PG 47, col. 297
τοῖς προοιμίοις τοῦ Ἱερεμίου, καὶ πολλαχοῦ δὲ τῶν προ‹ πρὸς τὴν ἐπὶ τά ἀσώματα φέρουσανόδδν ἀνακεχωρηκότα,
ᾳητῶν, καταφρονούμενον αὐτὸν καὶ ύπερορώμενον, καὶ πολλῷ μᾶλλον βελτίω καὶ θαυμαστότερα τῶν ἑτέρων ἔστί.
ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτὴν, ποσάκις ἠθέλησα ὲπι-
συναγαγεῖν τὰ τέκνα σου, ὃν τρόπον ἐπισυνάγει
ῗ ὄρνις τὰ νοσσία αὐτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτῆς, καὶ
' οὐκ ἠθελήσατε ; Καὶ 6 Παῦλος δὲ Κορινθίοις ἐπιστέλ-
λων ἔλεγεν· ὀτι Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλ-
λάσσων ἐαυτῷ, μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώ-
ματα αὐτῶν, καὶ θέμενος ὲν ἡμῖν τὸν λόγον τῆς κατ-
αλλαγῆς. ’Υπὲρ Χριστοῦ οὖν πρεσϐεύομεν, ὠς τοῦ
Θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν, δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ,
καταλλάγητε τῷ Θεῷ. Τοῦτο καὶ προς ἡμᾶς εἰρῆσθαι
νόμιζε νῦν. Οὐ γὰρ ἀπιστία μόνον, ἀλλὰ καὶ βίος 6x61009-
τος τὴν ἀπευκτὴν ταύτην ἔχθραν ἱκανὸς ἐργάσασθαι.
Τὸ τὰρ φρόνημα, φησὶ, τῆς σαρκὸς, ἔχθρα εις Θεόνν.
Καταλύσωμεν οὖν τοῦτο 16 διάφραγμα, καῖΙ διέλωμεν, καὶ
θῶμεν νεκρὸν, ἴνα τῆς μακαρίας τύχωμεν καταλλαγῆς,
ἵνα γενώμεθα πάλιν ὲπέραστοι καὶ ιδ ποθεινοὶ τῷ Θεῷ.
[22] ιδ’. Οῐὸαῢτι θαυμάζεις τὴν Ἑρμιόνης ὥραν νῦν, καὶ
τῆς εὐμορφίας ὲκείνης οὐδὲν ὅμοιον κρίνεις ἐπὶ τῆς γῆς
εἶναι· ἀλλ’ ἐὰν θέλῃς. ὧ φίλε, τοσοῦτον αὐτῆς εὐπρεπέ-
στερος ἔσῃ καὶ ώραιότερος, ὅσῳ γτῶν πηλίνων οἱ χρυσοῖ
βελτίους ἀνδριάντες εἰσίν. EI. γάρ ἐπὶ τοῦ σώματος ε 6v
τὺ κάλλος οὕτω τὰς τῶν πολλῶν ἐκπλήττει ψυχὰς καὶ ἀνα-
πτεροῖ, ὅταν ἐν τῇ ψυχῇ τοῦτο ἀποστίλδῃ, τί ῖσον τοῦ οὕτω
καλοῦ καὶ ὡραίου γένοιτ’ ἀν ;¹Η μὲν γὰρ τούτου τοῦ κάλ-
λους ὑπόστασις οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν, ἢ φλέγμα καὶ αἷμα
καὶ ῥεῦμα καὶ χολὴ καὶ τροφῆς διαμασηθείσης χυλός.
