PG 47, col. 300
cst et alia adhibere ratiocinia? Qttanlumlibet enim
ipse animum despondeas, nos numquam de te despe.
,τηις-η..- . .. - . .
ι νη ’ν *νεογυ-
rabimus : neque id qttod aliis vitio vertimus, ipsi ad-
, "mw, τυ. μ..-
mittemus; licet non par et aequale sit, aliquem de
. . ν ι----· κεν
seipso desperare, aut alium de ipso ¹. Nam qui de
λιι.. ut-.. ι ¹ - - λ
alio talem habet opinionem, cito veniam obtitiebit;
qui autem de seipso, non item. Quare? Qttia ille qui-
’,Μ- _,___ __ ..
_ ι η ..η Ἰ...
dem ejus studitun et paenitentiam in potestate non
habet : sed ipse solus obtinet. Nihilo magis tamen ideo
de te desperabimus , etiamsi ιιι millies animum de-
spondeas : fortasse enim , fortasse inquam, aliquis ad
vmme‘“ regressus» aliqua pristina: vita: redintegratio
.l.l.!a._A Δ ll . κγ
dabitur. Audi sequentia. Ninivitm audito prophetali ehe-
mt‘ttter comminatur, Ad/mc tres dies, et Niniverulwer—
lelut' (Jou. 5.4), ne ita quidem animoconeidernnt,sed
etiamsi nulla de Deo exorando spes videretur esse, imo
potius contrarium ex oraculo suaderetur (non enim cum
distinctione quapiam id dictum fuerat, sed apertum
decretttm erat); nihilo tamen minus ptenitcntiam cx-
hibuere dicentes : Quis erit num paenitentiam aget, et
exorabitur Deus, et avertatur ab ira furoris sui, et non
peribimus? Et vidit Deus apem eorum, quod auersi es-
sent ιι viis suis malis. Et pwuituit Deus super malitia,
quant dixerat se facturum, et non fecit (Ibid. 9.
10). Quod si homines barbari et indocti tantum potue-
runt intelligere , multo magis uos id facere oportet,
qui divinis dogmatibus eruditi sumus, et multa hn-
jusmodi exempla tam verbis quant operibus exhibita
vidimus. Non enim, inquit, sunt consilia mea sicut cou-
silia uestra, neque vite mra: aicu.‘ vim castra: ;sctl quttu-
tum distat mlum a terra, tantum distant cogitationes
mem τι cogitatione vestra, et consiliorum a conriiiis
vestris (lstti. 55. 8. 9). Si vero famulos nostros qui
srepe deliquerint, cuin promittunt se meliores futuros,
et admittimus et in pristinum honorem restituimu; ,
imo frequenter majorem ipsis fiduciam damus, multo
magis id facturus ille est. Nam si ideo nos fecisset ut
supplicio alliceret, jure desponderas animum ac do
salute tua dubitares : si vero non alia tle causa qttam
, ,
bonitate sua tnotus, nos creaverit, ut tutel-nis fruamur
hortis, atque ideo omnia agit et operatur a prima
usque ad prmsentcnt diem, quid nos ad eam dubita-
tionem impellat? Illum Vehementer offendimus, ct
quantttm alius uerno? at ideo maxime a prtcsentibtts
absistere oportet, et paenitentiam de pr.eteritis agere
magnamque mutationem exhibere. Neque enim ea,
qut: perpetrare ausi sumus, illum ',tam possuatir-
ritare, quam quod nolimus demum resipiscere. Nam
peccare quidem, humanum est; at in peccatis perse-
¹ Quidam, aliquem de Μ’ ἰρςο ettle alio desperare.
. .,..;. . .. .
¹ “nimii. et usto ulline dicest, illuutic‘tiitifra post, po:-
nl A1::n.l ν- ι» ,υ
sunt, adjicitur, neum.
ipse animum despondeas, nos numquam de te despe.
,τηις-η..- . .. - . .
ι νη ’ν *νεογυ-
rabimus : neque id qttod aliis vitio vertimus, ipsi ad-
, "mw, τυ. μ..-
mittemus; licet non par et aequale sit, aliquem de
. . ν ι----· κεν
seipso desperare, aut alium de ipso ¹. Nam qui de
λιι.. ut-.. ι ¹ - - λ
alio talem habet opinionem, cito veniam obtitiebit;
qui autem de seipso, non item. Quare? Qttia ille qui-
’,Μ- _,___ __ ..
_ ι η ..η Ἰ...
dem ejus studitun et paenitentiam in potestate non
habet : sed ipse solus obtinet. Nihilo magis tamen ideo
de te desperabimus , etiamsi ιιι millies animum de-
spondeas : fortasse enim , fortasse inquam, aliquis ad
vmme‘“ regressus» aliqua pristina: vita: redintegratio
.l.l.!a._A Δ ll . κγ
dabitur. Audi sequentia. Ninivitm audito prophetali ehe-
mt‘ttter comminatur, Ad/mc tres dies, et Niniverulwer—
lelut' (Jou. 5.4), ne ita quidem animoconeidernnt,sed
etiamsi nulla de Deo exorando spes videretur esse, imo
potius contrarium ex oraculo suaderetur (non enim cum
distinctione quapiam id dictum fuerat, sed apertum
decretttm erat); nihilo tamen minus ptenitcntiam cx-
hibuere dicentes : Quis erit num paenitentiam aget, et
exorabitur Deus, et avertatur ab ira furoris sui, et non
peribimus? Et vidit Deus apem eorum, quod auersi es-
sent ιι viis suis malis. Et pwuituit Deus super malitia,
quant dixerat se facturum, et non fecit (Ibid. 9.
10). Quod si homines barbari et indocti tantum potue-
runt intelligere , multo magis uos id facere oportet,
qui divinis dogmatibus eruditi sumus, et multa hn-
jusmodi exempla tam verbis quant operibus exhibita
vidimus. Non enim, inquit, sunt consilia mea sicut cou-
silia uestra, neque vite mra: aicu.‘ vim castra: ;sctl quttu-
tum distat mlum a terra, tantum distant cogitationes
mem τι cogitatione vestra, et consiliorum a conriiiis
vestris (lstti. 55. 8. 9). Si vero famulos nostros qui
srepe deliquerint, cuin promittunt se meliores futuros,
et admittimus et in pristinum honorem restituimu; ,
imo frequenter majorem ipsis fiduciam damus, multo
magis id facturus ille est. Nam si ideo nos fecisset ut
supplicio alliceret, jure desponderas animum ac do
salute tua dubitares : si vero non alia tle causa qttam
, ,
bonitate sua tnotus, nos creaverit, ut tutel-nis fruamur
hortis, atque ideo omnia agit et operatur a prima
usque ad prmsentcnt diem, quid nos ad eam dubita-
tionem impellat? Illum Vehementer offendimus, ct
quantttm alius uerno? at ideo maxime a prtcsentibtts
absistere oportet, et paenitentiam de pr.eteritis agere
magnamque mutationem exhibere. Neque enim ea,
qut: perpetrare ausi sumus, illum ',tam possuatir-
ritare, quam quod nolimus demum resipiscere. Nam
peccare quidem, humanum est; at in peccatis perse-
¹ Quidam, aliquem de Μ’ ἰρςο ettle alio desperare.
. .,..;. . .. .
¹ “nimii. et usto ulline dicest, illuutic‘tiitifra post, po:-
nl A1::n.l ν- ι» ,υ
sunt, adjicitur, neum.