PG 46, col. 320
præpostere visum est, rationem quamdam, atque ᾷ αγγελμάτων προσαγαγὼν τὴν παραίνεσιν, ἐμπε-
ριείληφε τρόπον τινὰ τὰ καθέκαστον· ὡς μήτε τι παρ-
ιδεῖν τῶν ἀναγκαίων, καὶ τὴν ἀμετρίαν φυλάξτ-
σθαι. Ἐθους δὲ πᾶσιν ὄντος, προθυμότερον ἀντιλαμ-
βάνεσθαι παντὸς ἐπιτηδεύμάτος, εἴ τινας ἐν ἐκείνῳ
προευδοκιμήσαντας ἴδοι, ἀναγκαίως καὶ τῶν ἐν ἀγα-
μίᾳ διαλαμψάντων ἀγίων μνήμην ἐποιησάμεθα. Καὶ
ἐπειδὴ μὴ τοσοῦτον τὰ ἐν τοῖς διηγήμασιν ὑποδεί-
γματα δύνανται πρὸς κατόρθωσιν ἀρετῆς, ὅσον ἡ
ζῶσα φωνὴ, καὶ τὰ ἐνεργούμενα τῶν ἀγαθῶν ὑπο-
δείγματα· ἀναγκαίως πρὸς τῷ τέλει τοῦ λόγου,
τοῦ θεοσεβεστάτου ἐπισκόπου καὶ Πατρὸς ἡμῶν
ἐπεμνήσθημεν, ὡς μόνου δυνατῶς ἔχοντος τὰ τοι-
αῦτα παιδεύειν. Ἡ δὲ μνήμη οὐκ ἐπʼ ὀνόματος
γέγονεν, ἀλλὰ διά τινων γνωρισμάτων τὸ ἐκεῖνον
εἶναι τὸν δηλούμενον ὁ λόγος ἡνίξατο· ἵνα μὴ τοῖς
μετὰ ταῦτα καθομιλοῦσι τῷ λόγῳ ἀνόνητος ἡ συμε-
βουλὴ εἶναι δόξῃ, τῷ παρελθόντι τὸν βίον προσφοι-
τᾷν τοὺς νέους ἐγκελεύουσα· ἀλλὰ πρὸς τοῦτο βλέ-
ποντες μόνον, οἶον εἶναι προσήκει τὸν τοιούτου βίου
καθηγητὴν, ἐκλέγωνται ἐαυτοῖς εἰς δδηγίαν τοὺς ἀεὶ
παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος εἰς προστασίαν τῆς κατʼ
ἀρετὴν πολιτείας ἀναδεικνυμένοις· ἢ γὰρ εὐρήσουσι
τὸν ζητούμενον, ἢ οἶον χρὴ εἶναι οὐκ ἀγνοήσουσιν.
hac prope extrema oratione, religiosissimi episcopi, et Patris nostri meminimus, quasi unus omniuns
maxime possit hæc ipsa quæ quærimus docere. Mentio autem qjus non nominatim fasta est, sed
ex quibusdam signis oratio ipsa ostendit eum esse, qtem nos signiicamus : ut ne qui postea in hoc
sermone versantur, id consilium iis videatur inutile, si, qui in hanc vivendi viam ingrediuntur,
se ad juvenes conferre juberentur. At vero hoc solum hi intuendo, nempe qualem esse deceat hujus
vitæ moderatorem, deligant eos sibi duces, qui munere acbenignitate Del instituti sunt, ut honestæ
vitæ hujus rationibus præsint: ita enim aut invenient id quod quærunt; aut, quals hoc esse debeat
ΚΚXσΑΛ. A.
Ὁτε κρείττων ἐγκωμέων ὁ παρθενία.
Τὸ σεμνὸν τῆς παρθενίας εἶδος, ὁ πᾶσι μὲν τίμιόν
ἐστι τοῖς τὸ καλὸν ἐν καθαρότητι κρίνουσι· παραγί-
νεται δὲ μόνοις οἶς ἂν ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις εὐμενῶς πρὸς
τὴν ἀγαθὴν ταύτην ἐπιθυμίαν συναγωνίσηται· αὐτόθι
μὲν ἔχει τὸνρρέποντα ἔπαινον, ἀπὸ τῆς προσηγορίας
τῆς συνονομαζομένης αὐτῇ. Τὸ γὰρ ἄφθορρν κατὰ
τὴν συνήθειαν τῶν πολλῶν ἐπὶ τῆς παρθενίας λεγό-
μενον, σημαντικόν ἐστι τῆς ἐν αὐτῇ καθαρότητος.
