PG 46, col. 992
θαυμαστὸν, εί ἀφανεῖ τινι σημείῳ τὸ σῶμα κατᾶ
τοῦτο μέρος ἔστικται; --› Καὶ τοῦτο, φησι, τῆς με-
γάλης τοῦ Θεοῦ βοηθείας μνημόσυνον τῷ σώματι
ὑπολέλειπται. Ἐπειδὴ γάρ ἐφύει ποτέ τι κατὰ τὺ
μέρος τοῦτο πάθος ἀνιαρὸν, καὶ κίνδυνος ἦν ἀνατμη-
θῆναι τὸν ὄγκον, ἢ πάντη καὶ πάντως εἰς ἀνήκεστον
προελθεῖν τὸ κακὸν, εί τοῖς κατά τὴν καρδίαν τόποις
πελάσειεν ο ἐδέετο μὲν ή Μήτηρ, φησι, πολλὰ καὶ
ἱκέτευε παραδέξασθαι τοῦ ἰατροῦ τήν ἐπιμέλειαν, ὡς
καὶ ταύτης ἐκ Θεοῦ τῆς τέχνης ἐπὶ σωτηρίᾳ φησὶ
τῶν ἀνθρώπων καταδειχθείσ-ης. Ἦ δὲ τὸ γυμνῶσαί
τι τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς ἀλλοτρίοις,,τοῦ πάθους
χαλεπώτερον κρίνασα, ἑσπέρας καταλαϐούσης, ἐπειῆ
τῇ Μητρὶ τὴν συνήθη διά τῶν χειρῶν ὑπηρεσίαν
ἐπλήρωσεν, ἐντὸς γενομένη τοῦ θυσιαστηρίου, πανο Δ
νύχιον προσπίπτει τῷ Θεῷ τῶν ίάσεων ο καὶ⁸ τὸ ἀπορ-
ρέον τῶν ὀφθαλμῶν ὕδωρ πρὸς τὴν γῆν ἁναχέασα,
τῷ ἐκ τῶν δακρύων πηλῷ, φαρμάκῳ πρὸς τὸ πάθος
ἐχρήσατο ο τῆς δὲ Μητρὸς ἀθύμως διακειμένης, καὶ
πάλιν ἐνδοῦναι τῷ ἰατρῷ παρακαλούσης, ἀρκεῖν ἔλεγε,
πρὸς θεραπείαν αὑτῇ τοῦ κακοῦ, εἰ τῇ tot; χειρὶ ή
Μήτηρ ἐπιϐαλεῖ τῷ τόπῳ τὴν ἁγίαν σφραγῖδα. Ὠς
δέ ἐντὸς ἐποιήσατο τοῦ κόλπου τὴν χεῖρα ή Μήτηρ,
ἐφ’ ᾧ περισφραγίσαι τὸ μέρος, ἡ μὲν σφραγὶς ἐνήρ-
γει· τδ δὲ πάθος ούκ ἦν. ι Ἀλλά τοῦτο, ι φησι, ‹ τὸ
βραχὺ σημεῖον, καὶ τότε ἀντὶ τοῦ φρικτοῦ ὼράθη ἕλ-
κους, καὶ μέχρι τέλους παρέμεινεν. Ὧς ἂν, οἶμαι, τῆς
θείας ἐπισκέψεως μνημόσυνον εἴη πρὸς ἀφορμὴν καὶ
’ ὑπόθεσιν τῆς διηνεκοῦς πρὸς τὸν Θεὸν εὐχαριστίας. ι
Ἐπεὶ δὲ πέρας εἶχεν ήμῖν ή σπουδὴ , καὶ ἐκ τῶν
ἐνόντων περιεκοσμήθη τὸ σῶμα, πάλιν φησὶν ἡ διά-
κονος, μὴ πρέπειν νυμφικῶς ἐσταλμένην αὐτὴν ἐν
ὀφθαλμοῖς τῶν παρθένων ὁρᾶσθαι. ι Ἀλλ’ ἐστι μοι,
φησὶ, τῆς μητρὸς τῆς ὑμετέρας τῶν φαιῶν πεφυ-
λαγμένον ἱμάτιον ο ὃ ἄνωθεν ἐπιϐληθῇναι κώωςρἔέειν
φημί· ὡς ἂν μὴ τῷ ἐπεισάκτῳ διὰ τῆς ἐσθῆτος
κόσμῳ, τὸ ἱερὸν τοῦτο κάλλος λαμπρύνοιτο. ι Ἐκρά-
τει τά δεδογμέναο καὶ τὸ ἱμάτιον ἐπεϐλήθη’ ή δὲ
ἔλαμπε καὶ ἐν τῷ φαιῷ, τῆς θείας, οἶμαι, δυνάμεως
ο _ καὶ ταύτην προσθείσης τὴν χάριν τῷ σώματι· ὥστε
’⁷⁷⁷⁷ ’⁷⁷⁷ ’” ⁷ "r"""'|' "l' “'1'” "O' “*ι”⁷“ν“ “““⁷““
κατὰ τὴνιτοῦ ἐνυπνίου ὄψιν άκριόὦς αὐγάς τινας ἐκ
τοῦ κάλλους ἐκλάμπειν δοκεῖν.
