PG 46, col. 346

servitutis pcrmanebimus, quomodo potest, qui
falsum quzrit, quive in hujus vita: erroribus est,
in veritate versari? Quove pacto quis hoc jugum
servitutis dejecerit, qui vitam suam, quasi ser-
vam, in natm-aa necessitates conjicit? Sed notior
quidem nobis proposito aliquo exemplo erit de
his plane oratio. Quemadmodum amnis aliquis,
qui sua natura satis profluens, incitatis aqua-
rum profluxionibus rapidior fertur , lignaque et
lapides, et omnia, qua; sibi obviam limit, in al-
νεύιη rapit, calamitatem hic et periculum iis im-
portat, quiiprOpe incolunt, illis-vero frustra ile-
fluit. qui longe remoti eum vitant: ita, qui sibi
hujus vitae pcrturbationem peperit, eam solus
sustinet, et solus eos sua sponte recipit allectus,
in quos natura, qua: suo quodam cursu fertur,
cum his vita: malis circumfluat, illos impellit ,
qui ejus cursum tenent. Sed si quis, ut cst in sacris
Litteris , torrentem hunc, intolerabilemque aquam
relinquit, hic plane liber erit, ut in Psalmo se-
quitur ', a captione dentium hujus vitre, ac veluti
passer e laqueis alis virtutis cvolahit. Quoniam igi-
tur, ut illo ipso torrentis exemplo patet, variis per-
turbationibus inaequabiiibusque rerum varietatibus
referta mortalium vita, ad naturae declinationem ef-
fusa semper fertur; nc quidquam consistit rerum
qme in ea ambiantur, neque exspectat, dum ii, qui
cupiditate aliqua tenentur, satietate etpleantur,
cumque omnia, quwimpetn quodam feruntur prope
simul accesserint, et qua: attingunt, cursum cun-
fecerint, quodque semper praesens adest, fluxu
quodam clandestino ex oculis ereptum, cum sen-
sum nostrum celeri transitu efl'ugiatzpropterea
utile sane esset extra hunc vitat fluctum longe se
tenere, ut ne rebus his caducis nos impediti ea (jus:
sempiterna sunt omnino despiciamus. Quo enim
modo potest his vitae rebus addictus assidue id ha-
bere, quod in rebus, quae maxime expetuntur, op-
tabile est ut perpetuo maneat? Quod adulta zela-
tis robur, quae virium aut fornue integritas, quae
opes, quae gloria, quae potentia? nonne omnia haec
vel exiguo tempore cum floruerint, rursus dif-
fluunt, atque in contrariam nominis appellationem
defluxa conciderunt? Quis omni tempore in adole-
scentia? Cui perpetuo suppeditarunt vires? Annon
pulchritudinis florem citius vel illis ipsis floribus,
qui se primo ostendunt, interiturum natura efficit?
Quze sane tempore suo natura consevit, cum brevi
tempore floruerint, rursus surgunt, rursus dillluuut,
rursus frondescunt, atque hanc quidem pulchritu-
dinis speciem adulta in aetate natura ostendit.
Quam vero hominum pulchritudinem in adolescen-