PG 46, col. 31
In inglese: On the Soul and the Resurrection 1
cum respiratione edito mgriludinem cognoscens.‘
Dixerit autem aliquis, ne odoratum quidem periti
non posse animadvertere et notare morbum, sed
per certam quamdam anhelitus qualitatem agno-
cere in visceribus latentem infirmitatem. Nunquid
igitur ha‘c fieri possent, nisi aliqua vis quae mente
cernitur et sub intelligentiam cadit, unicuique
sensuum adesset instrumento? Quid nos manus
ab se ipsa docere potuisset, nisi cogitatio mentis
et intelligentia ad subjecti cognitionem tactum
deduceret? Quid item auditus a mente sejunctas,
aut oculus, aut nasus, aut aliquod aliud sensuum
instrumentum ad cognitionem rei qumsitae adjuva-
ret, si per sese solum horum unumquodque esset?
Sed omnium est verissimum, quod quidam exter-
nis litteris ac disciplinis eruditus praeclare ac recte
dixisse memoratur, mentem esse nimirum qua: videat, mentem item qua audiat. Nam nisi quis
hoe dederit esse verum, quo pacto. dic tu, cum solem intueris, quemadmodum a magistro intueri
didicisti, non quantus ,vuléo hominibus apparet, tantum eum esseiais, sed amplitudine ac magni-
tudine orbis mullis partibus superare terram universam? annon quod certum quemdam inotnm,
temporumque pariter ac locorum distantias et intervalla, defectionumque causas per apparentia
mente secutus sis, confidenter pronuntias atque censes, ita se rem habere?
Atque etiam hrum diminutionem et incremen-
tum cum vides, per eam quae apparet in ele-
ιιιοηιο figuram alia discis, videlicet eam et ex
sui natura splendoris expertem esse et circum
terrae proximum orbem versari atque vagari ; lucem
autem atque splendorem accipere ab radiis solis,
quemadmodum naturaliter fieri solet in speculis,
quae solem in sese recipientia non proprios red-
dunt splendores, sed luminis solaris, quod lu-
men ex laevi glabroque ac nitido corpore in
contrarium reflectitur atque reverberatur. Quam
rem, qui sine scrutatione atque judicio intuentur,
ex ipsa luna splendorem exsistere arbitrantur.
Quod autem id ita non sit, hinc demonstratur,
quod ex diametro quidem e regione solis fact:
toto qui ad nos spectat orbe illuminatnr; in bre-
viori autem ct angustiori suo loco citius lustrat:
circulo in quo versatur, priusquam sol semc
(ϐίῗ) Ἡ ἀκοή. Α κα). ἀκοή.
(70) Μυκτήρ. Α ὁ· μυκτῄρ.
(7)) Ἀληθέιζτατρνζ ἀληθέστερον.
’τ. ⁸όρι’ἱ›ν;τίι’. ln calce codi-
(ἱέ Α ita : οἶμαι rev Μένανδρον εἶναιΣ
(75) Τοῦτο δοίη· τις. Δοίη τις τοῦτο.
74) ’Υπερϐαλεῐν πολλαπλ. Δ Β
78) Ῠετερϐαλέῐν Ξτολλὰπλξ Δ Β ὑπερϐάλλειν
πολλαπλασίονι.
(75) Ἀποριείνιογ. Α ιᾱιπσφαίνιπιζ ἀποφαίνητο.
(70) Sami-nc. _ln_ marginejofi A scholii looo ἐ
Ἐπείσακτονὲκ τοῦ ἡλίου io φῶς ἡ σελήνη Exedere).