Τούτοις-γὰρ καὶ ὀφθαλμοὶ καὶ παρειαὶ καὶ τὰ λοιπά πάντα
ἄρδεται· κᾶν μὴ καθ’ἑκάστην ἡμέραν δέξηται τήν ἀρδείαν
ἐκείνην, ἀπο τῆς γαστρὸς καὶ τοῦ ἥπατος ἀνιοῦσαν, τοῦ
δέρματος πα ρὰ 16 προσῆκον ὑφιζάνοντος, τῶν τε όφθαλ μῶν
κο-ιλαινομένων, εὐθέως ή ἆπασα ἀφίπταται τῆς ὅψεως ὥρα·
ὥστε, ἀν ἐννοήσῃς τί μὲν τῶν καλῶν ἔνδον ἀπόκειται
ὀφθαλμῶν, τίδὲ τῆς εὐθείας ῥινὸς, τίδὲ καὶτοῦ στόματος
καὶ τῶν παρειῶν, οὐδὲν ἕτερον ἣ τάφον κεκονιαμένον εἶναι
φήσεις τοῦ σώματος τὴν εύμορφίαν θ τοσαύτης τὰ ἔνδον
ἀκαθαρσίας ἐστὶ μεστά. Εἶτα ῥάκος μὲν ἰδὼν ἔχον τι
¹τούτων, οἷονῆ φλέγμαῆ σίελον, οὐδὲ ἄκροις ψαῦσαι τοῖς
δακτύλοις ὑπομένεις, ἀλλ’ οὐδὲ ἰδεῖν ἀνέχῃ· πρὸς δὲ τὰ
ταμιεῖα τούτων καὶ τάς ἀποθήκας ὲπτόησαιῑᾌλϊ οὐ τό
γεσὸν καλλος τοιοῦτον ἦν, ἀλλ’ ὅσον τῆς γῆς βελτίων 6 οὺ-
ρανός · μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ τούτου λαμπρότερόν τε καὶ
ἄμεινον. Ψυχὴν γάρ καθ’ ἑαυτὴν σωματοςῌμὲν γεγυμνω-
μένην οὐδεὶς εἶδεν ά οὐδαμοῦ όμως δὲ κα¹ιοῦτως έτέρωθέν
σοι παραστῆσαι 16 ταύτης κάλλος πειράσομαι ἀπὸ τῶν
δυνάμεων τῶν μειζόνων.Ἀκου σον γοῦν πῶς 16v ἄνδρα τῶν
ἐπιθυμιῶνὴ τούτων ὡραιότης ἐξέπληξε. βουγόμενος *γὰρ
αὐτῶν παραστῆσαι 16 κάλλος, καὶ οὐκ ἔχων σῶμα τοιοῦτον
εὑρεῖν, ὲπὶ τὰς μεταλλικὰς ’ὑλας κατέφυγε, καθ οὐδὲ 1:113-
ταις ἠρκέσθη μόνον, ἀλλά καὶ τὴν τῆς ἀστραπῆς λαμπρό-
τητα είς τὸ ὑπόδειγμα παρελάμϐανεν. ει δὲμὴ καθαράς
μηδὲ γυμνὰς φήνασαι τὰς ἑαυτῶν οὐσίας ἐκεῖναιζάλκ
ἀμυδρῶς σφόδρα καὶ συνεσκιασμένως, λὸμωςοῦτωδιέλαμ-
ψαν, δποίας αὐτὰς εἰκὸς παντὸς ἀπηλλαγμένας-παραπε-
τάσ ματος φαίνεσθαι;Τοιοῦτόν τι καῖι πε ρὶ τοῦ κάλλους τῆς
ψυχῆς φαντάζεσθαι χρήθἜσονται γὰρ, φησίν, ἰσάγγελοι.
καί επὶ τῶν σωμάτων δὲ τὰ κουφότερα καὶ λεπτότερα καὶ
³ Aliauol mss. ἀποκτείνασα.
δ ξανῖιὶί el. unus cod. πάλιν ἐράσμιοι, ἰπέρᾳστοι καί.
ε διὰ manes fere mss. cum Sa'v. Mor. vei-0'11 δὲ τοῦ σώματος.
Α Si ἐξίει quatuor mss. Morel, vero c_l filii agas}; οἶοεν.
Μοτᾟιπουτυάοιξδανπ in marg. πειράεςρμαι. Πόθεν-οὗν ἐπιδείξω
τούτο. ἀπὸ τῶν οὐρανίων δυνάμεωνῖ Κάὶ ἄκουε πῶς. Τὸν τῦν
περς-,θῶν ἐποπτην τὸν ἄνδρα τῶν, me.
