PG 46, col. 299
Sic igitur prmpositos oportet fratrum curam ba-
bere, ut probi tenerorum educatores puerorum, qui
ipsis a parentibus traditi sunt. Enimvero hi puero-
rum habitus considerantes, huic verbera, illi monita,
alteri laudem, alteri aliquid ejusmodi admovent ; ac
nihil horum ad gratiam, neque ad odium praestant,
quemadmodum spirituales quoque prazpositi facere
debent. Si ita invicem afl'eeti fueritis, cum subje-
cti tum magistri, illi quidem cum gaudio jussis
ac nmndatis obtemperantes, hi vero eum voluptate
fratres ad perfectum statum provehentes; et si
honoribus invicem prteveniatis, angelorum in
terris vitam degetis. lnducat vero sibi quisque in
mentem, se non fratre solum cum quo versatur
inferiorem infirmioremque esse, sed quovis etiam
homine; hoc enim cognoscens. discipulus revera
Christi erit. Cum ergo humilitatis fructus sciatis,
et fastus damnum, imitamini Dominum, et uno in
corpore atque anima una ad supernam vocationem
currite, diligentes Deum et vos invicem. Nam
aiuor et timor Domini primum legis complemen-
tum est. Verumtamen non simpliciter, neque for-
tuito nobis adversus Deum Charitas indi atque
inseri solet, sed per labores multos et magnas
curas, et coeperationem Christi, prout dixit Sa-
pientia, ‹ Si enim, ι inquit, ι quaesieris eam,
quasi pecuniam, et sicut thesauros effoderis illam, θ
tunc intelliges timorem Domini, et scientiam Dei
invenies“. ι Agnitione vero Dei inventa, etiam
metum facile comprehendes, et quod sequitur
recte perficies, eharitalem dico in Vicinum; nam
cum primum et magnum labore comparatum est,
secundum quod minus est, levioris laboris est: quandoquidem qui Deum non amat ex toto corde,
et ex tota mente, quinam sincere et sedulo charitatis in fratres curam haberet?
Vei'iirneniiiivero cum malitia: artifex nactus est
cum qui lotam animam Deo non tradit, et vacuus
est a dileclione illius, facile mancipat et pravis
cogitationibus prazcipitem dat, dum nunc facit ut
gravia vidcantur Scriptura: mandata, et onerosum
ministerium fratribus exhibitura, modo ad super-
]ήειιιι et fastum extollit ab ipso in conservos cilicio,
ut gloriam ab hominibus qureret, et honorem a
fratribus exigat, itaqueinfidelinm aeta ambiat et
praestet. Etenim inlidelis est qui humanos pro cre-
lcstibus honores venatur, quemadmodum Dominus
ipse alicubi dicit: ι Quomodo vos credere po-
testis, qui gloriam a vobis invicem accipitis et
honorem a Deo “solo non qu aaritis ³⁵⁸3 ι ρυειρτορῑθνη
si charitas a Deo adfuerit, necessum est reliqua
etiam huic adhmrere, et fraternum amoreln,iet
lenitatem et candorem absque fictione, perseve-
rantiam et sedulitatem in precibus, omnemque in
genere virtutem. Quoniam autem quando magna
“Prov. ιι, 4, 5. ³⁵ Joan. v, 44.
bere, ut probi tenerorum educatores puerorum, qui
ipsis a parentibus traditi sunt. Enimvero hi puero-
rum habitus considerantes, huic verbera, illi monita,
alteri laudem, alteri aliquid ejusmodi admovent ; ac
nihil horum ad gratiam, neque ad odium praestant,
quemadmodum spirituales quoque prazpositi facere
debent. Si ita invicem afl'eeti fueritis, cum subje-
cti tum magistri, illi quidem cum gaudio jussis
ac nmndatis obtemperantes, hi vero eum voluptate
fratres ad perfectum statum provehentes; et si
honoribus invicem prteveniatis, angelorum in
terris vitam degetis. lnducat vero sibi quisque in
mentem, se non fratre solum cum quo versatur
inferiorem infirmioremque esse, sed quovis etiam
homine; hoc enim cognoscens. discipulus revera
Christi erit. Cum ergo humilitatis fructus sciatis,
et fastus damnum, imitamini Dominum, et uno in
corpore atque anima una ad supernam vocationem
currite, diligentes Deum et vos invicem. Nam
aiuor et timor Domini primum legis complemen-
tum est. Verumtamen non simpliciter, neque for-
tuito nobis adversus Deum Charitas indi atque
inseri solet, sed per labores multos et magnas
curas, et coeperationem Christi, prout dixit Sa-
pientia, ‹ Si enim, ι inquit, ι quaesieris eam,
quasi pecuniam, et sicut thesauros effoderis illam, θ
tunc intelliges timorem Domini, et scientiam Dei
invenies“. ι Agnitione vero Dei inventa, etiam
metum facile comprehendes, et quod sequitur
recte perficies, eharitalem dico in Vicinum; nam
cum primum et magnum labore comparatum est,
secundum quod minus est, levioris laboris est: quandoquidem qui Deum non amat ex toto corde,
et ex tota mente, quinam sincere et sedulo charitatis in fratres curam haberet?
Vei'iirneniiiivero cum malitia: artifex nactus est
cum qui lotam animam Deo non tradit, et vacuus
est a dileclione illius, facile mancipat et pravis
cogitationibus prazcipitem dat, dum nunc facit ut
gravia vidcantur Scriptura: mandata, et onerosum
ministerium fratribus exhibitura, modo ad super-
]ήειιιι et fastum extollit ab ipso in conservos cilicio,
ut gloriam ab hominibus qureret, et honorem a
fratribus exigat, itaqueinfidelinm aeta ambiat et
praestet. Etenim inlidelis est qui humanos pro cre-
lcstibus honores venatur, quemadmodum Dominus
ipse alicubi dicit: ι Quomodo vos credere po-
testis, qui gloriam a vobis invicem accipitis et
honorem a Deo “solo non qu aaritis ³⁵⁸3 ι ρυειρτορῑθνη
si charitas a Deo adfuerit, necessum est reliqua
etiam huic adhmrere, et fraternum amoreln,iet
lenitatem et candorem absque fictione, perseve-
rantiam et sedulitatem in precibus, omnemque in
genere virtutem. Quoniam autem quando magna
“Prov. ιι, 4, 5. ³⁵ Joan. v, 44.