PG 46, col. 1145
γόμενον ἄλλα τοιαῦτα, καὶ τῇ χειρὶ τὸ βρέφος πρὸς
ἑαυτὸν ἕλκοντα, καὶ τῇ ἑτέρᾳ τὺ ξίφος ἀνατεινόμε-
νον ° τὴν δὲ μητέρα ἑτέρωθεν πρὸς ἑαυτὴν ἀνθέλκουο
σαν τὺ παιδίον, καὶ τὸν ἴδιον αυχένα τῇ τοῦ ξίφους
ἀκμῇ προσυπέχουσαν, ὡς ἂν μὴ ίδῃ τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸ
δείλαιον τέκνον βρέφοςνταϊς χερσὶ τοῦ δημίου διαφθει-
ρόμενονς Πῶς ἄν τις τά τῶν πατέρων διηγήσαιτος
Td; ἀνακλήσεις, τὰς οἰμωγὰς, τάς τελευταίας τῶν
τέκνων περιπλοκάς; καὶ πολλῶν ἃμα τοιούτων κατὰ
ταύτὸν γιγνομένων; Τίς ἀν τὸ πολυειδὲς καὶ πολύ-
τροπον τῆς συμφορᾶς τραγῳδήσειε, τὰς διπλᾶς τῶν
ἀρτιτόκων Τοὺς δριμεῖς καυτῆρας τῆς φύ-
σεως; Ὅπως τὸ ἄθλιον βρέφος όμοῦ τε τῷ μαζῷ
προσεφύετο , καὶ διὰ τῶν σπλάγχνων τὴν καιρίαν
ἐδέχετο ; Ὅπως ήδειλαία μήτηρ καὶ τὴν θηλὴν ἐπεῖχε
τῷ τοῦ νηπίου στόματι, καὶ τὸ αἷμα τοῦ τέκνου τοῖς
κῶιποις ὲδέχετο;[1ολλάκις δέ που τῇ ῥύμῃ τῆς χειρὸς
6 δήμιος, μιᾷ τοῦ ξίφους ὁρμῇ, τὸ τέκνον τῇ μητρὶ
συνδιήλασε , καὶ ἓν τοῦ αἵματος τὸ όείθρον ἐγένετο,
ἔκ τε τῆς μητρῴας πληγῆς καὶ ὲκ τῆς καιρίας τοῦ
τέκνου καταμιγνύμενον. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τοῦτο πρόσ-
κειται τῇ μιαρᾷ τοῦ Ἡρώδου φωνῇ, τὸ μὴ μόνον
κατά τῶν ἀρτιγενῶν τὴν θανατηφόρον ἐξενεχθῆναι
ψῆφον, ἀλλ’ εἰ τις καὶ είς δεύτερον προῆλθεν ἔτος
καὶ τοῦτον ἀνάρπαστον γενέσθαι (γέγραπται γάρ,ότι
ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω)· ἕτερον ἐν τούτοις, κατά
τὸ είκὺς, πάθος 6 λόγος βλέπει. Ὅτι πολλάκις ὁ με·
ταξὺ χρόνος, δύο τέκνων μητέρα τὴν αὐτὴν ἐποίησεν.
