PG 46, col. 12
In inglese: On the Soul and the Resurrection 1
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
0 ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ
ΤΑ MAKPINIA.
s. P. N. eREGORII
EPISCOPI Ν YSSENI
QUI [κεειιηιιτωι
MACRlNlA.
Ἐπειδὴ τοῦ ἀνθρωπίνου βίου πρὸς Θεδν μετέστη ὁ
πολὺς ὲν ἁγίοις Βασίλε ιος, καὶ κοινὴ πένθους ἀφορμὴ (2)
ταῖς Ἐκκλησίαις ἐγένετο, περιῆν δὲ ἐτι τῷ βίῳ ή
ἀδελφὴ καὶ διδάσκαλος, ἐγὼ μὲν ᾔειν (5) κατὰ σπου-
δὴν κοινωνήσων ἐκείνῃ τῆς ἐπὶ τῷ ἀδελφῷ συμφορᾶς.
Καί μοι (4) περιώδυνος ἦν ἡ ψυχὴ, πρὸς τοιαύτην
ζημίαν ὑπεραὶιγοῦσα, καί τινα τῶν δακρύων κοινω-
νδν ἐπεζήτουν τὸν ἶσον ἔχοντά μοι ’τῆς λύπης ἄχθος.
Ὡς δὲ ὲν ὀφθαλμοῖς ἦμεν (5) ἀλλήλων, ἐμοὶ μὲν
ἀνεκίνει τὸ πάθος προφανεῖσα τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡ δι-
δάσκαλος ο καὶ γὰρ ἤδη καὶ αὑτὴ τῇ πρὸς θάνατον
ἀρρωστίᾳ συνείχετο. Ἡ δὲ κατὰ τοὺς τῆς ἱππικῆς
ἐπιστήμονας ὲνδοῦσά μοι πρὸς ὀλίγον παρενεχθῆναι
τῇ ῥύμῃ (6) τοῦ πάθους, ἁναστομοῦν ἐπεχείρει μετα
ταῦτα λόγῳ, καθάπερ χαλινῷ τινιτῷ ἰδίῳ λογισμῷ
τὸ ἀτακτοῦν τῆς ψυχῆς (7) ἀπευθύνουσα , καὶ ἦν
(2) Ἀφορμή. Ita rescripsi pro καὶὸρμή, quod
editis erat,‘auctoritate ms. utriusque, sicut et νει-διο
Latina eamdem vocem recte expressit, quod etiam
anas fieri observavi. fl
(3)-θῌειν. Ita recte ms. utrumque proledito‘eirjv.
mnia: agnoscit neuter codei, quod tamen lo-
cum habere potest.
(5) 'Hysrfltaomnino scribendum est, pra'cunte
utroqueiiis. pro ἡμῶν, quod editaiexl'iil-ient.‘ Δ.
Ῥύμῃῖ Perinutavi hoc.cum legionemedita
{adipi}, ad "exemplum ms. utriusque: De ‘all‘eetns
imini'impctu, de" quo hic sermo est, rectius haec
quigemjo; ιιέρτρεῂ-ιιτ, quam altera illa εξῴμηίημζ
(7) Τῆς ψυχῆςέ Hoc rationes gnammaticm‘relqul-
ιτυέιῖργὁ 36:33:; lectione τῇ ψυχῇ. quam τὸ dra.—
κτοῦν’, cui vox illa jungitur,"n0n admittit.
../
,ί
εει
. ,Γ
0 ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ
ΤΑ MAKPINIA.
s. P. N. eREGORII
EPISCOPI Ν YSSENI
QUI [κεειιηιιτωι
MACRlNlA.
Ἐπειδὴ τοῦ ἀνθρωπίνου βίου πρὸς Θεδν μετέστη ὁ
πολὺς ὲν ἁγίοις Βασίλε ιος, καὶ κοινὴ πένθους ἀφορμὴ (2)
ταῖς Ἐκκλησίαις ἐγένετο, περιῆν δὲ ἐτι τῷ βίῳ ή
ἀδελφὴ καὶ διδάσκαλος, ἐγὼ μὲν ᾔειν (5) κατὰ σπου-
δὴν κοινωνήσων ἐκείνῃ τῆς ἐπὶ τῷ ἀδελφῷ συμφορᾶς.
Καί μοι (4) περιώδυνος ἦν ἡ ψυχὴ, πρὸς τοιαύτην
ζημίαν ὑπεραὶιγοῦσα, καί τινα τῶν δακρύων κοινω-
νδν ἐπεζήτουν τὸν ἶσον ἔχοντά μοι ’τῆς λύπης ἄχθος.
Ὡς δὲ ὲν ὀφθαλμοῖς ἦμεν (5) ἀλλήλων, ἐμοὶ μὲν
ἀνεκίνει τὸ πάθος προφανεῖσα τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡ δι-
δάσκαλος ο καὶ γὰρ ἤδη καὶ αὑτὴ τῇ πρὸς θάνατον
ἀρρωστίᾳ συνείχετο. Ἡ δὲ κατὰ τοὺς τῆς ἱππικῆς
ἐπιστήμονας ὲνδοῦσά μοι πρὸς ὀλίγον παρενεχθῆναι
τῇ ῥύμῃ (6) τοῦ πάθους, ἁναστομοῦν ἐπεχείρει μετα
ταῦτα λόγῳ, καθάπερ χαλινῷ τινιτῷ ἰδίῳ λογισμῷ
τὸ ἀτακτοῦν τῆς ψυχῆς (7) ἀπευθύνουσα , καὶ ἦν
(2) Ἀφορμή. Ita rescripsi pro καὶὸρμή, quod
editis erat,‘auctoritate ms. utriusque, sicut et νει-διο
Latina eamdem vocem recte expressit, quod etiam
anas fieri observavi. fl
(3)-θῌειν. Ita recte ms. utrumque proledito‘eirjv.
mnia: agnoscit neuter codei, quod tamen lo-
cum habere potest.
(5) 'Hysrfltaomnino scribendum est, pra'cunte
utroqueiiis. pro ἡμῶν, quod editaiexl'iil-ient.‘ Δ.
Ῥύμῃῖ Perinutavi hoc.cum legionemedita
{adipi}, ad "exemplum ms. utriusque: De ‘all‘eetns
imini'impctu, de" quo hic sermo est, rectius haec
quigemjo; ιιέρτρεῂ-ιιτ, quam altera illa εξῴμηίημζ
(7) Τῆς ψυχῆςέ Hoc rationes gnammaticm‘relqul-
ιτυέιῖργὁ 36:33:; lectione τῇ ψυχῇ. quam τὸ dra.—
κτοῦν’, cui vox illa jungitur,"n0n admittit.
../
,ί
εει
. ,Γ