PG 46, col. 557
ναις ἐπιδημίαν τοῦ Παύλου διηγήσατο ἡμῖν, πᾶ
εἰῖιιιὶηηηυηῧυηιηρ m7. At- 1-..: ...Α -..9- 2._.e_ . η r,
μύρον ὲν τῇ ψυχῇ τοῦ Ἀποστόλου στενοχωρούμενον,
καὶ μὴ εὑρίσκον ὲν τοῖς ἀναξίοις τὴν διέξοδον. Διὰ
τοῦτο Στωϊκοῖς τε καὶ Ἐπικουρείοις συμπλέκεται,
καὶ εἰς Ἀρειον καταστὰς πάγον, ὲκ τῶν συνήθων
αὐτοὺς πρὸς τήν θεογνωσίαν προσάγεται· βωμὸςνγάρ
ἐστιν αὐτῷ καὶ ἐπίγραμμα, τὸ τοῦ λόγου προοίμίον.
Εἰς τί τοίνυν ἐμνήσθην τοῦ ἀναγνώσματος; ’Ὅτι καὶ
νῦν εἱσι κατ’ ἐκείνους τοὺς Ἀθηναίους, εἰς οὐδὲν
ἕτερον εὐκαιροῦντες, ἢ λέγειν τι καὶ ἀκούειν καινό⁴
σεμνῶς ήμῖν περὶ τῶν ἀλήπτων φιλοσοφοῦσιν. Οὐκ
ἀγνοεῖτε πάντως, πρὸς τίνας 6 λόγος βλέπει. Πάντα
γὰρ τὰ κατὰ τὴν πόλιν τῶν τοιούτων πεπλήρωται,
si στενωποὶ, αἱ ἀγοραὶ, αἱ πλατεῖαι, τὰ ἄμφοδαί
ei τῶν ἱματίων κάπηλοι, οί ταῖς τραπέζαις ὲίφεστη-
κὸτες, οἱ τὰ ἐδώδιμα ήμῖν ἀπεμπολῶντες, Ἐὀιν
περὶ τῶν ὀϐολῶν ἐρωτήσῃς, 6 δέ σοι περὶ γεννητοῦ
καὶ ἀγεννήτου ἐφιλοσόφησε · κᾶν περὶ, τιμήματος
ἄρτου πύθοιο, Μείζων 6 Πατὴρ, ἀποκρίνεται ..καὶ
Υἱὸς ὑποχείριος. Εἰ δὲ, Τὸ λουτρὸν ἐπιτήδειόν ἐστιν,
εἰποις, 6 δὲ ἐξ οὐκ ὄντων τὸν Ῠίὺν εἶναι, διωρίσατο.
(ἢκ οἶδα τί χρὴ τὸ κακὸν τοῦτο ὀνομάσαι, φ’ρενίτιν
ἦ μανίαν, ἦ τι τοιοῦτον κακὸν ἐπιδήμιον, ὃ λογι-
op.er τὴν παραφορὰν ἐξεργάζεται.
Filius Subiectus
_ ηαδ.-- ...τ’ "uiua, CI
: quod si lavacrum commodum esse dixeris, ille ex non entibus Filium esse censet.
,ι ι.-- MA-
Nescio quo nomine hoc malum oporteat appellare,
malum quod in populo grassetur,quod efficiat mentis perversioncm.
