PG 46, col. 805
ram, imitatio humana: natura: impedita est. Silentio praetereatur item cum his et exiguus ille fari-
na: urceus, et vas, quo oleum continebatur:quorum utrumque tamhoc, quam ille, quod ad sup-
peditationem attinet alimenti, ad necessitatem sufliciebat, per omne tempus lamis beneficium simul '
prorogaus et extendens ad annos tres et menses sex. Nam superae operationis miracula peculiarem
in operibus vim habent. Nec recte quis ejusmodi mirificas operationes assignaverit humana: naturae.
Τίνα οῦν ἐστιν ὅσα τοῦ διδασκάλου ἡμῶν πρὸς τά
ἐν τῷ προφήτῃ θεωρούμενα τὴν κοινωνίαν ἐχει;
Ζῆλος πίστεως, δυσμένεια κατά τῶν ἀθετούντων, ἀγά-
πη πρὸς τὸν Θεὸν, ἐπιθυμία τοῦ ὄντος ὄντως πρὸς οὐδὲν
τῶν ύλικῶν ἀπορρέουσα, ζωὴ διὰ πάντων ἐξητασμένη,
βίος κατεσκληκὼς, βλέμμα τῷ τόνῳ τῆς ψυχῆς συν-
' τεινόμενον, σεμνότης ἀνεπιτήδευτος ο ἡσυχία λόγου
ἐνεργεστέρα, φροντὶς περὶτῶν ἐλπιζομένων, κατα-
φρόνησις τῶν ὁρωμένων, ὁμοτιμία πρὸς πᾶν τὸ φαι-
νόμενον, εἴτε τις τῶν ὑπερόγκων ἐν ἀξιώματι τύχοι,
εἴτε τῶν ταπεινῶν τε καὶ ἀπερριμμένων προφαίνοιτο.
Ταῦτά ἐστι καὶ τὰ τοιαῦτα, ἐν οἷς μιμεῖται 6 τοῦ
διδασκάλου βίος τὰ τοῦ Ἠλίου θαύματα. El δέ τις
προφέρει τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν τὴν ἀσιτίαν, καὶ
ἡμεῖς τοῦ διδασκάλου τὴν διά παντὸς τοῦ βίου ὀλιγο-
σιτίαν ἀντιπροσοίσομεν. Γειτνιάζει γάρ πως τῷ ἀσί-
τῳ τὸ όλιγόσιτον, καὶ μάλιστα ὅταν τὸ μὲν ἐν ὀλίγῳ
γένηται χρόνῳ, τὸ δὲ πρὸς πάντα διαρκέσῃ τὸν βίον.
Ἀλλως τε κάκεῖ μὲν 6 όλυρίτης ἐκεῖνος ἐγκρυφίας
διεκράτει τοῦ προφήτου τὸν τόνον, ἔχων τι πάντως
ἐν ἐαυτῷ τοιοῦτον, ᾧ συνετηρεῖτο τοῦ προσενεγκα-
μένου τὴν τροφὴν ταύτην ή δύναμις. Τεκμήριον δέ,
ὅτι οὐχ). τῶν ὁμοφύλων τις αὑτῷ σιτοποιήσας τὴν
τροφὴν παρεθήκατο, ἀλλ’ ἀγγελικῆς παρασκευῆς ἐν-
εφορήθη. Ὅθεν αύτῷ πλήρης τε καὶ ἀδιάπνευστος ἦν
ἡ διὰ τῆς τροφῆς ἐκείνης ἐγγινομένη τῷ σώματι
δύναμις. Ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν καινοτομηθείσης τῆς
συνηθείας, μέτρον τῆς τροφῆς 6 λογισμὸς ἦν, τοσοῦ-
τον παρέχων τῷ σώματι, οὐχ ὅσον ἡ φύσις ἐϐούλετο,
ἀλλ’ ὅσον 6 τῆς ἐγκρατείας ὲνεκελεύετο νόμος. Ἦ δὲ C
ἱερωσύνη τοῦ διδασκάλου, μιμεῖται τὰ τῆς ἱερωσύνης
τοῦ προφήτου αἰνίγματα , διά τοῦ τρισσεύειν ἐν τῷ
λόγῳ τῆς πίστεως, τὸ οὐράνιον πῦρ πρὸς τὰς ἱερουρ-
γίας ἐφελκομένη. Πῦρ δὲ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος
