PG 46, col. 429
νοηταῖς ἐνευφρανθῇ δεξιώσεσι. Καὶ Παῦλος εὕχεται
ἐκδυσάμενος τὴν σάρνα ὡς καὶ βαρὺ καὶ φορτικὸν
ἵμάτιον, ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χρ στῷ εἶναι· πάντως
σμφότεροι φανταζόμενοι τὴν μακαρίαν εὐφροσύνην
καὶ ἀμετάβλητον. Εἰ δὲ ἐκείνης ἔρως οὐδεὶς, πάντα
ἐληθῶς τὰ ἄλλα, κατὰ τὸν Ἐκκλησιαστὴν, ματαιό-
της ματαιοτήτων.
δεάγετε τοίνυν, ἄνδρες Χριστιανοὶ, κλήσεως ἐπου-
ρανίνι μέτσχοι, πᾶσαν ἔννοιαν τοιαύτην ληστῶν καὶ
κακούργων ἀξίαν, μηδὲ τοῦτο μακαριστὸν ἡγήσησθε
τὸ φεύγειν τιμωρίαν, ἀλλʼ ἐράσθητε δωρεῶν καὶ
στεφάνων· οὐς ὁ Θεὸς τοῖς ἀθληταῖς τῆς δικαιοσύνης
ηὐτρέπισεν· ἐπιθυμήσατε βαπτίσματος ἀδόλως· λά-
βετε τὸ τάλαντον, καὶ πρόσθετε τὴν ἐργασίαν· οὕτως
γὰρ κατὰ τὴν παραβολὴν ἡγεμόνες δέκα γενήσεσθε
πόλεων. Ὁ δὲ συνταφτὶς τῷ βαπτίσματι, ἔκρυψςν εἰς
τῆν τὸ τάλαντον, καὶ πάντως ἐκτίνων ἀκούσει τῶν
κρὸς τὸν δοῦλον ἀργὸν λεχθέντων καὶ ῥάθυμον. Κα-
λῶς ὁ νεοφώτιστος ἂν τῇ πίστει συνάψῃ τὴν ἐντολὴν,
ἐ-ὶ πλεῖον οὐδὲν ἔχει τοῦ ἀνεγκλήτου. Δεσμώτης
ἐτύγχανεν μυρίκς ἐγκλήμασιν ὑπεύθυνος, δεδοικὼς
τὸ κριτήριον, τρέμων τῶν εὐθυνῶν τὸν καιρόν.
Ἐλθεν ἀθρόον βασιλέως φιλανθρωπία, ἤνοιξε τὸ
δεσμωτήριον, ἀφῆκε τοὺς πονηρούς. Ὁ μὲν δοὺς
τὴν χάριν, ὑμνείσθω καὶ προτκυνείσθω, ὡς ἀγαθό-
τητος περιουσίᾳ σώσας τοὺς τὴν ζωὴν οὐκ ἐλπίζον-
τπς· ὁ-δὲ γνωριζέτω ἐαυτὸν, ἐν ταπεινότητι δι-
αγέτω· μὴ ὡς κατορθώσας τι διακείσθω, ἐπειδὴ τῶν
δεσμυῶν ἐλύθη. Ἀφεσις γὰρ ἐγκλημάτων τὸν ἔλεεν clarumn gesserit, quoniam solutus est raculis. Cri-
προσμαρτυρεῖ τῷ συγχωρήσαντι, οὐ μὴν εὐδοκιμή-ʼ inum enim remissio testatur misericordiam ejus
σειν τῷ ἀφεθέντι Ὁ λαβὼν τὸ τῆς παλιγγενεσίας
λουτρὸν, ὅμοιος στρατιώτῃ νέῳ ὑπόγυιον ἐναριθμη-
θέντι τοῖς ὁπλιτικοῖς καταλόγοις, μηδέπω δὲ μηδὲν
ἐπιδεδειγμένῳ στρατιωτικὸν ἢ γενναῖον. Ὡσπερ οὖν
ἑκεῖνος ἀνελόμενος τὴν ζώνην, καὶ τὴν χλανίδα ἐμ-
πορπησάμενος, οὐκ εὐθὺς ἑαυτὸν ἀριστέα νομίζει,
οὐδὲ προσιὼν μετὰ παῤῥησίας τῷ βασιλεῖ ὡς γνώρι-
μος διαλέγεται, οὐδὲ χάριτας αἰτεῖ τὰς τῶν καμόντων
καὶ τονεσάντων· οὕτως μηδὲ σὺ τυχὼν τῆς χάριτος,
οἴου τοῖς δικαίοις συζήσεσθαι, καὶ πρὸς τὸν ἐκείνων
ἀχθήσεσθαι κλῆρον, ὅν μὴ πολλοὺς ὑπομείνῃς ὑπὲρ
εὐσεβείας κινδύνους, καὶ πολεμήσῃς τῇ σαρκὶ, καὶ
μετʼ ἐκείνης τῷ διιαβόλῳ, καὶ γενναίως ἀντισχῇς
πρὸς πάντα τὰ τῶν πονηρῶν πνευμάτων τοξεύματα.
