PG 45, col. 259
lerantia satis enituerunt, quando cum Phrygia natale
solum commatar'unt. Omnino vero. Non enim dede-
cori erant Olliserio illa , qua: evenerunt: neque
everterunt paternae gloria: excelsitatem, neque ge-
neris splendorcm injuria affecerunt , ut periculum
esset, ne ea, ob qua: nunc succenset, redunda-
rent quoque ad celebrem et binominem Priscum
hujus patris patrem: unde istc tam eximias ct
praeclaras de origine sua petiit narrationes : de
mola nimirum et corio , servilique demenso , et de
reliqua haereditate Chanaan : et si borum gratia
vituperationem merebantur, qui illis exsilium procu-
rarunt : fateor et ego dignos esse reprehensione,
qni horum istis causa fuerunt, si qui tamen fue-
runt : clleo-erunt enim, ut rerum ab istis gestarum
memoria sepulta plerosque moribus et vita gravio-
res fugiat, neque integrum sit posterioribus de
praeteritis curiosius inquirere, quo tandem san-
guine ambo proseminati etquod vitae institutum a
patribus acceptum secuti sint; et quid minus quidve
majus, quam deceat liberos et ingenuos, in se
observantes, postea ad tantam nominis celebrita-
tem famamque pervenerint, ut et imperatoribus
innotescerent, sicut in hoc scripto insolenter iste gloriatur, utque omnia imperia et magistratus pro-
pteripsos commoverentur, et ut potissimam mundi partem doctrina illorum pervagaretur.
An non hisce rebus, si verum fateri velimus, c
quam maxima injuria irrogata est, vel ipsi oratio-
num scriptori, vel ipsius magistro, et ejusdem vitae
institutori Aetio, quem mihi videtur Eunomius non
tam suspicere ob dogmatum perversitatem, quam
ob vitae compendia et copias?quod allirmo, non in-
certis quibusdam coniecturis ductus, sed hisce au-
ribus meis exiis, quibus id Optime compertum erat,
certior factus. Nam quis qualisve fuerit Aetius (ὁ),
audivi quondam ex Galatarum Episcopo Athanasio :
viro cui veritate nihil fuit antiquius. quique ad ma-
jorem fidem illis, quae narrabat, conciliandam, epi-
stolam Georgii Laodicensis demonstrabat. ls ergo
aiebat Aetium, non ab ineunte aetate dogmatum
nbsurditati studuisse; sed temporis progressione
doctrinae novanda: operam dedisse , ut bac velut
arte victum sibi pararet. quippe illum relicta cul- λ
tura vineae, quam possidebat (at quam juste tacebo,
ne videar odiosius narrationem auspicari), princi-
pio quidem factum csse fabrum caminarium , cujus
ars circa ignem et fornaces ferreas fabricandas in-
sumitur, manibus versantem malleos breviculos, et
exiguo incudi assidere solitum : sub exili tugurio,
sordidoque et magna molestia vita: necessaria hoc
suo labore comparantem : quam enim mercedem
adeo magni :estimandam mereretur ille, qui subpal-
(α)’ολτίσηρις, obscurus vicus in Cappadocia, Eu-
nomii patria',a qua eumdem'Oktofjpiovbominat, et
infra, novum lucanica ex Oltisiride prodeuntem.
solum commatar'unt. Omnino vero. Non enim dede-
cori erant Olliserio illa , qua: evenerunt: neque
everterunt paternae gloria: excelsitatem, neque ge-
neris splendorcm injuria affecerunt , ut periculum
esset, ne ea, ob qua: nunc succenset, redunda-
rent quoque ad celebrem et binominem Priscum
hujus patris patrem: unde istc tam eximias ct
praeclaras de origine sua petiit narrationes : de
mola nimirum et corio , servilique demenso , et de
reliqua haereditate Chanaan : et si borum gratia
vituperationem merebantur, qui illis exsilium procu-
rarunt : fateor et ego dignos esse reprehensione,
qni horum istis causa fuerunt, si qui tamen fue-
runt : clleo-erunt enim, ut rerum ab istis gestarum
memoria sepulta plerosque moribus et vita gravio-
res fugiat, neque integrum sit posterioribus de
praeteritis curiosius inquirere, quo tandem san-
guine ambo proseminati etquod vitae institutum a
patribus acceptum secuti sint; et quid minus quidve
majus, quam deceat liberos et ingenuos, in se
observantes, postea ad tantam nominis celebrita-
tem famamque pervenerint, ut et imperatoribus
innotescerent, sicut in hoc scripto insolenter iste gloriatur, utque omnia imperia et magistratus pro-
pteripsos commoverentur, et ut potissimam mundi partem doctrina illorum pervagaretur.
An non hisce rebus, si verum fateri velimus, c
quam maxima injuria irrogata est, vel ipsi oratio-
num scriptori, vel ipsius magistro, et ejusdem vitae
institutori Aetio, quem mihi videtur Eunomius non
tam suspicere ob dogmatum perversitatem, quam
ob vitae compendia et copias?quod allirmo, non in-
certis quibusdam coniecturis ductus, sed hisce au-
ribus meis exiis, quibus id Optime compertum erat,
certior factus. Nam quis qualisve fuerit Aetius (ὁ),
audivi quondam ex Galatarum Episcopo Athanasio :
viro cui veritate nihil fuit antiquius. quique ad ma-
jorem fidem illis, quae narrabat, conciliandam, epi-
stolam Georgii Laodicensis demonstrabat. ls ergo
aiebat Aetium, non ab ineunte aetate dogmatum
nbsurditati studuisse; sed temporis progressione
doctrinae novanda: operam dedisse , ut bac velut
arte victum sibi pararet. quippe illum relicta cul- λ
tura vineae, quam possidebat (at quam juste tacebo,
ne videar odiosius narrationem auspicari), princi-
pio quidem factum csse fabrum caminarium , cujus
ars circa ignem et fornaces ferreas fabricandas in-
sumitur, manibus versantem malleos breviculos, et
exiguo incudi assidere solitum : sub exili tugurio,
sordidoque et magna molestia vita: necessaria hoc
suo labore comparantem : quam enim mercedem
adeo magni :estimandam mereretur ille, qui subpal-
(α)’ολτίσηρις, obscurus vicus in Cappadocia, Eu-
nomii patria',a qua eumdem'Oktofjpiovbominat, et
infra, novum lucanica ex Oltisiride prodeuntem.