PG 46, col. 345
In inglese: On Virginity 4
τῇ ,άληθεΞᾳΑγενέσθαι τὸν ζητοῦντα ψεῦδος, καὶ ὲν τῇ
τοῦΔ βίου ἀναστρεφόμενον ; πῶς δέ τις τὴν δοιμ
λείαν ἀποδράσει, ὁ ταῖς ἀνάγκαις τῆς φύσεως ὑπο-
χείριον δοὺς τὴν ἰδίαν ξωήν; Γνωριμώτερος δ’ ἂν
γένοιτο ’ίμίν διά τινος παραδείγματος ὁ περὶ τούτων
λέΥΝ⁶ ’ἐξελ τις ποταμὸς νειιιέοιοε Attium!!! τηηνηυλ..
λόγος’ Ὠτὲερ τις ποταμὸς χειμέριος ῥεύματι τραχυνό-
μενος, καὶ κατά τὴν ἑαυτοῦ φερόμενος φύσιν, ξύλα
τε καὶ λίθους, καὶ πᾶν τὸ παρατυχὸν ὑπολαμϐάνων
τῷ ῥείθρῳ, μόνοις τοῖς κατ’ αὐτὸν γινομένοις σφαλεο
ρὸς καὶ κινδυνώδης ἐστὶ, τοῖς δὲ πόρρωθεν am
φυλασσομένοις εικῆ ῥεῖ ⁸ οὓτω καὶ τὴν τοῦ βίου τα-
ραχὴνδ κατ’ αὐτὴν γεγονὼς μόνος ὑφίσταται, καῖ
μόνος ⁹ἀναδέχεται καθ’ ἑαυτοῦ τὰ πάθη, ἅπερ avi
φύσις ἀκολούθως ἑαυτῇ ῥέουσα τοίς δι’ αὐτῆς πορευο-
μένοις ἀναγκαίως ἐπάγεται, διὰ τῶν τοῦ βίου κακῶν
ἐπικλύζουσα. Εἰ δέ τις καταλίποι τὸν χείμαρροντοῦ-
τόν, ὥς φησιν ἡ Γραφὴ, καὶτὸ ὕδωρ τὸ ἀνυπόστατον,
ficu πάντως ἔσται, κατὰ τὴν τῆς ᾠδῆς ἀκολουθίαν, τῆς
Θήρας τῶν ὀδόντων τοῦ βίου, καθάπερ στρουθίον τῷ
τῆς ἀρετῆς πτερῴ διαπτάς τὴν παγίδα. Ἐπειδὴ γὰρ,
κατά ῥηθὲν ἡμῖν ἐπὶ τοῦ χειμάρρου ὑπόδειγμα,
παῖτοίαις ταραχαῖς καὶ ἀνωμαλίαις πλημμύρων ὁ
ἀιΐθρὼπινος βίος ἀεὶ φέρεται, κατά τοῦ πρανοῦς τῆς
φύσεως-προχεόμενος, καὶ οὐδὲν ἕστηκε τῶν ἐν αὐτῷ
ἶπῖνδαζομένων, οὐδὲ ἀναμένει τὴν πλησμονὴν τῶν
ὲπιθυμούντων αὐτῶν ⁸ πάντα δὲ τά προσπίπτοντα
ὁμοῦ τε προσήγγισε, καὶ θίγοντα παρέδραμε, καὶ τὸ⁵
ἀεὶ παρὸν τῷ σφοδρῷ τῆς παρόδου διαφεύγει τὴν ατ-
σθησιν, ὑπὸ τῆς κατόπιν ἐπιρροῆς τῶν ὀφθαλμῶν ἁρ-
παζομένων· διὰ τοῦτο λυσιτελὲς ἂν εἴη πόρρω τοῦ
τοιούτου ῥεύματος ἑαυτοὺς ἀνέχειν, ὡς ἂν μὴ τῶν
(inder περιεχόμενοι, τῶν ἀεὶ ἑστώτων ὀλιγωρήσαι-
μιν. Πῶς γὰρ ἔστι τόν προσπαθοὼτά τινι τῶν ὲν
τῷ βίῳ τούτῳ, διὰ τέλους ἔχειν τὸ ποθούμενον; Τί
