PG 46, col. 547
ingemiscere; nostra erat olim possessio eharitas;
paterna nostra haec hzereditas, quam per discipulos
suos nobis Dominus thesaurizaverat dicens, Man-
datum novum do vobis, ut diligatis invicem ‘3: istam
autem haereditatem ii quidem, qui deinde secuti
sunt, successores filii a patribus ordine excipientes
usque ad patres nostros conservarunt. At haec pro-
diga generatio illam minime custodivit. Quomodo Β
e manibus nostris elapsa! hae institutionis divitia:
pereunt? nos charitatis indigi sumus, et alii bonis
nostris luxuriant et gloriantur. Zelaoi super iniquos :
sic ait Psalmista“. Ego vero nonnihil quasi per
parodiam inflectens dictum illud ita legam, Zelavi
super iniquos, zelavi pacem peccatorum videns.
Illi inter se junguntur, et nos ab invicem separamur.
illi quasi testudine facta coeunt inter se, at nos
testudinem nostram cuneumque dissipamus. Furto
surreptam possessionem nostram animarum praedo
ad hostes veritatis delatam projecit, non ut beneficio eos afficeret, nemo sic arbitretur: non enim
potest aflicere beneficio inventor malorum : verum,
efficeret.
Sed quid mihi de iis qui foris sunt judicare? ut C
inquit ille ⁸⁵. At ego qui possim alienationem fra-
trum sine lacrymis ferre? quomodo paterna sub-
stantia derelicta junior hic frater discessit? alter
ille in Evangelio descriptus, licet canitie corporis
animi jnvenilitatem occultet, quomodo fugitivus a
fide in longinquam regionem secessit? quomodo
abit et ipse paternis bonis in duas dimidias partes
divisis, qui dum sublimia dogmata ad humiles et
suillas Opiniones dejecit, cum meretricibus haereti-
cis suas divitias dissipavit '0? Meretrix enim est hae-
rosis, qua: voluptatibus quasi praestigiis attrahit.
Quod si quando in seipsum, ut ille, reversus fuerit :
si quando rursus ad paternorum ciborum cupidita-
tem exarserit, si ad divitem mensam recurrerit, in
qua multus supersubstantialis est panis, qui Domini
mercenarios alit; mercenarii quippe sunt Dei omnes
isti qui ob spem repromissionis in vinea Dei ope-
rantur: qualis ad eum fiet non unius parentis, sed
tam multorum patrum concursus, qui obviam illi
prodibunt, qui amplectentur, qui osculis illum
excipient? Prolata est stola fidei prima, quam tre-
centa! octodecim animae praeclara textrina Ecclesia:
contexnerunt. Unde annulus in manu expressum
fidei sigillum habens, choreae, vitulus, symphonia,
caetera omnia quae in Evangelio commemorantur,
excepta fratris invidia. Verumenimvero quid fru-
stra nobis ipsis somnia fingimus? Obdurata sunt
corda fratrum, et contraria ratione sunt afl‘ecti;
communes patres objiciunt, et acceptam ab illis
hereditatem non admittunt; communem sibi vindi-
cant nobilitatem, et a nostra cognatione alienantur;
⁸⁸ Zachar. ιι, 9. ⁸³ .Ioan. xv, 54. δδ Psal.
paterna nostra haec hzereditas, quam per discipulos
suos nobis Dominus thesaurizaverat dicens, Man-
datum novum do vobis, ut diligatis invicem ‘3: istam
autem haereditatem ii quidem, qui deinde secuti
sunt, successores filii a patribus ordine excipientes
usque ad patres nostros conservarunt. At haec pro-
diga generatio illam minime custodivit. Quomodo Β
e manibus nostris elapsa! hae institutionis divitia:
pereunt? nos charitatis indigi sumus, et alii bonis
nostris luxuriant et gloriantur. Zelaoi super iniquos :
sic ait Psalmista“. Ego vero nonnihil quasi per
parodiam inflectens dictum illud ita legam, Zelavi
super iniquos, zelavi pacem peccatorum videns.
Illi inter se junguntur, et nos ab invicem separamur.
illi quasi testudine facta coeunt inter se, at nos
testudinem nostram cuneumque dissipamus. Furto
surreptam possessionem nostram animarum praedo
ad hostes veritatis delatam projecit, non ut beneficio eos afficeret, nemo sic arbitretur: non enim
potest aflicere beneficio inventor malorum : verum,
efficeret.
Sed quid mihi de iis qui foris sunt judicare? ut C
inquit ille ⁸⁵. At ego qui possim alienationem fra-
trum sine lacrymis ferre? quomodo paterna sub-
stantia derelicta junior hic frater discessit? alter
ille in Evangelio descriptus, licet canitie corporis
animi jnvenilitatem occultet, quomodo fugitivus a
fide in longinquam regionem secessit? quomodo
abit et ipse paternis bonis in duas dimidias partes
divisis, qui dum sublimia dogmata ad humiles et
suillas Opiniones dejecit, cum meretricibus haereti-
cis suas divitias dissipavit '0? Meretrix enim est hae-
rosis, qua: voluptatibus quasi praestigiis attrahit.
Quod si quando in seipsum, ut ille, reversus fuerit :
si quando rursus ad paternorum ciborum cupidita-
tem exarserit, si ad divitem mensam recurrerit, in
qua multus supersubstantialis est panis, qui Domini
mercenarios alit; mercenarii quippe sunt Dei omnes
isti qui ob spem repromissionis in vinea Dei ope-
rantur: qualis ad eum fiet non unius parentis, sed
tam multorum patrum concursus, qui obviam illi
prodibunt, qui amplectentur, qui osculis illum
excipient? Prolata est stola fidei prima, quam tre-
centa! octodecim animae praeclara textrina Ecclesia:
contexnerunt. Unde annulus in manu expressum
fidei sigillum habens, choreae, vitulus, symphonia,
caetera omnia quae in Evangelio commemorantur,
excepta fratris invidia. Verumenimvero quid fru-
stra nobis ipsis somnia fingimus? Obdurata sunt
corda fratrum, et contraria ratione sunt afl‘ecti;
communes patres objiciunt, et acceptam ab illis
hereditatem non admittunt; communem sibi vindi-
cant nobilitatem, et a nostra cognatione alienantur;
⁸⁸ Zachar. ιι, 9. ⁸³ .Ioan. xv, 54. δδ Psal.