PG 46, col. 437
πίας προσχήματι, μηδὲ γένῃ ίατρὸς ἀνδροφόνος, τὸ
πρόσχημα μὲν τοῦ σώζειν ἔχων διὰ τὸν πλοῦτον, ὡς
ἐκεῖνος διά τὴν τέχνηνο τῇ προαιρέσει δὲ κεχρημένος
εἰς ἀπώλειαν τοῦ ἑαυτόν σοι καταπιστεύσαντος. Ἀρ-
γδς καὶ ό πλεονεκτικός (11) βίος ό τοῦ τοκίζοντος.
Οὐκ οἶδε πόνον γεωργίας, οὐκ ἐπίνοιαν ἐμπορίας·
ἐφ’ ἑνὸς δὲ τόπου κάθηται, τρέφων ἐπὶ τῆς ἑστίας
θηρία. Ἀσπαρτα (1‘2) αὐτῷ βούλεται τὰ. πάντα καὶ
ἀνήροτα φύεσθαιο ἄροτρον ἔχει τὸν κάλαμοψ χώραν,
τὸν χάρτην (15)· σπέρμα, τὺ μέλαν· ὑετὸν, χρόνον.
αὐξάνοντα αὐτῷ λανθανόντως τὴν τῶν χρημάτων ἐπι-
καρπίαν. Δρέπανόν ὲστιν αὐτῷ ἡ ἀπαίτησις· ἅλων,
ἡ οἰκία, ἐφ’ ἧς λεπτύνει τὰς τῶν Ολῄμένων οὐσίας.
Τά πάντων ἴδια βλέπει. Εὗχεται τοῖςπθρὼποις ἀνάγ-
γας καὶ συμφορὰς, ἵνα πρὸς αὐτὸν ὴναγκασμένως
ἀπέλθωσι. Μισεῖ τοὺς ἑαυτοῖς ἀρκοῦντας, καὶ τοὺς
μὴ δεδανεισμένους (1-1) ἐχθροὺς ἡγεῖται. Προσεδρεῦει
τοῖς δικαστηρίοις, ἴνα εὕρῃ τὸν στενούμενον τοῖς
ἀπαιτηταῖς, καὶ τοῖς πράκτορσιν ἀκολουθεῖ, ὡς ταῖς
παρατάξεσι καὶ τοῖς πολέμοις οί γῦπες. Περιφέρει
τὸ βαλάντιον, καὶ δείκνυσι τοῖς πνιγομένοις τῆς θή-
ρας (15) δέλεαρ, ἵν’ ἐκείνῳ διὰ τὴν χρείαν περιχή-
ναντες, συγκαταπίωσι τοῦ τόκου (16) τὸ ἄγκιστρον.
Καθ’ ἡμέραν ἀριθμεῖ τὸ κέρδος, καὶ τῆς ἐπιθυμίας
οὔκ ἐμπίπλαται. Ἀχθεται πρὸς τὸν χρυσὸν τὸν ἐπὶ τῆς
οἰκίας ἀποκείμενον, διότι κεῖται ἀργὸς καὶ ἄπρακτος.
Μιμεῖται τοὺς γεωργοὺς τοὺς τῶν σωρῶν ἀεὶ
σπέρματα αἰτοῦντας (I7). Οὐκ ἀνίησι τὸν ἄθλιον χρυ-
σὸν, ἀλλ’ ὲκ χειρῶν είς χεῖρας μετάγει (18). Βλέπεις
γοῦν τὸν πλούσιον καὶ πολύχρυσον πολλάκις μηδὲ ἒν
νόμισμα ἔχοντα ἐπὶ τῆς οἰκίας (19), ἁλλ’ ἐν χάρταις
τὰς ἐλπίδας, ἐν ὁμολογίαις τὴν ὑπόστασιν, μηδὲν
ἔχοντα καὶ πάντα κατέχοντα’ πρὸς τούναντίον τοῦ
ἀποστολικοῦ γράμματος (20) κεχρημένον τῷ βίῳ,
πάντα διδόντα τοῖς αἰτήσασιν, οὐ διὰ φιλάνθρωπον
γνώμην, ἀλλὰ διὰ φιλάργυρον τρόπον. Αἱρεῖται γὰρ
τὴν πρόσκαιρον πενίαν, ἴνα, ὡς δοῦλος ἐπίμοχθος. ὁ
χρυσὸς ἐργασάμενος, μετά τῶν μισθῶν ἐπανέλθῃ.
