PG 47, col. 298
ὀφθαλμοῖς 16 τῆς ⁸ ψυχῆς κάλλος ίδεῖν, κατεγέ).ασα”ς ἂν
τῶν σωματικῶν ὑποδειγμάτων τούτων, οὕτως ἀσθενῶς
ἡμῖν τὴν τῆς ψυχῆς παραστησάντων ὡραιότητα. Μὴ δὴ
τοιούτου κτήματος μηδὲ τοσαύτης μακαριότητος ἀμελή-
σωμεν, καὶ μάλισθ’ ὅτε εὔκολος ἡμῖν [2311) ἐπάνοδος πρὸς
ἐκεῖνο τδ κάλλος ταῖς τῶν μελλόντων ἐλπίσι γίνεται. Τὸ
γὰρ παραυτίκα ί , φησὶν,ὲ,ίαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν
καθ’ ὑπερϐολὴν εἰς ὑπερϐολὴν ιιῖώνιον ,βάρος δόξης
κατεργάζεται, μὴ σκοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα,
ἀλλὰ τὰ μὴβλεπόμονιι· τὰ πὺρβλεπόμενιι πρόσκαιρα.
τὰ δὲμὴ ,βλεπόμενα αἰώνια. Εἰ δὲ αι θλίψεις οἵας οἶδας ⁸
ἐλαφρὰς ἐκάλεσε καὶ κούφας 6 μακάριος Παῦλος, διὰ 16
μὴ σκοπεῖν τά βλεπόμενα, πολλῷ μᾶλλον 16 παύσασθαι
ἀσελγαίνοντα φορητόν. υύδὲ γὰρ ἐπὶ τοὺς κινδύνους σι
καλοῦμεν τέως ἐκείνους, οὐδὲ ἐπὶ τοὺς θανάτους τοὺς
καθημερινοὺς, τὰς πληγὰς τὰς συνεχεῖς, τὰς μάστιγας..
τὰ δεσμὰ, τὴν πρὺς τὴν οἰκουμένην ἀπέχθειαν, 16 παρὰ
τῶν οἰκείων μῖσος, τὰς ἀγρυπνίας τὰς ἐπαλλήλους, τὰς
ὁδοιπορίας τὰς μακρὰς, τὰ ναυάγια, τάς τῶν λῃστῶν ἔφη
όδουςίτάς παρά τῶν συγγενῶν ὲπιϐουλάς,τὰς ὑπὲρ τῶν
φίλων ὀδύνας, τὸν λιμὸν, τὸν κρυμὸν. τὴν γυμνότητα, τῆν
πύρωσιν, τὴν ἀθυμίαν τὴν ὑπὲρ τῶν αὑτοῦ,τὴν ὑπὲρ τῶν
οὐκ αὑτοῦ. Οὐδὲν τούτων ἀπαιτοῦμεν τέως, ἀλλά μόνον
τοσοῦτον ἀξιοῦμεν, τῆς ὲπαράτου δουλείας ἀπαλλαγῆναι,
καὶ πρὸς τὴν προτέραν ἐλευθερίαν ἐπανελθεῖν, ἐννοή σαντα
καὶ την ἐκ ’τῆς ἀσελγείας κόλασιν, καὶ τὴν ὲκ τοῦ προτέ-
ρου βίου τιμὴν. T67 μὲν γὰρ τοὺς ἀπιστοῦντας τῷ τῆς
ἀναστάσεως λόγῳ ῥαθύμως διακεῖσθαι, καὶ μηδέποτε εν
τοιούτῳ γενέσθαι φόῦῳξθαυμαστὺν οὐδέν· τὸ δὲ ἡμᾶς τοῦς
περὶτῶν ἐκεῖ h μᾶλλονῆ τῶν ἐνταῦθα πεπεισμένους οῦ-
τως ἀθλίως διάγειν καὶ ταλαιπώρως, καὶ μηδὲν ὑπὸ τῆς
μνήμης πάσχειν ἐκείνων, ἀλλ’ είς ὲσχίιτην ἀναισθησίαν κα-
