PG 47, col. 301

μετὰ τὸ πορνεῦσαι αὐτὴν ταῦτα πάντα, Πρός με ἀνά-
στρεψον, καὶ ο im ἀνέστρεψε. Καὶ ἑτέρωθι πάλιν τὴν πολ-
λὴν ῥοπὴν, ἢν ἔχει πρὸς τὴν σωτηρίαν τὴν ἡμετέραν,
ἐπιδεῖξαι βουλόμενος, ἐπειδὴ μετὰ τὰς πολλὰς παρανο-
μίας ἐπηγγείλαντο τὴν ὀρθὴν βαδίζειν ὁδον, ἀκούσας εἶπε”
Τίς δώσει εἶναι οὕτω τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐν αὐτοῖς,
ὥστε φοϐεῖσθαί με καί φυλάσσεσθαι τὰς ἐντολάς μου
udam; τὰς ἡμέρας αὺτῶν,7να εὖ ᾖ αὺτοῖς καὶ τοῖς υἱοῖς
αὐτῶν δι’ αίώνος; Καὶ ὁ Μωῦσῆς δὲ διαλεγόμενος αὐτοῖς
ἔλεγε· Καὶ νῦν, Ἰσραὴλ, τί Κύριος ὐΘεὸς ulte? παρὰ
σοῦ, ἀλλ’ ἢ φοϐεῖσθαι Κύριον τὸν Θεόν σου, καὶ πο-
ρεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὑτοῦ, καὶ ἀγαπᾷν
αὐτόν ; ’0 τοίνυν σπουδάζων φιλεῖσθαι ε παρ’ ἡμῶν,
καὶ πάντα ὑπὲρ τούτου ποιῶν, καὶ μηδὲ τοῦ Μονογενοῦς
ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας φεισάμενος φιλίας, κα)⁸ ὅτε δήποτε
ἂν καταλλαγῶμεν αὐτῷ τὸ πρᾶγμα τιθέμενος ἀγαπητὸν,
πῶς μετανοοῦντας οὐ δέξεται καὶ gnificat; Ἄκουε γοῦν
καὶ διὰ τοῦ προφήτου τί φησι· Λέγε σὺ τὰς ἀνομίας
σου πρῶτος, ἵνα δ δικαιωθῇς. Καὶ τοῦτο δὲ, ὑπὲρ τοῦ
σφοδρὰν γενέσθαι τὴν πρὸς αὐτὸν φιλίαν, ἀπαιτεῖ παρ’
ὴμῶν. Ὅταν γὰρ ὁ φιλῶν πολλὰ παρὰ τῶν φιλουμένων
ὐὸρισθεὶς μηδὲ οὕτω σϐέσῃ τὸν πόθον, δι’ οὐδὲν ἕτερον
εἰς μέσον ἐνεχθῆναι σπουδάζει ε τὰς ὕϐρεις ὲκείνας, ἀλλ’
ἵνα τὸ στερρὸν ¹ αὐτοῦ τῆς φιλίας ἐπιδειξάμενος, εἰς
πλείονα καὶ συντονωτέραν ἐπισπάσηται ἀγάπην ὲκεί-
νους. Εἰ δὲ τὸ ὁμολογῆσαι τά ἁμαρτήματα τοσαύτην
ἔχει τὴν παραμυθίαν, πολλῷ μᾶλλον τὸ διὰ τῶν ἔργων
αὐτὰ ⁸ ἀπονίψασθαι. Ἐπεὶ εί μὴ τοῦτο ἦν, ἀλλά τους
ἅπαξ τῆς εὐθείας παρατραπὲντας (ιδοῦ ἐπὶ τά πρότερα
πάλιν ἐκώλυεν ἐπανελθεῖν, οὐδεὶς ἂν τάχα, πλὴν ὀλίγων
καὶ εὐαριθμητων σφόδρα. είς τὴν τῶν οὐρανῶν βασι-
λείαν εἰσῆλθέ ποτε· νῦν δὲ τοὺς μάλιστα λάμψαντας ἀπὸ
τῶν πτωμάτων τούτων δντας εὑρήσομεν. 0i γὰρ πολλὴν
ὲν τοῖς κακοῖς ἐπιδειξάμενοι τὴν σφοδρότητα, καὶ ἐν τοῖς
ἀγαθοῖς τὴν αὐτὴν ὲπιδείξονται πάλιν, συνειδότες ὅσων
ἑλιυτοῦς ὀφλημάτων ὑπευθύνους κατέστησαν· ὅπερ οὖν
καὶ ὁ Χριστὸς ἐδήλωσεν, ὅτε τῷ Σίμωνι περὶτῆς γυναι·
νιος ἐλεγε- Βλέπεις γὰρ, φησὶ. ταύτηνιι τὴν γυναῖκας
Είσῆλθόν σου εἰς τὴν οὶκίαν, ὕδωρ ἐπὶ τοὺς πόδας
μου οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσι τοὺς πόδας
μου ἔϐρεξε, καὶ ταῖς 0]ιξίν αὐτῆς ἐξέμαξε. Φίλημὰ
μοι οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ ἄρ’ οὗ εἰσῆλθον, οὑ διέλιπε
καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας. Ἐλαίῳ οὐκ ἤλειψας
τὴν κεφαλήν μου, αὕτη δὲ μύρῳ ἥλειψε τοὺς πόδας
μου. Οὖ χάριν λέγω σοι, ἀρέωνται αλ ἁμαρτίαι αὐτῆς
ul πολλαὶ, ὅτι ἠγάπησε πολύ. ⁷ῼ δὲ Miror ἀφίε-
ται, ὀλίγον ἀγαπᾷ. Ehe δὲ αὐτῇ· Ἀφέωνταί ί σου al
ἁμαρτίαι.
[27] ις’. Διά τοῦτο καὶ δ διάϐολος εἰδὼς, ὅτι οἱ τὰ μεγάλας
ἐργασάμενοι κακὰ, ὅταν ἄρξωνται μετανοεῖν, μετά πολι-
λοῦ τοῦ τόνου τοῦτο πράττουσιν ἆτε εἰδότες τὰ πλημμε-
“ In Savil. el uno cod. ροειόύναιιθ a'wadjicilur τὸν Θεὸν. Ibid.
Savil. el aliquot mss. τὸμὴ Oak-lem.
ιι Savil. et duo mss. ὅρα γοῦν. Mox in quibusdam mss.
deep! post εἷπον.
γάρ (ἔσθει post εἷπον. ⁷ γ ⁴
ἒ λοιδ. unus. Reg. unus et ενοι. ἱηνιηπειηο ἀγαπᾳσθαι.
δ Tres mss. λέγε δι πρῶτον τὰς ἀνομίας σου, ha. Sic etiam
Savii. δρᾶ habet πρῶτος.
’u
9 sayil. παρασκευάζει.
f Aliquot 'mss. τὸ γνήσιον. Ibid. duo τῆς φιλανθρωπίας.
Hic Slvii. et quidam mss. Alli vero αὐτῶν.
ἧλιιθς. un_us_ Iug-pet “>510- καὶ ό Χριστὸς δηλῶν ὅτε πρὸίτδ»
καλέσαντα αὐτὸν Σίμωνα περὶ τῆς γυναικὸς διελέγετο, εἶπε, α Β) έ-
me; ταύτηνδιΜυί ςονὶι el ὒυυμίἱὶὕδωρ μοι ἐπὶ τούς πόδας οὐκ.
λ I’rv‘s mss. ἧςίινται.

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.