PG 46, col. 619
huc Sabbati , huc ciborum, huc varia: animalium
immolationis, huc omnium denique legis ert-remo-
niarnm et institutorum observatio. Longum autem
esset, ea quae lex per (enigmata praescribit, mun-
ditiam animi significantia , sigillatim recensere.
Quemadmodum igitur per circumcisiouem , quae Spi-
ritu peragitur, natura cupiditates abjicit, vitam car-
ni obnoxiam amputans et circumcidens , per Sab-
batum autem instituimur, ut quiescentes a peccatis
abstineamus, ct animalium mactatio nos docet,
ιιι perturbationes et vitia mactemus, et ciborum
immundorum interdictio nos monet, ut ab impura
immundaque vita recedamus : sic ct hmc celchri-
tas illam indicat celebritatem, ad quam animus
per azyma praeparatur, dum septem diebus a fer-
mento jubet abstinere. Septem enim dierum nume-
rus praetereuntem hunc temporis cursum signifi-
cat, qui per hebdomadas circumvolvitur. Diligenter
enim quotidie cavendum est, ne dies instans ullas
hesternae malitiae reliquias conservet, ne quid
acerbitatis aut amaritudinis hodierno fermento
veteris improbitatis mistio pariat. Sol ne accidat
sirper iracundiam vestram, inquit Apostolus δ’, qui
prmcipit, ut diem l'cstuni celebremus, non in [er-
mento veteri, nec fermento malitia: et nequitiw, sed
irr azymis sinceritatis ct veritatis". Quod autem
de uno malitiae genere didicimus, id simili ratione
de reliquis malitia: generibus dictum existime-
mus. Amaritudo enim e vita torporem ct igna—
viam expellit, et illius loco l'ortem ct duram et
asperam vivendi rationem introducit, siquidem
onmis disciplina principio videtur non laetitiam,
sed molestiam afi'erre.
Quare qui vitae totius hebdomadam nulla veteri
malitia commistam, sed ab ipsius fermento libe—
ram transigit , temperantiam in, victu tanquam
obsonium adhibens, is ab omni tenebricosa mi-
stione se ipsum avoc-at. Hoc cnimquartaadecimaa
luna: cursus significat. Nam Lcum totum ipsius
cursum novem et viginti dies cum dimidio conti-
ciant, quo quidem spatio luna tum crescendo cir-
culum perficit, tum decrescendo minuitur , ut om-
ni prorsus luce deficiat, fit, ut horum dierum di—
midium numeri quatuordecim dies et paulo amplius
contineat. Cum igitur proprio cursu progrediens
nocturno spatio sic orbem suum luce compleverit,
ut dici splendori nitorem adiungat suum, sequi-
tur, ut neque vesperi, neque mane tenebras ullas
sinat interponi, quibus continua lucis series in-
terrumpatur, cum in elementis perpetua luminis
δ’ Hebr. ι, ι. θ’ Ephcs. iv, EG. ⁵ο “lor. v, 8.
immolationis, huc omnium denique legis ert-remo-
niarnm et institutorum observatio. Longum autem
esset, ea quae lex per (enigmata praescribit, mun-
ditiam animi significantia , sigillatim recensere.
Quemadmodum igitur per circumcisiouem , quae Spi-
ritu peragitur, natura cupiditates abjicit, vitam car-
ni obnoxiam amputans et circumcidens , per Sab-
batum autem instituimur, ut quiescentes a peccatis
abstineamus, ct animalium mactatio nos docet,
ιιι perturbationes et vitia mactemus, et ciborum
immundorum interdictio nos monet, ut ab impura
immundaque vita recedamus : sic ct hmc celchri-
tas illam indicat celebritatem, ad quam animus
per azyma praeparatur, dum septem diebus a fer-
mento jubet abstinere. Septem enim dierum nume-
rus praetereuntem hunc temporis cursum signifi-
cat, qui per hebdomadas circumvolvitur. Diligenter
enim quotidie cavendum est, ne dies instans ullas
hesternae malitiae reliquias conservet, ne quid
acerbitatis aut amaritudinis hodierno fermento
veteris improbitatis mistio pariat. Sol ne accidat
sirper iracundiam vestram, inquit Apostolus δ’, qui
prmcipit, ut diem l'cstuni celebremus, non in [er-
mento veteri, nec fermento malitia: et nequitiw, sed
irr azymis sinceritatis ct veritatis". Quod autem
de uno malitiae genere didicimus, id simili ratione
de reliquis malitia: generibus dictum existime-
mus. Amaritudo enim e vita torporem ct igna—
viam expellit, et illius loco l'ortem ct duram et
asperam vivendi rationem introducit, siquidem
onmis disciplina principio videtur non laetitiam,
sed molestiam afi'erre.
Quare qui vitae totius hebdomadam nulla veteri
malitia commistam, sed ab ipsius fermento libe—
ram transigit , temperantiam in, victu tanquam
obsonium adhibens, is ab omni tenebricosa mi-
stione se ipsum avoc-at. Hoc cnimquartaadecimaa
luna: cursus significat. Nam Lcum totum ipsius
cursum novem et viginti dies cum dimidio conti-
ciant, quo quidem spatio luna tum crescendo cir-
culum perficit, tum decrescendo minuitur , ut om-
ni prorsus luce deficiat, fit, ut horum dierum di—
midium numeri quatuordecim dies et paulo amplius
contineat. Cum igitur proprio cursu progrediens
nocturno spatio sic orbem suum luce compleverit,
ut dici splendori nitorem adiungat suum, sequi-
tur, ut neque vesperi, neque mane tenebras ullas
sinat interponi, quibus continua lucis series in-
terrumpatur, cum in elementis perpetua luminis
δ’ Hebr. ι, ι. θ’ Ephcs. iv, EG. ⁵ο “lor. v, 8.