PG 46, col. 550
mendacio pariter bellum indixerunt, tanquam arbor
quaepiam radicibus carens buc et illuc levi momento
contrariis impulsibus inclinati. Joannem Evangeli-
stam audivi hujusmodi homines anigmatica ora-
tione in apocrypbis alloquentem : cu Oporteret
exacte fervere quidem omnino spiritu, frigere au-
tem peccato. Utinam enim esses, inquit, frigidus aut
calidus ⁸⁷2 quod vero neutrum e'st horum, sed
utrumque attingit, nauseam excitat, et ad vomitum
est idoneum. Quid igitur causa: est, cur olim qui-
dem temporibus discipulorum ad Eeclesiam plurima
multitudo a Domino aggregaretur, jam vero longa:
et ornata: doctorum conciones sine ullo efi‘ectu
przetervolent?
Fortasse dicet quispiam, quod tum apostolos
miracula ex Operihus adjuvarent, et illa divina dona
orationi fidem conciliarent. Ego vero magnum al-
Fcrre ad persuasionem momentum vim operum non
dilfiteor. Verum quid, quaeso, de iis qua: nunc ge-
runtur arbitrandum est? nonne paria fidei vides
miracula? conservorum enim nostrorum praeclara
facinora nostra reputo, qui eodem in virtute cura-
tionum spiritu nobiseum ducuntur. Hujus orationis
veritati testimonium dicunt viri ab exteris et lon-
ginquis regionibus advecti, patris nostri Abraham
cives cx Mesopotamia “profecti, qui et ipsi de terra
et cognatione sua, atque adeo ex toto mundo
egressi, oculis ad ccelum conversis, et extra hu-
manam quodammodo peregrinantes naturam, extra
omnem perturbationum aleam constituti, tantum ex
bac vita delibant, quantum necesse est ; potiori vero
sui parte cum incorporeis virtutibus in excelsis
versantur, senili specie, atque aspectu .venerando,
canitie splendentes, et obsignata silentio tenentes
ora, qui decertare verbis nesciunt.neque disquirere
aut disceptare didicerunt, tantamque adversus spi-
ritus obtinent potestatem, ut miracula sola volun-
tate perliciant, et daemonia abscedant non syllogi-
imorum artificio, sed lidei potentia, non in eas re-
dacti angustias, ut nihil contradicant, sed in tene-
bras exteriores abacti. Sic novit syllogismos texere
Christianus: ea sunt fidei nostra: praeclara faci-
nora. Cur ergo non credimus. si abundat gratia
sanitatum , si exuberat doctrina verbi? Ilazc autem
omnia operatur unus atque idem Spiritus, dividens
singulis prout vult ’δε cur non fit eorum qui sal-
ventur accessio? Neque vero in mentem veniat cni-
quam exiguam praesentem gratiam existimare.Video
comantem vitem, pampinis et sarmentis silvescen~
tem. ac racemis exuberantem, agrum spicis luxu-
riantem, densam segetem, amplum manipulum ,
multam sementem. Quid ergo est uuod me male
quaepiam radicibus carens buc et illuc levi momento
contrariis impulsibus inclinati. Joannem Evangeli-
stam audivi hujusmodi homines anigmatica ora-
tione in apocrypbis alloquentem : cu Oporteret
exacte fervere quidem omnino spiritu, frigere au-
tem peccato. Utinam enim esses, inquit, frigidus aut
calidus ⁸⁷2 quod vero neutrum e'st horum, sed
utrumque attingit, nauseam excitat, et ad vomitum
est idoneum. Quid igitur causa: est, cur olim qui-
dem temporibus discipulorum ad Eeclesiam plurima
multitudo a Domino aggregaretur, jam vero longa:
et ornata: doctorum conciones sine ullo efi‘ectu
przetervolent?
Fortasse dicet quispiam, quod tum apostolos
miracula ex Operihus adjuvarent, et illa divina dona
orationi fidem conciliarent. Ego vero magnum al-
Fcrre ad persuasionem momentum vim operum non
dilfiteor. Verum quid, quaeso, de iis qua: nunc ge-
runtur arbitrandum est? nonne paria fidei vides
miracula? conservorum enim nostrorum praeclara
facinora nostra reputo, qui eodem in virtute cura-
tionum spiritu nobiseum ducuntur. Hujus orationis
veritati testimonium dicunt viri ab exteris et lon-
ginquis regionibus advecti, patris nostri Abraham
cives cx Mesopotamia “profecti, qui et ipsi de terra
et cognatione sua, atque adeo ex toto mundo
egressi, oculis ad ccelum conversis, et extra hu-
manam quodammodo peregrinantes naturam, extra
omnem perturbationum aleam constituti, tantum ex
bac vita delibant, quantum necesse est ; potiori vero
sui parte cum incorporeis virtutibus in excelsis
versantur, senili specie, atque aspectu .venerando,
canitie splendentes, et obsignata silentio tenentes
ora, qui decertare verbis nesciunt.neque disquirere
aut disceptare didicerunt, tantamque adversus spi-
ritus obtinent potestatem, ut miracula sola volun-
tate perliciant, et daemonia abscedant non syllogi-
imorum artificio, sed lidei potentia, non in eas re-
dacti angustias, ut nihil contradicant, sed in tene-
bras exteriores abacti. Sic novit syllogismos texere
Christianus: ea sunt fidei nostra: praeclara faci-
nora. Cur ergo non credimus. si abundat gratia
sanitatum , si exuberat doctrina verbi? Ilazc autem
omnia operatur unus atque idem Spiritus, dividens
singulis prout vult ’δε cur non fit eorum qui sal-
ventur accessio? Neque vero in mentem veniat cni-
quam exiguam praesentem gratiam existimare.Video
comantem vitem, pampinis et sarmentis silvescen~
tem. ac racemis exuberantem, agrum spicis luxu-
riantem, densam segetem, amplum manipulum ,
multam sementem. Quid ergo est uuod me male