PG 45, col. 258
trusi Montius et Gallus et Domitianus, et testes
falsi, et imperator iratus, et nonnulli in exsillum
acti? Quid enim bujusmodi narratiunculis inanius
et stolidius, si instituantur ab eo, qui non nudam
historiam se profiteri scribit, sed refutationem
ejus , qui haereticis dogmatibus contradicit? in his
certe historicas narrationes nihil utilitatis afferunt,
quas ne ipsum quidem auctorem sine oscitantia
perlegere posse existimo: licet naturali quodam
amore erga liberos suos trahantur patres: ibi enim
Sed ne et ipse diutius, quam par sit, me excu-
sando, inhaereant in his stultis; et quemadmodum
is, qui per carnum agit equum , coeno quoque as-
pergitur et maculatur :‘ita ego etiam percurrendo
et commemorando singula, quae scripsit iste , con-
taminem librum meum :consentaneum duco , ut
quoad fieri poterit, totam hanc colluviem, alto et
celeri saltu orationis transiliam, magnum emolu-
mentum ratus , ex hisce sordibus quam citissime
evadere, et orationi tinem imponere : ne libro etiam
meo aspergantur acerbitatis plena vocabula. Cupio
enim, ut ex solius Eunomii ore prodeant illa con-
tra sacerdotem Dei convicia : dum vocat nos sa-
tellites et lictores et satrapas, qui percellant et in-
dagent absconditum, et latitare volentem non per-
mittant, et bis similia, quae contra venerandam
sacerdotum canitiem evomere non erubescit. Quem-
admodum enim in ludis litterariis ad styli,lin-
gua: et mentis exercitationem, et expeditam facili-
tatem, themata quacdam adolescentibus proponun-
tur, quibus velut ansa (prodam arrepta invehantur
in incertam quamdam personam: ita iste decla-
mator in praedictos Dei sacerdotes toto impetu
incurrit, et maledicam stringit linguam, nulloque
allato, cujus rei sint, crimine, sola conviciandi
libidine ipsis insultat; omnibus contra illos probris
confictis , et calumniis incompositis, appellitans η
videlicet militem, qui lentibus vescatur, et sanctum
sine sanctitate, jejuniis quidem pallentem, sed ob
mentis amaritiem cmdes spirantem: ut taceam
alias id genus scurrilitates in gentilium conventi-
bus, hominum traducendorum gratia adhiberi so-
litas; Et quidem nonnulli eo impudentia: proce-
dunt, ut talia convicia sine larva jactitent : ita et
iste nullo tegumenta acerbitate sua velata, libera
et impudenti voce, ex plaustro convicia fundit. et
tandem quam ob causam adeo sit irritatus, prodit;
quia sacerdotes Dei operam dederunt, ne multi
fraudibus et imposturis istorum circumvenirentur.
(b) Hoc scilicet dolet, necnon et illud, quod non ba-
quamdam _I’hrygi:_e solitudinem relegavit. ε, Idem
de Eunomio :‘I In quadam Pamphyliae solitudine
habitare coactus est. ι
falsi, et imperator iratus, et nonnulli in exsillum
acti? Quid enim bujusmodi narratiunculis inanius
et stolidius, si instituantur ab eo, qui non nudam
historiam se profiteri scribit, sed refutationem
ejus , qui haereticis dogmatibus contradicit? in his
certe historicas narrationes nihil utilitatis afferunt,
quas ne ipsum quidem auctorem sine oscitantia
perlegere posse existimo: licet naturali quodam
amore erga liberos suos trahantur patres: ibi enim
Sed ne et ipse diutius, quam par sit, me excu-
sando, inhaereant in his stultis; et quemadmodum
is, qui per carnum agit equum , coeno quoque as-
pergitur et maculatur :‘ita ego etiam percurrendo
et commemorando singula, quae scripsit iste , con-
taminem librum meum :consentaneum duco , ut
quoad fieri poterit, totam hanc colluviem, alto et
celeri saltu orationis transiliam, magnum emolu-
mentum ratus , ex hisce sordibus quam citissime
evadere, et orationi tinem imponere : ne libro etiam
meo aspergantur acerbitatis plena vocabula. Cupio
enim, ut ex solius Eunomii ore prodeant illa con-
tra sacerdotem Dei convicia : dum vocat nos sa-
tellites et lictores et satrapas, qui percellant et in-
dagent absconditum, et latitare volentem non per-
mittant, et bis similia, quae contra venerandam
sacerdotum canitiem evomere non erubescit. Quem-
admodum enim in ludis litterariis ad styli,lin-
gua: et mentis exercitationem, et expeditam facili-
tatem, themata quacdam adolescentibus proponun-
tur, quibus velut ansa (prodam arrepta invehantur
in incertam quamdam personam: ita iste decla-
mator in praedictos Dei sacerdotes toto impetu
incurrit, et maledicam stringit linguam, nulloque
allato, cujus rei sint, crimine, sola conviciandi
libidine ipsis insultat; omnibus contra illos probris
confictis , et calumniis incompositis, appellitans η
videlicet militem, qui lentibus vescatur, et sanctum
sine sanctitate, jejuniis quidem pallentem, sed ob
mentis amaritiem cmdes spirantem: ut taceam
alias id genus scurrilitates in gentilium conventi-
bus, hominum traducendorum gratia adhiberi so-
litas; Et quidem nonnulli eo impudentia: proce-
dunt, ut talia convicia sine larva jactitent : ita et
iste nullo tegumenta acerbitate sua velata, libera
et impudenti voce, ex plaustro convicia fundit. et
tandem quam ob causam adeo sit irritatus, prodit;
quia sacerdotes Dei operam dederunt, ne multi
fraudibus et imposturis istorum circumvenirentur.
(b) Hoc scilicet dolet, necnon et illud, quod non ba-
quamdam _I’hrygi:_e solitudinem relegavit. ε, Idem
de Eunomio :‘I In quadam Pamphyliae solitudine
habitare coactus est. ι