οἷον οὖν ἦν ἐπὶ τῶν τοιούτων πάλιν τὸ θέαμα, δύο
δημίων περὶ μίαν ἀσχολουμένων μητέρα· τοῦ μὲν,
τὸ παραθέον πρὸς ἑαυτὸν ἕλκοντος, τοῦ δὲ, τὸ ὑπο-
μάζιον ἀνασπῶντος τοῦ κόλπου ; Τί πάσχειν είκδς ἐπὶ
τούτοις τὴν ἀθλίαν μητέρα; πρὸς δύο τέκνα σχιζο-
μένης τῆς φύσεως, ἐκατέρου κατά τὸ ἴσον τοῖς μη·-
τρῴοις σπλάγχνοις τὸ πῦρ ἀναφλέγοντος,ούκ ἔχουσαν
ποίῳ ἢ τίνι τῶν πονηρῶν ἀκολουθήσει δη μίων; Τοῦ μὲν
ιντεῦθεν, τοῦ δὲ ἑτέρωθεν πρὸς τὴν σφαγὴν ἐφελκομέ-
νων τά νήπια ⁸ προσδράμῃ ἐπὶ τῷ νεογενεῖ, ἄσημον ἔτι
καὶ ἀδριάρθρωτον τδν όδυρμὸν ἀφιέντι; Ἀλλ’ ἀκροᾶται
τοῦ άλλου ἤδη φθεγγομένου, καὶ ψελλιζομένῃ τῇ
φωνῇ μετὰ δακρύων τὴν μητέρα ἀνακαλοῦντος. Τί
πάθῃ ; Τίς ἂν γένηταις Τίνος τῇ φωνῇ ἀντιϐοήσει; Τίνος τῇ οἰμωγῇ ἀντοδύρηται ςΠοίῳ ἀποθρηνήσει
θανάτῳ, ίσως ἐφ’ ἑκατέρῳ μαστιζομένη τοῖς κέντροις τῆς φύσεως-ς
Ἀλλ’ ἀπαγάγωμεν τὴν ἀκοὴν τῶν ἐπὶ τοῖς παισὶ
θρήνων, καὶ πρὸς τά εύθυμότερα καὶ μᾶλλον τῇ
ἑορτῇ πρέποντα τὴν διάνοιαν τρέφωμεν, κᾶν ὑπερ-
ϐοῶσα κατὰ τὴν προφητείαν ἡ Ῥαχὴλ τὴν σφαγὴν
τῶν τέκνων ὀλοφύρηται. Ἐν γὰρ ἡμέρᾳ ἑορτῆς,
καθώς φησιν 6 σοφὸς Σολομὼν, ἀμνηστία πρέπει
κακῶν. Τίς δ’ ἂν γένοιτο τῆς ἑορτῆς ἡμῖν ταύτης εύ-
σημοτέρα, ὲν τὴν πονηρὰν τοῦ διαϐόλου σκοτόμαιναν
διαχέας 6 τῆς δικαιοσύνης ἥλιος , δι’ αὐτῆς τῆς ἡμεο
τέρας φύσεως ἐπιλάμπει τῇ φύσει, ὲν ᾖτὸ πεπτωκὸς
δ’ Matth. ιι, lli. '° Jerem. xui, lii; Matth. ιι, l7.
ἑαυτὸν ἕλκοντα, καὶ τῇ ἑτέρᾳ τὺ ξίφος ἀνατεινόμε-
νον ° τὴν δὲ μητέρα ἑτέρωθεν πρὸς ἑαυτὴν ἀνθέλκουο
σαν τὺ παιδίον, καὶ τὸν ἴδιον αυχένα τῇ τοῦ ξίφους
ἀκμῇ προσυπέχουσαν, ὡς ἂν μὴ ίδῃ τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸ
δείλαιον τέκνον βρέφοςνταϊς χερσὶ τοῦ δημίου διαφθει-
ρόμενονς Πῶς ἄν τις τά τῶν πατέρων διηγήσαιτος
Td; ἀνακλήσεις, τὰς οἰμωγὰς, τάς τελευταίας τῶν
τέκνων περιπλοκάς; καὶ πολλῶν ἃμα τοιούτων κατὰ
ταύτὸν γιγνομένων; Τίς ἀν τὸ πολυειδὲς καὶ πολύ-
τροπον τῆς συμφορᾶς τραγῳδήσειε, τὰς διπλᾶς τῶν
ἀρτιτόκων Τοὺς δριμεῖς καυτῆρας τῆς φύ-
σεως; Ὅπως τὸ ἄθλιον βρέφος όμοῦ τε τῷ μαζῷ
προσεφύετο , καὶ διὰ τῶν σπλάγχνων τὴν καιρίαν
ἐδέχετο ; Ὅπως ήδειλαία μήτηρ καὶ τὴν θηλὴν ἐπεῖχε
τῷ τοῦ νηπίου στόματι, καὶ τὸ αἷμα τοῦ τέκνου τοῖς
κῶιποις ὲδέχετο;[1ολλάκις δέ που τῇ ῥύμῃ τῆς χειρὸς
6 δήμιος, μιᾷ τοῦ ξίφους ὁρμῇ, τὸ τέκνον τῇ μητρὶ
συνδιήλασε , καὶ ἓν τοῦ αἵματος τὸ όείθρον ἐγένετο,
ἔκ τε τῆς μητρῴας πληγῆς καὶ ὲκ τῆς καιρίας τοῦ
τέκνου καταμιγνύμενον. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τοῦτο πρόσ-
κειται τῇ μιαρᾷ τοῦ Ἡρώδου φωνῇ, τὸ μὴ μόνον
κατά τῶν ἀρτιγενῶν τὴν θανατηφόρον ἐξενεχθῆναι
ψῆφον, ἀλλ’ εἰ τις καὶ είς δεύτερον προῆλθεν ἔτος
καὶ τοῦτον ἀνάρπαστον γενέσθαι (γέγραπται γάρ,ότι
ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω)· ἕτερον ἐν τούτοις, κατά
τὸ είκὺς, πάθος 6 λόγος βλέπει. Ὅτι πολλάκις ὁ με·
ταξὺ χρόνος, δύο τέκνων μητέρα τὴν αὐτὴν ἐποίησεν.