ταπεσεῖν, τοῦτο πολλῆς ἀλογίας γέμον ἐστίν. Ὅταν γὰρ
οἱ πιστεύοντες τὰ τῶν ἀπίστων πράττωμεν, μᾶλλον δὲ
κάκείνων ἀθλιώτερον διακεισώμεθαί (εἰσὶ γάρ ὲν αὐτοῖς
οἳ κατᾶ τὴν τοῦ βίου διέλαμψαν ἀρετήν) · τίς ἔσται ἡμῖν
παράκλησις, ποία συγγνώμη λοιπόν ; Καὶ ναυαγίῳ μὲν
περιπεσόντες πολλοὶ τῶν ἐμπόρων, οὐκ ἀνέπεσον ἱ, ἀλλὰ
πάλιν ὲπέὁησαν τῆς αὐτῆς ὁδοῦ, καὶ ταῦτα οὐ παρά τὴν
οἰκείαν ρᾳθυμίαν, ἀλλὰ παρὰ τὴν τῶν πνευμάτων ἀνάγκην
τῆς ζημίας γεγενημένης αὐτοῖς’ ἡμεῖς δὲ οί περὶ τοῦ τέ-
λους θαρρεῖν ἔχοντες, καὶ ἀκριϐῶς εἰδότες, ὃτι μὴ βουλο-
μένων ήμῶν, οὔτε ναυάγιον, οὕτε περὶ τὸ τυχὸν ἡμῖν ἡ
ζημία συμϐήσεται, οὺχ ἀψόμεθα πάλιν αὐτῶν καὶ ἐμπο-
ρευσόμεθα καθάπερ καὶ 16 πρότερον, ἀλλά κεισόμεθα ἀρ-
γοῦντες καὶ τὰς χεῖρας παρ’ ἑαυτοῖς ἔχοντες Καὶ εἷος-
παρ’ ἑαυτοῖς μόνον, καὶ μὴ καθ’ ἑαυτῶν,ὃπερ λαμπρᾶς
μανίας ἐστί. Καὶ γὰρ εἴ τις τῶν πυκτευόντων, τδν ἀνταγω-
νιστὴν ἀφε¹ις,κατὰ τῆς ἑαυτοῦ κεφαλῆς τρέποι τὰς χεῖρας,
καὶ τὴν οἰκείαν ὗψιν συγκύπτοι, οὑ μετὰτῶν μαινομένων
αὑτὸν κατατάξομεν ιε, εἰπέ μοι ;’Υπεσκέλισεν ἡμᾶς 6 διὰ-
ς ἒὶιῑ Savil. el quatuor mss. Morel. el alii εἰς τὸτῆς.
ς lfegjus pnas": ιςαξ μαλιστα εἶδότεςιῇτι εὔκολος. ἡμῖν ἡ
πρὸς έκεῖνο τὸ κάλλος-ἐπᾴνοῷς ταῖς τῷν-μελλόντων -ἐλπίσιςγίνεζ
ται. Καὶλδτι-τοῦτο ἀληθὲς, ᾀκουε τοῦ ῌαύλου τοῦτο ἡμῖν’ δη-
λοῦντος δι’ ὢν Κορινθίοις γράφω ξος Τὸ γαρ παραυτ. ιι ’ ’Ἰ
⁸ Savil. et unus cod; ἅς οἶδας. Alius εἰ δὲ αι Ini-ba;
-ι anui. τι. unua wu. υιι, υιυιιω. ηιιυε ει us ςιι ιυιέγτις
ἐλαφῖιξ, ἃς ἐκεινος ἀπηρίθμησε διὰ τὸ μὴ σκοπεῖν.
ιι . liquot mss. ὓπερ των ἐκεῖ. ν
ἱ Aliquot mss. διακείμεθα. Savil. διακεισὸμεθα sine δέ post
μᾶλλον. Et mox habet τίς οὖν ἔσται.
I Quidam mss. ἀνέπεσαν.
SS. ανεπεσαν .
k Sic mnu; cnd. cl Savilv Mor. κατατάσσομιν Mox Οςιιδ,
ill‘ 01111113111.
unus α luo ιηναι.