ᾳητῶν, καταφρονούμενον αὐτὸν καὶ ύπερορώμενον, καὶ πολλῷ μᾶλλον βελτίω καὶ θαυμαστότερα τῶν ἑτέρων ἔστί.
ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτὴν, ποσάκις ἠθέλησα ὲπι-
συναγαγεῖν τὰ τέκνα σου, ὃν τρόπον ἐπισυνάγει
ῗ ὄρνις τὰ νοσσία αὐτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτῆς, καὶ
' οὐκ ἠθελήσατε ; Καὶ 6 Παῦλος δὲ Κορινθίοις ἐπιστέλ-
λων ἔλεγεν· ὀτι Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλ-
λάσσων ἐαυτῷ, μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώ-
ματα αὐτῶν, καὶ θέμενος ὲν ἡμῖν τὸν λόγον τῆς κατ-
αλλαγῆς. ’Υπὲρ Χριστοῦ οὖν πρεσϐεύομεν, ὠς τοῦ
Θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν, δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ,
καταλλάγητε τῷ Θεῷ. Τοῦτο καὶ προς ἡμᾶς εἰρῆσθαι
νόμιζε νῦν. Οὐ γὰρ ἀπιστία μόνον, ἀλλὰ καὶ βίος 6x61009-
τος τὴν ἀπευκτὴν ταύτην ἔχθραν ἱκανὸς ἐργάσασθαι.
Τὸ τὰρ φρόνημα, φησὶ, τῆς σαρκὸς, ἔχθρα εις Θεόνν.
Καταλύσωμεν οὖν τοῦτο 16 διάφραγμα, καῖΙ διέλωμεν, καὶ
θῶμεν νεκρὸν, ἴνα τῆς μακαρίας τύχωμεν καταλλαγῆς,
ἵνα γενώμεθα πάλιν ὲπέραστοι καὶ ιδ ποθεινοὶ τῷ Θεῷ.
[22] ιδ’. Οῐὸαῢτι θαυμάζεις τὴν Ἑρμιόνης ὥραν νῦν, καὶ
τῆς εὐμορφίας ὲκείνης οὐδὲν ὅμοιον κρίνεις ἐπὶ τῆς γῆς
εἶναι· ἀλλ’ ἐὰν θέλῃς. ὧ φίλε, τοσοῦτον αὐτῆς εὐπρεπέ-
στερος ἔσῃ καὶ ώραιότερος, ὅσῳ γτῶν πηλίνων οἱ χρυσοῖ
βελτίους ἀνδριάντες εἰσίν. EI. γάρ ἐπὶ τοῦ σώματος ε 6v
τὺ κάλλος οὕτω τὰς τῶν πολλῶν ἐκπλήττει ψυχὰς καὶ ἀνα-
πτεροῖ, ὅταν ἐν τῇ ψυχῇ τοῦτο ἀποστίλδῃ, τί ῖσον τοῦ οὕτω
καλοῦ καὶ ὡραίου γένοιτ’ ἀν ;¹Η μὲν γὰρ τούτου τοῦ κάλ-
λους ὑπόστασις οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν, ἢ φλέγμα καὶ αἷμα
καὶ ῥεῦμα καὶ χολὴ καὶ τροφῆς διαμασηθείσης χυλός.
