εἶναι
οὖ παντὸς τὴν ψυχήνο εἶναι δὲ καὶ ἄλλας τῶν
ατὰ μέρος, ὡς ἰδίᾳ μὲν τὸ πᾶν ἐμψυχοῦσθαι ὑπὸ τῆς
οὗ παντὸς ψυχῆς · ἰδίᾳ δὲ πάλιν τὰ κατὰ μέρος, ὑπὸ
ἧς ἰδίας ἑκάστου ψυχῆς. Λέγει γοῦν τὴν μὲν τοῦ
παντὸς διατετάσθαι ψυχὴν ἀπὸ τοῦ κέντρου τῆς γῆς
πὶ τὰ πέρατα τοῦ οὐρανοῦ, οὐ τοπικῶς αὐτὴν δια-
ετάσθαι φάσκων, ἀλλὰ νοητῶς. Ταύτην δὲ τὴν ψυχὴν
ίναι τὴν περιάγουσαν σφαιροειδῶς τὸ πᾶν καὶ συν-
ιγουσαν καὶ συσφίγγουσαν τὸ σωματοειδὲς τοῦ κόσμου,
ιιέναι τε τὰ σώματα τοῦ σύμπαντος, ἐν τοῖς προλα-
ἰοῦσιν ἐδείχθη. Ποιεῖ δὲ τοῦτο τὴν είδοποιὸν ψυχήν.
ζῇν γὰρ ἕκαστον τῶν ὄντων τὴν ίδίαν ζωὴν. καὶ
›θείρεσθαι τὴν ἰδίαν φθοράν. Ἕως μὲν γάρ συνέχε-