Μᾶλλον δὲ εἰ δοκεῖ αὐτὴν τὴν τοῦ Κυρίου φωνὴν τὴν
μέλλουσαν ἐπὶ τῆς κοινῆς ἐκφέρεσθαι κρίσεως, λά-
βωμεν τοῦ προκειμένου διδάσκαλον. Τί γάρ φησι;
« Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονο-
μήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν. » Διὰ τί;
Οὐχ ὅτι τὸ ἐμάτιον ἐνεδύσασθε τῆς ἀφθαρσίας, οὐδὲ
ὅτι τὰς ἀμαρτίας ὑμῶν ἀπελούσασθε, ἀλλʼ ἐπειδὴ
κατωρθώσατε τὴν ἀγάπην. Καὶ εὐθὺς ὁ κατάλογος
ὐποτέτακται τῶν τραφέντων, τῶν ποτισθέντων, τῶν
ἐνδυθέντων. Καὶ εἰκότως ὁ ἀπαραλόγιστος κριτὴς
οὕτως δικάζει. Ἡ χάρις μὲν γὰρ τοῦ Δεσπότου δῶρον·
ἡ δὲ πολπεία, τοῦ τιμηθέντος κατόρθωμα. Χάριτος
s hllipp., 23. Eccle. , 2. uc. XX, 16, 17. s Mab. ταν, 24 sqq. Ibid. 34.
ἐκδυσάμενος τὴν σάρνα ὡς καὶ βαρὺ καὶ φορτικὸν
ἵμάτιον, ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χρ στῷ εἶναι· πάντως
σμφότεροι φανταζόμενοι τὴν μακαρίαν εὐφροσύνην
καὶ ἀμετάβλητον. Εἰ δὲ ἐκείνης ἔρως οὐδεὶς, πάντα
ἐληθῶς τὰ ἄλλα, κατὰ τὸν Ἐκκλησιαστὴν, ματαιό-
της ματαιοτήτων.
δεάγετε τοίνυν, ἄνδρες Χριστιανοὶ, κλήσεως ἐπου-
ρανίνι μέτσχοι, πᾶσαν ἔννοιαν τοιαύτην ληστῶν καὶ
κακούργων ἀξίαν, μηδὲ τοῦτο μακαριστὸν ἡγήσησθε
τὸ φεύγειν τιμωρίαν, ἀλλʼ ἐράσθητε δωρεῶν καὶ
στεφάνων· οὐς ὁ Θεὸς τοῖς ἀθληταῖς τῆς δικαιοσύνης
ηὐτρέπισεν· ἐπιθυμήσατε βαπτίσματος ἀδόλως· λά-
βετε τὸ τάλαντον, καὶ πρόσθετε τὴν ἐργασίαν· οὕτως
γὰρ κατὰ τὴν παραβολὴν ἡγεμόνες δέκα γενήσεσθε
πόλεων. Ὁ δὲ συνταφτὶς τῷ βαπτίσματι, ἔκρυψςν εἰς
τῆν τὸ τάλαντον, καὶ πάντως ἐκτίνων ἀκούσει τῶν
κρὸς τὸν δοῦλον ἀργὸν λεχθέντων καὶ ῥάθυμον. Κα-
λῶς ὁ νεοφώτιστος ἂν τῇ πίστει συνάψῃ τὴν ἐντολὴν,
ἐ-ὶ πλεῖον οὐδὲν ἔχει τοῦ ἀνεγκλήτου. Δεσμώτης
ἐτύγχανεν μυρίκς ἐγκλήμασιν ὑπεύθυνος, δεδοικὼς
τὸ κριτήριον, τρέμων τῶν εὐθυνῶν τὸν καιρόν.