Ὠς δὲ ἡμεῖς ἐν τούτοις ἦμεν , καὶ αἱ ψαλμῳδίαι
τῶν παρθένων τοῖς θρήνοις καταμιχθεῖσαι περιήχουν
τὸν τόπον, οὑκ οἷδ’ ὅπως ἐν κύκλῳ πανταχόθεν ἀθρόως
τῆς φωνῆς διαχυθείσης , πάντες οἱ περιοικοῦντες ἐπὶ
τὶν τόπον συνέρῤεον⁰ ὡς μηκέτι τὸ προαύλιον ἱκανὸν
εἶναι χωρεῖν τοὺς συντρέχοντας. Τῆς οὖν παννυχίδος,
περὶ αὐτὴν ἐν ὑμνῳδίαις, καθάπερ ἐπὶ μαρτύρων
πανηγύρεως, τελεσθείσης · ἐπειδὴρρθρος ἐγένετο, τὺ
μὲν πλῆθος τῶν ἐκ πάσης τῆς περιοικίδος συρρυέν-
των άνδρῶν καὶ γυναικῶν, ἐπεθορύϐει ταῖς οἰμω-
γαῖς τὴν ψαλμῳδίαν ⁶ ἐγὼ δὲ, καίτοι κακῶς τήν diu.
χὴν ὑπὸ τῆς συμφορᾶς διακείμενος, ὅμως ὲκ τῶνι
τοῦτο μέρος ἔστικται; --› Καὶ τοῦτο, φησι, τῆς με-
γάλης τοῦ Θεοῦ βοηθείας μνημόσυνον τῷ σώματι
ὑπολέλειπται. Ἐπειδὴ γάρ ἐφύει ποτέ τι κατὰ τὺ
μέρος τοῦτο πάθος ἀνιαρὸν, καὶ κίνδυνος ἦν ἀνατμη-
θῆναι τὸν ὄγκον, ἢ πάντη καὶ πάντως εἰς ἀνήκεστον
προελθεῖν τὸ κακὸν, εί τοῖς κατά τὴν καρδίαν τόποις
πελάσειεν ο ἐδέετο μὲν ή Μήτηρ, φησι, πολλὰ καὶ
ἱκέτευε παραδέξασθαι τοῦ ἰατροῦ τήν ἐπιμέλειαν, ὡς
καὶ ταύτης ἐκ Θεοῦ τῆς τέχνης ἐπὶ σωτηρίᾳ φησὶ
τῶν ἀνθρώπων καταδειχθείσ-ης. Ἦ δὲ τὸ γυμνῶσαί
τι τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς ἀλλοτρίοις,,τοῦ πάθους
χαλεπώτερον κρίνασα, ἑσπέρας καταλαϐούσης, ἐπειῆ
τῇ Μητρὶ τὴν συνήθη διά τῶν χειρῶν ὑπηρεσίαν
ἐπλήρωσεν, ἐντὸς γενομένη τοῦ θυσιαστηρίου, πανο Δ
νύχιον προσπίπτει τῷ Θεῷ τῶν ίάσεων ο καὶ⁸ τὸ ἀπορ-
ρέον τῶν ὀφθαλμῶν ὕδωρ πρὸς τὴν γῆν ἁναχέασα,
τῷ ἐκ τῶν δακρύων πηλῷ, φαρμάκῳ πρὸς τὸ πάθος
ἐχρήσατο ο τῆς δὲ Μητρὸς ἀθύμως διακειμένης, καὶ
πάλιν ἐνδοῦναι τῷ ἰατρῷ παρακαλούσης, ἀρκεῖν ἔλεγε,
πρὸς θεραπείαν αὑτῇ τοῦ κακοῦ, εἰ τῇ tot; χειρὶ ή
Μήτηρ ἐπιϐαλεῖ τῷ τόπῳ τὴν ἁγίαν σφραγῖδα. Ὠς