. Ὁρᾷς. ὅπως ἡ τοῦ μέλλοντος ἐλπὶς κενοί τὴν οὶκίαν,
καὶ ποιεί τὸν πολὺν χρυσὸν ἀκτὴμονα πρόσκαιρον.
Τούτου δὲ τίς ἡ uitia; Ἦ ὲν τῷ χάρτῃ γραφὴ, ἡ ὁμου
(9-10) Γέμονζα. Mori. yévovzq._ unde
γεν- D
νῶνταςεθά et sic regimen verbi deest. Accen-
tus ratione ductus scripsi γέμοντα lacunulatnque
supplevi addito πενίας, c praecedentibus. Possis
suii'picre τόκον seu τόκων, cx__rnente firetscri; aut
legere γελῶντα χρυσόν, sine ullo supplemento; sed
secernas non concinit.
(1|) Ἄργός καὶ ό ru. Articulus forsan hic deo
lendus, aut saltent post πλεονεκτικός transponen-
dus est.
(12) ’Adzzagra..._ ᾀνήρρτςι. Alludit ad llotner.
Odyss. Ix, 1—99, ubi ν. Boissonadq coll..1)uport.
Gttomologia Homerica,_p_. iilG δας, γει.Δ si‘tnavis,
notula ιιῆξει ad Lucian. 1i.) mercede conductis, p. 6.
(15) Ῑόν χάρτην. Ita Mon. Ed. τὴν χάρις-(ινἰ
(14) Μυῃᾷ’μηὸεδανεισμένους, una voce. Ed. μη-
ἰὶν δανειζομένους.
πρόσχημα μὲν τοῦ σώζειν ἔχων διὰ τὸν πλοῦτον, ὡς
ἐκεῖνος διά τὴν τέχνηνο τῇ προαιρέσει δὲ κεχρημένος
εἰς ἀπώλειαν τοῦ ἑαυτόν σοι καταπιστεύσαντος. Ἀρ-
γδς καὶ ό πλεονεκτικός (11) βίος ό τοῦ τοκίζοντος.
Οὐκ οἶδε πόνον γεωργίας, οὐκ ἐπίνοιαν ἐμπορίας·
ἐφ’ ἑνὸς δὲ τόπου κάθηται, τρέφων ἐπὶ τῆς ἑστίας
θηρία. Ἀσπαρτα (1‘2) αὐτῷ βούλεται τὰ. πάντα καὶ
ἀνήροτα φύεσθαιο ἄροτρον ἔχει τὸν κάλαμοψ χώραν,
τὸν χάρτην (15)· σπέρμα, τὺ μέλαν· ὑετὸν, χρόνον.
αὐξάνοντα αὐτῷ λανθανόντως τὴν τῶν χρημάτων ἐπι-
καρπίαν. Δρέπανόν ὲστιν αὐτῷ ἡ ἀπαίτησις· ἅλων,
ἡ οἰκία, ἐφ’ ἧς λεπτύνει τὰς τῶν Ολῄμένων οὐσίας.