Ἐλθεν ἀθρόον βασιλέως φιλανθρωπία, ἤνοιξε τὸ
δεσμωτήριον, ἀφῆκε τοὺς πονηρούς. Ὁ μὲν δοὺς
τὴν χάριν, ὑμνείσθω καὶ προτκυνείσθω, ὡς ἀγαθό-
τητος περιουσίᾳ σώσας τοὺς τὴν ζωὴν οὐκ ἐλπίζον-
τπς· ὁ-δὲ γνωριζέτω ἐαυτὸν, ἐν ταπεινότητι δι-
αγέτω· μὴ ὡς κατορθώσας τι διακείσθω, ἐπειδὴ τῶν
δεσμυῶν ἐλύθη. Ἀφεσις γὰρ ἐγκλημάτων τὸν ἔλεεν clarumn gesserit, quoniam solutus est raculis. Cri-
προσμαρτυρεῖ τῷ συγχωρήσαντι, οὐ μὴν εὐδοκιμή-ʼ inum enim remissio testatur misericordiam ejus
σειν τῷ ἀφεθέντι Ὁ λαβὼν τὸ τῆς παλιγγενεσίας
λουτρὸν, ὅμοιος στρατιώτῃ νέῳ ὑπόγυιον ἐναριθμη-
θέντι τοῖς ὁπλιτικοῖς καταλόγοις, μηδέπω δὲ μηδὲν
ἐπιδεδειγμένῳ στρατιωτικὸν ἢ γενναῖον. Ὡσπερ οὖν
ἑκεῖνος ἀνελόμενος τὴν ζώνην, καὶ τὴν χλανίδα ἐμ-
πορπησάμενος, οὐκ εὐθὺς ἑαυτὸν ἀριστέα νομίζει,
οὐδὲ προσιὼν μετὰ παῤῥησίας τῷ βασιλεῖ ὡς γνώρι-
μος διαλέγεται, οὐδὲ χάριτας αἰτεῖ τὰς τῶν καμόντων
καὶ τονεσάντων· οὕτως μηδὲ σὺ τυχὼν τῆς χάριτος,
οἴου τοῖς δικαίοις συζήσεσθαι, καὶ πρὸς τὸν ἐκείνων
ἀχθήσεσθαι κλῆρον, ὅν μὴ πολλοὺς ὑπομείνῃς ὑπὲρ
εὐσεβείας κινδύνους, καὶ πολεμήσῃς τῇ σαρκὶ, καὶ
μετʼ ἐκείνης τῷ διιαβόλῳ, καὶ γενναίως ἀντισχῇς
πρὸς πάντα τὰ τῶν πονηρῶν πνευμάτων τοξεύματα.
Μᾶλλον δὲ εἰ δοκεῖ αὐτὴν τὴν τοῦ Κυρίου φωνὴν τὴν
μέλλουσαν ἐπὶ τῆς κοινῆς ἐκφέρεσθαι κρίσεως, λά-
βωμεν τοῦ προκειμένου διδάσκαλον. Τί γάρ φησι;
« Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονο-
μήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν. » Διὰ τί;
Οὐχ ὅτι τὸ ἐμάτιον ἐνεδύσασθε τῆς ἀφθαρσίας, οὐδὲ
ὅτι τὰς ἀμαρτίας ὑμῶν ἀπελούσασθε, ἀλλʼ ἐπειδὴ
κατωρθώσατε τὴν ἀγάπην. Καὶ εὐθὺς ὁ κατάλογος
ὐποτέτακται τῶν τραφέντων, τῶν ποτισθέντων, τῶν
ἐνδυθέντων. Καὶ εἰκότως ὁ ἀπαραλόγιστος κριτὴς
οὕτως δικάζει. Ἡ χάρις μὲν γὰρ τοῦ Δεσπότου δῶρον·
ἡ δὲ πολπεία, τοῦ τιμηθέντος κατόρθωμα. Χάριτος
s hllipp., 23. Eccle. , 2. uc. XX, 16, 17. s Mab. ταν, 24 sqq. Ibid. 34.