δύναμιν καλεῖσθαι πολλαχῆ παρά τῆς Γραφῆς ἐδιδά-
χθημεν. Αύχμδν δὲ γῆς 6 διδάσκαλος οὔτε ἔλυσεν,
οὔτε ἐπήγαγεν. Ἐκεῖ δὲ 6 μέγας προφήτης, πλήξας
τῇ μάστιγι τῆς ἀνομϐρίας τὴν γῆν, 6 αὐτὸς καὶ ία-
τρδς τοῦ τραύματος γίνεται, ἐφάμιλλον τῇ ἀλγηδόνι
τῆς μάστιγος τὴν ἐκ τῆς θεραπείας ἄνεσιν αὐτοῖς
χαριζόμενος. Ei δὲ χρή τι καὶ πρὸς τοῦτο τοῦ καθ’
ἡμᾶς Ἠλίου θαῦμα εἰπεῖν ο θεία βουλήσει τῆς τοιαύ-
της ποτέ συμφορᾶς ἀπειληθείσης, καὶ ξηροῦ παντὸς
τοῦ χειμερίου καιροῦ παραδραμόντος, καὶ μηδεμιᾶς
καρπῶν ὑποφαινομένης ἐλπίδος ο τότε προσπεσὼν τῷ
Θεῷ 6 διδάσκαλος, μέχρι τῆς ἀπειλῆς τὸν φόϐον
ἔστησεν, λιταῖς τδ Θεῖον ἱλεωσάμενος, καὶ λύσας διὰ
προσευχῶν τὴν τῆς ἀνομϐρίας κατήφειαν. Ἀλλά καὶ
τῆς τοῦ λιμοῦ παραμυθίας, ἢν ἐπὶ μιᾶς ἐνεδείξατο
χήρας ὁ μέγας Ἠλίας, ἔχει τι καὶ 6 καθ’ ἡμᾶς βίος
ἐπὶ τοῦ διδασκάλου ὁμοίωμα. Λιμοῦ γάρ ποτε χαλε-
ποῦ καταπονοῦντος αὐτήν τε τὴν πόλιν ἐν διαιτώ-
μενος ἐτύγχανεν, καὶ πᾶσαν τὴν ύποτελοῦσαν τῇ
πόλει χώραν, τάς ἐαυτοῦ κτήσεις ἀποδόμενος, καὶ
na: urceus, et vas, quo oleum continebatur:quorum utrumque tamhoc, quam ille, quod ad sup-
peditationem attinet alimenti, ad necessitatem sufliciebat, per omne tempus lamis beneficium simul '
prorogaus et extendens ad annos tres et menses sex. Nam superae operationis miracula peculiarem
in operibus vim habent. Nec recte quis ejusmodi mirificas operationes assignaverit humana: naturae.
Τίνα οῦν ἐστιν ὅσα τοῦ διδασκάλου ἡμῶν πρὸς τά
ἐν τῷ προφήτῃ θεωρούμενα τὴν κοινωνίαν ἐχει;
Ζῆλος πίστεως, δυσμένεια κατά τῶν ἀθετούντων, ἀγά-
πη πρὸς τὸν Θεὸν, ἐπιθυμία τοῦ ὄντος ὄντως πρὸς οὐδὲν
τῶν ύλικῶν ἀπορρέουσα, ζωὴ διὰ πάντων ἐξητασμένη,
βίος κατεσκληκὼς, βλέμμα τῷ τόνῳ τῆς ψυχῆς συν-
' τεινόμενον, σεμνότης ἀνεπιτήδευτος ο ἡσυχία λόγου
ἐνεργεστέρα, φροντὶς περὶτῶν ἐλπιζομένων, κατα-
φρόνησις τῶν ὁρωμένων, ὁμοτιμία πρὸς πᾶν τὸ φαι-
νόμενον, εἴτε τις τῶν ὑπερόγκων ἐν ἀξιώματι τύχοι,
εἴτε τῶν ταπεινῶν τε καὶ ἀπερριμμένων προφαίνοιτο.
Ταῦτά ἐστι καὶ τὰ τοιαῦτα, ἐν οἷς μιμεῖται 6 τοῦ
διδασκάλου βίος τὰ τοῦ Ἠλίου θαύματα. El δέ τις
προφέρει τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν τὴν ἀσιτίαν, καὶ
ἡμεῖς τοῦ διδασκάλου τὴν διά παντὸς τοῦ βίου ὀλιγο-
σιτίαν ἀντιπροσοίσομεν. Γειτνιάζει γάρ πως τῷ ἀσί-
τῳ τὸ όλιγόσιτον, καὶ μάλιστα ὅταν τὸ μὲν ἐν ὀλίγῳ
γένηται χρόνῳ, τὸ δὲ πρὸς πάντα διαρκέσῃ τὸν βίον.
