PG 46, col. 438
humanam et efleratam, neque esto medicus, qui
perimat, nomen quidem et formam pra: te ferens,
quasi serves ob divitias. sicut et ille propter ar-
tem; voluntate autem tua et animo ad alterius,
qui se tibi committit, perniciem abutens. Segnis
et insatiabilis est vita usurarii. Nescit laborem
agrorum colendorum, mercaturam non exercet;
sed uno in loco considens immanes domi sua:
feras nutrit. Vult omnia sibi sine satu, et inarata
progigni, cui quidem aratrum est calamus; ager,
charta; semen, atramentum; pluvia, tempus,
quod illi pecuniae fructus occultis incrementis
adauget et educat. Falx illi est repetitio; area,
domus, in qua miserorum fortunas ventilat. Et-
quae omnium sunt, propria sui ipsius videt. 1m-
precatur hominibus calamitates, ut coacti ad
ipsum confugiant; odit, quibus res sua: sulliciunt,
et quos mutuum sub usura petere. non conspicit,
in hostium numero habet. Assidet curiae et foro,
ut inveniat. quem sors adversa affligit; exactores
et procuratores suos semper sequitur, ut vultures
castra et acies. Circumfert autem loculos, ut mi-
seris escam ostendat, ut. ci ob necessitatem inhian»
tcs, devorent simul usurae hamum. Quotidie nume-
rat lucrum, suamque cupiditatem minime explet.
Dolet ob argentum domi repositum, quod otiosum
est et infructuosum. Imitatur colonos, qui ex
acervo frumenti semper semen petunt. Non relin-
quit miserandum aurum intactum. sed ex tuanu in
manum transfert. Aspicis igitur opibus divitiisque
abundantem saepe domi sua: ne unum quidem
nummum habere, sed omnes spes ejus in charta-
sitas, omnesque fortunas in pactis et conventis,
qui nihil habet, et omnia possidet : contrario modo-
apostolicis monitis vitam instituens, qui omnia
largitur petentibus, non humanitatis, sed cupidita--
tis gratia. Eligit enim pauperiem ad nonnullum
tempus, ut pecunia instar laboriosi servi Operans,.
cum mercede ad ipsum revertatur. Vides, ut spes
futuri lucri exinaniat domum, elliciatque ιιι inops-
sit, cuialioquin multum auri suppetit. Hujus vet-or
(15) Τῆς θήρας. Ita Gretseri Appendix. Ed. 1658
τὰς θήρας, quod et Mon. habere videtur.
(16)" Συγᾶιαταπίωσι τοῦ τόκου. Sic Ed. Mon.
συγκαταπίωσιν τῶν τόκων (e corr. τῷ τόκῳ , ιιιιυ-
(ιιιεγνιιειοιο). Mox Mon. an'qpé‘pav.
(1'7) Ἇεὶ’σπέρματίι αἰτοῦντας. Loco horum
verborum, qua: desunt in Mon., recentior manus
asteriscum posuit ibidem.
(-18) Μετᾶγει. Mou. μετετειμ (sic ?), in marg. tt;
manu. ut videtur, Gretscrtana, μετάγει.
(19)· Verba πολλάκις μηδὲ ἓν (sic) νόμισμα ἔχοντα
ἐπὶ τῆς οἰκείας (sic). utpote omissa, alia manus in
marg. Mon. supplevit.
(ἓο) Τοῦ ἀποστολικοῦ γράμματος. Quo ailudat
hic noster, latere me fateor. Credas. ad S. Matth.
ν, 49. ; τῷ αἰτοῦντί σε. δίδου. At non est apostoli-
cum, sed ipsius Salvatoris hoc praeceptum.
perimat, nomen quidem et formam pra: te ferens,
quasi serves ob divitias. sicut et ille propter ar-
tem; voluntate autem tua et animo ad alterius,
qui se tibi committit, perniciem abutens. Segnis
et insatiabilis est vita usurarii. Nescit laborem
agrorum colendorum, mercaturam non exercet;
sed uno in loco considens immanes domi sua:
feras nutrit. Vult omnia sibi sine satu, et inarata
progigni, cui quidem aratrum est calamus; ager,
charta; semen, atramentum; pluvia, tempus,
quod illi pecuniae fructus occultis incrementis
adauget et educat. Falx illi est repetitio; area,
domus, in qua miserorum fortunas ventilat. Et-
quae omnium sunt, propria sui ipsius videt. 1m-
precatur hominibus calamitates, ut coacti ad
ipsum confugiant; odit, quibus res sua: sulliciunt,
et quos mutuum sub usura petere. non conspicit,
in hostium numero habet. Assidet curiae et foro,
ut inveniat. quem sors adversa affligit; exactores
et procuratores suos semper sequitur, ut vultures
castra et acies. Circumfert autem loculos, ut mi-
seris escam ostendat, ut. ci ob necessitatem inhian»
tcs, devorent simul usurae hamum. Quotidie nume-
rat lucrum, suamque cupiditatem minime explet.
Dolet ob argentum domi repositum, quod otiosum
est et infructuosum. Imitatur colonos, qui ex
acervo frumenti semper semen petunt. Non relin-
quit miserandum aurum intactum. sed ex tuanu in
manum transfert. Aspicis igitur opibus divitiisque
abundantem saepe domi sua: ne unum quidem
nummum habere, sed omnes spes ejus in charta-
sitas, omnesque fortunas in pactis et conventis,
qui nihil habet, et omnia possidet : contrario modo-
apostolicis monitis vitam instituens, qui omnia
largitur petentibus, non humanitatis, sed cupidita--
tis gratia. Eligit enim pauperiem ad nonnullum
tempus, ut pecunia instar laboriosi servi Operans,.
cum mercede ad ipsum revertatur. Vides, ut spes
futuri lucri exinaniat domum, elliciatque ιιι inops-
sit, cuialioquin multum auri suppetit. Hujus vet-or
(15) Τῆς θήρας. Ita Gretseri Appendix. Ed. 1658
τὰς θήρας, quod et Mon. habere videtur.
(16)" Συγᾶιαταπίωσι τοῦ τόκου. Sic Ed. Mon.
συγκαταπίωσιν τῶν τόκων (e corr. τῷ τόκῳ , ιιιιυ-
(ιιιεγνιιειοιο). Mox Mon. an'qpé‘pav.
(1'7) Ἇεὶ’σπέρματίι αἰτοῦντας. Loco horum
verborum, qua: desunt in Mon., recentior manus
asteriscum posuit ibidem.
(-18) Μετᾶγει. Mou. μετετειμ (sic ?), in marg. tt;
manu. ut videtur, Gretscrtana, μετάγει.
(19)· Verba πολλάκις μηδὲ ἓν (sic) νόμισμα ἔχοντα
ἐπὶ τῆς οἰκείας (sic). utpote omissa, alia manus in
marg. Mon. supplevit.
(ἓο) Τοῦ ἀποστολικοῦ γράμματος. Quo ailudat
hic noster, latere me fateor. Credas. ad S. Matth.
ν, 49. ; τῷ αἰτοῦντί σε. δίδου. At non est apostoli-
cum, sed ipsius Salvatoris hoc praeceptum.