οἷον οὖν ἦν ἐπὶ τῶν τοιούτων πάλιν τὸ θέαμα, δύο
δημίων περὶ μίαν ἀσχολουμένων μητέρα· τοῦ μὲν,
τὸ παραθέον πρὸς ἑαυτὸν ἕλκοντος, τοῦ δὲ, τὸ ὑπο-
μάζιον ἀνασπῶντος τοῦ κόλπου ; Τί πάσχειν είκδς ἐπὶ
τούτοις τὴν ἀθλίαν μητέρα; πρὸς δύο τέκνα σχιζο-
μένης τῆς φύσεως, ἐκατέρου κατά τὸ ἴσον τοῖς μη·-
τρῴοις σπλάγχνοις τὸ πῦρ ἀναφλέγοντος,ούκ ἔχουσαν
ποίῳ ἢ τίνι τῶν πονηρῶν ἀκολουθήσει δη μίων; Τοῦ μὲν
ιντεῦθεν, τοῦ δὲ ἑτέρωθεν πρὸς τὴν σφαγὴν ἐφελκομέ-
νων τά νήπια ⁸ προσδράμῃ ἐπὶ τῷ νεογενεῖ, ἄσημον ἔτι
καὶ ἀδριάρθρωτον τδν όδυρμὸν ἀφιέντι; Ἀλλ’ ἀκροᾶται
τοῦ άλλου ἤδη φθεγγομένου, καὶ ψελλιζομένῃ τῇ
φωνῇ μετὰ δακρύων τὴν μητέρα ἀνακαλοῦντος. Τί
πάθῃ ; Τίς ἂν γένηταις Τίνος τῇ φωνῇ ἀντιϐοήσει; Τίνος τῇ οἰμωγῇ ἀντοδύρηται ςΠοίῳ ἀποθρηνήσει
θανάτῳ, ίσως ἐφ’ ἑκατέρῳ μαστιζομένη τοῖς κέντροις τῆς φύσεως-ς
Ἀλλ’ ἀπαγάγωμεν τὴν ἀκοὴν τῶν ἐπὶ τοῖς παισὶ
θρήνων, καὶ πρὸς τά εύθυμότερα καὶ μᾶλλον τῇ
ἑορτῇ πρέποντα τὴν διάνοιαν τρέφωμεν, κᾶν ὑπερ-
ϐοῶσα κατὰ τὴν προφητείαν ἡ Ῥαχὴλ τὴν σφαγὴν
τῶν τέκνων ὀλοφύρηται. Ἐν γὰρ ἡμέρᾳ ἑορτῆς,
καθώς φησιν 6 σοφὸς Σολομὼν, ἀμνηστία πρέπει
κακῶν. Τίς δ’ ἂν γένοιτο τῆς ἑορτῆς ἡμῖν ταύτης εύ-
σημοτέρα, ὲν τὴν πονηρὰν τοῦ διαϐόλου σκοτόμαιναν
διαχέας 6 τῆς δικαιοσύνης ἥλιος , δι’ αὐτῆς τῆς ἡμεο
τέρας φύσεως ἐπιλάμπει τῇ φύσει, ὲν ᾖτὸ πεπτωκὸς
δ’ Matth. ιι, lli. '° Jerem. xui, lii; Matth. ιι, l7.