Διὰ τοῦτὸ φημι πρὸς τούτους βλέπειν τὴν κατὰ
τὸν Ἀπόστολον ἱστορίαν ο ἃ. γὰρ περὶ τῶν Ἀδηναίων
ἡ Γ ραφὴ διεξέρχεται, ταῦτα νῦν ἔστιν ἐπὶ τούτων
ἰδεῖν· μᾶλλον δὲ εἰ χρὴ τάληθῆ λέγειν, κάκείνων
ἐστὶ τὰ κατὰ τούτους ἁσυγγνωστύτερα. Οἱ μὲν γὰρ
οἱονεὶ λήμῃ τινὶ τῇ περὶ τὰ εἴδωλα πλαινῃ τοὺς
ὀφθαλμοὺς τῆς ψυχῆς κατεχόμενοι, ἰδεῖν αύτδιπροσ-ἶ
ε - ν Ιί '-
ὡπως τήν εὐσεϐῆ περὶ τῶν ὄντων ἀδυνατοῦντες
ἀλήθειαν ⁸ ὅμως οἷον ἐπαξρῇ τινι τῶν λογισμῶν τοσοῦ-
τον ἐνενόησαν, ὅτι ού πάντη καταληπτὸν τὸ Θείόν
ἐστιν, οὐδὲ οἷον 6 λογισμὸς οἴεται, τοιοῦτον τῇ φύσει θ
τ
τὸ ὑπερκείμενον. Διὸ τὸν ὅντως Θεὸν ἄγνωστον ⁸εἶναι
ὁμολογήσαντες, βωμῷ-καὶ γράμματι* τιμῶσι τὸν
ἀγνοούμενον· ὅτι γὰρ πρὸς τὸν *ὅντως δντα Θεὸν
ἔϐλεπεν αὐτῶν ή διάνοια, μαρτυρεῖ αὐτὸς ὁ Ἀπὸ-
στολος, ἐκεῖνον καταγγέλλων αὐτοῖς τὸν Θεὸν, εἰς ὃν
εὐσεϐεῖν ἐκεῖνοι διὰ τῆς τοῦ βωμοῦ τιμῆς ᾤοντο.
η, , , , _
- v ο Ι¹ Ι ⁷ ’⁷⁷
Πῶς οὖν οὐ χαλεπώτεροι τῶν μνημονευθέντων οἱ
νῦν ματαιάζοντες; οἱ μὴ συγχωροῦντες ὑπὲρ τὴν
κατάληψιν αὐτῶν εἶναι τὸ Θείον, ἀλλ’ οὕτω τὸν Θεὸν
γιγνώσκειν μεγαλαυχοῦντες ὡς αὐτὸς eaut-6v; Πῶς
ἂν τις κατ’ ἀξίαν τὴν πήρωσιν τῶν δειλαίων κατα-
θρηνήσειεν, οἳ τοσούτου φωτὸς τῆς ἀληθείας τήν
οἰκουμένην πᾶσαν ἐν τῇ καθ’ ἡμᾶς ζωῇ διὰ τῆς εύ-
σεϐοὖς πίστεως περιλάμποντος. μόνοι πρὸς τὴν αύ-
εἰῖιιιὶηηηυηῧυηιηρ m7. At- 1-..: ...Α -..9- 2._.e_ . η r,
μύρον ὲν τῇ ψυχῇ τοῦ Ἀποστόλου στενοχωρούμενον,
καὶ μὴ εὑρίσκον ὲν τοῖς ἀναξίοις τὴν διέξοδον. Διὰ
τοῦτο Στωϊκοῖς τε καὶ Ἐπικουρείοις συμπλέκεται,
καὶ εἰς Ἀρειον καταστὰς πάγον, ὲκ τῶν συνήθων
αὐτοὺς πρὸς τήν θεογνωσίαν προσάγεται· βωμὸςνγάρ
ἐστιν αὐτῷ καὶ ἐπίγραμμα, τὸ τοῦ λόγου προοίμίον.
Εἰς τί τοίνυν ἐμνήσθην τοῦ ἀναγνώσματος; ’Ὅτι καὶ
νῦν εἱσι κατ’ ἐκείνους τοὺς Ἀθηναίους, εἰς οὐδὲν
ἕτερον εὐκαιροῦντες, ἢ λέγειν τι καὶ ἀκούειν καινό⁴
σεμνῶς ήμῖν περὶ τῶν ἀλήπτων φιλοσοφοῦσιν. Οὐκ
ἀγνοεῖτε πάντως, πρὸς τίνας 6 λόγος βλέπει. Πάντα
γὰρ τὰ κατὰ τὴν πόλιν τῶν τοιούτων πεπλήρωται,
si στενωποὶ, αἱ ἀγοραὶ, αἱ πλατεῖαι, τὰ ἄμφοδαί
ei τῶν ἱματίων κάπηλοι, οί ταῖς τραπέζαις ὲίφεστη-
κὸτες, οἱ τὰ ἐδώδιμα ήμῖν ἀπεμπολῶντες, Ἐὀιν
περὶ τῶν ὀϐολῶν ἐρωτήσῃς, 6 δέ σοι περὶ γεννητοῦ
καὶ ἀγεννήτου ἐφιλοσόφησε · κᾶν περὶ, τιμήματος
ἄρτου πύθοιο, Μείζων 6 Πατὴρ, ἀποκρίνεται ..καὶ
Υἱὸς ὑποχείριος. Εἰ δὲ, Τὸ λουτρὸν ἐπιτήδειόν ἐστιν,
εἰποις, 6 δὲ ἐξ οὐκ ὄντων τὸν Ῠίὺν εἶναι, διωρίσατο.
