PG 46, col. 295
conuenit ι Cujus misericordiam saepe poscentes
antevenere nosti. «ι ΙΕιιιυίεωὶιιί, ι inquit Aposto~
lus, ιι .spiritualia charismata. Et adhuc his excel-
lenticrem viam vobis ostendo ³⁸. Si linguis homi-
num loquar et angelorum, charitatem autem non
habeam, factus sum velut tes sonans, aut cymba-
lum hinniens “. ο Quod «vero cbaritatis lucrum sit,
hic declarat : νι Charitas non aemulatur, non per-
peram agit, non inflatur, non est ambitiosa, non
qtmnit qua: sua sunt, non irritatur, non cogitat
malitia, non gaudet super iniquitate, eongaudet
veritati, omnia sufi'ert, omnia credit, omnia sperat,
omnia sustinet.'Chanitas nunquam excidit ". rQuid
hoc .rei est? Tametsi alia quis obtineat .dona, qua
Spiritus praebet, linguas dico gentium, et prepbe-
tiam, etscientiatn et sanationem munera, nondum
vero pure .liberatus luerit, Spiritus auxilio, ab
afl‘ectionibus,.quae intus perturbant, neque salutis
perfectum ,in animo medicamentum acceperit; in
tiniae casus adhuc consistit, quia charit-atem non.
habet, qua: stabilit et confirmat i-n vir-tutis statu.
mando igitur ad te veneritpnecationis illius opulen-
tia, tunc sensu pauper esto, submittens te semper.
et cltaritatis ornamentum tanquam imminentem
aliquod thesauri gratim animo comparans, et ad-
versum omnem alIectum certans, quousque ad pie-
tatis metam ventnmaerit. Rursus inquit Aposto-
tus : ι Si quae in Christo nova creatura, vetera
transierunt ’⁸. ι (laterum nouam (maturam ap-
pellavit Spiritus sancti inhabitationem, i-n puro
et inculpato corde omnique malitia atque improbi—
tate ac dedecore libero. Nam quando animus pec-
catum odio prosecutus fuerit, uc se pro viribus
virtutis administrationi tradiderit, atque cum vita
commutatus Spiritus in se .gratiam acceperit,
novus eflectus est totus,~et reparatus atque instau-
ratus. Quinetiam istud, ι Expurgate vetus fermen-
tum, ut sitis nova conspersio ", ι et hoc que-
que, ι Epulemur, non in immenso veteri, sed in
azymis sinceritatis et veritatis ‘°, ι haec, inquam,
cum iis, quae de nova creatura dicta sunt, conso-
nant. Enimvero multos .tentatar animae nostra:
laqueos tendit: infirmior autem est per se humana
natura quam .ut victoriam ea illo reportare pos-
sit. Idcirco etiam Apostolus armare nos jubet
membra armis ccelestibus : -ι lnduite, ο inquit,
ι loricam iustitiae, et calceate pedes in praepara-
tiaone Evangelii pacis; et state succincti lumbos
vestros in veritate. ιι) omnibus sumentes scutum
fidei, in quo-possitis omnia tela nequissimi ignea
exstinguere ³¹. ι (Haec vero sunt impotentes animi
motus.) Deinde galeam salutis assumere hortatur,
" l Cor. ιιι, 5i. “ lCor. xu, ὄις .\ll~l,1.
" ibid. 8. ³⁸ Ephes. νι, 15 sqq.
antevenere nosti. «ι ΙΕιιιυίεωὶιιί, ι inquit Aposto~
lus, ιι .spiritualia charismata. Et adhuc his excel-
lenticrem viam vobis ostendo ³⁸. Si linguis homi-
num loquar et angelorum, charitatem autem non
habeam, factus sum velut tes sonans, aut cymba-
lum hinniens “. ο Quod «vero cbaritatis lucrum sit,
hic declarat : νι Charitas non aemulatur, non per-
peram agit, non inflatur, non est ambitiosa, non
qtmnit qua: sua sunt, non irritatur, non cogitat
malitia, non gaudet super iniquitate, eongaudet
veritati, omnia sufi'ert, omnia credit, omnia sperat,
omnia sustinet.'Chanitas nunquam excidit ". rQuid
hoc .rei est? Tametsi alia quis obtineat .dona, qua
Spiritus praebet, linguas dico gentium, et prepbe-
tiam, etscientiatn et sanationem munera, nondum
vero pure .liberatus luerit, Spiritus auxilio, ab
afl‘ectionibus,.quae intus perturbant, neque salutis
perfectum ,in animo medicamentum acceperit; in
tiniae casus adhuc consistit, quia charit-atem non.
habet, qua: stabilit et confirmat i-n vir-tutis statu.
mando igitur ad te veneritpnecationis illius opulen-
tia, tunc sensu pauper esto, submittens te semper.
et cltaritatis ornamentum tanquam imminentem
aliquod thesauri gratim animo comparans, et ad-
versum omnem alIectum certans, quousque ad pie-
tatis metam ventnmaerit. Rursus inquit Aposto-
tus : ι Si quae in Christo nova creatura, vetera
transierunt ’⁸. ι (laterum nouam (maturam ap-
pellavit Spiritus sancti inhabitationem, i-n puro
et inculpato corde omnique malitia atque improbi—
tate ac dedecore libero. Nam quando animus pec-
catum odio prosecutus fuerit, uc se pro viribus
virtutis administrationi tradiderit, atque cum vita
commutatus Spiritus in se .gratiam acceperit,
novus eflectus est totus,~et reparatus atque instau-
ratus. Quinetiam istud, ι Expurgate vetus fermen-
tum, ut sitis nova conspersio ", ι et hoc que-
que, ι Epulemur, non in immenso veteri, sed in
azymis sinceritatis et veritatis ‘°, ι haec, inquam,
cum iis, quae de nova creatura dicta sunt, conso-
nant. Enimvero multos .tentatar animae nostra:
laqueos tendit: infirmior autem est per se humana
natura quam .ut victoriam ea illo reportare pos-
sit. Idcirco etiam Apostolus armare nos jubet
membra armis ccelestibus : -ι lnduite, ο inquit,
ι loricam iustitiae, et calceate pedes in praepara-
tiaone Evangelii pacis; et state succincti lumbos
vestros in veritate. ιι) omnibus sumentes scutum
fidei, in quo-possitis omnia tela nequissimi ignea
exstinguere ³¹. ι (Haec vero sunt impotentes animi
motus.) Deinde galeam salutis assumere hortatur,
" l Cor. ιιι, 5i. “ lCor. xu, ὄις .\ll~l,1.
" ibid. 8. ³⁸ Ephes. νι, 15 sqq.