τεροσγείως περιπολείἶ Α In calce terdejusdein codicis
eadem fere observatio. unitatis aliquantulum ver-
bis, recurrit ita : Σημείωσαι περ). σελήνης, δτι προσ-
γείως περιπολεῖ. Ἐν γὰρ τῇ ἐνδοτέρξ σφαίρᾳ, ἣτις
προσχειοιτέρα, φασιν ἐῖῗραθκα). κινεῖσθαι ’τῖίν ’σεξ
λήνην
Dixerit autem aliquis, ne odoratum quidem periti
non posse animadvertere et notare morbum, sed
per certam quamdam anhelitus qualitatem agno-
cere in visceribus latentem infirmitatem. Nunquid
igitur ha‘c fieri possent, nisi aliqua vis quae mente
cernitur et sub intelligentiam cadit, unicuique
sensuum adesset instrumento? Quid nos manus
ab se ipsa docere potuisset, nisi cogitatio mentis
et intelligentia ad subjecti cognitionem tactum
deduceret? Quid item auditus a mente sejunctas,
aut oculus, aut nasus, aut aliquod aliud sensuum
instrumentum ad cognitionem rei qumsitae adjuva-
ret, si per sese solum horum unumquodque esset?
Sed omnium est verissimum, quod quidam exter-
nis litteris ac disciplinis eruditus praeclare ac recte
dixisse memoratur, mentem esse nimirum qua: videat, mentem item qua audiat. Nam nisi quis
hoe dederit esse verum, quo pacto. dic tu, cum solem intueris, quemadmodum a magistro intueri
didicisti, non quantus ,vuléo hominibus apparet, tantum eum esseiais, sed amplitudine ac magni-
tudine orbis mullis partibus superare terram universam? annon quod certum quemdam inotnm,
temporumque pariter ac locorum distantias et intervalla, defectionumque causas per apparentia
mente secutus sis, confidenter pronuntias atque censes, ita se rem habere?
Atque etiam hrum diminutionem et incremen-
tum cum vides, per eam quae apparet in ele-
ιιιοηιο figuram alia discis, videlicet eam et ex
sui natura splendoris expertem esse et circum
terrae proximum orbem versari atque vagari ; lucem
autem atque splendorem accipere ab radiis solis,
quemadmodum naturaliter fieri solet in speculis,
quae solem in sese recipientia non proprios red-
dunt splendores, sed luminis solaris, quod lu-
men ex laevi glabroque ac nitido corpore in
contrarium reflectitur atque reverberatur. Quam
rem, qui sine scrutatione atque judicio intuentur,
ex ipsa luna splendorem exsistere arbitrantur.
Quod autem id ita non sit, hinc demonstratur,
quod ex diametro quidem e regione solis fact:
toto qui ad nos spectat orbe illuminatnr; in bre-
viori autem ct angustiori suo loco citius lustrat:
circulo in quo versatur, priusquam sol semc
(ϐίῗ) Ἡ ἀκοή. Α κα). ἀκοή.
(70) Μυκτήρ. Α ὁ· μυκτῄρ.
(7)) Ἀληθέιζτατρνζ ἀληθέστερον.
’τ. ⁸όρι’ἱ›ν;τίι’. ln calce codi-
(ἱέ Α ita : οἶμαι rev Μένανδρον εἶναιΣ
(75) Τοῦτο δοίη· τις. Δοίη τις τοῦτο.
74) ’Υπερϐαλεῐν πολλαπλ. Δ Β
78) Ῠετερϐαλέῐν Ξτολλὰπλξ Δ Β ὑπερϐάλλειν
πολλαπλασίονι.
(75) Ἀποριείνιογ. Α ιᾱιπσφαίνιπιζ ἀποφαίνητο.
(70) Sami-nc. _ln_ marginejofi A scholii looo ἐ
Ἐπείσακτονὲκ τοῦ ἡλίου io φῶς ἡ σελήνη Exedere).
τεροσγείως περιπολείἶ Α In calce terdejusdein codicis
eadem fere observatio. unitatis aliquantulum ver-
bis, recurrit ita : Σημείωσαι περ). σελήνης, δτι προσ-
γείως περιπολεῖ. Ἐν γὰρ τῇ ἐνδοτέρξ σφαίρᾳ, ἣτις
προσχειοιτέρα, φασιν ἐῖῗραθκα). κινεῖσθαι ’τῖίν ’σεξ
λήνην