Τά πάντων ἴδια βλέπει. Εὗχεται τοῖςπθρὼποις ἀνάγ-
γας καὶ συμφορὰς, ἵνα πρὸς αὐτὸν ὴναγκασμένως
ἀπέλθωσι. Μισεῖ τοὺς ἑαυτοῖς ἀρκοῦντας, καὶ τοὺς
μὴ δεδανεισμένους (1-1) ἐχθροὺς ἡγεῖται. Προσεδρεῦει
τοῖς δικαστηρίοις, ἴνα εὕρῃ τὸν στενούμενον τοῖς
ἀπαιτηταῖς, καὶ τοῖς πράκτορσιν ἀκολουθεῖ, ὡς ταῖς
παρατάξεσι καὶ τοῖς πολέμοις οί γῦπες. Περιφέρει
τὸ βαλάντιον, καὶ δείκνυσι τοῖς πνιγομένοις τῆς θή-
ρας (15) δέλεαρ, ἵν’ ἐκείνῳ διὰ τὴν χρείαν περιχή-
ναντες, συγκαταπίωσι τοῦ τόκου (16) τὸ ἄγκιστρον.
Καθ’ ἡμέραν ἀριθμεῖ τὸ κέρδος, καὶ τῆς ἐπιθυμίας
οὔκ ἐμπίπλαται. Ἀχθεται πρὸς τὸν χρυσὸν τὸν ἐπὶ τῆς
οἰκίας ἀποκείμενον, διότι κεῖται ἀργὸς καὶ ἄπρακτος.
Μιμεῖται τοὺς γεωργοὺς τοὺς τῶν σωρῶν ἀεὶ
σπέρματα αἰτοῦντας (I7). Οὐκ ἀνίησι τὸν ἄθλιον χρυ-
σὸν, ἀλλ’ ὲκ χειρῶν είς χεῖρας μετάγει (18). Βλέπεις
γοῦν τὸν πλούσιον καὶ πολύχρυσον πολλάκις μηδὲ ἒν
νόμισμα ἔχοντα ἐπὶ τῆς οἰκίας (19), ἁλλ’ ἐν χάρταις
τὰς ἐλπίδας, ἐν ὁμολογίαις τὴν ὑπόστασιν, μηδὲν
ἔχοντα καὶ πάντα κατέχοντα’ πρὸς τούναντίον τοῦ
ἀποστολικοῦ γράμματος (20) κεχρημένον τῷ βίῳ,
πάντα διδόντα τοῖς αἰτήσασιν, οὐ διὰ φιλάνθρωπον
γνώμην, ἀλλὰ διὰ φιλάργυρον τρόπον. Αἱρεῖται γὰρ
τὴν πρόσκαιρον πενίαν, ἴνα, ὡς δοῦλος ἐπίμοχθος. ὁ
χρυσὸς ἐργασάμενος, μετά τῶν μισθῶν ἐπανέλθῃ.
. Ὁρᾷς. ὅπως ἡ τοῦ μέλλοντος ἐλπὶς κενοί τὴν οὶκίαν,
καὶ ποιεί τὸν πολὺν χρυσὸν ἀκτὴμονα πρόσκαιρον.
Τούτου δὲ τίς ἡ uitia; Ἦ ὲν τῷ χάρτῃ γραφὴ, ἡ ὁμου
(9-10) Γέμονζα. Mori. yévovzq._ unde
γεν- D
νῶνταςεθά et sic regimen verbi deest. Accen-
tus ratione ductus scripsi γέμοντα lacunulatnque
supplevi addito πενίας, c praecedentibus. Possis
suii'picre τόκον seu τόκων, cx__rnente firetscri; aut
legere γελῶντα χρυσόν, sine ullo supplemento; sed
secernas non concinit.
(1|) Ἄργός καὶ ό ru. Articulus forsan hic deo
lendus, aut saltent post πλεονεκτικός transponen-
dus est.
(12) ’Adzzagra..._ ᾀνήρρτςι. Alludit ad llotner.
Odyss. Ix, 1—99, ubi ν. Boissonadq coll..1)uport.
Gttomologia Homerica,_p_. iilG δας, γει.Δ si‘tnavis,
notula ιιῆξει ad Lucian. 1i.) mercede conductis, p. 6.
(15) Ῑόν χάρτην. Ita Mon. Ed. τὴν χάρις-(ινἰ
(14) Μυῃᾷ’μηὸεδανεισμένους, una voce. Ed. μη-
ἰὶν δανειζομένους.