τῶν μάλιστα σπουδαζομένων εἰσαεὶ παραμένει τοι-
οῦτον; ποία νεότητος ἀκμή; τίς δυνάμεως ἢ μορφῆς
εὐμοιρεα ; τίς πλοῦτος ; ποία δόξα ; τίς δυναστεία ; Οὐ
πάντα τὰ τοιαῦτα μικρὸν ἀνθήσαντα χρόνον, πάλιν
ἀπερρύη, καὶ πρὸς τὴν ὲναντίαν ἐπωνυμίαν μετο
ἐπεσε; Τίς ὲνεὸίω διαπαντὸς τῇ νεότητι; τίνι διήρέ
κεσε διατέλους ἡ δύναμιςς Τὸ δὲ τοῦ κάλλους ἄνθος
ἆρ’ οὐχὶ καὶ αὐτῶν τῶν κατὰ τὸ ἔαρ προφαινομένων
ὠκυμορώτερον ἡφύσις ἐποίησε;Τά μὲν γὰρ τῆς
ὧρας ἐπιλαϐούσης ἐϐλάστησε , καὶ¹ μικρὸν ἀπανθή-
σαντα χρόνον, πάλιν ἀνέζησε ’ καὶ πάλιν ἀπερρύη,
καὶ πάλιν ὲκόμασε,καὶ τὸ νῦν κάλλος καὶ είς νεότητα
ἔδειξε. Τὸ δὲ ἀνθρώπινον ἄνθος ἃπαξή φύσις κατά
τὸ ἔαρ τῆς νεότητος δείξασα, εἶτα ἀπέσῦεσε, τῷ
χειμῶνι τοῦ γήρως ὲναφανίσασα ο ὡσαύτως καὶ τά
ἄλλα πάντα πρὸς καιρὸν τὴν τῆς σαρκὸς αἴσθησιν
ᾇπατήσαντα, εἶτα παρέδραμε καὶ συνεκαλύφθη τῇ
λήθῃ. Ἐπεὶ οὖν αἱ τοιαῦται μεταϐολαὶ κατά τινα τῆς
'Joan. vni, 32. ⁸ Psal. csxnt, 7.
τοῦΔ βίου ἀναστρεφόμενον ; πῶς δέ τις τὴν δοιμ
λείαν ἀποδράσει, ὁ ταῖς ἀνάγκαις τῆς φύσεως ὑπο-
χείριον δοὺς τὴν ἰδίαν ξωήν; Γνωριμώτερος δ’ ἂν
γένοιτο ’ίμίν διά τινος παραδείγματος ὁ περὶ τούτων
λέΥΝ⁶ ’ἐξελ τις ποταμὸς νειιιέοιοε Attium!!! τηηνηυλ..
λόγος’ Ὠτὲερ τις ποταμὸς χειμέριος ῥεύματι τραχυνό-
μενος, καὶ κατά τὴν ἑαυτοῦ φερόμενος φύσιν, ξύλα
τε καὶ λίθους, καὶ πᾶν τὸ παρατυχὸν ὑπολαμϐάνων
τῷ ῥείθρῳ, μόνοις τοῖς κατ’ αὐτὸν γινομένοις σφαλεο
ρὸς καὶ κινδυνώδης ἐστὶ, τοῖς δὲ πόρρωθεν am
φυλασσομένοις εικῆ ῥεῖ ⁸ οὓτω καὶ τὴν τοῦ βίου τα-
ραχὴνδ κατ’ αὐτὴν γεγονὼς μόνος ὑφίσταται, καῖ
μόνος ⁹ἀναδέχεται καθ’ ἑαυτοῦ τὰ πάθη, ἅπερ avi
φύσις ἀκολούθως ἑαυτῇ ῥέουσα τοίς δι’ αὐτῆς πορευο-
μένοις ἀναγκαίως ἐπάγεται, διὰ τῶν τοῦ βίου κακῶν
ἐπικλύζουσα. Εἰ δέ τις καταλίποι τὸν χείμαρροντοῦ-
τόν, ὥς φησιν ἡ Γραφὴ, καὶτὸ ὕδωρ τὸ ἀνυπόστατον,
