PG 45, col. 243
vibem et gratiam sansibus animsæ præbet. Quemad-
modum enim, teste besto Job δ, quod insulsus est,
comsedi nequit, ita et oratio ad excitandam cupidi-
tatem ineicax est, nisi divinarum litterarum arca-
nis oraculis condiatur.
Bono igitur animo esto, ceu præclarum exem-
plum posteris factus, dum doces, quomodo probos
filios erga bonos parentes affectos esse oporteat.
Etenim si superstite adhuc sancto, tale studium in
ejus existimatione ab adversariorum spiculis vin-
dicanda posuisses, forsan adulationis suspicionem
non effugisses. Nunc vero candorem et sinceritatem
mentis tuæ, et quæ sit tua affectio erga illum, et
opinio de illo, qui te spirituali partu in lucem
edidit, perspicne docent partim studium, quo vita
functuma prosequeris, partim indignatio, qua in
hostes ejus inlammaris.
Vale.
⁴Job π,6.
TOr EN AIOX NTPOE MN
rnI
EurXonοr κτεεnX
nPOE ETNOsON ATIPITTIOX ΛOrOE
s. I. N. CIRECOIRII
EisCoII sTSsErI
I8IRI coNTRA EEINOIII.
CsI sE6 suMsstt LI BI.
1. Præfatio, qua ostenditur, e re non esse, ut quis α. Προοίμον, ὅτι οὐ συμφέρει τοὺς μὴ καταδε-
beneficio aicsrs tentet eos, ad quos nulla inde uti-
litas redit.
2. Se juste ad defensionem accessisse, permotum dο-
lore ob accusationes fratri intentatas.
. Se nnulla re memorabili in Eunomii libro depre-
Aensa, fidenti animo relutationem suscepisse.
ἐ. Eunpmium multa vanitate et inanilocuentia usum
esse, seriis et ad proposttum facientibus non valde
. καίρια.
intentum,
5, Eunomium haud recte fecisse, cum in suis libris
Eustathiums Armenium, et Basilium Galatam velut
in theatro traduxit.
β. Mestio Aetii, impietatis antesignani, et Eunnomiiς
abi etiam breviter genus et studia eorum descri-
buntur.
modum enim, teste besto Job δ, quod insulsus est,
comsedi nequit, ita et oratio ad excitandam cupidi-
tatem ineicax est, nisi divinarum litterarum arca-
nis oraculis condiatur.
Bono igitur animo esto, ceu præclarum exem-
plum posteris factus, dum doces, quomodo probos
filios erga bonos parentes affectos esse oporteat.
Etenim si superstite adhuc sancto, tale studium in
ejus existimatione ab adversariorum spiculis vin-
dicanda posuisses, forsan adulationis suspicionem
non effugisses. Nunc vero candorem et sinceritatem
mentis tuæ, et quæ sit tua affectio erga illum, et
opinio de illo, qui te spirituali partu in lucem
edidit, perspicne docent partim studium, quo vita
functuma prosequeris, partim indignatio, qua in
hostes ejus inlammaris.
Vale.
⁴Job π,6.
TOr EN AIOX NTPOE MN
rnI
EurXonοr κτεεnX
nPOE ETNOsON ATIPITTIOX ΛOrOE
s. I. N. CIRECOIRII
EisCoII sTSsErI
I8IRI coNTRA EEINOIII.
CsI sE6 suMsstt LI BI.
1. Præfatio, qua ostenditur, e re non esse, ut quis α. Προοίμον, ὅτι οὐ συμφέρει τοὺς μὴ καταδε-
beneficio aicsrs tentet eos, ad quos nulla inde uti-
litas redit.
2. Se juste ad defensionem accessisse, permotum dο-
lore ob accusationes fratri intentatas.
. Se nnulla re memorabili in Eunomii libro depre-
Aensa, fidenti animo relutationem suscepisse.
ἐ. Eunpmium multa vanitate et inanilocuentia usum
esse, seriis et ad proposttum facientibus non valde
. καίρια.
intentum,
5, Eunomium haud recte fecisse, cum in suis libris
Eustathiums Armenium, et Basilium Galatam velut
in theatro traduxit.
β. Mestio Aetii, impietatis antesignani, et Eunnomiiς
abi etiam breviter genus et studia eorum descri-
buntur.