δέ ἐντὸς ἐποιήσατο τοῦ κόλπου τὴν χεῖρα ή Μήτηρ,
ἐφ’ ᾧ περισφραγίσαι τὸ μέρος, ἡ μὲν σφραγὶς ἐνήρ-
γει· τδ δὲ πάθος ούκ ἦν. ι Ἀλλά τοῦτο, ι φησι, ‹ τὸ
βραχὺ σημεῖον, καὶ τότε ἀντὶ τοῦ φρικτοῦ ὼράθη ἕλ-
κους, καὶ μέχρι τέλους παρέμεινεν. Ὧς ἂν, οἶμαι, τῆς
θείας ἐπισκέψεως μνημόσυνον εἴη πρὸς ἀφορμὴν καὶ
’ ὑπόθεσιν τῆς διηνεκοῦς πρὸς τὸν Θεὸν εὐχαριστίας. ι
Ἐπεὶ δὲ πέρας εἶχεν ήμῖν ή σπουδὴ , καὶ ἐκ τῶν
ἐνόντων περιεκοσμήθη τὸ σῶμα, πάλιν φησὶν ἡ διά-
κονος, μὴ πρέπειν νυμφικῶς ἐσταλμένην αὐτὴν ἐν
ὀφθαλμοῖς τῶν παρθένων ὁρᾶσθαι. ι Ἀλλ’ ἐστι μοι,
φησὶ, τῆς μητρὸς τῆς ὑμετέρας τῶν φαιῶν πεφυ-
λαγμένον ἱμάτιον ο ὃ ἄνωθεν ἐπιϐληθῇναι κώωςρἔέειν
φημί· ὡς ἂν μὴ τῷ ἐπεισάκτῳ διὰ τῆς ἐσθῆτος
κόσμῳ, τὸ ἱερὸν τοῦτο κάλλος λαμπρύνοιτο. ι Ἐκρά-
τει τά δεδογμέναο καὶ τὸ ἱμάτιον ἐπεϐλήθη’ ή δὲ
ἔλαμπε καὶ ἐν τῷ φαιῷ, τῆς θείας, οἶμαι, δυνάμεως
ο _ καὶ ταύτην προσθείσης τὴν χάριν τῷ σώματι· ὥστε
’⁷⁷⁷⁷ ’⁷⁷⁷ ’” ⁷ "r"""'|' "l' “'1'” "O' “*ι”⁷“ν“ “““⁷““
κατὰ τὴνιτοῦ ἐνυπνίου ὄψιν άκριόὦς αὐγάς τινας ἐκ
τοῦ κάλλους ἐκλάμπειν δοκεῖν.
Ὠς δὲ ἡμεῖς ἐν τούτοις ἦμεν , καὶ αἱ ψαλμῳδίαι
τῶν παρθένων τοῖς θρήνοις καταμιχθεῖσαι περιήχουν
τὸν τόπον, οὑκ οἷδ’ ὅπως ἐν κύκλῳ πανταχόθεν ἀθρόως
τῆς φωνῆς διαχυθείσης , πάντες οἱ περιοικοῦντες ἐπὶ
τὶν τόπον συνέρῤεον⁰ ὡς μηκέτι τὸ προαύλιον ἱκανὸν
εἶναι χωρεῖν τοὺς συντρέχοντας. Τῆς οὖν παννυχίδος,
περὶ αὐτὴν ἐν ὑμνῳδίαις, καθάπερ ἐπὶ μαρτύρων
πανηγύρεως, τελεσθείσης · ἐπειδὴρρθρος ἐγένετο, τὺ
μὲν πλῆθος τῶν ἐκ πάσης τῆς περιοικίδος συρρυέν-
των άνδρῶν καὶ γυναικῶν, ἐπεθορύϐει ταῖς οἰμω-
γαῖς τὴν ψαλμῳδίαν ⁶ ἐγὼ δὲ, καίτοι κακῶς τήν diu.
χὴν ὑπὸ τῆς συμφορᾶς διακείμενος, ὅμως ὲκ τῶνι