ficu πάντως ἔσται, κατὰ τὴν τῆς ᾠδῆς ἀκολουθίαν, τῆς
Θήρας τῶν ὀδόντων τοῦ βίου, καθάπερ στρουθίον τῷ
τῆς ἀρετῆς πτερῴ διαπτάς τὴν παγίδα. Ἐπειδὴ γὰρ,
κατά ῥηθὲν ἡμῖν ἐπὶ τοῦ χειμάρρου ὑπόδειγμα,
παῖτοίαις ταραχαῖς καὶ ἀνωμαλίαις πλημμύρων ὁ
ἀιΐθρὼπινος βίος ἀεὶ φέρεται, κατά τοῦ πρανοῦς τῆς
φύσεως-προχεόμενος, καὶ οὐδὲν ἕστηκε τῶν ἐν αὐτῷ
ἶπῖνδαζομένων, οὐδὲ ἀναμένει τὴν πλησμονὴν τῶν
ὲπιθυμούντων αὐτῶν ⁸ πάντα δὲ τά προσπίπτοντα
ὁμοῦ τε προσήγγισε, καὶ θίγοντα παρέδραμε, καὶ τὸ⁵
ἀεὶ παρὸν τῷ σφοδρῷ τῆς παρόδου διαφεύγει τὴν ατ-
σθησιν, ὑπὸ τῆς κατόπιν ἐπιρροῆς τῶν ὀφθαλμῶν ἁρ-
παζομένων· διὰ τοῦτο λυσιτελὲς ἂν εἴη πόρρω τοῦ
τοιούτου ῥεύματος ἑαυτοὺς ἀνέχειν, ὡς ἂν μὴ τῶν
(inder περιεχόμενοι, τῶν ἀεὶ ἑστώτων ὀλιγωρήσαι-
μιν. Πῶς γὰρ ἔστι τόν προσπαθοὼτά τινι τῶν ὲν
τῷ βίῳ τούτῳ, διὰ τέλους ἔχειν τὸ ποθούμενον; Τί
τῶν μάλιστα σπουδαζομένων εἰσαεὶ παραμένει τοι-
οῦτον; ποία νεότητος ἀκμή; τίς δυνάμεως ἢ μορφῆς
εὐμοιρεα ; τίς πλοῦτος ; ποία δόξα ; τίς δυναστεία ; Οὐ
πάντα τὰ τοιαῦτα μικρὸν ἀνθήσαντα χρόνον, πάλιν
ἀπερρύη, καὶ πρὸς τὴν ὲναντίαν ἐπωνυμίαν μετο
ἐπεσε; Τίς ὲνεὸίω διαπαντὸς τῇ νεότητι; τίνι διήρέ
κεσε διατέλους ἡ δύναμιςς Τὸ δὲ τοῦ κάλλους ἄνθος
ἆρ’ οὐχὶ καὶ αὐτῶν τῶν κατὰ τὸ ἔαρ προφαινομένων
ὠκυμορώτερον ἡφύσις ἐποίησε;Τά μὲν γὰρ τῆς
ὧρας ἐπιλαϐούσης ἐϐλάστησε , καὶ¹ μικρὸν ἀπανθή-
σαντα χρόνον, πάλιν ἀνέζησε ’ καὶ πάλιν ἀπερρύη,
καὶ πάλιν ὲκόμασε,καὶ τὸ νῦν κάλλος καὶ είς νεότητα
ἔδειξε. Τὸ δὲ ἀνθρώπινον ἄνθος ἃπαξή φύσις κατά
τὸ ἔαρ τῆς νεότητος δείξασα, εἶτα ἀπέσῦεσε, τῷ
χειμῶνι τοῦ γήρως ὲναφανίσασα ο ὡσαύτως καὶ τά
ἄλλα πάντα πρὸς καιρὸν τὴν τῆς σαρκὸς αἴσθησιν
ᾇπατήσαντα, εἶτα παρέδραμε καὶ συνεκαλύφθη τῇ
λήθῃ. Ἐπεὶ οὖν αἱ τοιαῦται μεταϐολαὶ κατά τινα τῆς
'Joan. vni, 32. ⁸ Psal. csxnt, 7.