τῶν σωματικῶν ὑποδειγμάτων τούτων, οὕτως ἀσθενῶς
ἡμῖν τὴν τῆς ψυχῆς παραστησάντων ὡραιότητα. Μὴ δὴ
τοιούτου κτήματος μηδὲ τοσαύτης μακαριότητος ἀμελή-
σωμεν, καὶ μάλισθ’ ὅτε εὔκολος ἡμῖν [2311) ἐπάνοδος πρὸς
ἐκεῖνο τδ κάλλος ταῖς τῶν μελλόντων ἐλπίσι γίνεται. Τὸ
γὰρ παραυτίκα ί , φησὶν,ὲ,ίαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν
καθ’ ὑπερϐολὴν εἰς ὑπερϐολὴν ιιῖώνιον ,βάρος δόξης
κατεργάζεται, μὴ σκοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα,
ἀλλὰ τὰ μὴβλεπόμονιι· τὰ πὺρβλεπόμενιι πρόσκαιρα.
τὰ δὲμὴ ,βλεπόμενα αἰώνια. Εἰ δὲ αι θλίψεις οἵας οἶδας ⁸
ἐλαφρὰς ἐκάλεσε καὶ κούφας 6 μακάριος Παῦλος, διὰ 16
μὴ σκοπεῖν τά βλεπόμενα, πολλῷ μᾶλλον 16 παύσασθαι
ἀσελγαίνοντα φορητόν. υύδὲ γὰρ ἐπὶ τοὺς κινδύνους σι
καλοῦμεν τέως ἐκείνους, οὐδὲ ἐπὶ τοὺς θανάτους τοὺς
καθημερινοὺς, τὰς πληγὰς τὰς συνεχεῖς, τὰς μάστιγας..
τὰ δεσμὰ, τὴν πρὺς τὴν οἰκουμένην ἀπέχθειαν, 16 παρὰ
τῶν οἰκείων μῖσος, τὰς ἀγρυπνίας τὰς ἐπαλλήλους, τὰς
ὁδοιπορίας τὰς μακρὰς, τὰ ναυάγια, τάς τῶν λῃστῶν ἔφη
όδουςίτάς παρά τῶν συγγενῶν ὲπιϐουλάς,τὰς ὑπὲρ τῶν
φίλων ὀδύνας, τὸν λιμὸν, τὸν κρυμὸν. τὴν γυμνότητα, τῆν
πύρωσιν, τὴν ἀθυμίαν τὴν ὑπὲρ τῶν αὑτοῦ,τὴν ὑπὲρ τῶν
οὐκ αὑτοῦ. Οὐδὲν τούτων ἀπαιτοῦμεν τέως, ἀλλά μόνον
τοσοῦτον ἀξιοῦμεν, τῆς ὲπαράτου δουλείας ἀπαλλαγῆναι,
καὶ πρὸς τὴν προτέραν ἐλευθερίαν ἐπανελθεῖν, ἐννοή σαντα
καὶ την ἐκ ’τῆς ἀσελγείας κόλασιν, καὶ τὴν ὲκ τοῦ προτέ-
ρου βίου τιμὴν. T67 μὲν γὰρ τοὺς ἀπιστοῦντας τῷ τῆς
ἀναστάσεως λόγῳ ῥαθύμως διακεῖσθαι, καὶ μηδέποτε εν
τοιούτῳ γενέσθαι φόῦῳξθαυμαστὺν οὐδέν· τὸ δὲ ἡμᾶς τοῦς
περὶτῶν ἐκεῖ h μᾶλλονῆ τῶν ἐνταῦθα πεπεισμένους οῦ-
τως ἀθλίως διάγειν καὶ ταλαιπώρως, καὶ μηδὲν ὑπὸ τῆς
μνήμης πάσχειν ἐκείνων, ἀλλ’ είς ὲσχίιτην ἀναισθησίαν κα-