(ἢκ οἶδα τί χρὴ τὸ κακὸν τοῦτο ὀνομάσαι, φ’ρενίτιν
ἦ μανίαν, ἦ τι τοιοῦτον κακὸν ἐπιδήμιον, ὃ λογι-
op.er τὴν παραφορὰν ἐξεργάζεται.
Filius Subiectus
_ ηαδ.-- ...τ’ "uiua, CI
: quod si lavacrum commodum esse dixeris, ille ex non entibus Filium esse censet.
,ι ι.-- MA-
Nescio quo nomine hoc malum oporteat appellare,
malum quod in populo grassetur,quod efficiat mentis perversioncm.
Διὰ τοῦτὸ φημι πρὸς τούτους βλέπειν τὴν κατὰ
τὸν Ἀπόστολον ἱστορίαν ο ἃ. γὰρ περὶ τῶν Ἀδηναίων
ἡ Γ ραφὴ διεξέρχεται, ταῦτα νῦν ἔστιν ἐπὶ τούτων
ἰδεῖν· μᾶλλον δὲ εἰ χρὴ τάληθῆ λέγειν, κάκείνων
ἐστὶ τὰ κατὰ τούτους ἁσυγγνωστύτερα. Οἱ μὲν γὰρ
οἱονεὶ λήμῃ τινὶ τῇ περὶ τὰ εἴδωλα πλαινῃ τοὺς
ὀφθαλμοὺς τῆς ψυχῆς κατεχόμενοι, ἰδεῖν αύτδιπροσ-ἶ
ε - ν Ιί '-
ὡπως τήν εὐσεϐῆ περὶ τῶν ὄντων ἀδυνατοῦντες
ἀλήθειαν ⁸ ὅμως οἷον ἐπαξρῇ τινι τῶν λογισμῶν τοσοῦ-
τον ἐνενόησαν, ὅτι ού πάντη καταληπτὸν τὸ Θείόν
ἐστιν, οὐδὲ οἷον 6 λογισμὸς οἴεται, τοιοῦτον τῇ φύσει θ
τ
τὸ ὑπερκείμενον. Διὸ τὸν ὅντως Θεὸν ἄγνωστον ⁸εἶναι
ὁμολογήσαντες, βωμῷ-καὶ γράμματι* τιμῶσι τὸν
ἀγνοούμενον· ὅτι γὰρ πρὸς τὸν *ὅντως δντα Θεὸν
ἔϐλεπεν αὐτῶν ή διάνοια, μαρτυρεῖ αὐτὸς ὁ Ἀπὸ-
στολος, ἐκεῖνον καταγγέλλων αὐτοῖς τὸν Θεὸν, εἰς ὃν
εὐσεϐεῖν ἐκεῖνοι διὰ τῆς τοῦ βωμοῦ τιμῆς ᾤοντο.
η, , , , _
- v ο Ι¹ Ι ⁷ ’⁷⁷
Πῶς οὖν οὐ χαλεπώτεροι τῶν μνημονευθέντων οἱ
νῦν ματαιάζοντες; οἱ μὴ συγχωροῦντες ὑπὲρ τὴν
κατάληψιν αὐτῶν εἶναι τὸ Θείον, ἀλλ’ οὕτω τὸν Θεὸν
γιγνώσκειν μεγαλαυχοῦντες ὡς αὐτὸς eaut-6v; Πῶς
ἂν τις κατ’ ἀξίαν τὴν πήρωσιν τῶν δειλαίων κατα-
θρηνήσειεν, οἳ τοσούτου φωτὸς τῆς ἀληθείας τήν
οἰκουμένην πᾶσαν ἐν τῇ καθ’ ἡμᾶς ζωῇ διὰ τῆς εύ-
σεϐοὖς πίστεως περιλάμποντος. μόνοι πρὸς τὴν αύ-