PG 46, col. 702
χανημάτων ὑψηλοτέρα, τί περὶ τὸ σκεῦος τῆς ἀλη-
θείας άπασχολεῖς τὴν κακόνοιαν , καὶ ἀναιρεῖς τὸ
περιέχον, καταλιπὼν τὸ ὲγκείμενονς οἷόν τι ποιοῦσιν
οί κύνες, τοὺς λίθους οἷς βάλλονται περιχαίνοντες, τοῦ
βάλλοντος ¹οὐχ ἀπτόμενοι; Ἐπειδὴ τοίνυν ἀπηλέγχθη
διὰ τῶν ἀνθισταμένων τὸ ψεῦδος, καὶ οὐκέτι οίός τε
ἦν ό Πονηρὸς ἄλλον τινὰ προαγωνιστὴν τῆς ἀπάτης
εὑρεῖν, πάντων πρὸς τὴν φανέρωσιν τῆς ἀληθείας
ἀποϐλεπόντων, ἀναμέμνηται τοῦ ἰδίου παλαίσματος,
καὶ καταμερίσας ἑαυτοῦ τὴν ἐνέργειαν εἷς τε τοὺς
κατηγόρους καὶ τοὺς δικαστάς ⁸ καὶ ὲν ἀμφοτέροις
γενόμενος, τοὺς μὲν λέγειν τά ψευδῆ κατά τοῦ Στε.
φάνου προήγετο, τοὺς δὲ μετ’ ὀργῆς τὴν συκοφαν
τίαν προσδέχεσθαι. Καὶ ποικίλως ἑαυτὸν τοῖς Ἴου»
δαίοις ἐγκατασπείρας, πάντα γίνεται τῷ Στεφάνῳ.
καὶ κατήγορος καὶ δικαστὴς, καὶ δήμιος, καὶ πάσα ἡ
λοιπὴ τοῦ θανάτου ὑπηρεσία ο ούκ εἰδὼς οἴῳ πτώο
ματι μετὰ τὴν τοιαύτην ἐπὶ Στεφάνῳ ψῆφον κατενε·
χθήσεται. Καθάπερ γὰρ οἱ ἔμπειροι τῶν ἀθλητῶν
ὑποϐάντες τῷ σώματι τῶν προσπαλαιόντων, χαλεο
πώτερον αὐτοῖς διά τινος τεχνικῆς εὐστροφίας τὸ
πτῶμα κατασκευάζουσιν · οῦτω καὶ ό μέγας Στέ-
φανος, εἰς γῆν κλιθεὶς, τὸ χαλεπὸν σύντριμμα τοῦ άνο
τικειμένου εἰργάσατο.
Ἐντεῦθεν γὰρ γίνεται τοῖςοάποστόλοις ὲπΐ τὴν oi-
κουμένην ό δρόμοςο αὕτη τῆς πανταχοῦ τοῦ λόγου
διαφοιτήσεως ἡ ἀρχή. Εἰ γὰρ μὴ τῇ κατ’ ἐκείνου
μιαιφονίᾳ ὁ δῆμος τῶν Ἰουδαίων κατὰ τῶν ἀποστό
λων ἐμάνη , μόνοις ἂν τάχα Ἱεροσολύμοις ἡ τοῦ
Εύαγγελίου χάρις ὲναπεκλείετο ⁵ νυνὶ δὲ διωχθέντες
παρὰ τῶν Ἰουδαίων, ἄλλος ἀλλαχῆ τῶν κατά τὴν οἰ
κουμένην ἐθνῶν διεσπάρη, πανταχόθεν τὸν διάϐολον
διὰ τῆς τῶν μυστηρίων διδασκαλίας ἐξείργοντες, Οῦτω
δέχεται τὸν λόγον ἡ Σαμάρεια · οὕτως ὁδοῦ πάρεργον
ἡ τοῦ εὐνούχου σωτηρία παρὰ τοῦ Φιλίππου γίνεται ·
οὕτω ⁴τὸ μέγα σκεῦος τῆς Ἐκκλησίας Παῦλος, θυμῷ
καὶ ἀπειλῇ παρά τοῦ διαϐόλου καθοπλισθεὶς. ἐπ’ αύ-
τὸν τρέπει τὸν ὁπλίτην τὰς ἀκίδας, πάσης αὑτὸν
ὑπερορίζων τῆς οἰκουμένης, ὡς μηδένα τόπον κατα-
λιπεῖν τῇ πίστει τοῦ Χριστοῦ ἀνεπίϐατον. Ἐντεῦθεν
Αἰγύπτιοι, Σύροι. Πάρθοι καὶ¹ Μεσοποταμῖται, Ἰτα-
λοὶ καὶ Γαλάται, Ἰλλυριοὶ. Μακεδόνες , καί⁸ τὰ παν-
ταχόθεν ἔθνη προσάγει τῇ πίστει διατρέχων ό λόγος.
Ὁρᾷς τοῦ Στεφάνου τὴν ἀθλητικὴν ἐπιστήμην ; πόσοις
συνετρίϐη πτώμασιν ὁ ἀντίπαλος, δόξας διά τῆς
συκοφαντίας ὑπέρτερος τοῦ προσπαλαίοντος γενέσθαι;
Ἀλλ’ ἐπανέλθωμεν πάλιν ἐπὶ τὸ στάδιον. Τίσι λόγοις
ἀνακινοῦσι τὸν δῆμον οί συκοφάνται; Οὐ παύεται,
φασὶ, λαλῶν ῥήματά ,ϐλάσφημα κατὰ τοῦ τόπου
τοῦ ἁγίου τούτου καὶ τοῦ νόμου ο ἀκηκόαμεν γὰρ
io-Act. vn, 57. “ Ibid. ll sqq.
