PG 47, col. 317
que resecta desperationis radice contrarium huic.
studium exhibere. Qua-nam mater et radix despera-
tionis cst? Ignavia : into non radix modo vocetur.
sed etiam nutrix et mater. Quemadmodum enim itt
lana tineas gignit corruptio , qum postea ab illis au-
getur : sic etiam hic ignavia desperationem parit, ct
postea a desperatione alitur, et amba: ntutuo exsc-
crandunt sibi procurant incrementum, nec modicam
accessionem capiunt. Si quis igitur alteram pra-sein-
dat, residuam alteram facile poterit superare. Nutu-
qnatn ettitn qui non torpescit itt desperationem labe-
tur, neque qui alitur spe bona. nec anittttttn despon—
det, unquam poterit itt segnitiem cadere. Par itaque
illud divelle, et jugnm confringe , variam dico illam
ct gravem cogitationem : neque enim illa qua: utram-
que complectitur, unius est format, sed variam et
ontnitnodatn speciem pra-fert. Qumnam est illa?Con-
tingit aliquando ptenitentem ntnlta recte et prmclare
agere : interimque a bonis operibus labi per peccati
ipsis recte factis gravitate paria: et ltoc maxime in
desperatimtem injicere valet; ac si ea qua: con-
structa fuerant diruta sint, et frustra cesserit labor
in illis agendis. Oportet autetn ltoc mente reputare ,
et hanc cogitationem depellere: quoniam si recte
factorum mensuram , aequalem peccatis , qua: postea
commissa sunt, non depositam habeamus, nihil prohi-
bebit quominus penitus deprimantur. At recte facta
illa sunt veluti thorax fortis, qui acutntn acerbum-
que tclum reprimit ne opus sttunt perficiat, sed ipse
discissus tnnltntn periculi remmet ιι carpere. Nam
qui cum multis tum bonis tttm malis operibus illuc
abscedit, habebit aliquid solatii in supplicio, et in
cruciatibus; qui autem bonarum operum expers,
mala tantum serum defert , dici nequit quanta pas-
surus sit , ad a‘ternum supplicium ablegaws. Etenim
illic appendentur opera mala , cum aliis non talibus,
et si htec postrema lancem deprimant, non tnodiCam
salutem afferent auctori : neque tantum vim habebit
malorum operum noxa, ut cum de loco suo deturbare
possit; si autent mala opera pratvaleanl, in geltcnnte
ignem deprimunt; eo qttod bonortntt operum nume-
rus non is sit, qui possit vehementiori impulsui eon-
ttario resistere. lloc porro non ratiocinium modo no-
strum suggerit, sed etiam divina oracula; ipse enim
inquit dieddet unicuique secundant onera ejus (Rant.‘l.6).
Ac nott itt geltetnta solum, sed etiam itt regno discri-
mina ¹ plurima reperias : Mansionrs, inquit, multa:
¹ lteg. υιιξωιηίΙὶρςσιέῃιὶιζη. Audi/[noqueilnistum ipsum in
[tt-angelusdicenlenm indamo Patris inci tr; ‘ta: sunt man-
studium exhibere. Qua-nam mater et radix despera-
tionis cst? Ignavia : into non radix modo vocetur.
sed etiam nutrix et mater. Quemadmodum enim itt
lana tineas gignit corruptio , qum postea ab illis au-
getur : sic etiam hic ignavia desperationem parit, ct
postea a desperatione alitur, et amba: ntutuo exsc-
crandunt sibi procurant incrementum, nec modicam
accessionem capiunt. Si quis igitur alteram pra-sein-
dat, residuam alteram facile poterit superare. Nutu-
qnatn ettitn qui non torpescit itt desperationem labe-
tur, neque qui alitur spe bona. nec anittttttn despon—
det, unquam poterit itt segnitiem cadere. Par itaque
illud divelle, et jugnm confringe , variam dico illam
ct gravem cogitationem : neque enim illa qua: utram-
que complectitur, unius est format, sed variam et
ontnitnodatn speciem pra-fert. Qumnam est illa?Con-
tingit aliquando ptenitentem ntnlta recte et prmclare
agere : interimque a bonis operibus labi per peccati
ipsis recte factis gravitate paria: et ltoc maxime in
desperatimtem injicere valet; ac si ea qua: con-
structa fuerant diruta sint, et frustra cesserit labor
in illis agendis. Oportet autetn ltoc mente reputare ,
et hanc cogitationem depellere: quoniam si recte
factorum mensuram , aequalem peccatis , qua: postea
commissa sunt, non depositam habeamus, nihil prohi-
bebit quominus penitus deprimantur. At recte facta
illa sunt veluti thorax fortis, qui acutntn acerbum-
que tclum reprimit ne opus sttunt perficiat, sed ipse
discissus tnnltntn periculi remmet ιι carpere. Nam
qui cum multis tum bonis tttm malis operibus illuc
abscedit, habebit aliquid solatii in supplicio, et in
cruciatibus; qui autem bonarum operum expers,
mala tantum serum defert , dici nequit quanta pas-
surus sit , ad a‘ternum supplicium ablegaws. Etenim
illic appendentur opera mala , cum aliis non talibus,
et si htec postrema lancem deprimant, non tnodiCam
salutem afferent auctori : neque tantum vim habebit
malorum operum noxa, ut cum de loco suo deturbare
possit; si autent mala opera pratvaleanl, in geltcnnte
ignem deprimunt; eo qttod bonortntt operum nume-
rus non is sit, qui possit vehementiori impulsui eon-
ttario resistere. lloc porro non ratiocinium modo no-
strum suggerit, sed etiam divina oracula; ipse enim
inquit dieddet unicuique secundant onera ejus (Rant.‘l.6).
Ac nott itt geltetnta solum, sed etiam itt regno discri-
mina ¹ plurima reperias : Mansionrs, inquit, multa:
¹ lteg. υιιξωιηίΙὶρςσιέῃιὶιζη. Audi/[noqueilnistum ipsum in
[tt-angelusdicenlenm indamo Patris inci tr; ‘ta: sunt man-