ταπεσεῖν, τοῦτο πολλῆς ἀλογίας γέμον ἐστίν. Ὅταν γὰρ
οἱ πιστεύοντες τὰ τῶν ἀπίστων πράττωμεν, μᾶλλον δὲ
κάκείνων ἀθλιώτερον διακεισώμεθαί (εἰσὶ γάρ ὲν αὐτοῖς
οἳ κατᾶ τὴν τοῦ βίου διέλαμψαν ἀρετήν) · τίς ἔσται ἡμῖν
παράκλησις, ποία συγγνώμη λοιπόν ; Καὶ ναυαγίῳ μὲν
περιπεσόντες πολλοὶ τῶν ἐμπόρων, οὐκ ἀνέπεσον ἱ, ἀλλὰ
πάλιν ὲπέὁησαν τῆς αὐτῆς ὁδοῦ, καὶ ταῦτα οὐ παρά τὴν
οἰκείαν ρᾳθυμίαν, ἀλλὰ παρὰ τὴν τῶν πνευμάτων ἀνάγκην
τῆς ζημίας γεγενημένης αὐτοῖς’ ἡμεῖς δὲ οί περὶ τοῦ τέ-
λους θαρρεῖν ἔχοντες, καὶ ἀκριϐῶς εἰδότες, ὃτι μὴ βουλο-
μένων ήμῶν, οὔτε ναυάγιον, οὕτε περὶ τὸ τυχὸν ἡμῖν ἡ
ζημία συμϐήσεται, οὺχ ἀψόμεθα πάλιν αὐτῶν καὶ ἐμπο-
ρευσόμεθα καθάπερ καὶ 16 πρότερον, ἀλλά κεισόμεθα ἀρ-
γοῦντες καὶ τὰς χεῖρας παρ’ ἑαυτοῖς ἔχοντες Καὶ εἷος-
παρ’ ἑαυτοῖς μόνον, καὶ μὴ καθ’ ἑαυτῶν,ὃπερ λαμπρᾶς
μανίας ἐστί. Καὶ γὰρ εἴ τις τῶν πυκτευόντων, τδν ἀνταγω-
νιστὴν ἀφε¹ις,κατὰ τῆς ἑαυτοῦ κεφαλῆς τρέποι τὰς χεῖρας,
καὶ τὴν οἰκείαν ὗψιν συγκύπτοι, οὑ μετὰτῶν μαινομένων
αὑτὸν κατατάξομεν ιε, εἰπέ μοι ;’Υπεσκέλισεν ἡμᾶς 6 διὰ-
ς ἒὶιῑ Savil. el quatuor mss. Morel. el alii εἰς τὸτῆς.
ς lfegjus pnas": ιςαξ μαλιστα εἶδότεςιῇτι εὔκολος. ἡμῖν ἡ
πρὸς έκεῖνο τὸ κάλλος-ἐπᾴνοῷς ταῖς τῷν-μελλόντων -ἐλπίσιςγίνεζ
ται. Καὶλδτι-τοῦτο ἀληθὲς, ᾀκουε τοῦ ῌαύλου τοῦτο ἡμῖν’ δη-
λοῦντος δι’ ὢν Κορινθίοις γράφω ξος Τὸ γαρ παραυτ. ιι ’ ’Ἰ
⁸ Savil. et unus cod; ἅς οἶδας. Alius εἰ δὲ αι Ini-ba;
-ι anui. τι. unua wu. υιι, υιυιιω. ηιιυε ει us ςιι ιυιέγτις
ἐλαφῖιξ, ἃς ἐκεινος ἀπηρίθμησε διὰ τὸ μὴ σκοπεῖν.
ιι . liquot mss. ὓπερ των ἐκεῖ. ν
ἱ Aliquot mss. διακείμεθα. Savil. διακεισὸμεθα sine δέ post
μᾶλλον. Et mox habet τίς οὖν ἔσται.
I Quidam mss. ἀνέπεσαν.
SS. ανεπεσαν .
k Sic mnu; cnd. cl Savilv Mor. κατατάσσομιν Mox Οςιιδ,
ill‘ 01111113111.
unus α luo ιηναι.