θείας άπασχολεῖς τὴν κακόνοιαν , καὶ ἀναιρεῖς τὸ
περιέχον, καταλιπὼν τὸ ὲγκείμενονς οἷόν τι ποιοῦσιν
οί κύνες, τοὺς λίθους οἷς βάλλονται περιχαίνοντες, τοῦ
βάλλοντος ¹οὐχ ἀπτόμενοι; Ἐπειδὴ τοίνυν ἀπηλέγχθη
διὰ τῶν ἀνθισταμένων τὸ ψεῦδος, καὶ οὐκέτι οίός τε
ἦν ό Πονηρὸς ἄλλον τινὰ προαγωνιστὴν τῆς ἀπάτης
εὑρεῖν, πάντων πρὸς τὴν φανέρωσιν τῆς ἀληθείας
ἀποϐλεπόντων, ἀναμέμνηται τοῦ ἰδίου παλαίσματος,
καὶ καταμερίσας ἑαυτοῦ τὴν ἐνέργειαν εἷς τε τοὺς
κατηγόρους καὶ τοὺς δικαστάς ⁸ καὶ ὲν ἀμφοτέροις
γενόμενος, τοὺς μὲν λέγειν τά ψευδῆ κατά τοῦ Στε.
φάνου προήγετο, τοὺς δὲ μετ’ ὀργῆς τὴν συκοφαν
τίαν προσδέχεσθαι. Καὶ ποικίλως ἑαυτὸν τοῖς Ἴου»
δαίοις ἐγκατασπείρας, πάντα γίνεται τῷ Στεφάνῳ.
καὶ κατήγορος καὶ δικαστὴς, καὶ δήμιος, καὶ πάσα ἡ
λοιπὴ τοῦ θανάτου ὑπηρεσία ο ούκ εἰδὼς οἴῳ πτώο
ματι μετὰ τὴν τοιαύτην ἐπὶ Στεφάνῳ ψῆφον κατενε·
χθήσεται. Καθάπερ γὰρ οἱ ἔμπειροι τῶν ἀθλητῶν
ὑποϐάντες τῷ σώματι τῶν προσπαλαιόντων, χαλεο
πώτερον αὐτοῖς διά τινος τεχνικῆς εὐστροφίας τὸ
πτῶμα κατασκευάζουσιν · οῦτω καὶ ό μέγας Στέ-
φανος, εἰς γῆν κλιθεὶς, τὸ χαλεπὸν σύντριμμα τοῦ άνο
τικειμένου εἰργάσατο.
Ἐντεῦθεν γὰρ γίνεται τοῖςοάποστόλοις ὲπΐ τὴν oi-
κουμένην ό δρόμοςο αὕτη τῆς πανταχοῦ τοῦ λόγου
διαφοιτήσεως ἡ ἀρχή. Εἰ γὰρ μὴ τῇ κατ’ ἐκείνου
μιαιφονίᾳ ὁ δῆμος τῶν Ἰουδαίων κατὰ τῶν ἀποστό
λων ἐμάνη , μόνοις ἂν τάχα Ἱεροσολύμοις ἡ τοῦ
Εύαγγελίου χάρις ὲναπεκλείετο ⁵ νυνὶ δὲ διωχθέντες
παρὰ τῶν Ἰουδαίων, ἄλλος ἀλλαχῆ τῶν κατά τὴν οἰ
κουμένην ἐθνῶν διεσπάρη, πανταχόθεν τὸν διάϐολον
διὰ τῆς τῶν μυστηρίων διδασκαλίας ἐξείργοντες, Οῦτω
δέχεται τὸν λόγον ἡ Σαμάρεια · οὕτως ὁδοῦ πάρεργον
ἡ τοῦ εὐνούχου σωτηρία παρὰ τοῦ Φιλίππου γίνεται ·
οὕτω ⁴τὸ μέγα σκεῦος τῆς Ἐκκλησίας Παῦλος, θυμῷ
καὶ ἀπειλῇ παρά τοῦ διαϐόλου καθοπλισθεὶς. ἐπ’ αύ-
τὸν τρέπει τὸν ὁπλίτην τὰς ἀκίδας, πάσης αὑτὸν
ὑπερορίζων τῆς οἰκουμένης, ὡς μηδένα τόπον κατα-
λιπεῖν τῇ πίστει τοῦ Χριστοῦ ἀνεπίϐατον. Ἐντεῦθεν
Αἰγύπτιοι, Σύροι. Πάρθοι καὶ¹ Μεσοποταμῖται, Ἰτα-
λοὶ καὶ Γαλάται, Ἰλλυριοὶ. Μακεδόνες , καί⁸ τὰ παν-
ταχόθεν ἔθνη προσάγει τῇ πίστει διατρέχων ό λόγος.
Ὁρᾷς τοῦ Στεφάνου τὴν ἀθλητικὴν ἐπιστήμην ; πόσοις
συνετρίϐη πτώμασιν ὁ ἀντίπαλος, δόξας διά τῆς
συκοφαντίας ὑπέρτερος τοῦ προσπαλαίοντος γενέσθαι;
Ἀλλ’ ἐπανέλθωμεν πάλιν ἐπὶ τὸ στάδιον. Τίσι λόγοις
ἀνακινοῦσι τὸν δῆμον οί συκοφάνται; Οὐ παύεται,
φασὶ, λαλῶν ῥήματά ,ϐλάσφημα κατὰ τοῦ τόπου
τοῦ ἁγίου τούτου καὶ τοῦ νόμου ο ἀκηκόαμεν γὰρ
io-Act. vn, 57. “ Ibid. ll sqq.