Τούτοις-γὰρ καὶ ὀφθαλμοὶ καὶ παρειαὶ καὶ τὰ λοιπά πάντα
ἄρδεται· κᾶν μὴ καθ’ἑκάστην ἡμέραν δέξηται τήν ἀρδείαν
ἐκείνην, ἀπο τῆς γαστρὸς καὶ τοῦ ἥπατος ἀνιοῦσαν, τοῦ
δέρματος πα ρὰ 16 προσῆκον ὑφιζάνοντος, τῶν τε όφθαλ μῶν
κο-ιλαινομένων, εὐθέως ή ἆπασα ἀφίπταται τῆς ὅψεως ὥρα·
ὥστε, ἀν ἐννοήσῃς τί μὲν τῶν καλῶν ἔνδον ἀπόκειται
ὀφθαλμῶν, τίδὲ τῆς εὐθείας ῥινὸς, τίδὲ καὶτοῦ στόματος
καὶ τῶν παρειῶν, οὐδὲν ἕτερον ἣ τάφον κεκονιαμένον εἶναι
φήσεις τοῦ σώματος τὴν εύμορφίαν θ τοσαύτης τὰ ἔνδον
ἀκαθαρσίας ἐστὶ μεστά. Εἶτα ῥάκος μὲν ἰδὼν ἔχον τι
¹τούτων, οἷονῆ φλέγμαῆ σίελον, οὐδὲ ἄκροις ψαῦσαι τοῖς
δακτύλοις ὑπομένεις, ἀλλ’ οὐδὲ ἰδεῖν ἀνέχῃ· πρὸς δὲ τὰ
ταμιεῖα τούτων καὶ τάς ἀποθήκας ὲπτόησαιῑᾌλϊ οὐ τό
γεσὸν καλλος τοιοῦτον ἦν, ἀλλ’ ὅσον τῆς γῆς βελτίων 6 οὺ-
ρανός · μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ τούτου λαμπρότερόν τε καὶ
ἄμεινον. Ψυχὴν γάρ καθ’ ἑαυτὴν σωματοςῌμὲν γεγυμνω-
μένην οὐδεὶς εἶδεν ά οὐδαμοῦ όμως δὲ κα¹ιοῦτως έτέρωθέν
σοι παραστῆσαι 16 ταύτης κάλλος πειράσομαι ἀπὸ τῶν
δυνάμεων τῶν μειζόνων.Ἀκου σον γοῦν πῶς 16v ἄνδρα τῶν
ἐπιθυμιῶνὴ τούτων ὡραιότης ἐξέπληξε. βουγόμενος *γὰρ
αὐτῶν παραστῆσαι 16 κάλλος, καὶ οὐκ ἔχων σῶμα τοιοῦτον
εὑρεῖν, ὲπὶ τὰς μεταλλικὰς ’ὑλας κατέφυγε, καθ οὐδὲ 1:113-
ταις ἠρκέσθη μόνον, ἀλλά καὶ τὴν τῆς ἀστραπῆς λαμπρό-
τητα είς τὸ ὑπόδειγμα παρελάμϐανεν. ει δὲμὴ καθαράς
μηδὲ γυμνὰς φήνασαι τὰς ἑαυτῶν οὐσίας ἐκεῖναιζάλκ
ἀμυδρῶς σφόδρα καὶ συνεσκιασμένως, λὸμωςοῦτωδιέλαμ-
ψαν, δποίας αὐτὰς εἰκὸς παντὸς ἀπηλλαγμένας-παραπε-
τάσ ματος φαίνεσθαι;Τοιοῦτόν τι καῖι πε ρὶ τοῦ κάλλους τῆς
ψυχῆς φαντάζεσθαι χρήθἜσονται γὰρ, φησίν, ἰσάγγελοι.
καί επὶ τῶν σωμάτων δὲ τὰ κουφότερα καὶ λεπτότερα καὶ
³ Aliauol mss. ἀποκτείνασα.
δ ξανῖιὶί el. unus cod. πάλιν ἐράσμιοι, ἰπέρᾳστοι καί.
ε διὰ manes fere mss. cum Sa'v. Mor. vei-0'11 δὲ τοῦ σώματος.
Α Si ἐξίει quatuor mss. Morel, vero c_l filii agas}; οἶοεν.
Μοτᾟιπουτυάοιξδανπ in marg. πειράεςρμαι. Πόθεν-οὗν ἐπιδείξω
τούτο. ἀπὸ τῶν οὐρανίων δυνάμεωνῖ Κάὶ ἄκουε πῶς. Τὸν τῦν
περς-,θῶν ἐποπτην τὸν ἄνδρα τῶν, me.