PG 45, col. 244
χάριν τοῖςτῆς ψυχῆς αἰσθητηρίοις παρέχεται. Ὡςγὰρ
οὐ βρωθήσετῖα, κατὰ τὸν Ἰὼβ, ἄρτος ἄνευ ἄλατος,
οὕτως ἄπληκτος ἂν ἦν καὶ ἀκίνητος εἰς ἐπιθυμίαν ὁ
λόγος μὴ τοῖς μυστικωτέροις τῶν τοῦ Θεοῦ ῥημάτων
ἐφηδυνόμενος.
Θάρσει τοίνυν, ὡς καλὸν ὑπόδειγμα τῷ μετὰ ταῦτα
βίῳ γενόμενος, διδάσκων ὅπως χρὴ τοὺς εὐγνώμονας
παῖδας πρὸς τοὺς ἀγαθοὺς ἔχειν πατέρας. Εἰ μὲν γὰρ
περιόντος ἔτι τῇ ἀνθρωπίνῃ ζωῇ τοῦ ἀγίου τὴν τοι-
αύτην ἐπεδείκνυσο κατὰ τῶν ἀποθρασυνομένων εἰς
τὴν ὑπόληψιν ἐκείνου σπουδὴν, οὐκ ἂν ἴσως διέφυγες
τὴντοῦ δοκεῖν κόλαξ τις εἶναι διαβολήν. Nυνὶ δὲ τὸ
γνήσιον καὶ ἀληθὲς τῆς ψυχῆς ὅπως ἔχεις εὐνοίας
περὶ ἐκεῖνον τὸν πνευματικῶν σε ὡδίνων εἰς φῶς
ἀγαγόντα, ἡ περὶ τὸν κατοιχόμενον σπουδὴ, καὶ ἡ
κατὰ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ ἀγανάκτησις σαφῶς ἐπιιδεί-
Ἐῤῥωσο.
IOr
sEaΑυυ σοX nρρoθοr Aoror.
χομένους τὴν ὡφέλειαν εὐεργετεν πειρᾶσθαι.
8. Ὁτι δικαίως πρὸς τὴν ἀντῥῥησιιν ἥλθομεν.
τοῦ ἀδελροῦ κατηγορηθέττος ὑπεραλγήσαντες.
ν, orι οὐδέν μέγα κατὰ τὴν τοῦ λόγου δύναμιν
ἐνιδόντες τῷ βιβλίῳ τοῦ Εὐνομίου, εἰκότως
κατεθαῥῥήσαμεν τὴν ἀντῥῥησιν.
δ. Ὁτι πολλῇ ματοαότητι καὶ περιττολογίᾳ ἐχρή
σατο Εὐνόμιος, μὴ πάνυ σπουδάζων περὶ τὰ
α oτι οὐ καλῶς ἐποίησεν, Εὐστάhον τὸν Ἀρ-
μέναιον, καὶ Πασίλειον τὐν ἔαλάτην, τοὺς ἐπι-
σκόποις, ἐν τοῖς θδίοις κωμωδήσας λόγοις.
ς. Mνήμη τοῦ προστάτου τῆς ἀσεβεας Ἀετlon
ππεσε εαοεπέεεs
οὐ βρωθήσετῖα, κατὰ τὸν Ἰὼβ, ἄρτος ἄνευ ἄλατος,
οὕτως ἄπληκτος ἂν ἦν καὶ ἀκίνητος εἰς ἐπιθυμίαν ὁ
λόγος μὴ τοῖς μυστικωτέροις τῶν τοῦ Θεοῦ ῥημάτων
ἐφηδυνόμενος.
Θάρσει τοίνυν, ὡς καλὸν ὑπόδειγμα τῷ μετὰ ταῦτα
βίῳ γενόμενος, διδάσκων ὅπως χρὴ τοὺς εὐγνώμονας
παῖδας πρὸς τοὺς ἀγαθοὺς ἔχειν πατέρας. Εἰ μὲν γὰρ
περιόντος ἔτι τῇ ἀνθρωπίνῃ ζωῇ τοῦ ἀγίου τὴν τοι-
αύτην ἐπεδείκνυσο κατὰ τῶν ἀποθρασυνομένων εἰς
τὴν ὑπόληψιν ἐκείνου σπουδὴν, οὐκ ἂν ἴσως διέφυγες
τὴντοῦ δοκεῖν κόλαξ τις εἶναι διαβολήν. Nυνὶ δὲ τὸ
γνήσιον καὶ ἀληθὲς τῆς ψυχῆς ὅπως ἔχεις εὐνοίας
περὶ ἐκεῖνον τὸν πνευματικῶν σε ὡδίνων εἰς φῶς
ἀγαγόντα, ἡ περὶ τὸν κατοιχόμενον σπουδὴ, καὶ ἡ
κατὰ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ ἀγανάκτησις σαφῶς ἐπιιδεί-
Ἐῤῥωσο.
IOr
sEaΑυυ σοX nρρoθοr Aoror.
χομένους τὴν ὡφέλειαν εὐεργετεν πειρᾶσθαι.
8. Ὁτι δικαίως πρὸς τὴν ἀντῥῥησιιν ἥλθομεν.
τοῦ ἀδελροῦ κατηγορηθέττος ὑπεραλγήσαντες.
ν, orι οὐδέν μέγα κατὰ τὴν τοῦ λόγου δύναμιν
ἐνιδόντες τῷ βιβλίῳ τοῦ Εὐνομίου, εἰκότως
κατεθαῥῥήσαμεν τὴν ἀντῥῥησιν.
δ. Ὁτι πολλῇ ματοαότητι καὶ περιττολογίᾳ ἐχρή
σατο Εὐνόμιος, μὴ πάνυ σπουδάζων περὶ τὰ
α oτι οὐ καλῶς ἐποίησεν, Εὐστάhον τὸν Ἀρ-
μέναιον, καὶ Πασίλειον τὐν ἔαλάτην, τοὺς ἐπι-
σκόποις, ἐν τοῖς θδίοις κωμωδήσας λόγοις.
ς. Mνήμη τοῦ προστάτου τῆς ἀσεβεας Ἀετlon
ππεσε εαοεπέεεs