Ἀλλως τε κάκεῖ μὲν 6 όλυρίτης ἐκεῖνος ἐγκρυφίας
διεκράτει τοῦ προφήτου τὸν τόνον, ἔχων τι πάντως
ἐν ἐαυτῷ τοιοῦτον, ᾧ συνετηρεῖτο τοῦ προσενεγκα-
μένου τὴν τροφὴν ταύτην ή δύναμις. Τεκμήριον δέ,
ὅτι οὐχ). τῶν ὁμοφύλων τις αὑτῷ σιτοποιήσας τὴν
τροφὴν παρεθήκατο, ἀλλ’ ἀγγελικῆς παρασκευῆς ἐν-
εφορήθη. Ὅθεν αύτῷ πλήρης τε καὶ ἀδιάπνευστος ἦν
ἡ διὰ τῆς τροφῆς ἐκείνης ἐγγινομένη τῷ σώματι
δύναμις. Ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν καινοτομηθείσης τῆς
συνηθείας, μέτρον τῆς τροφῆς 6 λογισμὸς ἦν, τοσοῦ-
τον παρέχων τῷ σώματι, οὐχ ὅσον ἡ φύσις ἐϐούλετο,
ἀλλ’ ὅσον 6 τῆς ἐγκρατείας ὲνεκελεύετο νόμος. Ἦ δὲ C
ἱερωσύνη τοῦ διδασκάλου, μιμεῖται τὰ τῆς ἱερωσύνης
τοῦ προφήτου αἰνίγματα , διά τοῦ τρισσεύειν ἐν τῷ
λόγῳ τῆς πίστεως, τὸ οὐράνιον πῦρ πρὸς τὰς ἱερουρ-
γίας ἐφελκομένη. Πῦρ δὲ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος
δύναμιν καλεῖσθαι πολλαχῆ παρά τῆς Γραφῆς ἐδιδά-
χθημεν. Αύχμδν δὲ γῆς 6 διδάσκαλος οὔτε ἔλυσεν,
οὔτε ἐπήγαγεν. Ἐκεῖ δὲ 6 μέγας προφήτης, πλήξας
τῇ μάστιγι τῆς ἀνομϐρίας τὴν γῆν, 6 αὐτὸς καὶ ία-
τρδς τοῦ τραύματος γίνεται, ἐφάμιλλον τῇ ἀλγηδόνι
τῆς μάστιγος τὴν ἐκ τῆς θεραπείας ἄνεσιν αὐτοῖς
χαριζόμενος. Ei δὲ χρή τι καὶ πρὸς τοῦτο τοῦ καθ’
ἡμᾶς Ἠλίου θαῦμα εἰπεῖν ο θεία βουλήσει τῆς τοιαύ-
της ποτέ συμφορᾶς ἀπειληθείσης, καὶ ξηροῦ παντὸς
τοῦ χειμερίου καιροῦ παραδραμόντος, καὶ μηδεμιᾶς
καρπῶν ὑποφαινομένης ἐλπίδος ο τότε προσπεσὼν τῷ
Θεῷ 6 διδάσκαλος, μέχρι τῆς ἀπειλῆς τὸν φόϐον
ἔστησεν, λιταῖς τδ Θεῖον ἱλεωσάμενος, καὶ λύσας διὰ
προσευχῶν τὴν τῆς ἀνομϐρίας κατήφειαν. Ἀλλά καὶ
τῆς τοῦ λιμοῦ παραμυθίας, ἢν ἐπὶ μιᾶς ἐνεδείξατο
χήρας ὁ μέγας Ἠλίας, ἔχει τι καὶ 6 καθ’ ἡμᾶς βίος
ἐπὶ τοῦ διδασκάλου ὁμοίωμα. Λιμοῦ γάρ ποτε χαλε-
ποῦ καταπονοῦντος αὐτήν τε τὴν πόλιν ἐν διαιτώ-
μενος ἐτύγχανεν, καὶ πᾶσαν τὴν ύποτελοῦσαν τῇ
πόλει χώραν, τάς ἐαυτοῦ κτήσεις ἀποδόμενος, καὶ