Ὡστε διὰ τοῦ ἰσοδυναμοῦντος ὀνόματος ἔστιν ἐπιγνῶ-
ναι τὴν ὑπερβολὴν τοῦ τοιούτου χαρίσματος, εἴπερ
πολλῶν ὄντωντῶν κατʼ ἀρετὴν ἐπιτελουμένων, μόνον
τοῦτο τῇ ἐπωνυμίᾳ τοῦ ἀφθάρτου τετίμηται. ΕΕἰ δὲ
Maximi etiam prædicandum est, suiciet ad ejus χρὴ καὶ διʼ ἐγκωμίων ταύτην τοῦ Μεγάλου Θεοῦ δω-
commendaionem divinus Apostolus, qui paucis D ρεὰν ἀποσεμνύνειν, ἀραεῖ πρὸς εὐφημίαν αὐτῆς ὁ
verbis omnem laudum amplificationem obscuret, θεῖος Ἀπόστολος, διʼ ὀλίγων ῥημάτων πᾶσαν ἐγκω-
sanctam atque inculpatam eam appellans, quæ hoc μίων ὑπερβολὴν ἀποκρύψας, ἐς ἀγίαν καὶ ἄμωμον
munere ornata sit. Quod si enim augustæ hujus τὴν κεκοσμημένην διὰτῆς χάριτος ταύτης ἄνόμασεν.
virginitatis ea est perfunctio, ut inculpatus ac san- Εἰ γὰρ τὸ κατόρθωμα τῆς σεμνῆς ταύτης παρθενίας
ctus efficiare: eæ autem voces proprie ac primo ἐστὶ, τὸ ἄμωμόν τινα γενέσθαι καὶ ἀγιον· ταῦτα δὲ
ad incorrupti Dei gloriam usurpantur: ecquænam τὰ ὀνόματα κυρίως καὶ πρώτως εἰς δόξαν παραλαp-
major esse potest laus virginitatis, quam ostendi βάνεται τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ· τίς μείζων ἔπαινος παρ-
cam iis rebus castorum suorum arcanorum parti- θενίας, ἢ τὸ ἀποδειχθῆναι διὰ τούτων θεοποιοῦσαν
cipes quasi deos eficere, ut socii quidam sint glo- τρόπον τινὰ τοὺς τῶν καθαρῶν αὐτῆς μυστηρίων
riæ solius vere sancti atque inculpati Dei, necessi- μετεσχηκότας, εἰς τὸ γενέσθαι αὐτοὺς κοινωνοὺς τῆς
tudine cum co puritatc atque integritate contra- δόξης τοῦ μόνου ὡς ἀληθῶς ἀγίου καὶ ἀμώμου Θεοῦ,
ριείληφε τρόπον τινὰ τὰ καθέκαστον· ὡς μήτε τι παρ-
ιδεῖν τῶν ἀναγκαίων, καὶ τὴν ἀμετρίαν φυλάξτ-
σθαι. Ἐθους δὲ πᾶσιν ὄντος, προθυμότερον ἀντιλαμ-
βάνεσθαι παντὸς ἐπιτηδεύμάτος, εἴ τινας ἐν ἐκείνῳ
προευδοκιμήσαντας ἴδοι, ἀναγκαίως καὶ τῶν ἐν ἀγα-
μίᾳ διαλαμψάντων ἀγίων μνήμην ἐποιησάμεθα. Καὶ
ἐπειδὴ μὴ τοσοῦτον τὰ ἐν τοῖς διηγήμασιν ὑποδεί-
γματα δύνανται πρὸς κατόρθωσιν ἀρετῆς, ὅσον ἡ
ζῶσα φωνὴ, καὶ τὰ ἐνεργούμενα τῶν ἀγαθῶν ὑπο-
δείγματα· ἀναγκαίως πρὸς τῷ τέλει τοῦ λόγου,
τοῦ θεοσεβεστάτου ἐπισκόπου καὶ Πατρὸς ἡμῶν
ἐπεμνήσθημεν, ὡς μόνου δυνατῶς ἔχοντος τὰ τοι-
αῦτα παιδεύειν. Ἡ δὲ μνήμη οὐκ ἐπʼ ὀνόματος
γέγονεν, ἀλλὰ διά τινων γνωρισμάτων τὸ ἐκεῖνον
εἶναι τὸν δηλούμενον ὁ λόγος ἡνίξατο· ἵνα μὴ τοῖς
μετὰ ταῦτα καθομιλοῦσι τῷ λόγῳ ἀνόνητος ἡ συμε-
βουλὴ εἶναι δόξῃ, τῷ παρελθόντι τὸν βίον προσφοι-
τᾷν τοὺς νέους ἐγκελεύουσα· ἀλλὰ πρὸς τοῦτο βλέ-
ποντες μόνον, οἶον εἶναι προσήκει τὸν τοιούτου βίου
καθηγητὴν, ἐκλέγωνται ἐαυτοῖς εἰς δδηγίαν τοὺς ἀεὶ
παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος εἰς προστασίαν τῆς κατʼ
ἀρετὴν πολιτείας ἀναδεικνυμένοις· ἢ γὰρ εὐρήσουσι
τὸν ζητούμενον, ἢ οἶον χρὴ εἶναι οὐκ ἀγνοήσουσιν.
