PG 46, col. 246
dit, si ejus vita talis non sit. Ex similitudinibus
autem planum nobis ac perspicuum fuerit id quod
quaerimus. Ponatur aliquis esse, qui artem pin-l
gendi profiteatur, atque huic imperari a magis
stratu, ut iis qui procul habitant, regis imaginem
sculpat. Si igitur turpem aliquam ac deformem
speciem in tabula sculptam imaginem regis inde-
ceram eam formam nominaverit, an non verisimile
est indignaturam esse potestatem, quod pulchri-
tudo principalis propter malam illam picturam
vituperetur inter ignaros? Qualis enim in imagine
species ostenditur, talem etiam formam principa-
lem existimari necesse est. Quocirca si definitio
Christianismum Dei imitationem esse dicit, qualem
vitam, quam juxta imitationem Dei traduci creditum
est, inter nos viderit is qui nondum mysterii ra-
tionem acceperit, tale nostrum quoque numen esse
existimabit. Itaque siquidem omnis boni exempla
viderit, bonum credet esse numen, quod venera-
mur; sin autem aliquis affectibus obnoxius ac
bestiarum similis fuerit, atque alias in alios iden-
tidem afi‘ectus transformetur, multasque ferarum
formas morum atque ingenii immanitate induat
et reprazsentet (feras enim plane videre licet na-
turze nostrae depravatae vitiis informari), deinde
Christianum is se nominet, nemine ignorante,
α quod ejus nominis professio imitationem Dei pol-
liceatur, per vitam suam efiiciet, ut quod a nobis
creditur esse numen, vituperetur ac reprehendatur
inter infideles. Quamobrem Scriptura quoque tali-
bus acriores ac terribiliores quodammodo minas
denuntiat, dum dicit : ι Vae, propter quos nomini
meo obtrectatur inter gentes '. ι Ac mihi videtur
ad hanc maxime sententiam et intellectum nos du-
cens Dominus illud dixisse ad eos qui audire pote-
rant : ι Sitis perfecti, sicut et Pater vester cmlestis
perfectus est ³. ι Qui enim Patrem eorum qui cre- ς
diderunt, verum patrem nominavit, vult etiam eos
qui per ipsum geniti sunt, bonorum perfectioni qua:
in illo spectatur similes esse. Dices igitur mihi, Et
qui fieri possit, ut humilitas humana ad eam, qua:
in Deo conspicitur beatitudinem enitatur, quasi
in ipso videlicet praecepto, rei quas fieri nequeat.
perplexitas atque difiicuitas emineat et appareat?
Qui enim fieri possit, ut terrenus similis fiat ei qui
in caelis est, cum ca quae in natura consistit dif:
terentia ostendat fieri non posse, ut imitando quis
eo usque evadat? [Eque enim fieri non posse, ut
vel crelesti magnitudini, etei quae inibi est, puls-
chritudini faeie quispiam adaequetur, vel homo ter-
renus caelesti Deo assimiletur. Sed perspicua hac
de re oratio est, nimirum quod non cum natura
naturam, humanam inquam, cum divina comparari
iubeat Erangelium, sed bonas actiones, quoad eius
autem planum nobis ac perspicuum fuerit id quod
quaerimus. Ponatur aliquis esse, qui artem pin-l
gendi profiteatur, atque huic imperari a magis
stratu, ut iis qui procul habitant, regis imaginem
sculpat. Si igitur turpem aliquam ac deformem
speciem in tabula sculptam imaginem regis inde-
ceram eam formam nominaverit, an non verisimile
est indignaturam esse potestatem, quod pulchri-
tudo principalis propter malam illam picturam
vituperetur inter ignaros? Qualis enim in imagine
species ostenditur, talem etiam formam principa-
lem existimari necesse est. Quocirca si definitio
Christianismum Dei imitationem esse dicit, qualem
vitam, quam juxta imitationem Dei traduci creditum
est, inter nos viderit is qui nondum mysterii ra-
tionem acceperit, tale nostrum quoque numen esse
existimabit. Itaque siquidem omnis boni exempla
viderit, bonum credet esse numen, quod venera-
mur; sin autem aliquis affectibus obnoxius ac
bestiarum similis fuerit, atque alias in alios iden-
tidem afi‘ectus transformetur, multasque ferarum
formas morum atque ingenii immanitate induat
et reprazsentet (feras enim plane videre licet na-
turze nostrae depravatae vitiis informari), deinde
Christianum is se nominet, nemine ignorante,
α quod ejus nominis professio imitationem Dei pol-
liceatur, per vitam suam efiiciet, ut quod a nobis
creditur esse numen, vituperetur ac reprehendatur
inter infideles. Quamobrem Scriptura quoque tali-
bus acriores ac terribiliores quodammodo minas
denuntiat, dum dicit : ι Vae, propter quos nomini
meo obtrectatur inter gentes '. ι Ac mihi videtur
ad hanc maxime sententiam et intellectum nos du-
cens Dominus illud dixisse ad eos qui audire pote-
rant : ι Sitis perfecti, sicut et Pater vester cmlestis
perfectus est ³. ι Qui enim Patrem eorum qui cre- ς
diderunt, verum patrem nominavit, vult etiam eos
qui per ipsum geniti sunt, bonorum perfectioni qua:
in illo spectatur similes esse. Dices igitur mihi, Et
qui fieri possit, ut humilitas humana ad eam, qua:
in Deo conspicitur beatitudinem enitatur, quasi
in ipso videlicet praecepto, rei quas fieri nequeat.
perplexitas atque difiicuitas emineat et appareat?
Qui enim fieri possit, ut terrenus similis fiat ei qui
in caelis est, cum ca quae in natura consistit dif:
terentia ostendat fieri non posse, ut imitando quis
eo usque evadat? [Eque enim fieri non posse, ut
vel crelesti magnitudini, etei quae inibi est, puls-
chritudini faeie quispiam adaequetur, vel homo ter-
renus caelesti Deo assimiletur. Sed perspicua hac
de re oratio est, nimirum quod non cum natura
naturam, humanam inquam, cum divina comparari
iubeat Erangelium, sed bonas actiones, quoad eius