hac prope extrema oratione, religiosissimi episcopi, et Patris nostri meminimus, quasi unus omniuns
maxime possit hæc ipsa quæ quærimus docere. Mentio autem qjus non nominatim fasta est, sed
ex quibusdam signis oratio ipsa ostendit eum esse, qtem nos signiicamus : ut ne qui postea in hoc
sermone versantur, id consilium iis videatur inutile, si, qui in hanc vivendi viam ingrediuntur,
se ad juvenes conferre juberentur. At vero hoc solum hi intuendo, nempe qualem esse deceat hujus
vitæ moderatorem, deligant eos sibi duces, qui munere acbenignitate Del instituti sunt, ut honestæ
vitæ hujus rationibus præsint: ita enim aut invenient id quod quærunt; aut, quals hoc esse debeat
ΚΚXσΑΛ. A.
Ὁτε κρείττων ἐγκωμέων ὁ παρθενία.
Τὸ σεμνὸν τῆς παρθενίας εἶδος, ὁ πᾶσι μὲν τίμιόν
ἐστι τοῖς τὸ καλὸν ἐν καθαρότητι κρίνουσι· παραγί-
νεται δὲ μόνοις οἶς ἂν ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις εὐμενῶς πρὸς
τὴν ἀγαθὴν ταύτην ἐπιθυμίαν συναγωνίσηται· αὐτόθι
μὲν ἔχει τὸνρρέποντα ἔπαινον, ἀπὸ τῆς προσηγορίας
τῆς συνονομαζομένης αὐτῇ. Τὸ γὰρ ἄφθορρν κατὰ
τὴν συνήθειαν τῶν πολλῶν ἐπὶ τῆς παρθενίας λεγό-
μενον, σημαντικόν ἐστι τῆς ἐν αὐτῇ καθαρότητος.
Ὡστε διὰ τοῦ ἰσοδυναμοῦντος ὀνόματος ἔστιν ἐπιγνῶ-
ναι τὴν ὑπερβολὴν τοῦ τοιούτου χαρίσματος, εἴπερ
πολλῶν ὄντωντῶν κατʼ ἀρετὴν ἐπιτελουμένων, μόνον
τοῦτο τῇ ἐπωνυμίᾳ τοῦ ἀφθάρτου τετίμηται. ΕΕἰ δὲ
Maximi etiam prædicandum est, suiciet ad ejus χρὴ καὶ διʼ ἐγκωμίων ταύτην τοῦ Μεγάλου Θεοῦ δω-
commendaionem divinus Apostolus, qui paucis D ρεὰν ἀποσεμνύνειν, ἀραεῖ πρὸς εὐφημίαν αὐτῆς ὁ
verbis omnem laudum amplificationem obscuret, θεῖος Ἀπόστολος, διʼ ὀλίγων ῥημάτων πᾶσαν ἐγκω-
sanctam atque inculpatam eam appellans, quæ hoc μίων ὑπερβολὴν ἀποκρύψας, ἐς ἀγίαν καὶ ἄμωμον
munere ornata sit. Quod si enim augustæ hujus τὴν κεκοσμημένην διὰτῆς χάριτος ταύτης ἄνόμασεν.
virginitatis ea est perfunctio, ut inculpatus ac san- Εἰ γὰρ τὸ κατόρθωμα τῆς σεμνῆς ταύτης παρθενίας
ctus efficiare: eæ autem voces proprie ac primo ἐστὶ, τὸ ἄμωμόν τινα γενέσθαι καὶ ἀγιον· ταῦτα δὲ
ad incorrupti Dei gloriam usurpantur: ecquænam τὰ ὀνόματα κυρίως καὶ πρώτως εἰς δόξαν παραλαp-
major esse potest laus virginitatis, quam ostendi βάνεται τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ· τίς μείζων ἔπαινος παρ-
cam iis rebus castorum suorum arcanorum parti- θενίας, ἢ τὸ ἀποδειχθῆναι διὰ τούτων θεοποιοῦσαν
cipes quasi deos eficere, ut socii quidam sint glo- τρόπον τινὰ τοὺς τῶν καθαρῶν αὐτῆς μυστηρίων
riæ solius vere sancti atque inculpati Dei, necessi- μετεσχηκότας, εἰς τὸ γενέσθαι αὐτοὺς κοινωνοὺς τῆς
tudine cum co puritatc atque integritate contra- δόξης τοῦ μόνου ὡς ἀληθῶς ἀγίου καὶ ἀμώμου Θεοῦ,